Աննա Հակոբյանի ադրբեջանական գաստրոլները՝ Քյավառում
Նիկոլի կնիկ Աննայի՝ օրերս Գավառ (Քյավառ) կատարծ այցի վերաբերյալ մամուլ են սպրդել որոշ մանրամասներ: Պարզվում է՝ Գավառի պետական համալսարանում Նիկոլի կնիկը մի կարգին «կանցերտ» է տվել. 44-օրյա պատերազմի զոհերի անվան լսարանում, դասի ժամանակ երիտասարդ դասախոսին հակաճառելով՝ կոչ է արել խոսել ոչ թե 44-օրյա պատերազմի ու դրանում հերոսացածների թեմայով, այլ պատմել նախկինների թերությունների մասին. 20 տարի շարունակ դաստիարակվել է կաշառակեր սերունդ, նախկինների ժամանակ էլ են եղել զոհեր, ինչո՞ւ այդ մասին չեն խոսում: Արդյունքում վիճաբանութուն է տեղի ունեցել ու դասն ընդհատվել է:
Դեպքը չափազանց հատկանշական է այն պատճառով, որ ևս մեկ անգամ փաստում է, թե ինչի մեջ են ներքաշված Նիկոլն ու տնեցիները: Փաստորեն՝ Հակոբյան Աննան Գավառում իսկական «կանցեռտ» է տվել՝ փորձելով թեկուզ խայտառակվելու գնով առաջ տանել Մեհրիբան Ալիևայի ազգային շահերը: Արդյոք կա՞ իմաստ մեկնաբանության: Խոսքերն այս պարագայում, ինչպես ասում են, ավելորդ են:
Կարևորը, սակայն, ճիշտ հետևություն անելն է, որը մեկն է՝ Հայաստանում հաստատված է ադրբեջանցիների իշխանություն. միայն ադրբեջանահպատակը կարող է ընդհատել դասն ու բացատրել ուսանողներին, որ աղետը ոչ թե պարտված պատերազմն է, այլ կոռուպցիան՝ երևույթ, որը հատկապես Նիկոլի օրոք ուղղակի փթթում է՝ ծաղկացնելով Հակոբյան Աննայի գրպանը:
Մյուս կողմից՝ իրականում ոչ մի անակնկալ բան էլ Աննայի վարքագծում չկա, եթե հաշվի ես առնում նրա՝ տարիներ առաջ արտաբերած խոսքերը՝ հանուն ոչնչի զոհվածների ու Շուշի Ալիևների ընտանիքին թեյ խմելու հրավերի մասին:
Պետք է ստուգել գեները…
Նիկոլի կնիկ Աննայի՝ օրերս Գավառ (Քյավառ) կատարծ այցի վերաբերյալ մամուլ են սպրդել որոշ մանրամասներ: Պարզվում է՝ Գավառի պետական համալսարանում Նիկոլի կնիկը մի կարգին «կանցերտ» է տվել. 44-օրյա պատերազմի զոհերի անվան լսարանում, դասի ժամանակ երիտասարդ դասախոսին հակաճառելով՝ կոչ է արել խոսել ոչ թե 44-օրյա պատերազմի ու դրանում հերոսացածների թեմայով, այլ պատմել նախկինների թերությունների մասին. 20 տարի շարունակ դաստիարակվել է կաշառակեր սերունդ, նախկինների ժամանակ էլ են եղել զոհեր, ինչո՞ւ այդ մասին չեն խոսում: Արդյունքում վիճաբանութուն է տեղի ունեցել ու դասն ընդհատվել է:
Դեպքը չափազանց հատկանշական է այն պատճառով, որ ևս մեկ անգամ փաստում է, թե ինչի մեջ են ներքաշված Նիկոլն ու տնեցիները: Փաստորեն՝ Հակոբյան Աննան Գավառում իսկական «կանցեռտ» է տվել՝ փորձելով թեկուզ խայտառակվելու գնով առաջ տանել Մեհրիբան Ալիևայի ազգային շահերը: Արդյոք կա՞ իմաստ մեկնաբանության: Խոսքերն այս պարագայում, ինչպես ասում են, ավելորդ են:
Կարևորը, սակայն, ճիշտ հետևություն անելն է, որը մեկն է՝ Հայաստանում հաստատված է ադրբեջանցիների իշխանություն. միայն ադրբեջանահպատակը կարող է ընդհատել դասն ու բացատրել ուսանողներին, որ աղետը ոչ թե պարտված պատերազմն է, այլ կոռուպցիան՝ երևույթ, որը հատկապես Նիկոլի օրոք ուղղակի փթթում է՝ ծաղկացնելով Հակոբյան Աննայի գրպանը:
Մյուս կողմից՝ իրականում ոչ մի անակնկալ բան էլ Աննայի վարքագծում չկա, եթե հաշվի ես առնում նրա՝ տարիներ առաջ արտաբերած խոսքերը՝ հանուն ոչնչի զոհվածների ու Շուշի Ալիևների ընտանիքին թեյ խմելու հրավերի մասին:
Պետք է ստուգել գեները…
ԵՊՀ սորոսական ռեկտորի դատարկաբանությունը
ԵՊՀ հիմնադրման օրվա առթիվ համալսարանի սորոսական ռեկտոր Հովհաննիսյան Հովհաննեսը մի շքեղ, գեղարվեստական ուղերձ է հղել: «Սկզբնավորումից ի վեր համալսարանը եղել և մնում է մեր երկրի որակյալ կրթության ու գիտության կազմակերպման, մտավոր ներուժի, մտքերի ու գաղափարների գեներացման հիմնական տեղն ու հարթակը։ Բարձրացնելով ուսումնառության որակը, խթանելով նորարար հետազոտությունները, ընդլայնելով միջազգային համագործակցությունն ու ամրապնդելով գիտական հաղորդակցությունն աշխարհի հետ՝ մենք միասին կկարողանանք ԵՊՀ-ն դարձնել միջազգային առաջատար կրթական ու հետազոտական կենտրոն»,-մասնավորապես՝ ասված է ուղերձում:
Վայ ռեկտորի ուղերձն, իհարկե, ստանդարտ է: Նրա փոխարեն լիներ շատ ավելի համապատասխան մեկն այդ պաշտոնում, թերևս կասեր նույնը: Էականը, սակայն, այստեղ իրականության ու կեղծ ցանկությունների միջև գոյություն ունեցող անհամապատասխանությունն է: Ընդ որում՝ խոսքը միայն ԵՊՀ-ի մասին չէ, այլ՝ ողջ կրթական համակարգի, բուհերի, որոնք հեղափոխությունց հետո իրենց լավագույն օրերը չէ, որ ապրում են. պատախանատու պաշտոններին նշանակվում են հակահայ օրակարգ սպասակողներն ու գրանտակերները՝ որպես հիմնական հանձնարարություն ստանալով կրթության իմաստազրկումը, կրթական հաստատությունների ապազգայնացումը:
Սորոսական Հովհաննիսյան Հովհաննեսը ԵՊՀ-ն դարձրել է իր հոր «դուքյանը»: Այն այսօր գերքաղաքականցված կառույց է, իսկ դասախոսները ոչ հազվադեպ են ենթարկվում խտրականության իրենց քաղաքական հայացքների համար: Ընդհանուր առմամբ այսօր ԵՊՀ-ն էլ, մյուս բուհերն էլ ընթանում են մեկ ուղղությամբ՝ տոտալ ՔՊ-ացման, ինչն ինքնաբերաբար անմրցունակ է դարձնելու հայակական բուհերը ոչ միայն համաշխարհային, այլև տարածաշրջանայնին մակարդակով՝ նկատի ունենալով «կրթություն» ասվածի ու «Քաղաքացիական պայմանագիր» կոչվածի անհամատեղելիությունը:
Տգիտություն, այլասերություն, թրքամոլություն է սփռում Նիկոլի թիմը: Է՛լ ի՞նչ կրթույուն…
ԵՊՀ հիմնադրման օրվա առթիվ համալսարանի սորոսական ռեկտոր Հովհաննիսյան Հովհաննեսը մի շքեղ, գեղարվեստական ուղերձ է հղել: «Սկզբնավորումից ի վեր համալսարանը եղել և մնում է մեր երկրի որակյալ կրթության ու գիտության կազմակերպման, մտավոր ներուժի, մտքերի ու գաղափարների գեներացման հիմնական տեղն ու հարթակը։ Բարձրացնելով ուսումնառության որակը, խթանելով նորարար հետազոտությունները, ընդլայնելով միջազգային համագործակցությունն ու ամրապնդելով գիտական հաղորդակցությունն աշխարհի հետ՝ մենք միասին կկարողանանք ԵՊՀ-ն դարձնել միջազգային առաջատար կրթական ու հետազոտական կենտրոն»,-մասնավորապես՝ ասված է ուղերձում:
Վայ ռեկտորի ուղերձն, իհարկե, ստանդարտ է: Նրա փոխարեն լիներ շատ ավելի համապատասխան մեկն այդ պաշտոնում, թերևս կասեր նույնը: Էականը, սակայն, այստեղ իրականության ու կեղծ ցանկությունների միջև գոյություն ունեցող անհամապատասխանությունն է: Ընդ որում՝ խոսքը միայն ԵՊՀ-ի մասին չէ, այլ՝ ողջ կրթական համակարգի, բուհերի, որոնք հեղափոխությունց հետո իրենց լավագույն օրերը չէ, որ ապրում են. պատախանատու պաշտոններին նշանակվում են հակահայ օրակարգ սպասակողներն ու գրանտակերները՝ որպես հիմնական հանձնարարություն ստանալով կրթության իմաստազրկումը, կրթական հաստատությունների ապազգայնացումը:
Սորոսական Հովհաննիսյան Հովհաննեսը ԵՊՀ-ն դարձրել է իր հոր «դուքյանը»: Այն այսօր գերքաղաքականցված կառույց է, իսկ դասախոսները ոչ հազվադեպ են ենթարկվում խտրականության իրենց քաղաքական հայացքների համար: Ընդհանուր առմամբ այսօր ԵՊՀ-ն էլ, մյուս բուհերն էլ ընթանում են մեկ ուղղությամբ՝ տոտալ ՔՊ-ացման, ինչն ինքնաբերաբար անմրցունակ է դարձնելու հայակական բուհերը ոչ միայն համաշխարհային, այլև տարածաշրջանայնին մակարդակով՝ նկատի ունենալով «կրթություն» ասվածի ու «Քաղաքացիական պայմանագիր» կոչվածի անհամատեղելիությունը:
Տգիտություն, այլասերություն, թրքամոլություն է սփռում Նիկոլի թիմը: Է՛լ ի՞նչ կրթույուն…
Նիկոլին կանգնեցնելու են փաստի առաջ
Կրեմլի նյութերում որոշակի փակագծեր են բացվել՝ կապված ՀԱՊԿ անդամ երկրների ղեկավարների մասնակցությամբ Մոսկվայում սպասվող հոբելյանական գագաթնաժողովի հետ:
Մասնավորապես՝ պարզվում է՝ ի թիվս այլ հարցերի լրջագույն քննարկման ու ընդգծված ուշադրության առարկա են դառնալու նաև բիոլոգիական անվտանգության հետ կապված հարցերը:
Այն, որ Ռուսաստանին լրջագույնս անհանգստացնում է հետխորհրդային տարածքում հիմնված արևմտյան (գլխավորապես ամերիկյան) բիոլաբորատորիաների հարցը, գաղտնիք չէ. Հյուսիսից այդ մասին մշտապես հնչում են համապատասխան հայտարարություններ:
Սա նշանակում է, որ Նիկոլին լրջագույն փորձություն է սպասվում՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ՀՀ-ում նույնպես կան ամերիկյան բիոլաբորատորիաներ: Մոսկվան նվազագույնը խնդիր է դնելու դրանց լիարժեք վերահսկողության, իսկ առավել հավանականը դրանք առհասարակ փակելու վերաբերյալ պահանջ առաջ քաշելն է՝ նկատի ունենալով աշխարհաքաղաքական ու ռազմաքաղաքական վիճակը ողջ աշխարհում՝ ՌԴ-Արևմուտք բախման ֆոնին:
Այս առումով Նիկոլի վիճակը նախանձելի չէ. Մոսկվայի բոլոր հրահանգները կետ առ կետ կատարելու դեպքում, եթե հատկապես փակման պահանջ դրվի, ոչ միայն զրկվելու է արևմտյան աջակցությունից, այլև կարող է կորցնել իշխանությունը՝ հատկապես նկատի ունենալով ներքաղաքական անկայուն վիճակը: Ռուսները մեծ սիրով վաղուց կթաղեին Նիկոլի քաղաքական կենսագրությունն, եթե վերջինս չունենար առնվազն արևմտյան որոշակի շրջանակների լրջագույն աջակցությունն, ինչն, ի դեպ, կապված է հայ-թուրքական հաշտեցման օրակարգի հետ:
Իսկ թե ինչ կլինի, եթե չանսա Մոսկվայի հնարավոր պահանջին, նկարագրելն անգամ ավելորդ է: Ուղղակի ցավն այն է, որ բացի իրենից լրջագույնս կարող է տուժել նաև հենց բուն երկիրը՝ անվտանգայինից մինչև տնտեսական ոլորտ:
Մի խոսքով՝ Նիկոլը ք***քի մեջ է:
Կրեմլի նյութերում որոշակի փակագծեր են բացվել՝ կապված ՀԱՊԿ անդամ երկրների ղեկավարների մասնակցությամբ Մոսկվայում սպասվող հոբելյանական գագաթնաժողովի հետ:
Մասնավորապես՝ պարզվում է՝ ի թիվս այլ հարցերի լրջագույն քննարկման ու ընդգծված ուշադրության առարկա են դառնալու նաև բիոլոգիական անվտանգության հետ կապված հարցերը:
Այն, որ Ռուսաստանին լրջագույնս անհանգստացնում է հետխորհրդային տարածքում հիմնված արևմտյան (գլխավորապես ամերիկյան) բիոլաբորատորիաների հարցը, գաղտնիք չէ. Հյուսիսից այդ մասին մշտապես հնչում են համապատասխան հայտարարություններ:
Սա նշանակում է, որ Նիկոլին լրջագույն փորձություն է սպասվում՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ՀՀ-ում նույնպես կան ամերիկյան բիոլաբորատորիաներ: Մոսկվան նվազագույնը խնդիր է դնելու դրանց լիարժեք վերահսկողության, իսկ առավել հավանականը դրանք առհասարակ փակելու վերաբերյալ պահանջ առաջ քաշելն է՝ նկատի ունենալով աշխարհաքաղաքական ու ռազմաքաղաքական վիճակը ողջ աշխարհում՝ ՌԴ-Արևմուտք բախման ֆոնին:
Այս առումով Նիկոլի վիճակը նախանձելի չէ. Մոսկվայի բոլոր հրահանգները կետ առ կետ կատարելու դեպքում, եթե հատկապես փակման պահանջ դրվի, ոչ միայն զրկվելու է արևմտյան աջակցությունից, այլև կարող է կորցնել իշխանությունը՝ հատկապես նկատի ունենալով ներքաղաքական անկայուն վիճակը: Ռուսները մեծ սիրով վաղուց կթաղեին Նիկոլի քաղաքական կենսագրությունն, եթե վերջինս չունենար առնվազն արևմտյան որոշակի շրջանակների լրջագույն աջակցությունն, ինչն, ի դեպ, կապված է հայ-թուրքական հաշտեցման օրակարգի հետ:
Իսկ թե ինչ կլինի, եթե չանսա Մոսկվայի հնարավոր պահանջին, նկարագրելն անգամ ավելորդ է: Ուղղակի ցավն այն է, որ բացի իրենից լրջագույնս կարող է տուժել նաև հենց բուն երկիրը՝ անվտանգայինից մինչև տնտեսական ոլորտ:
Մի խոսքով՝ Նիկոլը ք***քի մեջ է:
Լրիվ ադրբեջանցի Վիգենը
ՔՊ-ական Խաչատրյան Վիգենը հայտարարել է, թե հանգիստ կարող են հրապարակը մի գիշերում մաքրել. ուժ կիրառելու հիմքեր կան, բայց չեն անում: Սա միաժամանակ հայտարարել է, թե չկան անհիմն կալանավորներ, իսկ ցուցարարների թիվն էլ չի գերազանցում 4000-ը:
Վիգենն, ըստ էության, հայտարարել է իշխանությունների դրսևորած «մեծահոգության» մասին, որ իբր դրսևորվում է ցուցարարների նկատմամբ՝ ոստիկանության կիրառած անհամաչափ ուժը հիմնավորելով դրա համար հիմքերի առկայությամբ, ինչն ուղղակի ցինիզմ է՝ նկատի ունենալով իրականությունը:
Բայց Վիգենն իրականում ստում է. հրապարակը «չմաքրելու» պատճառը ոչ թե մեծահոգությունն է, որից զուրկ են ինքն ու իր թիմն, այլ՝ կենդանական վախը: Նրանք վախենում են ատաքին աշխարհի հնարավոր արձագանքներից՝ նկատի ունենալով առնվազն արտասահմանյան զլմ-ների ու հեղինակավոր իրավապաշտպան որոշ կազմակերպությունների կոշտ գնահատականները: Բայց ամենաշատը վախենում են հանրությունից, որ չի ների արյունը մի ուժին, որ իշխանության է եկել հեղափոխական ճանապարհով՝ գլուխ գովալով, թե անարյուն է վերցրել իշխանությունը: Ո՞ւմ արյունն են թափելու, պատերազմում իրենց կյանքը տված զինվորների ծնողների՞, հաշմանդամ դարձած զինվորների՞, մտավորականների՞, անպաշտպան կանանց ու աղջիկների՞: Նույն րոպեին կապալեգիտիմանան ոչ միայն միջազգային հանրության, այլև սեփական ժողովրդի աչքում: Վիգենները վախենում են առաջին հերթին թերևս անձնական վենդետաներից, որ անխուսափելի են լինելու զոհերի առկայության դեպքում. իշխանությունը հավերժ չէ, և մի օր իրենք էլ են դառնալու «մահկանացու»:
Միևնույն ժամանակ կարևոր է հասկանալ,որ արյուն չի թափվում նաև այն պատճառով,որ ցուցարարներն են շատ, իսկ պարբերաբար հայտարարվող մի քանի հազար կազմող թվերն ուղղակի կեղծիք են, որ հնչեցվում են՝ կոծկելու հասարակության՝ իշխանությունների հանդեպ ունեցած իրական վերաբերմունքն ու շարժման ծավալները:
Այս իմաստով Վիգենն, իհարկե, լրիվ ադրբեջանցի է. օրերս նման մի թիվ էր հնչեցրել նաև Բայրամովը՝ մեկնաբանելով հայաստանյան իրավիճակը:
ՔՊ-ական Խաչատրյան Վիգենը հայտարարել է, թե հանգիստ կարող են հրապարակը մի գիշերում մաքրել. ուժ կիրառելու հիմքեր կան, բայց չեն անում: Սա միաժամանակ հայտարարել է, թե չկան անհիմն կալանավորներ, իսկ ցուցարարների թիվն էլ չի գերազանցում 4000-ը:
Վիգենն, ըստ էության, հայտարարել է իշխանությունների դրսևորած «մեծահոգության» մասին, որ իբր դրսևորվում է ցուցարարների նկատմամբ՝ ոստիկանության կիրառած անհամաչափ ուժը հիմնավորելով դրա համար հիմքերի առկայությամբ, ինչն ուղղակի ցինիզմ է՝ նկատի ունենալով իրականությունը:
Բայց Վիգենն իրականում ստում է. հրապարակը «չմաքրելու» պատճառը ոչ թե մեծահոգությունն է, որից զուրկ են ինքն ու իր թիմն, այլ՝ կենդանական վախը: Նրանք վախենում են ատաքին աշխարհի հնարավոր արձագանքներից՝ նկատի ունենալով առնվազն արտասահմանյան զլմ-ների ու հեղինակավոր իրավապաշտպան որոշ կազմակերպությունների կոշտ գնահատականները: Բայց ամենաշատը վախենում են հանրությունից, որ չի ների արյունը մի ուժին, որ իշխանության է եկել հեղափոխական ճանապարհով՝ գլուխ գովալով, թե անարյուն է վերցրել իշխանությունը: Ո՞ւմ արյունն են թափելու, պատերազմում իրենց կյանքը տված զինվորների ծնողների՞, հաշմանդամ դարձած զինվորների՞, մտավորականների՞, անպաշտպան կանանց ու աղջիկների՞: Նույն րոպեին կապալեգիտիմանան ոչ միայն միջազգային հանրության, այլև սեփական ժողովրդի աչքում: Վիգենները վախենում են առաջին հերթին թերևս անձնական վենդետաներից, որ անխուսափելի են լինելու զոհերի առկայության դեպքում. իշխանությունը հավերժ չէ, և մի օր իրենք էլ են դառնալու «մահկանացու»:
Միևնույն ժամանակ կարևոր է հասկանալ,որ արյուն չի թափվում նաև այն պատճառով,որ ցուցարարներն են շատ, իսկ պարբերաբար հայտարարվող մի քանի հազար կազմող թվերն ուղղակի կեղծիք են, որ հնչեցվում են՝ կոծկելու հասարակության՝ իշխանությունների հանդեպ ունեցած իրական վերաբերմունքն ու շարժման ծավալները:
Այս իմաստով Վիգենն, իհարկե, լրիվ ադրբեջանցի է. օրերս նման մի թիվ էր հնչեցրել նաև Բայրամովը՝ մեկնաբանելով հայաստանյան իրավիճակը:
Ադրբեջանական հետախուզությունը՝ գործողության մեջ
Իշխանափոխությունից հետո Հայաստանի առաջատար բառիգներից մեկի վերածված (ըստ օդում կախված լուրերի…) կոլոտ Հովոն, պարզվում է, նամակ գրել էլ գիտի. մի բաց նամակ է հրապարակել՝ ընդդիմությանը մեղադրելով աշխարհի բոլոր մեղքերի համար:
Որպեսզի պարզ լինի, թե ինչ այլանդակության հետ գործ ունենք, մեջբերենք մի փոքր հատված «Յաշմայի» նվիրյալի խեղկատակությունից. «Ասում եք, թե դուրս եք եկել պայքարի, որպեսզի հային փրկեք թուրքից՝ այդ նույն հային թշնամաբար ծեծելով, հայհոյելով, ահաբեկելով, կաշառելով ու անարգելով»։
Այս տողերը բավական են՝ հասկանալու, թե ինչո՞ւ է սեփական կարճ հասակից վեր թռչելու փորձ կատարել սերունդներ այլասերած այս տիզը. նրան անհանգստացնում է ընդդիմադիրների հակաթուրքական օրակարգը:
Փաստորեն՝ «Յաշման» այնքան էլ էլիտար զորամիավորում չէ, քանի որ եթե այդպիսին լիներ, ապա տառապունկա Հովոյին վաղուց «սպիսատ» էին արել իրենց շարքերից՝ բացառելով թյուրիմածության հայտնվելը Հասանով Զաքիրի ենթակայության ներքո: Վերցնել ու նիկոլական բարքերը, որոնք գործի են դրվում ցուցարարների դեմ, վերագրել ընդդիմությանն այն դեպքում, երբ մեծագույն ցանկության դեպքում անգամ նրանք հնարավորություն չունեն՝ այդ ամենն անելու, ուղղակի շանտղություն է (առավել համապատասխան եզրույթից խուսափում ենք՝ չդատվելու համար): Բայց անգամ դրան Հովոն մասսայաբար գնացել է՝ ի փառս ադրբեջանական զինվորականության. մարդու մոտ հայրենասիրությունն այդպես է արտահայտվում, ի՞նչ կարող ես անել, չէ՞ որ ամեն մեկն իր հայրենիքն ունի այս աշխարհում: Հովոյինն էլ Ադրբեջանն է:
Իսկ թե ինչպես պատահեց, որ ադրբեջանական արմատներով այս լոքոնը հայտնվեց բեմերում ու հեռուստաշոուներում, սերիալներում՝ հնարավորություն ստանալով պղծել երիտասարդ սերունդը, առանձին քննարկման թեմա է:
Փաստորեն՝ ադրբեջանական «ռազվեդկան» կարողանում է ճիշտ քողակվել ու ճիշտ ժամանակին ինքնաբացահայտվել:
Իշխանափոխությունից հետո Հայաստանի առաջատար բառիգներից մեկի վերածված (ըստ օդում կախված լուրերի…) կոլոտ Հովոն, պարզվում է, նամակ գրել էլ գիտի. մի բաց նամակ է հրապարակել՝ ընդդիմությանը մեղադրելով աշխարհի բոլոր մեղքերի համար:
Որպեսզի պարզ լինի, թե ինչ այլանդակության հետ գործ ունենք, մեջբերենք մի փոքր հատված «Յաշմայի» նվիրյալի խեղկատակությունից. «Ասում եք, թե դուրս եք եկել պայքարի, որպեսզի հային փրկեք թուրքից՝ այդ նույն հային թշնամաբար ծեծելով, հայհոյելով, ահաբեկելով, կաշառելով ու անարգելով»։
Այս տողերը բավական են՝ հասկանալու, թե ինչո՞ւ է սեփական կարճ հասակից վեր թռչելու փորձ կատարել սերունդներ այլասերած այս տիզը. նրան անհանգստացնում է ընդդիմադիրների հակաթուրքական օրակարգը:
Փաստորեն՝ «Յաշման» այնքան էլ էլիտար զորամիավորում չէ, քանի որ եթե այդպիսին լիներ, ապա տառապունկա Հովոյին վաղուց «սպիսատ» էին արել իրենց շարքերից՝ բացառելով թյուրիմածության հայտնվելը Հասանով Զաքիրի ենթակայության ներքո: Վերցնել ու նիկոլական բարքերը, որոնք գործի են դրվում ցուցարարների դեմ, վերագրել ընդդիմությանն այն դեպքում, երբ մեծագույն ցանկության դեպքում անգամ նրանք հնարավորություն չունեն՝ այդ ամենն անելու, ուղղակի շանտղություն է (առավել համապատասխան եզրույթից խուսափում ենք՝ չդատվելու համար): Բայց անգամ դրան Հովոն մասսայաբար գնացել է՝ ի փառս ադրբեջանական զինվորականության. մարդու մոտ հայրենասիրությունն այդպես է արտահայտվում, ի՞նչ կարող ես անել, չէ՞ որ ամեն մեկն իր հայրենիքն ունի այս աշխարհում: Հովոյինն էլ Ադրբեջանն է:
Իսկ թե ինչպես պատահեց, որ ադրբեջանական արմատներով այս լոքոնը հայտնվեց բեմերում ու հեռուստաշոուներում, սերիալներում՝ հնարավորություն ստանալով պղծել երիտասարդ սերունդը, առանձին քննարկման թեմա է:
Փաստորեն՝ ադրբեջանական «ռազվեդկան» կարողանում է ճիշտ քողակվել ու ճիշտ ժամանակին ինքնաբացահայտվել:
Վալոդը խուճապի մեջ է
