اما تنها یک ماه بعد مهدی حجت، قائم مقام نجفی فرمود: اصل بودن شیردال تعقیب نخواهد شد و تازشم، اصلا آمریکاییا که نگفته بودن این اصله، اونا چون مارو دوست داشتن بهمون یه هدیه فرهنگی دادن. بقیه حرفا هم سیاسیه و ما بهش هیچ اعتنایی نمی کنیم. وی در پاسخ به سوال خبرنگار که گفته بود مگه نمیشه با دیرینه شناسی اصل بودنشو متوجه بشیم گفت: "از آنجا که هدیه دادن این شیء برای ایجاد یک نوع رابطه‌ی فرهنگی میان دو ملت بوده، به این قضیه توجهی نمی‌کنیم، چون موضوع مورد توجه ما، آن نبوده است. امکان آزمایش این شیء هست، اما این قضیه برای ما ضرورتی ندارد."

از طرفی مرحوم اسکار وایت ماسکارلا، باستان شناس و افشاگر مشهور آثار جعلی باستانی در حالی که خود در جریان نقل و انتقال این اثر بود، یک سال قبل از این سیرک در مقاله ای نوشت: "با نگاه به ویژگی های فنی و ظاهری جام متوجه می شویم که این هدیه یک جعل مدرن است" او در ادامه گفته بود"این جام در یک فروشگاه آثار جعلی درست شده است"
(شهرت اسکار وایت ماسکارلا به دلیل اخراج های مکرر شغلی تحت فشار مقامات و موزه داران و بعد از آن پیروزی های او در دادگاه ها و همچنین کتاب مشهورش "دروغی که بزرگ شد" است که در آن به خیل انبوهی از آثار باستانی جعلی در ایران و به طور کلی غرب آسیا پرداخته است. این آثار برای فروش به موزه داران و یا تاریخ سازی جعلی تولید شده و از تولید این آثار سیاست مداران راضی، موزه داران راضی، پژوهشگران راضی و مردم احمق هم راضی بودند.)

دکتر الکساندر جافی باستان شناس در مقاله ای چند روز پس از سیرک با تجمیع نظر خودش و ماسکارلا نوشته بود "در حقیقت هر کس با هنر خاور نزدیک یا هنر هر نقطه دیگر آشنایی داشته باشد با یک نگاه به شیردال متوجه خواهد شد که این جام تقلبی است."
وی افزوده بود: "ما به ایران یک نشان باستانی دادیم که حسن نیت خود را نشان دهیم اما فقط و فقط یک مشکل کوچک وجود دارد این که این شیء تقلبی است و قدمت آن به سال 1999 برمی‌گردد،جام شیردال نه تنها تقلبی است بلکه خیلی خیلی تقلبی است!"

بگذریم

تا خر هست، خر سوار هم هست. امریکا 18 روز قبل از تحویل شیردال جعلی به ایرانی ها آفتابه رومی قلابی را به افغانستانی ها داده بود و دقیقا در همان کشور هم همین آش و کاسه اجرا شد!

مرحوم غیاث آبادی از معدود باستان شناسان و تاریخ پژوهان با رویگرد پسا استعماری و انسان گرا می نویسد:"در دهه‌های گذشته و در حین جنگ‌ها و ناامنی‌های افغانستان، هزاران قطعه اشیای اصیل باستانی از افغانستان خارج شدند و موزه‌های متعددی و از جمله موزه عظیم کابل غارت گردید. اما سهم مردم ستم‌کشیده افغانستان از کنوانسیون ۱۹۷۰ یونسکو، بازگردادن چند قطعه ورقه مسخره طلایی و یک «آفتابه رومی» بوده است. چنانکه سهم ایرانیان غارت شده نیز شیردالی بود که قیفی را در ماتحتش فرو کرده بودند."

بله ایرانی خود چیز خاص پندار! استعمارگر تنها کافیست استعمار یک کشور را یاد بگیرد. مردم ایران و عراق و افغانستان و ... در میزان خریت هیچ تفاوتی ندارند و ما به طور یکسانی به پالان روی کمرمان علاقه داریم.

شیردال جعلی برای امریکایی ها یک بازی بود که طفل صغیر و کم عقل ایران را با آن به بازی بگیرند و به آن بخندند. اما برای سیاست مداران ما و مردم ما یک رسوایی بزرگ بود. مردم و کشوری که به راحتی و بدون هیچ زحمت و هزینه ای به قول ما قمی ها با یک "ابول" آهنی خر می شوند اما ادعایشان در تمام حوزه ها گوش فلک را کر می کند.
بر خلاف برجام و امثالش این واقعه تفسیر پذیر هم نبود و نیازی به روایت طرفین هم نداشت. شفاف، مشخص و اظهر من الشمس و مشتی نمونه خروار!
رسوایی شیردال و امثالش به عنوان نمونه شاخص و نمونه ممتازی از ناتوانی و انفعال و وادادگی در برابر قدرت‌های خارجی، به اصطلاح مشهوری تبدیل خواهد شد و به تاریخ و کتاب‌های درسی نسل‌های آینده راه خواهد یافت و تبدیل به تاریخی خواهد شد که آیندگان از ما می خوانند و می خندند.

