‏بزرگترين پرچم شيروخورشيد تاجدار جهان ….

‌‎حسن یزدانی روی دوبنده‌ش یا علی زده بود، تیلورم یه طوری ضربه‌فنیش کرد که انگار که ابن ملجم مرادی  تو مسجد کوفه داره علی رو شقه میکنه

جوابیه به توله توده ای ما زیر کاسه شما. زدیم پادشاه نگهبان ماست

❗متاسفانه در تجمع روز قبل ونکوور کانادا به علت حمله گروه های چپول و مجاهد به تجمع کنندگان اختلالی بوجود آمد که موجب درگیری میان تجمع کنندگان و بهم خوردن محل سخنرانی شد.

🔹️ابتدا قرار بود در محل سخنرانی تنها پرچم های ملی شیروخورشید باشد و افراد ملی‌گرا سخنرانی کنند.

🔹️اما در اوایل تجمع گروه چپول (بخشی هم تجزیه‌طلب) با پرچم های اقلیم جعلی کردستان عراق و لوگو CPI (حزب کمونیست) بدون اجازه و بدون هماهنگی، وارد تجمع شدند و در محل سخنرانی به سخنران‌ها حمله فیزیکی کردند.

🔹️همچنین در روبروی تجمع هم گروه تروریستی مجاهدین خلق با شعار های علیه شاه حضور داشتند که در اواسط تجمع تعدادی از آنها به سمت معترضان پادشاهی‌خواه حمله فیزیکی کردند.

🔹️باوجود اینکه تعدادی از نیروهای پلیس ونکوور در این تجمع حضور داشتند اما به علت اینکه یک مکان عمومی بود امکان جلوگیری از بی‌نظمی وحوش چپول و مجاهد یا بهتر است بگوییم جمهوری‌طلب وجود نداشت.

🔹️در این فیلم میتوانید گریه های یکی از بانوان حاضر در این تجمع را ببینید که چگونه اشک او از بابت اوباش‌گری جمهوری‌طلبان در سالگرد قتل #مهسا_امینی در آمده است.

@SarzaminParsi

کشته شدن سه نفر از گروهک تروریستی مزاحمین خلق بخاطر اعتراض به حجاب اجباری.بعد این خائن بی وطن شیطان سفت مریم قجری واون گروهک تروریستی برای مردم ایران از حجاب اجباری صحبت میکنن.ولی خود نجاستش لچک به سرهست

‏⛔️مهدی فلاحتی از نسخه جوان‌تر اسماعیلیون رسما پرده برداری کرد!

