آخه همیشگیمی
دنیارم بم بدن همه چیمی
هرکار کنم از سرم نمیری
آخه همیشگیمی
دنیارم بم بدن همه چیمی
هرکار کنم از سرم نمیری

دلم نمی‌خواد قبول کنم زندگی همین گهیه که داره می‌گذره.

من همون جزیره بودم
خاکی و صمیمی و گرم
واسه عشق بازی موجا
قامتم یه بستر نرم
یه عزیز دردونه بودم
پیش چشم خیس موجا
یه نگین سبز خالص
روی انگشتر دریا

فهمیدی خستم یا کونت بذارم؟

همه مشتی کنارتن تا وقتی
یه سودی داشته باشی برای اهداف شخصی
از رو عرش بری پایین بات تا روی فرش میام
رفیق نیمه راه نیستم بات تا تهش میام
باهات بگا میرم نسخی پس میدم…
حتی اگه جهنم باشه ته مسیرم
رفیق من رفیق من رفیق من رفیق من

شاید بزرگسالی همین باشه که کم‌تر حرف می‌زنی و بیشتر فحش می‌دی.

زمان میگذره ما سوارشیم
وقتی همو داریم چرا باید تنها بشیم
هستیم کنار هم امشبو باز تو بگو
بمونیم پس منتظر فردا که چی
فردا که چی
فردا که چی

بدونت آروم و قرار ندارمم
انگار یادت رفته منو
اَ کجا باید برم
بدون تو انگار گم کردم من راهمو

چسبیدم از صبح من به تختم
بی انرژی خونه نی مرتب
بی حال، کسل و خسته ام
انگار از بلندی شدم پرت
این من نیستم باید خودم شم
باید سعی کنم بلند شم از جام
با اینکه دست تنهام

چی بگم والا هرجور صلاحه(به کیرم).

خمسه کصکش پاشو بیا این مغز بی‌صاحاب ما رو خلوت کن.

واقعا سگ حیوون با وفا و ول نکنیه، مثلا یه نژاد خیلی وفادارش سگ سیاه افسردگیه.

تو رابطه که بودم شک داشتم، حس میکردم یکی بین ماست
یه مدت که گذشت فهمیدم کسی بین ما نیست، من بین اونام