- سول کیلر (Soul Killer):
همون چیپی که کاپری داخلش بود. این چیپ از تولیدات شرکت آراساکاست. آراساکا می‌خواسته ارتشی فرمانپذیر و قدرتمند از سرباز های انسانی داشته باشه که طرز فکرشون رو خودش توسط این چیپ کنترل کنه. حداقل ایده اولیه این طرح بدین شکل بود. پس از نصب این چیپ در بدن هدف، این چیپ فعال و شروع به بازسازی یا بازنوشتن ذهن هدف با نقشه مشخص میکرد. پس از نصب کامل، دیگه مثل یه زامبی، اون شخص دیگه خودش نبود و کنترلی روی اعمالش نداشت. هدف به شخصی تبدیل میشه که اطلاعات و خاطراتش روی چیپ قرار داده شده بوده (همونطوری که قرار بود روح تالیا رو به یک بدن جدید انتقال بدن). در بازی سایبرپانک هم روح خود "جانی سیلورهند" روی چیپ قرار داشت...
حالا کاپری، نسخه مشابه همون سول‌کیلر هست و باز هم سعی می‌کنه کنترل ذهن هدف رو بگیره، البته که قدرت های خاص خودش رو هم داره. نیازه که ساختار خاصی به عنوان پیش نیاز در بدن هدف قرار داشته باشه، عواملی از جمله مقاومت بالا در برابر تجهیزات سایبورگی و سایبرسایکو (همون حالت روانی سایبری) شدن که دیوید مارتینز (قهرمان فصل قبل) هم در همین لیست افراد قرار داشت.

- سایبرسایکو (روانی سایبری)(CyberPsychosis):
بدن انسان، حتی در واقعیت، طوری هست که با یک عضو از بدن دیگر (جراحی - پیوند عضو) به راحتی ارتباط نمیگیره و در مواردی حتی اون عضو رو پس‌میزنه. حالا در سال ۲۰۷۷ که تمامی افراد علاقه زیادی به سایبورگ شدن دارن، میتونن با مصرف داروهای خاص و سرکوب‌گر ایمنی بدن، انواع مختلفی از قطعات سایبری و رباتی به خودشون متصل کنن اما هنوز هم حدی برای این کار وجود داره. در مواقعی، بدن شخص دیگه تحمل این میزان از سایبورگ بودن رو نداره (که مقدارش در افراد مختلف، متفاوت هست)، دچار روان پریشی یا دیوانگی میشن.

- تراما تیم (Trauma Team):
یک نوع آمبولانس اختصاصی برای کسانی که هزینه های سنگین اشتراکشون رو پرداخت کنن. این تیم دارای بهترین و مجهز ترین سرویس و تیم پزشکی کل شهر هست که هر اتفاقی، از جمله سایبرسایکو شدن هم برای طرف اتفاق بیوفته، سعی میکنن اون رو به حالت عادی برگردونن. آمبولانس به خصوص این تیم، دارای یک گروه کاملا مسلح و آموزش دیده حرفه ای هست که بتونن مشتری رو از هر شرایط ناگواری، خارج و به بیمارستان برسونن. در هر لحظه، اطلاعات کاملی از سلامت شخصی که اشتراک داره، به سرویس های این تیم ارسال میشه و در صورت مشاهده موارد جدی، به سرعت یک آمبولانس هوایی برای کمک به بیمار یا انتقالش به بیمارستان خصوصی خود تراما تیم ارسال میشه. برای همین هم زمانی که (اسپویل از فصل دوم انیمه) دی و رومن وارد آراساکا میشن و دی شروع به شکنجه مامور آراساکایی می‌کنه، رومن نگرانه که وضعیتش خیلی بد نشه که تراما تیم وسط آراساکا به سراغشون بیاد.

- مکس تک (MaxTac):
یک گروه بسیار گردن کلفت و تا دندان مسلح و کامل سایبورگ از نیروهای آموزش دیده برای مقابله با سایبرسایکو های شهر. این گروه به خصوص (که در فصل اول هم دیدیمشون) در زمان لازم، با خودروی پرنده خودشون به موقعیت میرسن و سعی میکنن تا جای ممکن، بدون هیچگونه رحمی، روانی سایبری رو متوقف کنن که ممکنه شامل مرگ شخص روانی هم بشه.

- بلک وال (Black Wall):
در زمان داستان، هوش مصنوعی ها به تکامل زیادی رسیدن و برای انسان ها دردسر ساز شدن. برای همین، یک هوش مصنوعی به نام بلک وال ساختن و همه هوش های مصنوعی رو پشت اون زندانی کردن. این هوش مصنوعی، یک خیانت کار به بقیه هوش های مصنوعیه، مانند یک دیوار، دنیای انسان ها و هوش‌های مصنوعی رو جدا میکنه. در هر لحظه، خودش رو هزاران بار بررسی می‌کنه و اگه سوراخی یا مشکلی پیدا کنه، خودش قبل از اینکه هوش مصنوعی دیگری پیداش کنه، برطرفش می‌کنه. داخل بازی سایبرپانک هم یکبار سعی کردیم از دیوار رد بشیم که بعدش، باچیزی مشابه کاپری مواجه میشیم!