جام مذکور

سوال ازمون اسکیس معماری ۱۴۰۴

✅تجربه متفاوت از آزمون اسکیس امسال:
بر اساس روایت ها و بازخورد دانشجویان شرکت کننده، آزمون امسال با یک تفاوت عمده و نامتعارف همراه بود؛
برای نخستین بار از داوطلبان خواسته شده که مدارک طراحی را در همان مدت زمان ۲۴۰ دقیقه، هم در صفحه رویی و هم در پشت برگه ۵۰ در ۷۰ ارائه دهند.
این رویکرد غیر معمول؛ موجب سردرگمی بسیاری از شرکت کنندگان شد.
چالش جانمایی دقیق مدارک در هر دو طرف برگه و تعدد مدارک موجب شد برخی داوطلبان با دقت کافی ولازم مدارک را تحویل ندهند.
به همین دلیل می توان گفت چالش ازمون امسال ، بیش از سال های گذشته در گرو‌ مدیریت زمان در پیشبرد اسکیس بوده است.

چالشی که در ورکشاپ های اسکیس با تمرکز با دانشجویان کار می شود.
از کانال ایوب علی نیا
@archintersect

حالا بحث اسکیس داغه تجربه یکی از اسکیس هامو بگم:
رفتم تو آزمون هیچی نبرده بودم جز خودکار آبی. با همون ترسیم کردم. مراقب دید کارم خوب شده گفت چرا راندو نمیکنی؟ گفتم هیچی ندارم
گفتم دو سه تا مداد رنگی برام جور کن. جور کرد آورد یه جاهایی رو رنگ کردم تحویل دادم

یه بار هم برای آزمون دکترا کلا جا مدادی نبرده بودم. دست خالی با مداد قرضی مثل مرد رفتم آزمون دادم رتبه ام هم بد نشد.
کلاس های کنکور الکی جو میدن دوستان هر چی آزمون ها رو راحت تر بگیرید، نتیجه بهتره
@archintersect

در همین مورد باید بگم
برای کنکور معماری-معماری کلاس رفتم ولی درصد اسکیس منظرم بالاتر بود و روزانه بهشتی منظر قبول شدم، حیف پولی که برای کلاس دادم...

@archintersect

شیر بعد از دیدن پاندا
#نهضت_ادامه_دارد

خنک کننده گردنی
#محصول
@archintersect

دیوار‌نگاره‌ی میدان ولیعصر. حاج رمضان عزیز روحت شاد. ما هنوز این بزرگوار رو نشناختیم داغیم نمیدونیم چه گوهری از دست رفت.

@archintersect

🟢 در چهل‌و‌یکمین حلقه‌ی هنر ، میزبان هنرمندی هستیم که در آثار اخیرش، مرز میان واقعیت و خیال را با بهره‌گیری از هوش مصنوعی بازتعریف کرده است.

ارسلان عیوض‌زاده در مجموعه‌ای از تصویرسازی‌های تازه، چهره‌ی شهدا و چهره‌های از‌دست‌رفته‌ی معاصر را بازآفرینی کرده؛ انگار در عصر ما زندگی می‌کنند، در قاب موبایل سلفی می‌گیرند، و در شهرهای امروز میان ما حضور دارند.

این جلسه فرصتی‌ست برای معرفی و تحلیل این پروژه خاص و همچنین گفت‌وگو درباره‌ی جایگاه هوش مصنوعی در فرایند خلق اثر هنری؛ از مرزهای مالکیت فکری، و واکنش مخاطبان نسبت به شیوه‌های نوین ارائه.

با توجه به تغییر در زمان برگزاری این برنامه، از عزیزانی که پیش‌تر در این حلقه ثبت‌نام کرده بودند، خواهشمندیم بار دیگر از طریق لینک جدید ایوند ثبت‌نام خود را انجام دهند.

🕠 زمان: شنبه ۱۱ مرداد ماه ۱۴۰۴؛ ساعت ۱۷ تا ۱۹
📍 مکان: تهران، محله بهارستان، خیابان ابن‌سینا، روبه‌روی پمپ بنزین، پلاک ۸۸، کارستان بهارستان

🔗 ثبت‌نام از طریق ایوند:
https://evand.com/events/circleofart41-1

🔸 با حلقه هنر همراه باشید.
https://zil.ink/circleofart