جمعه ۲۴ شهریورماه ۱۴۰۲ صفحه آخر،مهمان فلاحتی فردی به نام کیوان صمدی بود که چهره، صدا و طرز صحبت کردنش کپی برابر اصل اسماعیلیون بود. صمدی خود را دانشجوی پزشکی دانشگاه تبریز معرفی می‌کند که دانشگاه محل تحصیل اسماعیلیون بوده.
در برنامه صفحه آخر، کیوان صمدی، مدعی وجود یک تشکّل زیرزمینیِ امداد پزشکی به نام «خورشید سرخ» شد. این تشکّل که گویا ابتدا با ۴ عضو و همزمان با اعتراضات مهسا برای امداد به مجروحانِ سرکوب تشکیل شده، در مدت کوتاهی با جذب نیرو به سایر شهرها گسترش یافته و پس از اعتراضات نیز به ماموریت و توسعه خود ادامه می‌دهد و هم اکنون برای عضو گیری بیشتر اعلام فراخوان نموده.
ادعای دستگیری و شکنجه‌های شدید جسمی، جنسی و روحی در بازداشت ۲۱ روزه:
صمدی مدعی شد که نیروهای اطلاعاتی پس از شناسایی او در ۷ مهرماه ۱۴۰۱، جلوی در منزلش با کشیدن کُلت کمری او را به‌زور سوار ماشین و بازداشت کردند. او همچنین از شکنجه‌های شدید متحمل شده در ۲۱ روز بازداشت خود صحبت کرد.
صمدی در ادامه گفت که پس از آزادی با قرار وثیقه به علت ادامه فشارها به تشکیلات و احتمال محاکمه به اتهاماتی چون «محاربه»،‌ «تشکیل گروه تروریستی» و « اقدام علیه امنیت ملی» ۴ دی ۱۴۰۱ از کشور خارج شد.
او در ادامه تاکید کرد که با وجود تمام این مسايل در مدیریت و توسعه تشکیلات مشکی پیش نیامد.
صمدی مدعی شد که کلیه پیشنهادهای مالی از منابع مختلف را رد کرده تا تشکیلات مستقل باقی بماند!
آنچه در برنامه صفحه آخر مطرح نشد، وضعیت فعلی کیوان صمدی درخارج از ایران بود.
۵ روز قبل از این مصاحبه، در سایت رادیو چپانه (زمانه)، کیوان صمدی در شرح مفصل‌تری درباره خروج از ایران و پس از آن نوشت:
«کمتر از یک ماه از آزادی موقتم گذشته بود که سه تن دیگر از اعضای شبکه دستگیر شدند و شبکه تحت فشار شدیدی بود. دستگیری مجددم باعث اختلال شدید در فعالیت‌های شبکه می‌شد و هم‌زمان تاریخ جلسه دادگاهم به‌گفته وکیلم نزدیک بود و با اتهامات «محاربه»،‌ «تشکیل گروه تروریستی» و «اقدام علیه امنیت ملی» روبه‌رو بودم. پس تصمیم به خروج اجباری از کشور و پناه‌ بردن به اقلیم کردستان عراق گرفتم. در کردستان عراق شرایط امنیتیم بسیار بد بود و بارها تهدید شدم. از دیگر سو تحت حمایت هیچ نهاد و سازمانی نبودم. UNHCR نیز از هیچ نظر حمایتم نکرد و حتی برای ورود به دفترشان از من درخواست کارت عضویت در یکی از احزاب می‌کردند. در نهایت مجبور شدم به‌ عنوان یک فعال حقوق بشر به یکی از احزاب کردستانی پناه ببرم. در آنجا مجبور بودم روزها خودم را مخفی کرده و شب‌ها محل اختفایم را تغییر دهم. به‌دلیل همین شرایط امنیتی مجبور شدم در اقلیم کردستان عراق چندین ماه فعالیت‌های گروه را کاهش دهم. چون سیستم ما از همان ابتدا به‌ دلیل نداشتن رئیس یا مدیر به شیوه مدیریت اشتراکی توسط تمام اعضا اداره می‌شد، با خروج یکی از اعضا به هر دلیلی فعالیت‌های شبکه مختل نمی‌شد.»
این اولین بار نیست که صمدی از شرایطش در اقلیم کردستان شکایت می‌کند.
در بیستم اسفند ۱۴۰۱، ۵۸ روز پس از خروج صمدی از کشور، گفتگویی با وی در کُردپا منتشر شد. این مقاله به نقل از صمدی به وضعیت اسفبار پناهندگان ایرانی در کردستان عراق پرداخت. صمدی در آنجا اشاره کرد که «رسیدن به کشور ثالث از اعطای پناهندگی از طریق UNHCR در کردستان یک خواب شیرین است.»
با توجه به وضعیت وخیم معترضان گریخته از تعقیب و مبارزان صدمه دیده و گم نامِ پناهجو در ترکیه، عراق و غیره که سال‌ها در انتظار گشایشی در کارشان به سر می‌برند، توقع رسیدن به کشور ثالث ۵۸ روز پس از خروج، چندان منطقی به نظر نمی‌رسد.

چرا به این پروژه به شدت مشکوکم:
۱- صمدی برای اولین بار در ۱۵ دیماه ۱۴۰۱ و تنها ۱۱ روز پس از خروج، از طریق مصاحبه با ‎#بایکوت_اینترنشنال معرفی رسانه‌ای شد.
۲- صمدی ادعا می‌کند که پس از شکنجه‌های شدید در طول ۲۱ روز بازداشت آنهم برای وادار کردنش به امضای اعترافات اجباری و با وجود سر باز زدن از این امر، به قید وثیقه آزاد شده.
۳- اگر بنا به گفته های صمدی، تشکیلات در حال توسعه ایشان به خوبی مدیریت می‌شود و نیاز به اسپانسر و حمایت خارج از دایره فعلی ندارد، هدف از افشای موجودیت این تشکّل چه بود؟
۴- آیا افشای اینکه این تشکّل قرار است همچنان به فعالیت خود ادامه دهد خطر دستگیری‌های بیشتر برای اعضا را به همراه نخواهد داشت؟
۵- آیا از این ببعد حمل و نگهداری گاز استریل، اتانول، چسب زخم و دوا گلی قرار است جرم محسوب شود و اتهام همکاری با تشکل معاند «خورشید سرخ» را همراه داشته باشد؟