ՔՊ-ի Վալոդն ընդդիմադիր պատգամավորներին մեղադրել է «իրավական պետության կոնցեպտի մեջ» չտեղավորվելու համար. իբր թաքնվում են անձեռնմխելիության ու որոշակի խորհդարանական արտոնությունների քողի տակ ու իրենց ճիշտ չեն պահում: Ըստ Վարդանյան Վալոդի՝ նիստերից բացակայող պատգամավորները կենթարկվեն պատասխանատվության:
Վալոդը, փաստորեն, խիստ հուզված է, իսկ այդ հուզմունքում ակնհայտորեն արտացոլված է ողջ նիկոլական իշխանության խուճապը. չգիտեն՝ ինչ անեն, որ իրենց կերած ղալաթները մարսեն:
Թե կոնկրետ ինչպես են պատրաստվում պատժել ընդդիմադիր պատգամավորներին, դեռ պարզ չէ, բայց այն, որ տագնապն ահագնանում է, տեսանելի է անզեն աչքով: Սա նշանակում է, որ իշխանությունները խիստ անհանգստացած են փողոցային ակցիաներով, իսկ այն պնդումները, թե դրսում 4000 հոգի է ընդամենը, հետևաբար՝ ամեն բան կարգին է, դատարկաբանություն են: Վալոդն էլ է հասկանում, որ փողոցային ակցիաները զրկում են իշխանություններին լեգիտիմությունից, քանի որ մաշվելու փոխարեն շարունակվում են ամեն օր նոր թափով, ու եթե նույնիսկ հարյուր հազարանոց ցուցեր էլ չեն, ապա մի քանի տասնյակ հազարն էլ, տևական ժամանակ դուրս գալով, կարող է խնդիրներ առաջացնել իշխանությունների համար:
Հիմա փորձելու են ուժով հարկադրել ընդդիմությանը դադարեցնել փողոցի պայքարն ու գալ-նստել իրենց կողքին: Հաշվարկել են, որ եթե ընդդիմությունը «կուտն ուտի», անմիջապես կհեղինակազրկվի:
ՔՊ-ի Վալոդն ընդդիմադիր պատգամավորներին մեղադրել է «իրավական պետության կոնցեպտի մեջ» չտեղավորվելու համար. իբր թաքնվում են անձեռնմխելիության ու որոշակի խորհդարանական արտոնությունների քողի տակ ու իրենց ճիշտ չեն պահում: Ըստ Վարդանյան Վալոդի՝ նիստերից բացակայող պատգամավորները կենթարկվեն պատասխանատվության:
Վալոդը, փաստորեն, խիստ հուզված է, իսկ այդ հուզմունքում ակնհայտորեն արտացոլված է ողջ նիկոլական իշխանության խուճապը. չգիտեն՝ ինչ անեն, որ իրենց կերած ղալաթները մարսեն:
Թե կոնկրետ ինչպես են պատրաստվում պատժել ընդդիմադիր պատգամավորներին, դեռ պարզ չէ, բայց այն, որ տագնապն ահագնանում է, տեսանելի է անզեն աչքով: Սա նշանակում է, որ իշխանությունները խիստ անհանգստացած են փողոցային ակցիաներով, իսկ այն պնդումները, թե դրսում 4000 հոգի է ընդամենը, հետևաբար՝ ամեն բան կարգին է, դատարկաբանություն են: Վալոդն էլ է հասկանում, որ փողոցային ակցիաները զրկում են իշխանություններին լեգիտիմությունից, քանի որ մաշվելու փոխարեն շարունակվում են ամեն օր նոր թափով, ու եթե նույնիսկ հարյուր հազարանոց ցուցեր էլ չեն, ապա մի քանի տասնյակ հազարն էլ, տևական ժամանակ դուրս գալով, կարող է խնդիրներ առաջացնել իշխանությունների համար:
Հիմա փորձելու են ուժով հարկադրել ընդդիմությանը դադարեցնել փողոցի պայքարն ու գալ-նստել իրենց կողքին: Հաշվարկել են, որ եթե ընդդիմությունը «կուտն ուտի», անմիջապես կհեղինակազրկվի:
Անդոնը՝ Սյամոյի անհետացման մասին
Անդոնը, պատասխանելով հարցին՝ ինչո՞վ կբացատրեք Սամվել Բաբայանի՝ քննիչ հանձնաժողովից դուրս գալը, նախ՝ փառաբանել է Սյամոյին՝ նրան հռչակելով իր մտերիմն, ապա՝ վստահություն հայտնել, որ գեներալ-լեյտենանտ Բաբայանն ապագայում բանակի հետ կապված խնդիրների լուծման գործում մասնակցություն չի կարող չունենալ: Միաժամանակ Սյամոյի «լավ բարեկամը» չի հանրայնացրել, թե ինչ խնդիրներ է Բաբայանն առաջ քաշել՝ լուծելու՝ ասելով, որ դա հանրային քննարկման առարկա չէ:
Բաբայանի անհետացումը Անդոնի ղեկավարած կառույցից բավական խորհրդավոր պայմաններում տեղի ունեցավ: Ընդ որում՝ այդ շրջանում Անդոնը նույնպես կարծես սկսեց բացակայել Հայաստանից՝ ուղևորվելով Շվեյցարիա՝ կրթության: Հետո վերադարձավ, բայց չվերադարձավ կարծես Սյամոն ինքը,ու հիմա, փաստորեն, Անդոնը, խոսքը կտուրը գցելով, կարծես խուսափում է հստակ պատասխաններ հնչեցնելուց՝ բավարարվելով վստահություն հայտնելով, թե Բաբայանը դեռ մասնակցություն ունենալու է հայկական բանակի կայացման գործում:
Տեսականորեն հնարավո՞ր է Սյամոյի՝ ակտիվ քաղաքականություն վերդարձը, եթե կայունանա Հայաստանի ներքաղաքական վիճակը: Անդոնը, որ անհետացել էր, փաստորեն, վերադարձավ ու վերադարձավ այն ժամանակ, երբ վստահություն ձեռք բերեց, որ Նիկոլի իշխանությանը վտանգ չի սպառնում: Սյամոն առայժմ ակտիվություն չի դրսևորում, ինչը կա՛մ զգուշության նշան է, կա՛մ գուցե ամբիցիաների չբավարարման հետևանք՝ հաշվի առնեով Սյամոյի բնավորությունն ու նկրտումները:
Մյուս կողմից՝ հնարավոր է՝ Սյամոյի վերադարձը չի կայանում այն պատճառով,որ նրա հատուկ ծառայությունների կարիքն առայժմ չի զգացվում. երբ իրական էր թվում «Զանգեզուրի միջանցքի» ճեղքումը, հենց այդ ժամանակ խոսք էր գնում Սյամոյին Սյունիքի մարզպետ նշանակելու հավանականության մասին: Երբ պարզ դարձավ, որ ծրագիրը չլինող բան է, այդ խոսակցությունները դադարեցին: Այսինքն՝ Սյամոն լույս է ընկնում այն ժամանա, երբ տարածքային զիջումների հարց է բարձրանում:
Եվուրեմն՝ որքան Սյամոն հեռու մնա Հայաստանից կամ ակտիվ քաղաքական կյանքից, այնքան մեծ է հավանականությունը, որ տարածքային կորուստներ չենք ունենա:
Շառից, փորձանքից հեռու…
Անդոնը, պատասխանելով հարցին՝ ինչո՞վ կբացատրեք Սամվել Բաբայանի՝ քննիչ հանձնաժողովից դուրս գալը, նախ՝ փառաբանել է Սյամոյին՝ նրան հռչակելով իր մտերիմն, ապա՝ վստահություն հայտնել, որ գեներալ-լեյտենանտ Բաբայանն ապագայում բանակի հետ կապված խնդիրների լուծման գործում մասնակցություն չի կարող չունենալ: Միաժամանակ Սյամոյի «լավ բարեկամը» չի հանրայնացրել, թե ինչ խնդիրներ է Բաբայանն առաջ քաշել՝ լուծելու՝ ասելով, որ դա հանրային քննարկման առարկա չէ:
Բաբայանի անհետացումը Անդոնի ղեկավարած կառույցից բավական խորհրդավոր պայմաններում տեղի ունեցավ: Ընդ որում՝ այդ շրջանում Անդոնը նույնպես կարծես սկսեց բացակայել Հայաստանից՝ ուղևորվելով Շվեյցարիա՝ կրթության: Հետո վերադարձավ, բայց չվերադարձավ կարծես Սյամոն ինքը,ու հիմա, փաստորեն, Անդոնը, խոսքը կտուրը գցելով, կարծես խուսափում է հստակ պատասխաններ հնչեցնելուց՝ բավարարվելով վստահություն հայտնելով, թե Բաբայանը դեռ մասնակցություն ունենալու է հայկական բանակի կայացման գործում:
Տեսականորեն հնարավո՞ր է Սյամոյի՝ ակտիվ քաղաքականություն վերդարձը, եթե կայունանա Հայաստանի ներքաղաքական վիճակը: Անդոնը, որ անհետացել էր, փաստորեն, վերադարձավ ու վերադարձավ այն ժամանակ, երբ վստահություն ձեռք բերեց, որ Նիկոլի իշխանությանը վտանգ չի սպառնում: Սյամոն առայժմ ակտիվություն չի դրսևորում, ինչը կա՛մ զգուշության նշան է, կա՛մ գուցե ամբիցիաների չբավարարման հետևանք՝ հաշվի առնեով Սյամոյի բնավորությունն ու նկրտումները:
Մյուս կողմից՝ հնարավոր է՝ Սյամոյի վերադարձը չի կայանում այն պատճառով,որ նրա հատուկ ծառայությունների կարիքն առայժմ չի զգացվում. երբ իրական էր թվում «Զանգեզուրի միջանցքի» ճեղքումը, հենց այդ ժամանակ խոսք էր գնում Սյամոյին Սյունիքի մարզպետ նշանակելու հավանականության մասին: Երբ պարզ դարձավ, որ ծրագիրը չլինող բան է, այդ խոսակցությունները դադարեցին: Այսինքն՝ Սյամոն լույս է ընկնում այն ժամանա, երբ տարածքային զիջումների հարց է բարձրանում:
Եվուրեմն՝ որքան Սյամոն հեռու մնա Հայաստանից կամ ակտիվ քաղաքական կյանքից, այնքան մեծ է հավանականությունը, որ տարածքային կորուստներ չենք ունենա:
Շառից, փորձանքից հեռու…
Աղբարկղերի լկտի տիրուհին
Հայաստանում շարունակում է մոլեգնել պետական տեռորը՝ օրեցօր ձեռք բերելով է՛լ ավելի անմարդկային դրսևորումներ: Այդ առումով մայիսի 17-ը պետք է ռեկորդային համարել. բերման ենթարկվածների ու ձերբակալվածների ընդհանուր թիվը յուրատեսակ ռեկորդ է սահմանել՝ անցնելով 400-ի շեմը:
Բայց որքան անմարկդային է դառնում իշխանական տեռորն, այնքան է՛լ ավելի լկտի են դառնում ՔՊ-ականների ստատուսները՝ բացահայտելով հեղինակների կոմպլեքսները:
Մի կոմպլեքսավորված ՔՊ-ական կա Աժ-ում՝ Դավոյան Արփի անուն-ազգանունով: Սա, ի թիվս այլ հերյուրանքների, «ռևանշիստ» ընդդիմությանը մեղադրել է «աղբարկղները գրկած այս ու այն կողմ վազվզելու» համար՝ վերջում եզրակացնելով՝ 2018-ը կրկնօրնակել չի ստացվելու. արժանապատվության պակաս կա:
Ծերեթելի փողոցի յուրատեսակ խորհրդանիշ դարձած այս «արժանապատիվ» ՔՊ-ականը, որին կարելի է համարել Նիկոլի իշխանության ամենատիպիկ ներկայացուցիչը, փաստորեն, լրիվ հաբռգել է՝ մոռանալով սեփական ծագումը: Ընդդիմությանը աղբարկղերը գրկելու համար մեղադրող այս զիբիլի վրայի կատուն, հրաժարվելով համակերպվել սեփական անցյալի հետ, ընդդիմությանն ուղղված իր քննադատությունում փաստացի բացահայտել է իր իսկ հոգեբանության մութ կողմերը. ինքն իրեն այլևս զգալով՝ «լեդի Դի»՝ խորն ափսոսանքով է հիշում յուր փողոցային անցյալը՝ մոռանալով այն ճշմարտոթյունը, որ եթե չլինեին աղբամաններն, ապա ո՛չ ինքը, ո՛չ էլ իր թիմակիցներն այսօր բանի տեր չէին լինի՝ ստիպված լինելով անվերջ մարմնավաճառությամբ զբաղվել (բառիս ուղիղ ու ոչ ուղիղ իմաստով) ծերեթելիներում:
Իրականում արժանապատվության պակաս ունի ոչ թե ընդդիմությունը, որը, մի կողմ թողած ամեն ինչ, փորձում է կանխել թրքական օրակարգն, այլ հենց իշխանությունը, որը վերջնակնապես արփիդավոյան է դարձել: Եթե Դավոյան Արփիի անթրաշ շեֆը մի փոքր արժանապատվություն ունենար, ապա բանը «Մայամի»-ի փիլաքյանների թրքահպատակ կեղտի՝ ԱԺ-ում հայտնվելուն չէր հասնի՝ չնայած եթե այդ տրամաբանությամբ գնար, պարզապես անթիմ կմնար. ՔՊ-ում ո՞ր մեկն է Դավոյան Արփիից լավն՝ օրինակ: Մեկը մեկից աղբաման են՝ թուրքական թափոնով լցված:
Հայաստանում շարունակում է մոլեգնել պետական տեռորը՝ օրեցօր ձեռք բերելով է՛լ ավելի անմարդկային դրսևորումներ: Այդ առումով մայիսի 17-ը պետք է ռեկորդային համարել. բերման ենթարկվածների ու ձերբակալվածների ընդհանուր թիվը յուրատեսակ ռեկորդ է սահմանել՝ անցնելով 400-ի շեմը:
Բայց որքան անմարկդային է դառնում իշխանական տեռորն, այնքան է՛լ ավելի լկտի են դառնում ՔՊ-ականների ստատուսները՝ բացահայտելով հեղինակների կոմպլեքսները:
Մի կոմպլեքսավորված ՔՊ-ական կա Աժ-ում՝ Դավոյան Արփի անուն-ազգանունով: Սա, ի թիվս այլ հերյուրանքների, «ռևանշիստ» ընդդիմությանը մեղադրել է «աղբարկղները գրկած այս ու այն կողմ վազվզելու» համար՝ վերջում եզրակացնելով՝ 2018-ը կրկնօրնակել չի ստացվելու. արժանապատվության պակաս կա:
Ծերեթելի փողոցի յուրատեսակ խորհրդանիշ դարձած այս «արժանապատիվ» ՔՊ-ականը, որին կարելի է համարել Նիկոլի իշխանության ամենատիպիկ ներկայացուցիչը, փաստորեն, լրիվ հաբռգել է՝ մոռանալով սեփական ծագումը: Ընդդիմությանը աղբարկղերը գրկելու համար մեղադրող այս զիբիլի վրայի կատուն, հրաժարվելով համակերպվել սեփական անցյալի հետ, ընդդիմությանն ուղղված իր քննադատությունում փաստացի բացահայտել է իր իսկ հոգեբանության մութ կողմերը. ինքն իրեն այլևս զգալով՝ «լեդի Դի»՝ խորն ափսոսանքով է հիշում յուր փողոցային անցյալը՝ մոռանալով այն ճշմարտոթյունը, որ եթե չլինեին աղբամաններն, ապա ո՛չ ինքը, ո՛չ էլ իր թիմակիցներն այսօր բանի տեր չէին լինի՝ ստիպված լինելով անվերջ մարմնավաճառությամբ զբաղվել (բառիս ուղիղ ու ոչ ուղիղ իմաստով) ծերեթելիներում:
Իրականում արժանապատվության պակաս ունի ոչ թե ընդդիմությունը, որը, մի կողմ թողած ամեն ինչ, փորձում է կանխել թրքական օրակարգն, այլ հենց իշխանությունը, որը վերջնակնապես արփիդավոյան է դարձել: Եթե Դավոյան Արփիի անթրաշ շեֆը մի փոքր արժանապատվություն ունենար, ապա բանը «Մայամի»-ի փիլաքյանների թրքահպատակ կեղտի՝ ԱԺ-ում հայտնվելուն չէր հասնի՝ չնայած եթե այդ տրամաբանությամբ գնար, պարզապես անթիմ կմնար. ՔՊ-ում ո՞ր մեկն է Դավոյան Արփիից լավն՝ օրինակ: Մեկը մեկից աղբաման են՝ թուրքական թափոնով լցված:
Անդոնի նարկոթրաֆիկը
Այս օրերին խորհրդարանում ակտիվորեն շրջնառության մեջ է դրվել մի թեզ, համաձայն որի՝ իբր ընդդիմության ակցիաների մասնակիցների շրջանում բավական մեծ թիվ են կազմում թմրամոլներն ու կասկածելի վարք ունեցողները: Մասնավորապես՝ այդ մասին խոսվում է ԱԺ պաշտպանության և անվտանգության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նիստերում, ինչպես նաև առանքձին ՔՊ-ականների մասնավոր հարցազրույցներում ու ելույթներում: Օրինակ՝ ամենաթարմ դեպքը Անդոնի մասնակցությամբ է տեղի ունեցել:
Մեկնաբանելով Ֆրանսիայի հրապարակում ընդդիմադիր շարժման տեղադրած վրաններից մեկում Երևանի ավագանու նախկին անդամ Արթուր Սեդրակյանի մահը (ըստ ոստիկանության՝ մահը գերդոզավորման հետևանք է եղել)՝ Անդոնը զգուշության կոչ է արել. «Եթե փակ տարածքներում նման կոնտինգենտ կա, ապա ինձ թվում է, որ այդ գործողություններում ներգրավված երիտասարդները պետք է հատկապես զգոն լինեն»։
Իրականում Անդոնի ու մյուս ՔՊ-ականների դարդը բոլորովին այլ է. հասկանալով երկրում քաղաքական իրավիճակի լրջությունն ու բողոքավորների թվի աճը՝ փորձում են «օրինական հիմքեր» ստեղծել՝ ցույցերը ուժի զոռով դադարեցնելու, ցրելու Ֆրանսիայի հրապարակում հավաքվածներին՝ իբր երկրում նարկոթրաֆիկի դեմ պայքարի շրջանակներում: Ի դեպ՝ հետաքրքիրն այն է,որ նույն նարկոթրաֆիկը Հայաստանում պատիկներ ու տասնապատիկ անգամ մեծացել է հենց հեղափոխությունից հետո, ավելին՝ բառիգների շարքերը համալրվել են ՔՊ աջակիցներով, օրինակ՝ կոլոտ Հովոյով՝ առնվազն ըստ օդում կախված հավաստի լուրերի:
Իշխանությունները, խուճապի մանված, մոգոնում են հորինածին պատճառներ՝ պրոցեսն ինչ-որ կերպ կասեցնելու համար՝ ցանկանալով չապալեգիտիմանալ, բայց շարժումը խեղդել:
Այս օրերին խորհրդարանում ակտիվորեն շրջնառության մեջ է դրվել մի թեզ, համաձայն որի՝ իբր ընդդիմության ակցիաների մասնակիցների շրջանում բավական մեծ թիվ են կազմում թմրամոլներն ու կասկածելի վարք ունեցողները: Մասնավորապես՝ այդ մասին խոսվում է ԱԺ պաշտպանության և անվտանգության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նիստերում, ինչպես նաև առանքձին ՔՊ-ականների մասնավոր հարցազրույցներում ու ելույթներում: Օրինակ՝ ամենաթարմ դեպքը Անդոնի մասնակցությամբ է տեղի ունեցել:
Մեկնաբանելով Ֆրանսիայի հրապարակում ընդդիմադիր շարժման տեղադրած վրաններից մեկում Երևանի ավագանու նախկին անդամ Արթուր Սեդրակյանի մահը (ըստ ոստիկանության՝ մահը գերդոզավորման հետևանք է եղել)՝ Անդոնը զգուշության կոչ է արել. «Եթե փակ տարածքներում նման կոնտինգենտ կա, ապա ինձ թվում է, որ այդ գործողություններում ներգրավված երիտասարդները պետք է հատկապես զգոն լինեն»։
Իրականում Անդոնի ու մյուս ՔՊ-ականների դարդը բոլորովին այլ է. հասկանալով երկրում քաղաքական իրավիճակի լրջությունն ու բողոքավորների թվի աճը՝ փորձում են «օրինական հիմքեր» ստեղծել՝ ցույցերը ուժի զոռով դադարեցնելու, ցրելու Ֆրանսիայի հրապարակում հավաքվածներին՝ իբր երկրում նարկոթրաֆիկի դեմ պայքարի շրջանակներում: Ի դեպ՝ հետաքրքիրն այն է,որ նույն նարկոթրաֆիկը Հայաստանում պատիկներ ու տասնապատիկ անգամ մեծացել է հենց հեղափոխությունից հետո, ավելին՝ բառիգների շարքերը համալրվել են ՔՊ աջակիցներով, օրինակ՝ կոլոտ Հովոյով՝ առնվազն ըստ օդում կախված հավաստի լուրերի:
Իշխանությունները, խուճապի մանված, մոգոնում են հորինածին պատճառներ՝ պրոցեսն ինչ-որ կերպ կասեցնելու համար՝ ցանկանալով չապալեգիտիմանալ, բայց շարժումը խեղդել:
Մատղաշ վարազի սերը
ՔՊ-ական պատգամավորներն, առիթը բաց չթողնելով, շարունակում են սեր խոստովանել Ոստիկանությանը:
ՀՀ ԱԺ պաշտպանության և անվտանգության հարցերի մշտական հանձնաժողովի արտահերթ նիստում վայրի վարազի արտաքինով Ալեքսանյան Վահագը, գովաբանելով ոստիկաններին ու նրանց կողմից այս օրերին բողոքի ակցիաների մասնակիցների հանդեպ դրսևորված վերաբերմունքը, հավաստիացրել է, որ իր ձեռքի տակ կա ներքին օգտագործման քաղաքական հարցումների մի թուղթ, եզրակացություն, որը փաստում է՝ Ոստիկանության վարկանիշն ահռելի աճ է գրանցել: Ընդ որում՝ ՔՊ-ի Վահագի խոսքից պարզ է դարձել, որ ոչ թե ոստիկաններն են ցուցարարներին հետապնդում ու ուժ կիրառում նրանց նկատմամբ, այլ ասենք պատգամավոր Աննա Մկրտչյանը՝ ոստիկանների:
Վահագն, իհարկե, Ոստիկանության ֆանատն է, այս առումով ոչիչն չես ասի,սակայն տրագիկոմեդիան այս սիրային պատմության մեջ այն է, որ սեփական զգացմունքները, փաստորեն, սա հասարակության վրա է թղթով պրոյեկտում, իսկ թե ինչ թուղթ է դա կամ որտեղ է գտնվում, հայտնի չէ:
Չի էլ դառնա, քանի որ կա՛մ այն ուղղակի չկա, կա՛մ արհեստածին է՝ Նիկոլի աուտոթրենինգի շրջանակներում:
Ասենք որ նման պնդումներ են անում որոշ ՔՊ-ական վայրիներ, ի՞նչ են մտածում էլի, հավատալո՞ւ են իրենց: Առանց այն էլ Ոստիկանությունը գրեթե երբեք հասարակության շրջանում մի մեծ վարկանիշ չի ունեցել, իսկ հիմա, երբ բացահատ բռնությամբ իրականացնում են նույնքան բացահայտ քաղաքական պատվեր, երկնագույն պատրանքներ ունենալն այդ իմաստով ուղղակի տխմարություն է: Եթե վարկանիշը բարձրացելել է, ապա միայն վայրի վարազների շրջանում. եթե նրանք չլինեն, վարազներն ուղղակի վարի կգնան, իսկ վարազներն ապրել են ուզում. մատղաշ են:
Մատղաշ են, բայց՝ արդեն փչացած:
ՔՊ-ական պատգամավորներն, առիթը բաց չթողնելով, շարունակում են սեր խոստովանել Ոստիկանությանը:
ՀՀ ԱԺ պաշտպանության և անվտանգության հարցերի մշտական հանձնաժողովի արտահերթ նիստում վայրի վարազի արտաքինով Ալեքսանյան Վահագը, գովաբանելով ոստիկաններին ու նրանց կողմից այս օրերին բողոքի ակցիաների մասնակիցների հանդեպ դրսևորված վերաբերմունքը, հավաստիացրել է, որ իր ձեռքի տակ կա ներքին օգտագործման քաղաքական հարցումների մի թուղթ, եզրակացություն, որը փաստում է՝ Ոստիկանության վարկանիշն ահռելի աճ է գրանցել: Ընդ որում՝ ՔՊ-ի Վահագի խոսքից պարզ է դարձել, որ ոչ թե ոստիկաններն են ցուցարարներին հետապնդում ու ուժ կիրառում նրանց նկատմամբ, այլ ասենք պատգամավոր Աննա Մկրտչյանը՝ ոստիկանների:
Վահագն, իհարկե, Ոստիկանության ֆանատն է, այս առումով ոչիչն չես ասի,սակայն տրագիկոմեդիան այս սիրային պատմության մեջ այն է, որ սեփական զգացմունքները, փաստորեն, սա հասարակության վրա է թղթով պրոյեկտում, իսկ թե ինչ թուղթ է դա կամ որտեղ է գտնվում, հայտնի չէ:
Չի էլ դառնա, քանի որ կա՛մ այն ուղղակի չկա, կա՛մ արհեստածին է՝ Նիկոլի աուտոթրենինգի շրջանակներում:
Ասենք որ նման պնդումներ են անում որոշ ՔՊ-ական վայրիներ, ի՞նչ են մտածում էլի, հավատալո՞ւ են իրենց: Առանց այն էլ Ոստիկանությունը գրեթե երբեք հասարակության շրջանում մի մեծ վարկանիշ չի ունեցել, իսկ հիմա, երբ բացահատ բռնությամբ իրականացնում են նույնքան բացահայտ քաղաքական պատվեր, երկնագույն պատրանքներ ունենալն այդ իմաստով ուղղակի տխմարություն է: Եթե վարկանիշը բարձրացելել է, ապա միայն վայրի վարազների շրջանում. եթե նրանք չլինեն, վարազներն ուղղակի վարի կգնան, իսկ վարազներն ապրել են ուզում. մատղաշ են:
Մատղաշ են, բայց՝ արդեն փչացած:
Մակունցին «կուլտուրական» հայհոյել են
ՔՊ-ական կարկառուններից Մակունց Լիլոյի մասին լրատվական հոսքերում քիչ են տեղեկություններ տեղ գտնում, իսկ եթե ինչ-որ բան գրվում էլ է, ապա նա հիշատակվում է բացառապես տհաճ միջադեպերի ու սկանդալների մասին պատմությունների համատեքստում:
Ըստ մամուլին հասած տեղեկությունների՝ ԱՄՆ-ում ՀՀ վայ դեսպանը, որ վերջերս հայրենասեր հայ երիտասարդներին ամերիկյան ոստիկանների ձեռքը տալով էր հանրահռչակվել, ԱՄՆ դաշնակցականների հետ թախանձագին աղաչանքներից հետո ունեցած հանդիպմանը խնդրել է ՀՅԴ-ականներին օգնել իրեն՝ ինչ-որ ֆիլմի պրեմիերա կազմակերպելու հարցում այն դեպքում, երբ ՀՅԴ-ականները կարծել են, թե ինչ-որ համազգային նշանակության հարց պետք է քննարկվի իրենց հետ: Ասում են՝ իմանալով՝ բանն ինչումն է՝ ՀՅԴ-ականները «կուլտուրական» ցտեսություն են հայտնել ու հեռացել:
Իրականում ՀՅԴ-ականների այդ պահվածքը դեսպանի հանդեպ որպես քողարկված հայհոյանք կարելի է գնահատել, որն, իհարկե, արդարացված է. պետք է առնվազը թուրք լինեին, որ այդքանից հետո Մակունցի անկապ խնդրանք-ապահանջը կատարեին:
Թե ինչ ֆիլմի մասին է խոսքը, չի ասվում, բայց ենթադրելի է, որ դրա սյուժեն ու մեսիջը համահունչ են եղել ՔՊ քաղաքական գծին՝ տեղավորվելով թրքասիրության շրջանակներում: Սա, իհարկե, ենթադրություն է, սակայն՝ տրամաբանությունից ամենևին էլ ոչ զուրկ՝ հաշվի առնելով այն քաղաքականությունը, որ Մակունց Լիլոն նպատակապիտված կերպով տանում է ԱՄՆ-ում:
Իսկ թե ի՞նչ է շինում նման անձն ԱՄՆ-ում, մնում է միայն կռահել: Նրա գործունեության անունը միայն մեկն է՝ թուրքերին անհագուրդ կերպով տրվելը:
Չէ՛, եթե այսքան ժամանակ ուրիշ բան այս տիկինն արել է,թո՛ղ դնեն հանրության դեմը…
ՔՊ-ական կարկառուններից Մակունց Լիլոյի մասին լրատվական հոսքերում քիչ են տեղեկություններ տեղ գտնում, իսկ եթե ինչ-որ բան գրվում էլ է, ապա նա հիշատակվում է բացառապես տհաճ միջադեպերի ու սկանդալների մասին պատմությունների համատեքստում:
Ըստ մամուլին հասած տեղեկությունների՝ ԱՄՆ-ում ՀՀ վայ դեսպանը, որ վերջերս հայրենասեր հայ երիտասարդներին ամերիկյան ոստիկանների ձեռքը տալով էր հանրահռչակվել, ԱՄՆ դաշնակցականների հետ թախանձագին աղաչանքներից հետո ունեցած հանդիպմանը խնդրել է ՀՅԴ-ականներին օգնել իրեն՝ ինչ-որ ֆիլմի պրեմիերա կազմակերպելու հարցում այն դեպքում, երբ ՀՅԴ-ականները կարծել են, թե ինչ-որ համազգային նշանակության հարց պետք է քննարկվի իրենց հետ: Ասում են՝ իմանալով՝ բանն ինչումն է՝ ՀՅԴ-ականները «կուլտուրական» ցտեսություն են հայտնել ու հեռացել:
Իրականում ՀՅԴ-ականների այդ պահվածքը դեսպանի հանդեպ որպես քողարկված հայհոյանք կարելի է գնահատել, որն, իհարկե, արդարացված է. պետք է առնվազը թուրք լինեին, որ այդքանից հետո Մակունցի անկապ խնդրանք-ապահանջը կատարեին:
Թե ինչ ֆիլմի մասին է խոսքը, չի ասվում, բայց ենթադրելի է, որ դրա սյուժեն ու մեսիջը համահունչ են եղել ՔՊ քաղաքական գծին՝ տեղավորվելով թրքասիրության շրջանակներում: Սա, իհարկե, ենթադրություն է, սակայն՝ տրամաբանությունից ամենևին էլ ոչ զուրկ՝ հաշվի առնելով այն քաղաքականությունը, որ Մակունց Լիլոն նպատակապիտված կերպով տանում է ԱՄՆ-ում:
Իսկ թե ի՞նչ է շինում նման անձն ԱՄՆ-ում, մնում է միայն կռահել: Նրա գործունեության անունը միայն մեկն է՝ թուրքերին անհագուրդ կերպով տրվելը:
Չէ՛, եթե այսքան ժամանակ ուրիշ բան այս տիկինն արել է,թո՛ղ դնեն հանրության դեմը…
Անբարոյականության գագաթը
Մեկնաբանելով Ոստիկանության կողմից գործադրվող աննախադեպ բիրտ ուժն ու, մասնավորապես, զոհված զինվորների ծնողների ձերբակալություններն ու բերման ենթարկումը՝ թրքահպատակ ՔՊ-ական Վիգենը հայտարարել է, թե որևէ արժանիք որևէ մեկին թույլ չի տալիս օրենք խախտել:
Վիգենն այն ՔՊ-ականներից է, որն ի սկզբանե հանդես է եկել ցուցարարների դեմ ուժի գործադրման օգտին՝ ձեռքի հետ էլ փառաբանելով ոստիկանական ուժերին: Բայց այն, ինչ ասում է նա հիմա, ուղղակի անբարոյականության գագաթն է. ո՛չ Վիգենը ու ո՛չ էլ մյուս ՔՊ-ականները չեն կարող հստակորեն մատնանշել այն հիմնավոր պատճառը, որը պարտավորեցնում է ոստիկանական ուժերին բերման ենթարկել զոհված զինվորների ծնողներին՝ զինվորներ, որոնք կամովին սեփական կյանքը դրել են զոհասեղանին, որ վիգեններն այսօր իրենց լավ զգան, պաշտոն ունենան ու պարարտանան:
Խաչատրյան Վիգենն այնպես է վայրահաչում ծնողների մասին, կարծես նրանք աշխարհի մեղավորներն ու հանցագործներն են, որոնց ներում շնորհելը խիստ վնասաբեր կարող է լինել պետության համար: Չնայած զոհերի մասին մինուս-պլյուսով խոսացող վերադասի պարագայում ենթակայի կեցվածքը լրիվ տրամաբանական է թվում. եթե զոհերին չեն արժևորում, նրանց ծնած հայրերին ու մայրերին ինչպե՞ս կարժևորեն:
Արժևորում են միայն սեփական աթոռն, իսկ բոլոր նրանք, ովքեր դույզն ինչ վտանգում են իրենց քաղաքական ապագան, դառնում են պետության թշնամիները:
Մեկնաբանելով Ոստիկանության կողմից գործադրվող աննախադեպ բիրտ ուժն ու, մասնավորապես, զոհված զինվորների ծնողների ձերբակալություններն ու բերման ենթարկումը՝ թրքահպատակ ՔՊ-ական Վիգենը հայտարարել է, թե որևէ արժանիք որևէ մեկին թույլ չի տալիս օրենք խախտել:
Վիգենն այն ՔՊ-ականներից է, որն ի սկզբանե հանդես է եկել ցուցարարների դեմ ուժի գործադրման օգտին՝ ձեռքի հետ էլ փառաբանելով ոստիկանական ուժերին: Բայց այն, ինչ ասում է նա հիմա, ուղղակի անբարոյականության գագաթն է. ո՛չ Վիգենը ու ո՛չ էլ մյուս ՔՊ-ականները չեն կարող հստակորեն մատնանշել այն հիմնավոր պատճառը, որը պարտավորեցնում է ոստիկանական ուժերին բերման ենթարկել զոհված զինվորների ծնողներին՝ զինվորներ, որոնք կամովին սեփական կյանքը դրել են զոհասեղանին, որ վիգեններն այսօր իրենց լավ զգան, պաշտոն ունենան ու պարարտանան:
Խաչատրյան Վիգենն այնպես է վայրահաչում ծնողների մասին, կարծես նրանք աշխարհի մեղավորներն ու հանցագործներն են, որոնց ներում շնորհելը խիստ վնասաբեր կարող է լինել պետության համար: Չնայած զոհերի մասին մինուս-պլյուսով խոսացող վերադասի պարագայում ենթակայի կեցվածքը լրիվ տրամաբանական է թվում. եթե զոհերին չեն արժևորում, նրանց ծնած հայրերին ու մայրերին ինչպե՞ս կարժևորեն:
Արժևորում են միայն սեփական աթոռն, իսկ բոլոր նրանք, ովքեր դույզն ինչ վտանգում են իրենց քաղաքական ապագան, դառնում են պետության թշնամիները:
Կա՛մ Գագոն, կա՛մ Հայաստանը
Հարցին՝ չի՞ կարծում, արդյոք, որ վերջին ընտրություններից հետո էլ իշխանություններն երկիրը տանում են սխալ ուղղությամբ՝ չարդարացնելով հասարակության ակնկալիքներն ու, ըստ էության, չկատարելով սեփական խոստումները՝ ՔՊ-ի «գեներալ» Գագոն հայտարարել էր. «Խոստացվել է 5 տարում, որ պիտի ամեն ինչ: Սպասենք 5 տարում, 5 տարին, որ կլրանա, էդ խոստացածները չեն լինի, էդ ժամանակ նոր կխոսանք էդ մասով»:
Հիրավի «անզուգական» է Գագոյի «գեներալական» տրամաբանությունը: Տեսնես սա այսքան փոքր մտահորիզոնով ինչպե՞ս է դարձել գեներալ: Չնայած նույնիսկ այսպիսի սահմանափակ տրամաբանությունն էլ բավարար է եղել՝ երկար տարիներ բանակը շարունակ թիկունքից ալան-թալանի ենթարկելու, իսկ հետո «կտուցը գետնին քսելու» համար:
Ումի՞ց է սովորել «գեներալ» Գագոն այս տրյուկը, չլինի՞ ասենք նախկին քաղաքապետ Հայկոյից, որը մի առիթով հենց նման պատճառաբանությամբ պարզերես էր դարձել:
Բանն այն է, որ եթե ժողովուրդը սրանց ևս 5 տարի բաշխի ու աչքերը փակած՝ շարունակի հանդուրժել, է՛լ Հայաստան չի մնա: Գագոն այդ հաշվարկո՞վ է 5 տարի ժամկետ խնդրում ու լրագրողին հրավիում՝ 5 տարի հետո իրենից ինտերվյու վերցնեու: Թերևս, քանի որ ակնհայտ է, որ հնչած հարցին նա ուղղակի պատասխան չունի: Եթե նույնիսկ մի կողմ ենք դնում արցախյան խնդրով պայմանավորված ՀՀ անվտանգային խնդիրներին լուծում տալու նիկոլենց անկարողությունը, ապա միայն 2021-ի ամառվանից մինչև այս ամառ ընկած ժամանակահատվածում երկրում տեղի ունեցած սոցիալ-տնտեսական վիճակի վատթարացումը բավական է՝ պատկերացում կազմելու, թե ինչ է մնալու երկրից 5 տարի անց՝ նկատի ունենալով աշխարհին սպասվող առանց այն էլ ոչ անհոգ օրերը. Հայաստանը դառնալու է թշվառության հովիտ:
Հանրությունը գագոներին 5 տարի տա, որ ի՞նչ անի, վերջանա-գնա՞: Այնպես որ՝ Կա՛մ Գագոն, կա՛մ Հայաստանը…
Հարցին՝ չի՞ կարծում, արդյոք, որ վերջին ընտրություններից հետո էլ իշխանություններն երկիրը տանում են սխալ ուղղությամբ՝ չարդարացնելով հասարակության ակնկալիքներն ու, ըստ էության, չկատարելով սեփական խոստումները՝ ՔՊ-ի «գեներալ» Գագոն հայտարարել էր. «Խոստացվել է 5 տարում, որ պիտի ամեն ինչ: Սպասենք 5 տարում, 5 տարին, որ կլրանա, էդ խոստացածները չեն լինի, էդ ժամանակ նոր կխոսանք էդ մասով»:
Հիրավի «անզուգական» է Գագոյի «գեներալական» տրամաբանությունը: Տեսնես սա այսքան փոքր մտահորիզոնով ինչպե՞ս է դարձել գեներալ: Չնայած նույնիսկ այսպիսի սահմանափակ տրամաբանությունն էլ բավարար է եղել՝ երկար տարիներ բանակը շարունակ թիկունքից ալան-թալանի ենթարկելու, իսկ հետո «կտուցը գետնին քսելու» համար:
Ումի՞ց է սովորել «գեներալ» Գագոն այս տրյուկը, չլինի՞ ասենք նախկին քաղաքապետ Հայկոյից, որը մի առիթով հենց նման պատճառաբանությամբ պարզերես էր դարձել:
Բանն այն է, որ եթե ժողովուրդը սրանց ևս 5 տարի բաշխի ու աչքերը փակած՝ շարունակի հանդուրժել, է՛լ Հայաստան չի մնա: Գագոն այդ հաշվարկո՞վ է 5 տարի ժամկետ խնդրում ու լրագրողին հրավիում՝ 5 տարի հետո իրենից ինտերվյու վերցնեու: Թերևս, քանի որ ակնհայտ է, որ հնչած հարցին նա ուղղակի պատասխան չունի: Եթե նույնիսկ մի կողմ ենք դնում արցախյան խնդրով պայմանավորված ՀՀ անվտանգային խնդիրներին լուծում տալու նիկոլենց անկարողությունը, ապա միայն 2021-ի ամառվանից մինչև այս ամառ ընկած ժամանակահատվածում երկրում տեղի ունեցած սոցիալ-տնտեսական վիճակի վատթարացումը բավական է՝ պատկերացում կազմելու, թե ինչ է մնալու երկրից 5 տարի անց՝ նկատի ունենալով աշխարհին սպասվող առանց այն էլ ոչ անհոգ օրերը. Հայաստանը դառնալու է թշվառության հովիտ:
Հանրությունը գագոներին 5 տարի տա, որ ի՞նչ անի, վերջանա-գնա՞: Այնպես որ՝ Կա՛մ Գագոն, կա՛մ Հայաստանը…
Շփոթված խոզը
ՔՊ-ական Վահագը ԱԺ ամբիոնից հայտարարել է, թե կա հարուցված 300 գործ, որոնցից միայն 9-ով գնահատվող վնասի չափը՝ պատճառված պետությանը, կազմում է 43 մլրդ դրամ: Այնուհետև իր խոսքի հաջորդ մասում ՔՊ-ականը շտկել է ինքն իրեն, ու 9-ը դարձել է 8:
Վահագների նմանօրինակ ելույթներն, իհարկե, լավ օրից չեն: Չունենալով քաղաքական հակազդման գործուն միջոց՝ իշխանությունները, նախկին խմբագիր Նիկոլի ոգով, անցել են շանտաժի գործիքակազմի կիրառմանը:
Երբ ինչ-որ թրաշի փուզայի մատերիալ խոսում է իբր տասնյակ միլիադրների մսխման մասին, ինչո՞ւ չի համենում մի երկու խոսք էլ բարբաջել իրենց կերած-խմածից, բացատրել, թե ասենք ո՞ր արժանիքների համար են տարիներ շարունակ իրենք իրենց պարգևատրել՝ նույն այդ միլիարդները բացահայտորեն գրպանելով: Պարգևատրվում էին Ալիևի առաջ հնարավորինս հեզորեն ճեմելո՞ւ համար, թե՞ այնպիսի երկիր էին սարքում, որ չինքնապարգևատրվելն ուղղակի մեղք կլիներ: Շարունակ վայրահաչում են թալանի մասին, բայց այդպես էլ հանրության «աչքը ջուր կտրեց»՝ վերջապես տեսնելու՝ կոնկրետ ովքեր են թալանչիներն, ինչի մասին այդքան սիրում էր ճղճղալ Նիկոլը: Հենց որ ընդդիմությունն ակտիվանում է, նո՞ր են հիշում «թալանածի» մասին: Մյուս կողմից՝ դատաիրավական, ուժային գրեթե բոլոր կառույցները Նիկոլը դարձրել է իր քաղաքական գործիքը, և դրանց գործունեությունն առանձնապես վստահություն չի ներշնչում. շատ հեշտորեն կարող են գործ կարել, ու վերջ:
Մեղադրանքները դեռ պետք է ապացուցվեն: Եթե ապացուցվեն, մեղավորները պետք է պատժվեն՝ անկախ ամեն ինչից: Միայն թե տվյալ պարագայում ոչ պակաս էական հարց է այն, թե բա խռխռան վարազներին ո՞վ է քերթելու՝ պարզելու՝ ճարպոտ կաշվի տակ ինչ կա-չկա:
ՔՊ-ական Վահագը ԱԺ ամբիոնից հայտարարել է, թե կա հարուցված 300 գործ, որոնցից միայն 9-ով գնահատվող վնասի չափը՝ պատճառված պետությանը, կազմում է 43 մլրդ դրամ: Այնուհետև իր խոսքի հաջորդ մասում ՔՊ-ականը շտկել է ինքն իրեն, ու 9-ը դարձել է 8:
Վահագների նմանօրինակ ելույթներն, իհարկե, լավ օրից չեն: Չունենալով քաղաքական հակազդման գործուն միջոց՝ իշխանությունները, նախկին խմբագիր Նիկոլի ոգով, անցել են շանտաժի գործիքակազմի կիրառմանը:
Երբ ինչ-որ թրաշի փուզայի մատերիալ խոսում է իբր տասնյակ միլիադրների մսխման մասին, ինչո՞ւ չի համենում մի երկու խոսք էլ բարբաջել իրենց կերած-խմածից, բացատրել, թե ասենք ո՞ր արժանիքների համար են տարիներ շարունակ իրենք իրենց պարգևատրել՝ նույն այդ միլիարդները բացահայտորեն գրպանելով: Պարգևատրվում էին Ալիևի առաջ հնարավորինս հեզորեն ճեմելո՞ւ համար, թե՞ այնպիսի երկիր էին սարքում, որ չինքնապարգևատրվելն ուղղակի մեղք կլիներ: Շարունակ վայրահաչում են թալանի մասին, բայց այդպես էլ հանրության «աչքը ջուր կտրեց»՝ վերջապես տեսնելու՝ կոնկրետ ովքեր են թալանչիներն, ինչի մասին այդքան սիրում էր ճղճղալ Նիկոլը: Հենց որ ընդդիմությունն ակտիվանում է, նո՞ր են հիշում «թալանածի» մասին: Մյուս կողմից՝ դատաիրավական, ուժային գրեթե բոլոր կառույցները Նիկոլը դարձրել է իր քաղաքական գործիքը, և դրանց գործունեությունն առանձնապես վստահություն չի ներշնչում. շատ հեշտորեն կարող են գործ կարել, ու վերջ:
Մեղադրանքները դեռ պետք է ապացուցվեն: Եթե ապացուցվեն, մեղավորները պետք է պատժվեն՝ անկախ ամեն ինչից: Միայն թե տվյալ պարագայում ոչ պակաս էական հարց է այն, թե բա խռխռան վարազներին ո՞վ է քերթելու՝ պարզելու՝ ճարպոտ կաշվի տակ ինչ կա-չկա:
Ծովիկի սիրո խոստովանությունը
ՔՊ-ի Ծովիկն ամուսնացա՞ծ է: Հարցը կարող է տարօրինակ թվալ, սակայն բավական է ունկնդրել նրա վերջին ելույթն՝ ԱԺ ամբիոնից՝ հասկանալու, որ հարցը բնավ ավելորդ չէ:
Սա մի սրտառուչ ելույթ է ունեցել՝ ուղղված ոստիկաններին՝ ստեղծելով տպավորություն, որ նրանց հանդեպ բնավ անտարբեր չէ՝ բառիս հոգեսեռական իմաստով: Նախ՝ փառաբանել է Ոստիկանության սխրանքը 44-օրյա պատերազմի օրերին, ապա՝ բարձր գնահատել նրանց, մասնավորապես, ճանապարհային երթևեկության կանոնակարգումը: Ծովիկը Ոստիկանությանը հռչակել է՝ ժողովրդավարության պատվար. ոստիկանները կարողացել են հետ վերադարձնել նախկինների կողմից իրենցից խլված պատիվը՝ ըստ Ծովիկի:
Թե ինչով կարելի է բացատրել Ծովոյի անհագուրդ սերն առ հայրենի իրավապահներ, ամբողջովին հասկանալի է. չլինեին նրանք, Ծովիկը վաղուց դուրս էր շպրտվել ԱԺ դահլիճից՝ ստիպված լինելով պատերի տակ սիրո խոստովանություններ անել: Իսկ թե ինչի դիմաց են ոստիկանական ուժերը Ծովիկին ցուցաբերում հավատարմություն, միանգամայն տեսանելի է. պարգևավճարները չլինեին, ՔՊ-ն վաղուց Դավոյան Արփիի սիրած աղբամաններում էր հայտնվել: Ու հիմա Ծովիկը փորձում է ինչ-որ կերպ վարձահատույց լինել աֆիցերներին ու ենթասպաներին՝ իրենց անտեր չթողնելու համար:
Բայց ո՞վ է ասել, թե սիրո խոստովանությունը միայն խոսքերվ է լինում: Ծովիկը պետք է իր սերն այլ եղանակներով նույնպես ապացուցի՝ ասնեք ֆիզիոլոգիական…
ՔՊ-ի Ծովիկն ամուսնացա՞ծ է: Հարցը կարող է տարօրինակ թվալ, սակայն բավական է ունկնդրել նրա վերջին ելույթն՝ ԱԺ ամբիոնից՝ հասկանալու, որ հարցը բնավ ավելորդ չէ:
Սա մի սրտառուչ ելույթ է ունեցել՝ ուղղված ոստիկաններին՝ ստեղծելով տպավորություն, որ նրանց հանդեպ բնավ անտարբեր չէ՝ բառիս հոգեսեռական իմաստով: Նախ՝ փառաբանել է Ոստիկանության սխրանքը 44-օրյա պատերազմի օրերին, ապա՝ բարձր գնահատել նրանց, մասնավորապես, ճանապարհային երթևեկության կանոնակարգումը: Ծովիկը Ոստիկանությանը հռչակել է՝ ժողովրդավարության պատվար. ոստիկանները կարողացել են հետ վերադարձնել նախկինների կողմից իրենցից խլված պատիվը՝ ըստ Ծովիկի:
Թե ինչով կարելի է բացատրել Ծովոյի անհագուրդ սերն առ հայրենի իրավապահներ, ամբողջովին հասկանալի է. չլինեին նրանք, Ծովիկը վաղուց դուրս էր շպրտվել ԱԺ դահլիճից՝ ստիպված լինելով պատերի տակ սիրո խոստովանություններ անել: Իսկ թե ինչի դիմաց են ոստիկանական ուժերը Ծովիկին ցուցաբերում հավատարմություն, միանգամայն տեսանելի է. պարգևավճարները չլինեին, ՔՊ-ն վաղուց Դավոյան Արփիի սիրած աղբամաններում էր հայտնվել: Ու հիմա Ծովիկը փորձում է ինչ-որ կերպ վարձահատույց լինել աֆիցերներին ու ենթասպաներին՝ իրենց անտեր չթողնելու համար:
Բայց ո՞վ է ասել, թե սիրո խոստովանությունը միայն խոսքերվ է լինում: Ծովիկը պետք է իր սերն այլ եղանակներով նույնպես ապացուցի՝ ասնեք ֆիզիոլոգիական…
Նիկոլ Փաշինյանը կաշառք է բաժանում
Նիկոլի կառավարությունը հավանություն է տվել «Պետական պաշտոններ և պետական ծառայության պաշտոններ զբաղեցնող անձանց վարձատրության մասին» օրենքում լրացումներ և փոփոխություն կատարելու մասին» և «Պաշտոնատար անձանց գործունեության ապահովման, սպասարկման և սոցիալական երաշխիքների մասին» օրենքում լրացում կատարելու մասին» օրենքների նախագծերին: Ըստ այդմ՝ Սահմանադրական դատարանի դատավորի, փոխնախագահի և նախագահի հավելավճարը կսահմանվի 80%-ի չափով, իսկ Վճռաբեկ դատարանի դատավորների (այդ թվում՝ նախագահի և պալատի նախագահի) համար կսահմանվի պաշտոնային դրույքաչափի 50%-ի չափով հավելում:
Ինքը՝ Փաշինյանը, մեկնաբանելով նման առատաձեռնությունը, հայտարարել է, թե ուզում են, որ Հայաստանում լինի այնպիսի դատական համակարգ, որը կնայի մարդկանց աչքերին, այլ ոչ թե ձեռքերին: «Մենք այս որոշումները կայացնում ենք ոչ թե հանուն դատավորների, այլ հանուն այն քաղաքացիների, որոնք առնչվում են այդ դատարանների հետ»,-մասնավորեցրել է Փաշինյանը:
Փաշինյանն իրականում շուստրիություն է անում, քանի որ դրսևորվող առատաձեռնությունը տեղավորվում է այն նույն տրամաբանության շրջանակներում,ինչ՝ ասենք ոստիկանական զորքերին որպես պարգևավճար ու հավելավճար բաժանվող միլիոնավոր դոլարները: Միայն կույրին տեսանելի չէ այն, որ սրանով Փաշինյանը նպատակ ունի՝ դատաիրավական համակարգի ասիչների խաթրն ավելիով առնելու. փող է տալիս, որ դատավորներն էլ իր ուզած որոշումը տան ուզած մարդու վրայով:
Այնպես որ՝ առանձնապես կաիրք չկա՝ տանջվելու ու բացատրություններ մոգոնելու՝ համեմելով դրանք այլաբանական կամ փոխաբերական իմաստ պարունակող նախադսաություններով…
Նիկոլի կառավարությունը հավանություն է տվել «Պետական պաշտոններ և պետական ծառայության պաշտոններ զբաղեցնող անձանց վարձատրության մասին» օրենքում լրացումներ և փոփոխություն կատարելու մասին» և «Պաշտոնատար անձանց գործունեության ապահովման, սպասարկման և սոցիալական երաշխիքների մասին» օրենքում լրացում կատարելու մասին» օրենքների նախագծերին: Ըստ այդմ՝ Սահմանադրական դատարանի դատավորի, փոխնախագահի և նախագահի հավելավճարը կսահմանվի 80%-ի չափով, իսկ Վճռաբեկ դատարանի դատավորների (այդ թվում՝ նախագահի և պալատի նախագահի) համար կսահմանվի պաշտոնային դրույքաչափի 50%-ի չափով հավելում:
Ինքը՝ Փաշինյանը, մեկնաբանելով նման առատաձեռնությունը, հայտարարել է, թե ուզում են, որ Հայաստանում լինի այնպիսի դատական համակարգ, որը կնայի մարդկանց աչքերին, այլ ոչ թե ձեռքերին: «Մենք այս որոշումները կայացնում ենք ոչ թե հանուն դատավորների, այլ հանուն այն քաղաքացիների, որոնք առնչվում են այդ դատարանների հետ»,-մասնավորեցրել է Փաշինյանը:
Փաշինյանն իրականում շուստրիություն է անում, քանի որ դրսևորվող առատաձեռնությունը տեղավորվում է այն նույն տրամաբանության շրջանակներում,ինչ՝ ասենք ոստիկանական զորքերին որպես պարգևավճար ու հավելավճար բաժանվող միլիոնավոր դոլարները: Միայն կույրին տեսանելի չէ այն, որ սրանով Փաշինյանը նպատակ ունի՝ դատաիրավական համակարգի ասիչների խաթրն ավելիով առնելու. փող է տալիս, որ դատավորներն էլ իր ուզած որոշումը տան ուզած մարդու վրայով:
Այնպես որ՝ առանձնապես կաիրք չկա՝ տանջվելու ու բացատրություններ մոգոնելու՝ համեմելով դրանք այլաբանական կամ փոխաբերական իմաստ պարունակող նախադսաություններով…
Լուլուին դզելա
Լրագրողի հետ զրույցում արձագանքելով ընդդիմության կողմից իշխանության հասցեին հնչող մեղադրանքին՝ կապված Հայաստանը թրքացնելու, թրքական օրակարգ սպասարկելու հետ՝ սեքսուալ Լուլուն հռետորական հարց է բարձրացրել՝ իրենց կառավարությունը երկրի ռազմավարական օբյեկտները հանձնե՞լ է թուրքերի կառավարմանը, ի՞նչ է արել, որ թրքացնում է:
Փաստորեն՝ Լուլուն որոշել է վերջից գալ. սովորաբար ռազմավարական օբյեկտների ընդունում-հանձնումը տեղի է ունենում պրոցեսի վերջում, իսկ սկզբում մոտավորապես տեղի է ունենում այն, ինչ Նիկոլն է անում: Ի՞նչ է անում Նիկոլը: Նախադրյալներ է ստեղծում Լուլուի համար կոմֆորտ զոնա ապահովելու համար, որ երբ որոշ ժամանակ անց մի լրագրող կրկին նմանատիպ հարց տա, Լուլուն է՛լ շատ չտանջվի ու վերջապես խոստովանի կատարված փաստը: Այդ ժամանակ արդեն Հայաստանը բոլորովին այլ երկիր կլինի. սովորական են դառնալու ոչ միայն Երևանի կենտրոնով ճեմող ու ռազմավարական օբյեկտների շուրջ արևածաղիկ չրթող թուրքերն, այլև կուսակցությունների մի մեծ բազմություն զբաղվելու է թուրքական օրակարգ սպասարկելով՝ անելով դա բաց ճակատով ու շատ լավ վճարվելով: Դժբախտ Բուլղարիայի ներկան՝ Լուլուին՝ օրինակ:
Ասում էին, չէ՞, «ապագա կա ապագա»: Վատ ապագա՞ է: Համենայն դեպս՝ Լուլուին դզումա…
Լրագրողի հետ զրույցում արձագանքելով ընդդիմության կողմից իշխանության հասցեին հնչող մեղադրանքին՝ կապված Հայաստանը թրքացնելու, թրքական օրակարգ սպասարկելու հետ՝ սեքսուալ Լուլուն հռետորական հարց է բարձրացրել՝ իրենց կառավարությունը երկրի ռազմավարական օբյեկտները հանձնե՞լ է թուրքերի կառավարմանը, ի՞նչ է արել, որ թրքացնում է:
Փաստորեն՝ Լուլուն որոշել է վերջից գալ. սովորաբար ռազմավարական օբյեկտների ընդունում-հանձնումը տեղի է ունենում պրոցեսի վերջում, իսկ սկզբում մոտավորապես տեղի է ունենում այն, ինչ Նիկոլն է անում: Ի՞նչ է անում Նիկոլը: Նախադրյալներ է ստեղծում Լուլուի համար կոմֆորտ զոնա ապահովելու համար, որ երբ որոշ ժամանակ անց մի լրագրող կրկին նմանատիպ հարց տա, Լուլուն է՛լ շատ չտանջվի ու վերջապես խոստովանի կատարված փաստը: Այդ ժամանակ արդեն Հայաստանը բոլորովին այլ երկիր կլինի. սովորական են դառնալու ոչ միայն Երևանի կենտրոնով ճեմող ու ռազմավարական օբյեկտների շուրջ արևածաղիկ չրթող թուրքերն, այլև կուսակցությունների մի մեծ բազմություն զբաղվելու է թուրքական օրակարգ սպասարկելով՝ անելով դա բաց ճակատով ու շատ լավ վճարվելով: Դժբախտ Բուլղարիայի ներկան՝ Լուլուին՝ օրինակ:
Ասում էին, չէ՞, «ապագա կա ապագա»: Վատ ապագա՞ է: Համենայն դեպս՝ Լուլուին դզումա…
Պառաված միմոսը
Խաչատրյան Վիգենն էլի տեախցիկի առաջ միմոսություն է արել ու քննադատելով ընդդիմության շարժումը՝ միայն իրեն հատուկ ժեստիկուլյացիայով փորձել է չքմեղանալ, թե իրենք 2018-ին իրենց պայքարի շրջանակներում ավելի զուսպ, կիրթ, հոգատար, քաղաքակիրթ են եղել, քան ներկայիս ընդդիմադիրները՝ Փաշինյանի կողմից ռազմավարական օբյեկտ հանդիսացող Ռադիոտան գրավումը, օրինակ, ներկայացնելով ընդամենը որպես եթեր թախանձելուն միտված ակտ: Ըստ Վիգենի՝ բացի այն, որ 2018-ին հեղափոխություն անողներն ունեին հանրային լայն աջակցություն, նրանք իրենց ոստիկանների հանդեպ որևէ սանձարձակ քայլ թույլ չեն տվել:
Վիգենն, իհարկե, բացառիկ լպրծուն է, որ փորձում է ոչ միայն պախարակել ընդդիմության շարժումն, այլև ենթագիտակցաբար լեգիտիմացնել իր կուսակիցների իշխանությունը՝ շատ լավ հասկանալով 2018-ին կատարվածի ողջ ապօրինությունը, գիտակցելով, որ եթե իշխանությունն անցավ ընդդիմությանն, ապա ՔՊ-ականների մի ստվար զանգված դատվելու է առաջին հերթին երկրում 2018-ին սահմանադրական կարգը տապալելու համար:
Մյուս կողմից՝ եթե բացարձակապես այլ է այն, ինչ անում է այսօր ընդդիմությունը փողոցում, ապա ինչո՞ւ են որոշ ՔՊ-ականներ շուտասելուկի պես անընդհատ կրկնում, թե ընդդիմադիրներն իբր կապկել են իրենց տեխնոլոգիաներն ու մեթոդները՝ վստահություն հայտնելով, թե ամեն դեպում ոչինչ չի ստացվի.իրենց հետ ժողովուրդն էր, մինչդեռ ներկայիս մի քանի հազար ցուցարարները (թիվը տասն անգամ նվազեցնում են) հանրային պահանջ արտահայտողներ չեն կարող դիտարկվել:
Միայն նույն Ռադիոտան գրավումը բավական էր, որպեսզի ժամանակի իշխանությունները քրեական պատասխանատվության ենթարկեին Նիկոլին ու ընկերներին՝ առնվազը կանխելու հետագայում վիգենների հայտնվելը խորհրդարանում: Բայց դրսևորվեց մեծահոգություն, ու արդյունքում Վիգենը հայտնվեց խորհրդարանում:
Մինչդեռ վիգենների ոստիկանական զորքերն այսօր մարդու աչք են հանում, ձեռք են ջարդում, թքում ու հարվածում են ցուցարարներին՝ արդարացնելու իրենց ստացած պարգևավճարները:
Ասում եք սեր ու հանդուրժողականոթյո՞ւն: Ո՞վ է ասում, Վիգե՞նը…
Խաչատրյան Վիգենն էլի տեախցիկի առաջ միմոսություն է արել ու քննադատելով ընդդիմության շարժումը՝ միայն իրեն հատուկ ժեստիկուլյացիայով փորձել է չքմեղանալ, թե իրենք 2018-ին իրենց պայքարի շրջանակներում ավելի զուսպ, կիրթ, հոգատար, քաղաքակիրթ են եղել, քան ներկայիս ընդդիմադիրները՝ Փաշինյանի կողմից ռազմավարական օբյեկտ հանդիսացող Ռադիոտան գրավումը, օրինակ, ներկայացնելով ընդամենը որպես եթեր թախանձելուն միտված ակտ: Ըստ Վիգենի՝ բացի այն, որ 2018-ին հեղափոխություն անողներն ունեին հանրային լայն աջակցություն, նրանք իրենց ոստիկանների հանդեպ որևէ սանձարձակ քայլ թույլ չեն տվել:
Վիգենն, իհարկե, բացառիկ լպրծուն է, որ փորձում է ոչ միայն պախարակել ընդդիմության շարժումն, այլև ենթագիտակցաբար լեգիտիմացնել իր կուսակիցների իշխանությունը՝ շատ լավ հասկանալով 2018-ին կատարվածի ողջ ապօրինությունը, գիտակցելով, որ եթե իշխանությունն անցավ ընդդիմությանն, ապա ՔՊ-ականների մի ստվար զանգված դատվելու է առաջին հերթին երկրում 2018-ին սահմանադրական կարգը տապալելու համար:
Մյուս կողմից՝ եթե բացարձակապես այլ է այն, ինչ անում է այսօր ընդդիմությունը փողոցում, ապա ինչո՞ւ են որոշ ՔՊ-ականներ շուտասելուկի պես անընդհատ կրկնում, թե ընդդիմադիրներն իբր կապկել են իրենց տեխնոլոգիաներն ու մեթոդները՝ վստահություն հայտնելով, թե ամեն դեպում ոչինչ չի ստացվի.իրենց հետ ժողովուրդն էր, մինչդեռ ներկայիս մի քանի հազար ցուցարարները (թիվը տասն անգամ նվազեցնում են) հանրային պահանջ արտահայտողներ չեն կարող դիտարկվել:
Միայն նույն Ռադիոտան գրավումը բավական էր, որպեսզի ժամանակի իշխանությունները քրեական պատասխանատվության ենթարկեին Նիկոլին ու ընկերներին՝ առնվազը կանխելու հետագայում վիգենների հայտնվելը խորհրդարանում: Բայց դրսևորվեց մեծահոգություն, ու արդյունքում Վիգենը հայտնվեց խորհրդարանում:
Մինչդեռ վիգենների ոստիկանական զորքերն այսօր մարդու աչք են հանում, ձեռք են ջարդում, թքում ու հարվածում են ցուցարարներին՝ արդարացնելու իրենց ստացած պարգևավճարները:
Ասում եք սեր ու հանդուրժողականոթյո՞ւն: Ո՞վ է ասում, Վիգե՞նը…
Թուրքիան փրկում է Նիկոլին
Բավական մեծ արձագանք են ստացել Թուրքիայի արտգոծնախարար չավուշօղլուի՝ Նյու Յորքում՝ ՄԱԿ-ի կենտրոնակայանում, լրագրողների հետ զրույցում արած հայտարարությունները՝ կապված հայ-թուրքական պրոցեսի հետ: Չավուշօղլուն փաստացի իր աջակցությունն էր հայտնել Նիկոլի իշխանությանը «երկրի ներսում արմատականների», իսկ դրսում Սփյուռքի ճնշման ֆոնին՝ հայտնելով,որ ոչ միայն պետքարտուղար Բլինկենին,այլև իրենց մյուս գործընկերներին կոչ են արել է՛լ ավելի խրախուսել Հայաստանին: «Ադրբեջանը նույնպես աջակցում է Թուրքիայի և Հայաստանի միջև հարաբերությունների կարգավորման բանակցություններին»,-հայտարարել է Չավուշօղլուն:
Չավուշօղլուի հայտարարությունները Նիկոլի համար, իհարկե, դրական են՝ չհաշված այն արձագանքը,որ ստացվել է դրանցից հետո Հայաստանի ներսում ու Սփյուռքում՝ հասկանալի պատճառներով:
Թուրքիան գրեթե համարժեք աջակցություն էր հայտնել Նիկոլին, երբ երկրում առաջ էր եկել հեղաշրջման իրական վտանգ: Հիմա, փաստորեն, գրեթե նույն բանն է տեղի ունենում. ընդդիմության պայքարի ֆոնին Թուրքիան կրկին անգամ իր աջակցությունն է հայտնում Նիկոլին՝ օգտվելով նաև նույն Արևմուտքի շահագրգռվածությունից՝ կարգավորելու հայ-թուրքական հարաբերությունները:
Միաժամանակ Թուրքիայի աջակցությունը՝ Նիկոլին համահունչ է Արևմուտքի կեցվածքի հետ (ԱՄՆ դեսպանի վերջին հայտարարությունները՝ վկա), ինչը շահավետ է թե՛ Նիկոլի, թե՛ Թուքիայի համար: Մյուս կողմից՝ Նիկոլի համար անծայրածիր հորիզոններ կարող են բացվել նաև ՌԴ հետ երկխոսության հարցում՝ նկատի ունենալով, որ ՌԴ-ն չի կարող բացահայտորեն դեմ դուրս գալ Նիկոլին ու Թուրքիային, քանի որ դրանով նրան է՛լ ավելի կհրի Արևմոտքի ու Թուրքիայի գիրկը՝ զուգահեռաբար փչացնելով հարաբերություները Թուրքիայի հետ: Հիմա ՌԴ-ն պետք է կա՛մ հայ-թուրքական հաշտեցման հիմնական գործիքակազմ դարձած Նիկոլին միանգամից ու անակնկալ կերպով հեռացնի՝ հնարավորության դեպքում գործի դնելով արտակարգ միջոցներ, կա՛մ պետք է շարժվեն Նիկոլի ու Թուրքիայի սցենարով՝ փորձելով դառնալ հայ-թուրքական հաշտեցման հովանավորներից մեկը կամ՝ գլխավորը՝ «Եթե չես կարողանում պրոցեսը կանգնեցնել, ապա գլխավորիր այն» հայտնի սկզբունքով: Բայց ողջ խնդիրն էլ հենց այն է, որ Արևմուտքը թույլ չի տալու Ռուսաստանին պրոցեսը գլխավորել կամ առնվազը դառնալ դրա գլխավոր բենեֆիցիարներից մեկը՝ պրոցես, որի թիրախը հենց Մոսկվան է. այս սիրախաղի վերջնարդյունքում ՌԴ-ն պետք է դուրս մղվի տարածաշրջանից: Գլխավոր բենեֆիցիարը կոլեկտիվ Արևմուտքն է լինելու, որ կարողանալու է ՌԴ ազդեցությունից վերջապես դուրս բերել Երևանին՝ Անդրկովկասում երբեմնի ՌԴ միակ ու իրական դաշնակցին:
Ո՞վ է անձնապես շահում այս ողջ պատմությունից: Նիկոլը:
Բավական մեծ արձագանք են ստացել Թուրքիայի արտգոծնախարար չավուշօղլուի՝ Նյու Յորքում՝ ՄԱԿ-ի կենտրոնակայանում, լրագրողների հետ զրույցում արած հայտարարությունները՝ կապված հայ-թուրքական պրոցեսի հետ: Չավուշօղլուն փաստացի իր աջակցությունն էր հայտնել Նիկոլի իշխանությանը «երկրի ներսում արմատականների», իսկ դրսում Սփյուռքի ճնշման ֆոնին՝ հայտնելով,որ ոչ միայն պետքարտուղար Բլինկենին,այլև իրենց մյուս գործընկերներին կոչ են արել է՛լ ավելի խրախուսել Հայաստանին: «Ադրբեջանը նույնպես աջակցում է Թուրքիայի և Հայաստանի միջև հարաբերությունների կարգավորման բանակցություններին»,-հայտարարել է Չավուշօղլուն:
Չավուշօղլուի հայտարարությունները Նիկոլի համար, իհարկե, դրական են՝ չհաշված այն արձագանքը,որ ստացվել է դրանցից հետո Հայաստանի ներսում ու Սփյուռքում՝ հասկանալի պատճառներով:
Թուրքիան գրեթե համարժեք աջակցություն էր հայտնել Նիկոլին, երբ երկրում առաջ էր եկել հեղաշրջման իրական վտանգ: Հիմա, փաստորեն, գրեթե նույն բանն է տեղի ունենում. ընդդիմության պայքարի ֆոնին Թուրքիան կրկին անգամ իր աջակցությունն է հայտնում Նիկոլին՝ օգտվելով նաև նույն Արևմուտքի շահագրգռվածությունից՝ կարգավորելու հայ-թուրքական հարաբերությունները:
Միաժամանակ Թուրքիայի աջակցությունը՝ Նիկոլին համահունչ է Արևմուտքի կեցվածքի հետ (ԱՄՆ դեսպանի վերջին հայտարարությունները՝ վկա), ինչը շահավետ է թե՛ Նիկոլի, թե՛ Թուքիայի համար: Մյուս կողմից՝ Նիկոլի համար անծայրածիր հորիզոններ կարող են բացվել նաև ՌԴ հետ երկխոսության հարցում՝ նկատի ունենալով, որ ՌԴ-ն չի կարող բացահայտորեն դեմ դուրս գալ Նիկոլին ու Թուրքիային, քանի որ դրանով նրան է՛լ ավելի կհրի Արևմոտքի ու Թուրքիայի գիրկը՝ զուգահեռաբար փչացնելով հարաբերություները Թուրքիայի հետ: Հիմա ՌԴ-ն պետք է կա՛մ հայ-թուրքական հաշտեցման հիմնական գործիքակազմ դարձած Նիկոլին միանգամից ու անակնկալ կերպով հեռացնի՝ հնարավորության դեպքում գործի դնելով արտակարգ միջոցներ, կա՛մ պետք է շարժվեն Նիկոլի ու Թուրքիայի սցենարով՝ փորձելով դառնալ հայ-թուրքական հաշտեցման հովանավորներից մեկը կամ՝ գլխավորը՝ «Եթե չես կարողանում պրոցեսը կանգնեցնել, ապա գլխավորիր այն» հայտնի սկզբունքով: Բայց ողջ խնդիրն էլ հենց այն է, որ Արևմուտքը թույլ չի տալու Ռուսաստանին պրոցեսը գլխավորել կամ առնվազը դառնալ դրա գլխավոր բենեֆիցիարներից մեկը՝ պրոցես, որի թիրախը հենց Մոսկվան է. այս սիրախաղի վերջնարդյունքում ՌԴ-ն պետք է դուրս մղվի տարածաշրջանից: Գլխավոր բենեֆիցիարը կոլեկտիվ Արևմուտքն է լինելու, որ կարողանալու է ՌԴ ազդեցությունից վերջապես դուրս բերել Երևանին՝ Անդրկովկասում երբեմնի ՌԴ միակ ու իրական դաշնակցին:
Ո՞վ է անձնապես շահում այս ողջ պատմությունից: Նիկոլը:
ՔՊ-ականները սարսափած են
ՔՊ-ականները խիստ վրդովվել ու հուզվել են՝ կապված համացանցում տեղ կտած մի տեսանյութի հետ, որտեղ երևում է, թե ինչպես է Արցախի երաժշտական դպրոցներից մեկի ուսուցիչը Ստեփանակերտի հրապարակում երեխաների հետ միասին երդվում, որ վրեժ են լուծելու դավաճաններից՝ տալով նաև Նիկոլի անունը: Տեսանյութում նաև նկատելի է, որ երեխաները երգում են «Զարթնի՛ր լաո» երգը:
Վայրի վարազի արտաքինով աչքի ընկնող Ալեքսանյան Վահագի ֆեյսբուքյան հուզումնալից գրառումից հետո Նիկոլի թերթին նույն ոճով հարցազրույց է տվել նաև ՔՊ-ական Պապոյան Գևորը՝ սրտնեղելով, թե իրենցից ուզում են վրեժ լուծել այն դեպքում, երբ Հայաստանի բյուջեից է ֆինասնավորվում այդ ուսուցչուհին: Միաժամանակ Պապոյանը որպես կատարվածի տրամաբանական բացատրություն համարել է ուսուցչի ու Ռոբերտ Քոչարյանի միջև հնարավոր ազգակցական կապը:
Պապոյաններն, իհարկե, շփոթված են ու սարսափած, բայց իշխանությունների ողջ ողբերգությունը նրանում է, որ վրեժի կոչ հնչեցնում է ոչ միայն արցախցի ուսուցիչն, այլև՝ համայն հայությունը: Այսօր գևորներն ունեն ուսուցչին ճնշելու հնարավորություն՝ զբաղեցրած դիրքի շնորհիվ, բայց վաղն այդ հնարավորությունն է՛լ չեն ունենալու. իշխանությունից հեռանալուց հետո 10 մլն-ին ինչպե՞ս են ճնշելու:
Հենց սա է թերևս նկատի ունեցել Նիկոլն, երբ հայտարարում էր, որ Հայաստանը կա՛մ վարչապետ չի ունենալու, կա՛մ եթե ունենալու է, ապա դա հենց ինքն է լինելու: Գիտեր իր անելիքների մասին և այն, որ վրեժն անխուսափելի է լինելու:
Եվուրեմն՝ որքան հնարավոր է արագ պետք է Արցախը ադրբեջանականացնել, Հայաստանն էլ սարքել թուրքական վիլայեթ, որ մեծագույն ցանկության դեպքում անգամ հնարավոր չլինի իրենցից վրեժ լուծել:
ՔՊ-ականները խիստ վրդովվել ու հուզվել են՝ կապված համացանցում տեղ կտած մի տեսանյութի հետ, որտեղ երևում է, թե ինչպես է Արցախի երաժշտական դպրոցներից մեկի ուսուցիչը Ստեփանակերտի հրապարակում երեխաների հետ միասին երդվում, որ վրեժ են լուծելու դավաճաններից՝ տալով նաև Նիկոլի անունը: Տեսանյութում նաև նկատելի է, որ երեխաները երգում են «Զարթնի՛ր լաո» երգը:
Վայրի վարազի արտաքինով աչքի ընկնող Ալեքսանյան Վահագի ֆեյսբուքյան հուզումնալից գրառումից հետո Նիկոլի թերթին նույն ոճով հարցազրույց է տվել նաև ՔՊ-ական Պապոյան Գևորը՝ սրտնեղելով, թե իրենցից ուզում են վրեժ լուծել այն դեպքում, երբ Հայաստանի բյուջեից է ֆինասնավորվում այդ ուսուցչուհին: Միաժամանակ Պապոյանը որպես կատարվածի տրամաբանական բացատրություն համարել է ուսուցչի ու Ռոբերտ Քոչարյանի միջև հնարավոր ազգակցական կապը:
Պապոյաններն, իհարկե, շփոթված են ու սարսափած, բայց իշխանությունների ողջ ողբերգությունը նրանում է, որ վրեժի կոչ հնչեցնում է ոչ միայն արցախցի ուսուցիչն, այլև՝ համայն հայությունը: Այսօր գևորներն ունեն ուսուցչին ճնշելու հնարավորություն՝ զբաղեցրած դիրքի շնորհիվ, բայց վաղն այդ հնարավորությունն է՛լ չեն ունենալու. իշխանությունից հեռանալուց հետո 10 մլն-ին ինչպե՞ս են ճնշելու:
Հենց սա է թերևս նկատի ունեցել Նիկոլն, երբ հայտարարում էր, որ Հայաստանը կա՛մ վարչապետ չի ունենալու, կա՛մ եթե ունենալու է, ապա դա հենց ինքն է լինելու: Գիտեր իր անելիքների մասին և այն, որ վրեժն անխուսափելի է լինելու:
Եվուրեմն՝ որքան հնարավոր է արագ պետք է Արցախը ադրբեջանականացնել, Հայաստանն էլ սարքել թուրքական վիլայեթ, որ մեծագույն ցանկության դեպքում անգամ հնարավոր չլինի իրենցից վրեժ լուծել:
Նիկոլի թուրքական դեմոկրատիան
Երևանում ընթացող «Ժողովրդավարության հայկական ֆորում»-ի ժամանակ ունեցած իր ելույթում «դեմոկրատ» Նիկոլը, Հայաստանը որպես համաշխարհային ժողովրդավարության բաստիոն ներկայացնելուն զուգահեռ, անդրադարձել է մամուլի խնդիրներին ու հայտարարել, թե նպատակ ունի՝ կայացնելու «լրատվամիջոցների իրական շահառուների, իրական սեփականատերերի ինստիտուտը»: Ըստ Նիկոլի՝ դա արվելու է որպեսզի մարդիկ իմանան, թե որտեղից է բխում տեղեկատվությունը, և ինչ նպատակ դա կարող է ունենալ: «Ընդ որում՝ խոսքը կարող է լինել և՛ իշխանության, և՛ ընդդիմության մասին: Խնդիրն այն է, որ քաղաքացին պետք է հնարավորինս լավ տեղեկացված լինի, թե որ աղբյուրից է սնվում»,- հայտարարել է Նիկոլը:
Նիկոլը, ստանալով աջակցություն Արևմուտքից ու Թուրքիայից, իրեն սկսել է բավական ինքնավստահ զգալ. լինել բացարձակ բռնապետ, բայց հռչակվել բացարձակ դեմոկրատ կարող են ոչ բոլոր լիդերները: Միևնույն ժամանակ աներկբա է, որ ստացած աջակցությւնը Նիկոլը բանեցնելու է բացառապես սեփական աթոռի ամրապնդման համար, և մամուլի մասին նրա խոսքերը պետք է ընկալել հենց այս տրամաբանութամբ:
Ինչի՞ մասին է խոսքը: Թվում է՝ շատացած «ֆեյք» կայքերի ֆոնին Նիկոլի խոսքերն իսկական բալասան են: Սակայն ակնհայտ է, որ այստեղ «ֆեյք» տեղեկատվության կամ «ֆեյք» կայքերի հարցը չէ, որ հուզում է Նիկոլին՝ նկատի ունենալով նաև այն, որ նույն այդ «ֆեյք» կայքերն ու յութուբյան ալիքներն,ըստ էության, գլխավորապես հանդիսանում են իշխանական քարոզչամիջոցներ:
Նիկոլը խնդիր է դրել՝ վերացնելու ընդդիմադիր խոսքը հայկական մամուլի բոլոր արատեսակների էջերից և դա անելու համար նրան անհրաժեշտ են պատրվակներ: Լրատվամիջոցների իրական շահառուների, իրական սեփականատերերի ինստիտուտի մասին լոլոները այդ ամենի նախադրյալներն են, ինչպես և այդ ամենի նախադրյալ է լրագրողների գործունեությունը սահմանափակող վեջին ընդունված օրենքը:
Ա՛յ այսպիսի դեմոկրատիա է մեզ սպասում՝ թուրքական դեմակրատիա…
Երևանում ընթացող «Ժողովրդավարության հայկական ֆորում»-ի ժամանակ ունեցած իր ելույթում «դեմոկրատ» Նիկոլը, Հայաստանը որպես համաշխարհային ժողովրդավարության բաստիոն ներկայացնելուն զուգահեռ, անդրադարձել է մամուլի խնդիրներին ու հայտարարել, թե նպատակ ունի՝ կայացնելու «լրատվամիջոցների իրական շահառուների, իրական սեփականատերերի ինստիտուտը»: Ըստ Նիկոլի՝ դա արվելու է որպեսզի մարդիկ իմանան, թե որտեղից է բխում տեղեկատվությունը, և ինչ նպատակ դա կարող է ունենալ: «Ընդ որում՝ խոսքը կարող է լինել և՛ իշխանության, և՛ ընդդիմության մասին: Խնդիրն այն է, որ քաղաքացին պետք է հնարավորինս լավ տեղեկացված լինի, թե որ աղբյուրից է սնվում»,- հայտարարել է Նիկոլը:
Նիկոլը, ստանալով աջակցություն Արևմուտքից ու Թուրքիայից, իրեն սկսել է բավական ինքնավստահ զգալ. լինել բացարձակ բռնապետ, բայց հռչակվել բացարձակ դեմոկրատ կարող են ոչ բոլոր լիդերները: Միևնույն ժամանակ աներկբա է, որ ստացած աջակցությւնը Նիկոլը բանեցնելու է բացառապես սեփական աթոռի ամրապնդման համար, և մամուլի մասին նրա խոսքերը պետք է ընկալել հենց այս տրամաբանութամբ:
Ինչի՞ մասին է խոսքը: Թվում է՝ շատացած «ֆեյք» կայքերի ֆոնին Նիկոլի խոսքերն իսկական բալասան են: Սակայն ակնհայտ է, որ այստեղ «ֆեյք» տեղեկատվության կամ «ֆեյք» կայքերի հարցը չէ, որ հուզում է Նիկոլին՝ նկատի ունենալով նաև այն, որ նույն այդ «ֆեյք» կայքերն ու յութուբյան ալիքներն,ըստ էության, գլխավորապես հանդիսանում են իշխանական քարոզչամիջոցներ:
Նիկոլը խնդիր է դրել՝ վերացնելու ընդդիմադիր խոսքը հայկական մամուլի բոլոր արատեսակների էջերից և դա անելու համար նրան անհրաժեշտ են պատրվակներ: Լրատվամիջոցների իրական շահառուների, իրական սեփականատերերի ինստիտուտի մասին լոլոները այդ ամենի նախադրյալներն են, ինչպես և այդ ամենի նախադրյալ է լրագրողների գործունեությունը սահմանափակող վեջին ընդունված օրենքը:
Ա՛յ այսպիսի դեմոկրատիա է մեզ սպասում՝ թուրքական դեմակրատիա…