- برین دنس (Brain Dance / BD):
نوع جدیدی از ویدیو و فیلم در سال ۲۰۷۷ که از خاطرات افراد استخراج و تدوین میشن. با داشتن ابزار مناسب، میشه اون ها رو تماشا کرد و مثل یک اتفاق واقعی، داستان اون BD رو تجربه کرد. قطعا بیشترشون محتوای بزرگسالان و پورن یا هنتای هستن چون فروش خوبی دارن!
حالا چرا خاطرات افراد؟ چون اضافه کردن احساسات و حواس به صورت طبیعی به BD خیلی بهتر از حواس مصنوعی کامپیوتریه.

داستان ما از یک نقطه ی جدید شروع میشه و هیچ ربطی به فصل قبل یا حتی خود بازی نداره. پسری که داخل یک BD فروشی، سعی میکنه ویدیو های خودش رو بفروشه، دختری که از داشتن بدن گوشتی متنفره، مردی که دیگه پیر شده و قدرت سابق خودش رو نداره، و کسی که فقط برای انتقام وارد داستان میشه، اما نمی‌خواد به شخص بی‌گناهی آسیب بزنه.
تا اینجا، هیچ چیزی به هم مربوط نیست، هر کسی داستان زندگی خودش رو داره و انیمه توی ۱۰ قسمت، به طور مساوی به هر کدوم از شخصیت ها پرداخته. در فصل اول بیشترین تمرکز روی شخصیت دیوید مارتینز بود ولی این فصل توی همون مدت، به چهار تا شخصیت پرداخته و انتظار داشته مخاطب باهاشون همون‌طور که با دیوید مارتینز ارتباط گرفت، ارتباط بگیره، به جز اینکه یکسری از کاراکتر هایی که بیشترین پتانسیل داستان گویی و جذابیت برای مخاطب رو داشتن، فقط چند دقیقه برای نمایش خودشون داخل داستان وقت داشتن! این یکی از نقاط ضعف بزرگ داستان، در کنار جزییات مهمی هست که در طول انیمه بهشون پرداخته نشده. منظورم از جزییات، لحظاتی هست که اتفاق مهمی افتاده، ولی در فیلم برای مخاطب مشخص نبوده. مثلاً تیر خوردن هم‌تیمی کینگ توی همون قسمت اول که معلوم میشه خود کینگ وقتی سایبرسایکو شده بوده، بهش شلیک کرده، ولی ما هیچ سکانسی مربوط به این شلیک ندیدیم که اگه برای مخاطب به نمایش درمیومد، می‌تونست خییییلی تاثیرگذار باشه. این فقط یک نمونه از خلاصه سازی هست که در اینجا اتفاق افتاده. این اثر اگه یک فصل ۲۴ قسمتی بود که کامل و تمااااااما به کاراکتر ها و داستانشون می‌پرداخت، بدون شک می‌تونست حتی با یک پایان معمولی، داخل دل مخاطب ها جا بگیره.

فصل اول زیادی خوب بود! انتظارات ما خیلی بالا بود، جدای اینکه قبل از انتشار، سازنده ها وعده یک داستان هیجان انگیز تر و غمگین تر رو داده بودن، ولی خبری از هیچکدوم نبود! اگه بدون تماشا کردن فصل اول، این فصل رو تماشا کنید، قطعا میگید انیمه قشنگی بود و ارزش وقتم رو داشت، به همراه یک پایان زیبا...
ولی
با اون شاهکار فصل اول
این واقعا ضعیف بود
خیلی ضعیف...

پایان فصل اول رو با فصل دوم مقایسه کنید. بشخصه بعد از فصل اول، تا دو هفته غمگین و افسرده بودم، ولی بعد از فصل دوم انگار فقط یه مستند دیده بودم! هیچی! نه نکته مثبت، نه یک مفهوم خاص، نه...

توی هر فیلم، انیمه، یا سریال، هر شخصی یک نقشی به عهده داره. یکی دیوانست، یکی طنزه، یکی مغز متفکره، یکی وایفوعه، و...
اینجا واقعا چنین چیزی نداریم. هر کسی سعی می‌کنه به نوبه خودش، کاری که فکر می‌کنه درسته رو انجام بده. هیچ انسجامی یا حتی شخصیت اصلی ای درکار نیست!

شاید هیچکس تا الان توجه نکرده باشه، ولی از نظر گرافیکی هم افت شدیدی داشتیم! یک نمونه: همون سکانسی که برای اولین بار، کاپری به تالیا متصل شد و تالیا رو وسط خیابون متوقف کردن. وقتی تالیا توهم زد که مادرش تیر خورده، مخاطب انتظار داره یک شوک شدید و یا خشم زیادی از تالیا مشاهده کنه ولی فقط یه جرقه کوچیک و خیلی ساده قرمز رنگ نمایش داده شد و یهو همه وسایل برقی اطراف، خاموش شدن. این خیلی ضعیف بود! خیییییلی ضعیف! پس اون لحظات اکشن خفن فصل اول رو از کجا آورده بودید؟؟؟ کمترین کاری که میتونستن بکنن، این بود که نشون بدن تالیا بشدت خشمگینه و میخواد خودش رو آزاد کنه و با صورتی خشمگین، به فرد شلیک کننده نگاه می‌کنه و تفنگش رو توی دستش منفجر می‌کنه. اصلا شما آخرین تریلر رسمی این انیمه رو ببینید. این همه هیجان! این همه لحظه اکشن خفن! پس کو؟؟؟ چیشد؟؟ چرا اینقدر ساده همه چیز رو به تصویر کشیدید؟؟؟

✨ فولدر ویــــــژه با بهـــــترین چنل‌ها ✨

✨  𝑱𝑶𝑰𝑵 𝑰𝑵 𝑭𝑶𝑳𝑫𝑬𝑹 ✨