تو باید می‌بودی تا این لحظات سخت نگذره. نیستی. حیف که نیستی.

حس می‌کنم قراره یه اتفاق عجیبی بیفته.

رول دارچینی با چای می‌خوام.

عزیزم من صبرم رو همون موقع که موهام رو کوتاه کردم از دست دادم.

می‌دونم یه سری چیزها تایم می‌خواد تا درست بشه.

آدم‌های زیادی وجود دارن برای این که یه‌سری چیزها رو باهاشون تجربه کنی اما در عوض یه‌سری چیزهای دیگه‌ای هم وجود دارن که نمی‌شه با هرکسی تجربه کرد. مزه نمی‌ده به من.

باید بپذیرم که یه وقت‌هایی آسونه و خیلی وقت‌ها سخت. باید یاد بگیرم.

ایده‌های میلیون دلاریم به زندگی میلیون ریالیم نمی‌آد.

نفس عمیق بکش و برای هر چیزی عصبی نشو.

می‌بینمت دلم می‌خواد بیفتم تو تله‌ی کارهای از من بعید.

نمیدونم عزیزم، چند وقتی میشه که نمیدونم.

هرچی می‌گذره بیشتر می‌فهمم که چقدر آسیب دیدم.

می‌ری تو جامعه می‌فهمی چقدر تفاوت وجود داره. تو روابطت با آدم‌ها یهو از اون حجم ندونستن جا می‌خوری. می‌بینی خیلی چیزها سواد می‌خواد. مراقبت می‌خواد. بلد بودن می‌خواد. که جهان چیزی خیلی فراتر از یه قدم جلوی پاته.

فکر می‌کردم گذر کردم ولی انگار نه. تموم اون ناکامی‌ها تبدیل شده به خشم و داره زیر پوستم می‌خزه. هربار از کوره در می‌رم می‌فهمم هاه. باخت دادم دوباره که.

خبر تجاوز که می‌آد یه دور دیگه از مردها متنفر می‌شم.

نفس عمیق. نفس عمیق‌. نفس عمیق.

بعد از ناچاریِ زیاد می‌ری تو مرحله‌ی خاموشی.
من الان خاموشم.

دیگه نشونه‌ها رو باور نمی‌کنم.