‏نشست مونیخ و مساله رهبری!
در نشست مونیخ تاکید شد که شاهزاده رضا پهلوی از دیدگاه ما «رهبر انقلاب ملی»ست. و این البته از نگاه من، نوعی از انقلاب است که نسبتی با میراث چپ و آنارشیسم ندارد. یعنی همان عناصری که پادشاهی مشروطه فرانسه را به ورطه‌ی هولناک خشونت و کشتار و جاهایی بربریت افکند و سپس به دست کمونیست‌ها در کالبد انقلاب روسیه رفت و شد «اتحاد جماهیر شوروی».
سرچشمه و بنیاد این رهبری ایشان، برای ما پادشاهی‌خواهان از ولیعهدی و نهاد پادشاهی‌ست یعنی شاه یا وارث قانونی پادشاهی، نبردی را رهبری می‌کند و برای جمهوری‌خواهان از محبوبیت و دموکرات بودن ایشان می‌تواند باشد.
از اینروی پاسخ مساله روشن و سرراست است. شاهزاده برای جمهوری‌خواهانِ هوادار خودشان تا روشن شدن تکلیف ساختار سیاسی آینده از راه اراده ملی و به شکل دموکراتیک، رهبر هستند و برای ما پادشاهی خواهان در صورتی که اراده ملت، بازگشت پادشاهی باشد؛ پادشاه مشروطه خواهند بود، همانگونه که هستند(یعنی شاه ما در این نبرد رهبر ماست).
از اینروی کسانی که چنین فرمولی را پذیرفته‌اند می‌توانند باهم همکاری کنند و دامنه رهبری ایشان را میان سلیقه‌های دیگر گسترش دهند.
این فرمول به این معنا نیست که پادشاهی‌خواهان خواست، هدف و شعارهای خودشان را فراموش کنند. شاهزاده به روشنی تاکید کردند که نمی‌خواهند برای مردم درباره شکل حکومت تعیین تکلیف کنند و هیچ کس هم چنین حقی ندارد. از اینروی پادشاهی‌خواهان در گردهم‌آیی‌های باشکوه خود حق دارند که آرنگ‌ها و شعارها و نمادهای خود را داشته باشند و هویت جمعی خود را با آنها به نمایش بگذارند.
امیدوارم گردهم‌آیی ژنو با شعار جاوید شاه و پاینده ایران باشکوه‌تر برگزار شود.
و نیز تا جایی که از نشست مونیخ دانستم این بود که درها به روی همه ایرانگرایان گشوده است اما در نهایت باید همگی اینرا ببینیم که برای درست کردن چنین نهادهای مهمی کیفیت مهند‌تر و مهم‌تر از کمیت است.
انتقاد کنیم که انتقاد راهگشا و یاریگر است اما راه را به روی حاشیه و جنگ روانی ببندیم. شاهزاده دیروز مونیخ جلسه داشت و امروز ژنو، اینهمه سختکوشی را باید ارجمند داشت و با همه توان پشتیبانی کرد.
‎#پاينده_ایران
‎#جاويد_شاه‌

پادشاه ایران تنها نیست

این روزها که سخنگو و دبیر جمهوری‌طلب مثلا حزب ایران نوین، طرفداران جان بر کف پادشاهی را سایبری جمهوری اسلامی می‌خواند و علیه شعار جاوید شاه سخن می‌گوید، یادی هم بکنیم از مکالمات داخلی او در فرشگرد!

خودتان ببینید و قضاوت کنید که چگونه عده‌ای جمهوری‌طلب به فرصت‌طلبی خود معترفند و با نفوذ به اطراف شاهنشاه، خط تفرقه و جدایی میان شاه و ملت را «ظریف»طور و در طی سال‌ها پیش بردند...

T.me/irdamavand

این هم یه چالش با صلی اعلی سه ترکه
چشم فواد پاشایی
با نادر زاهدی بترکه

‏حواسمان باشد اگر ‎#جاويدشاه‌ را از ما بگیرند دیگر ایرانی نخواهد ماند
بازنده تاریخ ما هستم که نزدیک به ۵ دهه هست که داریم می جنگیم‌
و درنهایت به ‎#جمهوری_پاکستانی می رسیم

‏⁧ #اتحاد_پادشاهیخواهان ⁩ در یک ⁧ #خروش_ایرانگرایی ⁩ تاریخی در ژنو
‏هجدهم فوریه ۲۰۲۵
‏شاهنشاه دادمهر رضا پهلوی یک تنه سنگرهای سیاسی در جهان را درمی نوردند و هرکجا که میروند از ملت و مردم ایران میگویند حال ما مردم ایران بایست در یک همازوری و همصدایی و هبستگی با شاهنشاه مان فریاد بزنیم " شاه رضا پهلوی " تا پیوند شاه و ملت سترگ تر از هنگامه دیگر برقرار شود .