ادامه مطلب در پایین🔻

ادامه مطلب بالا

۶- با ادعای صمدی مبنی بر عدم دریافت حمایت مالی، هزینه دارو، وسایل جراحی و پانسمان و دستگاه‌های عسکبرداری و اسکن از کجا تامین می‌شود؟
۷- صمدی می‌گوید برای مخفی ماندن تشکیلات خبر بازداشت و داستان شکنجه‌ها را پس از آزادی حتی با اعضای تشکیلات هم در میان نگذاشته. آثار شکنجه‌ها نیز در قسمت‌هایی از بدن قرار دارد که قابل نمایش نیست. صمدی مچ دست خود را در برنامه صفحه آخر رو به دوربین چرخاند و فلاحتی نتیجه گرفت که مچ دست صمدی در نتیجه شکنجه «وِل» شده است.
۸- تا به حال، گفته‌های کیوان صمدی، چند عکس رادیولوژی و جزوه سازمانی منتشر شده در رادیو چپانه (زمانه) تنها اسناد وجود تشکیلاتی به نام «خورشید سرخ» است. رادیو چپانه هم در انتهای مطلب صمدی اعلام می‌کند که مستقلاً قادر به راستی‌آزمایی روایت‌های ذکرشده در این متن نیست
آنچه به باور من در حال رخ داد است، تلاش برای هموار کردن مسیر پناهندگی در کشور ثالث برای صمدی و سایر مدعیان عضویت در تشکّلی است که تا یک هقته پیش وجود رسمی نداشت.
دولت‌های اروپایی، کانادا و آمریکا در پرونده‌های پناهندگی، برای اعضای گروه‌های حقوق بشری نسبت به افراد مستقل از این نهادها، حق تقدم قائل می‌شوند و برای راستی آزمایی به گزارش سازمان‌هایی مثل عفو بین‌الملل، مصاحبه‌های اینترنشنال، بی.بی.سی، رادیو فردا، صدای آمریکا و غیره استناد می‌کنند.
(مثال: شاپرک شجری‌زاده و اعظم جنگروی با تکیه بر چهارشنبه‌های سفید پناهندگی دریافت کردند)
دیری نخواهد پایید که شاهد مصاحبه حضوری کیوان صمدی با اینترنشنال و سایرین باشیم و خواهیم دید که تحت پوشش «خورشید سرخ» و فاندی که دریافت خواهد کرد، گروهی از آشنایان صمدی به جمع خارج نشینان فعال حقوق بشر خواهند پیوست.
هوشیار باشیم!
---------------------------------------------------------

پی نوشت: تعاریفی که صمدی از این تشکیلات کرد به شدت مشابه داستان «بیمارستان سنگی» مجارستان بود که در زمان حمله شوروی به معترضان ضد کمونیستی در سال ۱۹۵۶ تعبیه شد و سالها به صورت مخفی و زیرزمینی فعالیت کرد. (جل الخالق).
با این تفاوت که هنوز هم بسیاری از مردم مجارستان از وجود بیمارستان زیرزمینی سنگی در تاریخ کشورشان بی اطلاع هستند. اما به لطف اطلاعات مبسوطی که آقای صمدی از این به اصطلاح تشکیلات در اختیار عموم قرار دادند،عنوان زیر زمینی برای این تشکل (در صورت وجود خارجی) برازنده نیست.
**توضیح: درپاییز ۱۹۵۶ هنگامی که نیروهای شوروی قیام مجارستان علیه رژیم کمونیستی کشور را سرکوب کردند، جراح مجاری به نام سیبریگر در یکی از غارهای طبیعی بوداپست بیمارستانی زیرزمینی تعبیه کرد که در آن هم انقلابیون مجارستانی و هم سربازان شوروی را معالجه می‌کرد. این بیمارستان زیرزمینی با نام «بیمارستان سنگی» معروف شد. با تداوم جنگ جهانی دوم و ادامه محاصره بوداپست توسط روس‌ها، بیمارستان سنگی تنها مکانی بود که در آن رادیولوژی یا عمل جراحی انجام می‌شد. امروز بیمارستان سنگی به یک موزه مبدل شده.

radiozamaneh.com/776649‎لینک مطلب صمدی در رادیو زمانه

youtube.com/live/mTDoz94w8…‎لینک یوتیوب برنامه صفحه آخر

youtube.com/watch?v=coDteI…‎
لینک مصاحبه صمدی با اینترنشنال

.

❌ توله های افغانی کثیف با تعدادی زیاد نان بربری در سطح خیابان های شهرهای ایران!

❌ خرید این همه نان برای چیست؟

❌ چرا در صف نانوایی ها فقط جانوران افغانی هستند؟

❌ حق مردم ایران را می خورند و به ایران و ایرانی توهین هم می کنند!




سرکوبگران وتازیان ،مزدوران اکثریت افغان بودند

تورنتو

شورش ۵۷ نیرویی جز دین سیاسی و سلاحی جز دروغ و غفلت ملت از دشمنان دوسوی مرز و هیچ سرنوشتی بهتر از آنچه رخ داد نداشت و این پیش بینی و هشدارها داده شد
اما خائنان میگویند خمینی انقلاب مارا دزدید همه باهم یک مگس وزن نداشتید شما هنوزهم همانید که بودید شل وطن و بیمغز امروزهم راه نجات در گرداب خطر همبستگی با ایرانگراییست و کوبیدن خط۵۷ پاینده ایران