امروز برام نریده بودن. هیچ‌جا. هیشکی.

مهم نبود باتو بهم چی می‌گفتن.

کاش تولدم بود و کادوم تو بودی.

حاضرم روحم رو به خاطر کسی که شب تا صبح با موهام بازی کنه به شیطان بفروشم.

جدن چرا هیچ‌‌‌جا برای من نریدن؟ هرجا می‌رم هیچ‌چیزی منتظر من نیست. وا.

نمی‌دونم چرا آدم‌ها هی می‌خوان هم‌دیگه رو تغییر بدن. عزیزم اگر من گه مورد علاقه‌ی تو نیستم بگرد دنبال همون چیزی که می‌خوای. چرا فهمیدنش انقدر سخته واقعا.

خیلی دارم گند می‌زنم. به این صورت که می‌دونم ته این چاه چه جهنمیه ولی با مخ می‌پرم توش.

آره من ازت خیلی توقع داشتم و خیلی عقب موندی.

ریمایندر می‌گه دقیقا سه هزار روزه که نیستی.
نوتیف جالبی نبود به هرحال.

فشار زیادی رومه؛ دوس دارم غیب شم برم تو زمین.
: سار

بهش می‌گم تو من رو از دست صداهای توی مغزم نجات می‌دی‌.

هرموقع خسته شدی آسمون رو نگاه کن.

بیا من رو از خودم بگیر بنداز ته دریا.

فهمیدم آدم از چیزی که ذهنش رو درگیر نکرده حرف نمی‌زنه.

چقدر و چقدر و چقدر و چقدر نقش پدر توی زندگی یه دختر مهمه. از نوزادی تا لب گور.

کجای این جنگل شب پنهون می‌شی خورشیدکم؟

از هم دوریم ولی رنج هم رو می‌فهمیم.
تموم داستان ما اینه.

بازه‌ی زمانی ۶ تا ۹ صبح خیلی خوبه. کاش می‌تونستم همیشه توی این بازه زمانی بیدار بشم و به کارام برسم.

یهو حس می‌کنم هیچ ارتباطی با هیچ‌چیز ندارم.

همه‌چیز بعد از تو تغییر می‌کنه. همه‌چیز.