‏- پرچم های شیر و خورشید تاجدار را برافرازید .
‏- "جاویدشاه " را طنین انداز کنید .
‏- فرتورهای شاهنشاه رضاشاه دوم را بر سر دست ها بالا بگیرید.

‏پاینده ایران⚔️
‏⁧ #جاویدشاه ⁩ 💎
‏⁧ #رنسانس_ایرانی ⁩ 🌱
‏🔥
‏💎

⭕️ همخوانی سرود ملی "ای ایران..." توسط اعلیحضرت #رضاشاه_دوم قبل از ورود به سالن اجلاس سازمان حقوق بشر در #ژنو

#KingRezaPahlavi

#جاوید_شاه
#ژنو
#ایران
#هویت_ملی
#فرهنگ_ملی
#نشست_ژنو
#حقوق_بشر
#پیمان_کوروش
#همبستگی_ملی
#پهلوی_اعتبار_ایران
#ایران_معبد_ماست
#یک_ملت_یک_پرچم
#تمامیت_ارضی_ایران
#خاندان_ایرانساز_پهلوی
#پهلویسم_تنها_راه_نجات
#مرگ_بر_ارتجاع_سرخ_و_سیاه
#مرگ_بر_سه_فاسد_ملا_چپی_مجاهد
#ایران_بدون_پهلوی_یعنی_سرای_اجنبی
#ما_ملت_کبیریم_ایران_رو_پس_میگیریم
#اعلیحضرت_همایون_رضا_شاه_دوم_پهلوی_سوم
#تا_شاه_بتخت_نشود_این_وطن_وطن_نشود

📣📣‏شنوندگان عزیز توجه فرمایید!
‏شنوندگان عزیز توجه فرمایید!
‏جمهوری‌اسلامی در خارج از ایران، سقوط کرد.
‏فقط مانده جمهوری‌اسلامی داخل ایران. بر طبق دموکراسی ما آزادیم که شاهنشاهی بخواهیم. این حق ماست و هیچکس جلودار ما نیست.

پس بلند بگو:
‏عزیز ایران کیه؟! ⁦#KingRezaPahlavi⁩ ـه

#جــــاویــــــــدشـــــــــاه 🩵

.
سرگذشت جاویدنام #پدرام_آذرنوش شیر بیشه دهدشت


🔸@shak_gerayi

استوری والاحضرت_یاسمین_پهلوی
#جاویدشاه

#KingRezaPahlavi

#ننگ_بر_سه_فاسد_ملا_چپی_مجاهد

#پاینده_ایران
#تا_ابد_یک_روز_جاوید_شاه

‏ترجمه فارسی متن کامل سخنرانی در نشست حقوق بشر در ژنو

خانم‌ها و آقایان، دوستان، و مدافعان خستگی‌ناپذیر حقوق بشر:

برای من افتخار بزرگی است که امروز اینجا با شما صحبت کنم. حضور در ژنو، خانه شورای حقوق بشر سازمان ملل، به این خطابه اهمیت ویژه‌ای می‌بخشد. من صمیمانه از دکتر نوئر و اعضای تیمش تشکر می​کنم که این کنفرانس را به نمادی از امید برای صداهای سرکوب‌شده در سراسر جهان تبدیل کرده​اند. من اینجا به نمایندگی از هم‌میهنانم حضور دارم که صدای‌شان مدتهاست که به شدت سرکوب شده است، نه تنها به دست رژیم ستمگری که کشور ما را اشغال کرده، بلکه از سوی تعصب ایدئولوژیکی که حقیقت را درباره ایران تحریف می‌کند.

داستان جمهوری اسلامی داستان فریب است. یکی از پیامدهای این فریب، که با توهمات رهبران رژیم همراه شد، رهبران غربی و بسیاری در رسانه‌ها را واداشت تا خمینی را به عنوان یک «قدیس» به تصویر بکشند و انقلاب را به عنوان جنبشی در مسیر عدالت و آزادی نشان دهند. اما آنچه پس از انقلاب آمد، جهنمی بر روی زمین بود.

