لوریس چکناوارایان: سقای آب بودم

لوریس چکناواریان، رهبر سمفونی شب عاشورا:

🔹من هم به‌عنوان یک ایرانی در این سنت بزرگ شدم حالا ارمنی هم که باشم، فرقی نمی‌کند چون امام حسین(ع) برای همه ماست و همه ارامنه خیلی به ایشان ارادت دارند.  یادم می‌آید در زمان بچگی وقتی در دسته‌های عزاداری بودم، سقای آب بودم و بقیه ارامنه هم نذری‌های دیگر می‌دادند و همه اینها با اینکه مذهب‌شان فرق می‌کرد. اما احترام خاصی برای امام حسین(ع) قائل بودند و هستند.

🔹اینکه سقا بودم هم احتمالا به خاطر علاقه‌ای است که به حضرت عباس داشتم. از بچگی این حس را درباره ایشان داشتم که کسی که برای دیگران به آب و آتش بزند و دست‌های خود را از دست بدهد، شخصیت منحصربه‌فردی دارد که می‌تواند بدون دست، دست‌های دیگران را تا قرن‌ها بگیرد

نامشان زمزمه‌ی نیمه‌شبِ مستان باد

اسامی شهدای کربلا | اثر مسعود نجابتی

شهادت طلبی حسین‌بن‌علی(ع) بزرگ‌ترین کار بود، اما آن حضرت وقتی در مکه مورد ترور است، خود را از کشته شدن حفظ می‌کند. سی نفر شمشیرهایشان را زیر لباس احرام پنهان کرده‌اند تا ایشان را در عرفات یا منا یا مشعر شهید کنند. حسین‌بن‌علی(ع) وقتی عمره‌اش را انجام داد، می‌خواست برای حج احرام ببندد. وقتی کسی احرام می‌بندد نباید شمشیر همراهش باشد. آن حضرت سلاحش را با خودش نگه داشت و مُحرِم نشد.
وقتی حاجیان به سوی عرفات می‌رفتند امام به سمت عراق حرکت کرد. ممکن است گفته شود چرا این کار را کرد؟ در کربلا کشته‌شدن است و این‌جا هم کشته‌شدن. آن حضرت می‌گوید: این کشته‌شدن کم‌ثمر است و آن کشته‌شدن پُرثمر. از کشته‌شدن کم‌نتیجه و کم‌اثر، به سمت کشته‌شدن پراثر حرکت می‌کند. باز هم برای کشته‌شدن می آید، اما فرق دارد، در کربلا فرصت صحبت‌کردن پیدا می‌کند و حرف می‌زند و خودش را برای مصائب آماده می‌کند.

آیینه‌ی تمام‌نما/ آیت‌الله حائری شیرازی

پ.ن: برای این‌روزها... کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربَلا
@archintersect

شعر خوب، انتخاب دستگاه درست، ریتم مناسب.

دم مهدی رسولی گرم بخاطر این قطعه به موقع.

#کربلا
#ایران
#عاشورا
#مداحی
#موسیقی

"آقای کریمی! «ای ایران» بخوان..."

بِاَبی أَنتَ وَ أُمّی یابن الحسین...

آدم آقا رو میبینه به جوناش اضافه میشه. سرت سلامت اقاجان.

صدقه به نیت سلامتی آقا جانمان امام زمان (ع) و نائبشون فراموش نشه...

الهام عابدینی در صفحه توییترش یه جمله نوشته بود برام جالب بود:
«خداروشکر که وطن داریم»
چیزی که خیلیا (از فارسی زبان تا عبری‌زبان) آرزوشو دارن:)

من، برخلاف گروهی از ملایان امروز که ناوابستگی به وطن را اوج اسلام خواهی می‌دانند، این وطن را دوست دارم و بر این اعتقادم که «ایران، آرزوی اسلام است» و اسلام، اگر برای کشت و کار نیاز به زمین خوبی دارد، آن زمین خوب اینجاست «ایران برای من یک موجود الهی‌ست که بر بال فرشتگان نشسته است» و ارادهٔ خداوند بر این قرار گرفته که این مملکت پرچم‌دار اسلام ناب‌محمدی باشد.

_سه‌دیدار؛ با مردی که از فراسوی باور ما می‌آمد.

در کپشن نوشته«گفت و گوی فوق‌العاده رضا امیرخانی با مسعود دیانی». کپشن‌ها معمولا اغراق‌شده و دروغ‌اند اما این‌بار می‌توانم به شما قول دهم که این‌گونه نیست.
این گفت‌و‌گو شب عاشورای دوسال قبل ضبط شده. شبی که منِ از هیئت جامانده غمگین، نشستم پای صحبت این سه رفیق و ۴۰ دقیقه تمام اشک ریختم. اشکی که حلاوتش دو سال تمام با من بوده. اشکی که همراه با تامل بود و تعقل و شناخت بیش‌تر.
امسال اما مسعود دیانی دیگر پیش ما نیست و این مصاحبه به تاریخ پیوسته. داشتم فکر می‌کردم که او، حتی اگر هیچ‌کاری در دنیا برای رضای خدا نکرده باشد، همین نشست و همین اشک‌ها و همین چند دقیقه برای "با‌ مولا‌ بودنش" کافی‌ست.
https://www.aparat.com/v/rk54E

«یا حسین بن علی
خون گرم تو هنوز
از زمین می‌جوشد
هرکجا باغ گل سرخی هست
آب از این چشمه خون می‌نوشد.
کربلایی است دلم.»

اثر کمال شرف درجه یک.

__ «اُمّت» __

@archintersect