حتی پیش از به قدرت رسیدن، شورش خمینی و پیروانش با آتش زدن سینما رکس در آبادان، که بیش از ۴۰۰ نفر در آن کشته شدند، چهره واقعی خود را نشان داد؛ پیش‌درآمدی از آنچه قرار بود بر سر مردم بیاید.

پس از قدرت گرفتن، تواناترین و وطن‌پرست‌ترین ایرانیان اولین هدف​های رژیم بودند: افسران نظامی، کارآفرینان، روشنفکران، متخصصان، و کارمندان دولتی که همگی به ساخت یک ملت پرافتخار و در حال توسعه کمک کرده بودند. من بسیاری از آن‌ها را شخصاً می‌شناختم. قتل‌عام آن‌ها در روزنامه‌های انقلابی جشن گرفته و حتی تشویق می‌شد، در حالی که در رسانه‌های غربی هیچ خبری درباره آن​ها نبود.

بسیاری از این مردان و زنان هنوز برای جهان ناشناخته هستند زیرا هیچ لابی یا پشتیبان‌ سیاسی نداشتند. در عوض، در قبرهای بی‌نام و نشان دفن شده‌اند و از خانواده‌های‌شان حتی حق سوگواری برای آن‌ها دریغ شده است. اما یاد آن‌ها در عزم و اراده نسل جدید ایران، و در قلب‌های کسانی که به مبارزه آن‌ها ادامه می‌دهند زنده می‌ماند.

رژیم پس از آن، جنگ خود را علیه زنان ایرانی آغاز کرد. اولین قانونی که خمینی لغو کرد، قانون مترقی حمایت از خانواده بود. قانون اجباری حجاب، که بلافاصله پس از انقلاب اعمال شد، به ابزاری برای سرکوب تبدیل شد و نماد وسواس جمهوری اسلامی برای کنترل بدن و زندگی زنان بود.

با این حال، از همان روزهای اول تا به امروز، زنان ایرانی در حال مبارزه بوده‌اند. اما بگذارید واضح بگویم: زنان ایرانی فقط علیه حجاب اجباری نمی‌جنگند. مبارزه آن‌ها برای یک تکه پارچه نیست: بلکه برای بازپس‌گیری برابری و کشورشان است. زنان شجاعی مانند فاطمه سپهری، نسرین شاه‌کرمی و ناهید شیرپیشه، با وجود زندان، بدرفتاری و آزار بی‌وقفه، کماکان به مقاومت ادامه می‌دهند. اما من می‌بینم که نام‌های‌شان برای بسیاری از حاضران در این جمع ناآشنا است. چرا؟ زیرا برخی سازمان‌های حقوق بشر تحت تاثیر تعصبات سیاسی و ترجیحات ایدئولوژیک تصمیم می​گیرند که کدام صداها تقویت شوند و کدام‌ها خاموش شوند. این به هیچ وجه اخلاقی و قابل قبول نیست. تمام کسانی که برای یک ایران سکولار و دموکراتیک مبارزه می‌کنند، باید بدون توجه به پیشینه یا وابستگی‌های سیاسی‌شان شناخته شوند.

خوشحالم که نشست ژنو براساس همین روحیه عمل می‌کند، و از آن‌ها بابت میزبانی از چندین تن از شجاع‌ترین معترضان ایران و خانواده‌هایشان در اینجا سپاسگزارم. از نازنین افشین‌جم برای تسهیل حضور آن‌ها و از نشست ژنو برای میزبانی از آن‌ها ممنونم.

جمهوری اسلامی مردم را از هر ایدئولوژی‌ و همچنین هر دینی هدف سرکوب قرار می​‌دهد. بهائیان به طور سیستماتیک تحت تعقیب قرار گرفته‌اند، رهبران‌شان زندانی شده‌اند، گورستان‌هایشان نبش قبر و جوانانشان از تحصیل محروم شده‌اند. مسیحیان، به خصوص مسلمانان مسیحی‌شده، در ترس دائمی زندگی می‌کنند. مسلمانان سنی، دراویش، یهودیان، و زرتشتیان نیز مانند هموطنان مسیحی خود، با محدودیت‌ها و تبعیض‌های گسترده روبرو هستند. تضاد نهادینه‌شده رژیم با هرگونه تنوع، از جمله تنوع مذهبی، قرن‌ها همزیستی و وحدت منحصر به فرد در ایران را تهدید کرده است.

جنگ رژیم با میراث فرهنگی ما نیز از طریق هدف قرار دادن تاریخ ایران پیش از اسلام دنبال می​شود. مکان‌هایی مانند تخت جمشید و پاسارگاد، نمادهای تمدن باستانی ایران، در اثر بی‌توجهی در معرض نابودی هستند و دسترسی به این مکان‌ها اغلب توسط رژیم مسدود می‌شود. با تلاش برای حذف این نمادهای هویت ملی، دشمنان ایران سعی در بازنویسی تاریخ و محروم کردن ایرانیان از میراث غنی‌شان را دارند.

در ایران حتی افراد خلاق نیز در امان نیستند. موسیقی‌دانان، هنرمندان، و شاعران که قلب فرهنگ ایران هستند، گاه به خاطر بیان احساسات خود با مجازات مرگ مواجه می‌شوند.

جمهوری اسلامی با همه اقشار جامعه ایران وارد جنگ شده و اقشار مختلف جامعه ایران را در سراسر کشور، فراتر از مرزهای استانی، زبانی و قومی، هدف قرار داده است. رژیم با این حال، با وجود تمام تلاش‌هایش نخواهد توانست ایرانیان را دچار تفرقه کند.

ما فقط علیه جمهوری اسلامی نمی‌جنگیم. ما برای ایران می‌جنگیم. بنابراین بگذارید واضح بگویم: ما هرگز، هرگز اجازه نخواهیم داد که کشورمان تکه تکه شود.

ما این را در خیابان‌های شهرهای سراسر ایران می‌بینیم، جایی که یک ملت با اتحاد به پا خاسته است. اعتراضات ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ نقطه عطفی بنیادین بودند. ایرانیان دیگر برای اصلاحات شعار نمی‌دادند؛ آن‌ها خواهان پایان جمهوری اسلامی بودند. یک دهه پس از اینکه جنبش سبز برای بازپس‌گیری رای‌های دزدیده‌شده تلاش ‌کرد، نسل ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ برای بازپس‌گیری کشور دزدیده شده‌شان می‌جنگند؛ و آن‌ها بهای سنگینی پرداخته‌اند. در نوامبر ۲۰۱۹، رژیم بیش از ۱۵۰۰ معترض را قتل‌عام کرد، بسیاری از فاصله نزدیک به ضرب گلوله کشته شدند. هزاران نفر دستگیر، شکنجه، یا ناپدید شدند.

پس از آن با قتل مهسا امینی در سال ۲۰۲۲، خیزش زن، زندگی، آزادی آغاز شد. رژیم و مدافعان آن سعی کردند این جنبش را بر اساس خطوط قومیتی توصیف کنند، اما مادر خود مهسا او را «دختر ایران» خواند. معترضان با شعار پاسخ دادند: «از زاهدان تا کردستان، جانم فدای ایران.» این صدای یک ملت متحد است.

با وجود سرکوب‌های خشن و قطعی‌های اینترنت، مقاومت ادامه دارد. منوچهر بختیاری، که پسرش پویا را در اعتراضات از دست داد، از درون سلول زندان خود بی‌وقفه برای عدالت می‌جنگد. شجاعت او تجسم روحیه مردمی است که نمی​شکنند.

اما جنایات جمهوری اسلامی به مرزهای ایران محدود نمی‌شود. رژیم از سفارتخانه‌ها و به اصطلاح «مراکز فرهنگی» خود به عنوان پایگاه‌های جاسوسی و تروریسم در سراسر اروپا استفاده می‌کند. وقتی نمی‌تواند به مخالفان در خارج از کشور دسترسی پیدا کند، شهروندان خارجی را در داخل ایران به گروگان می‌گیرد و آن‌ها را برای باج‌گیری سیاسی زندانی می​‌کند.

این‌ها جنایاتی هستند که جهان از آن‌ها آگاه است. اما جنایات بسیار دیگری وجود دارند که اغلب نادیده گرفته می‌شوند، مانند تخریب محیط زیست توسط رژیم. من عدالت زیست‌محیطی را یکی از حقوق بشری هم‌وطنانم می‌دانم.

دهه‌ها فساد و مدیریت نادرست، فجایعی زیست‌محیطی ایجاد کرده که زندگی میلیون‌ها نفر را تهدید می‌کند. دریاچه ارومیه، که زمانی بزرگ‌ترین دریاچه آب شور در خاورمیانه بود، تقریباً ناپدید شده است. این معضل، موجب طوفان‌های نمکی شده که زمین‌های کشاورزی را ویران می‌کند و باعث بیماری‌های تنفسی می‌شود. رودخانه‌هایی مانند زاینده‌رود خشک شده‌اند و کشاورزان را بدون آب گذاشته‌اند. در خوزستان، جایی که قرن‌ها آب جاری بوده، کمبود آب به اعتراضات مکرر منجر شده که هر کدام به شدت سرکوب شده‌اند.

آلودگی هوا در تهران و اهواز جزو بدترین‌ها در جهان است. آلودگی اغلب به سطوح سمی می‌رسد و مدارس و کسب‌وکارها را مجبور به تعطیلی می‌کند. و کسانی که جرأت می‌کنند صحبت کنند، همچون فعالان محیط زیست مانند کاووس سیدامامی، زندانی یا کشته می‌شوند.

در همین حال، کشوری که روی دومین ذخایر بزرگ گاز جهان نشسته، قطعی‌های برق سراسری را تجربه می‌کند. بیماران در بیمارستان‌ها می‌میرند، کسب‌وکارها ورشکسته می‌شوند و خانواده‌ها در تاریکی می‌مانند.

حتی ابتدایی‌ترین نیازها، از جمله خوراک، به کالاهای لوکسی تبدیل شده‌اند که فقط برای معدودی با امتیازات ویژه در دسترس است. در کشوری که باید یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان باشد، تعداد رو به رشدی از هموطنان من حتی نمی‌توانند نان بخرند، چه رسد به گوشت.

این‌ها همه از نتایج رژیمی است که به جای حکومت، غارت و تاراج می‌کند. اما آنچه توسط جمهوری اسلامی ایجاد شده می‌تواند با سرنگونی آن حل شود.

امروز ما با فرصتی تاریخی روبرو هستیم. رژیم ضعیف‌تر از هر زمان دیگری است. محور مقاومت آن از هم پاشیده و مشروعیت داخلی آن تبخیر شده است. اکنون زمان عمل است.

بنابراین، به درخواست هموطنانم، من به جلو می‌آیم تا این جنبش و انتقال را رهبری کنم. نه برای خودم، نه برای پست یا قدرت، بلکه به خاطر انجام وظیفه‌ام به عنوان یک میهن‌پرست. استراتژی من برای براندازی این رژیم و بازسازی ایران روشن است:

- بسیج شبکه‌های مردمی در داخل ایران
- متحد کردن ایرانیان دیاسپورا در تبعید
- فشار بر دولت‌های G20 برای اعمال فشار حداکثری بر رژیم و ارائه پشتیبانی حداکثری به مردم ایران
- ایجاد شکاف در رژیم و تشویق به ریزش
- و آماده‌سازی برای ثبات سیاسی، انتخابات دموکراتیک، و توسعه و بازسازی اقتصادی ایران.

بنابراین، خانم‌ها و آقایان، من پیامی از یک ملت در بند برای شما می‌آورم. مردم ایران بیش از چهار دهه رنج کشیده‌اند، اما روح آن‌ها همچنان شکست‌ناپذیر است. آنها نه تنها برای خودشان، بلکه برای ارزش‌های آزادی، عدالت و کرامت انسانی می‌جنگند.
این موضوع فقط درباره بقای ملت ما نیست، بلکه درباره ثبات بین‌المللی و صلح جهانی است. چرا که همانطور که در هفته گذشته از حملات تروریستی تا گروگان‌گیری را شاهد بودیم، جمهوری اسلامی با وجود ادعاهای قشنگش در داووس و درخواست‌هایش برای یک معامله جدید، هنوز به جنگ با جهان آزاد ادامه می‌دهد. تا زمانی که رژیم سرنگون نشود، این رفتارها متوقف نخواهد شد.

در طول دو هفته گذشته که در قاره اروپا سفر کرده‌ام، با مقامات حکومتی از تمام احزاب و گرایش‌ها صحبت کرده‌ام. من می‌دانم که ایرانیان و آرمان دموکراتیک آن‌ها دوستان زیادی در سراسر اروپا دارند و تعداد این دوستان در حال افزایش است. اما به کسانی که سعی در ساکت کردن ما یا مسدود کردن راه ما را دارند می‌گویم: ایرانیان منتظر چراغ سبز شما نیستند. ملت ایران از شما ترحم نمی‌خواهند. آن‌ها خواهان شراکت شما هستند. سوال ما این است: آیا با ما همراه می​شوید؟

سپاسگزارم.