چهار راه هنر و معماری
ارسالی از خبرنگار اعزامی به #جشنواره: - خاتی؛ یک مقدار تحقیق، در هر قالبی غیر از فیلم نامه، جذاب برای طبقه متوسط محیط زیست گرای محبوس شهرنشین رومانتیک محروم از طبیعت، با هدف مشمئز کردن مخاطب از نهاد خانواده و خویشاوندی. سارا بهرامی، کاندید بازیگر زن می شه…
ارسالی از خبرنگار اعزامی به #جشنواره:
- شاه نقش؛ همان شاهد احمدلو، این بار در نقش دون کیشوت سینمای تمام شده.
- بازی را بکش؛ کیایی تهیه کننده بهتر از کیایی کارگردان.
- مرد آرام؛ چگونه سند ۲۰۳۰ کار می کند؟
- خدای جنگ یا علیل و سرگردان در ژانر
- موسی کلیم الله؛ من بی خیال فیلم شدم و واکنش ها رو دنبال می کنم. مردم در حین دیدن فیلم با هم حرف می زنن و با دیدن کشتن نوزادان عبرانی، نوچ نوچ می کنن. 😆
یه خونواده از گوشی برای بچه شون کارتون با صدای بلند گذاشتن، صداها قاطی شده😂
@archintersect
- شاه نقش؛ همان شاهد احمدلو، این بار در نقش دون کیشوت سینمای تمام شده.
- بازی را بکش؛ کیایی تهیه کننده بهتر از کیایی کارگردان.
- مرد آرام؛ چگونه سند ۲۰۳۰ کار می کند؟
- خدای جنگ یا علیل و سرگردان در ژانر
- موسی کلیم الله؛ من بی خیال فیلم شدم و واکنش ها رو دنبال می کنم. مردم در حین دیدن فیلم با هم حرف می زنن و با دیدن کشتن نوزادان عبرانی، نوچ نوچ می کنن. 😆
یه خونواده از گوشی برای بچه شون کارتون با صدای بلند گذاشتن، صداها قاطی شده😂
@archintersect
😁1
❤7👍3
اگه ترانه هایی مثل «منم عکساشو پاره کردم» و «یه عکس یادگاری که خودتم نداری» رو کنار بذاریم، نمونههای جذابی از حضور هنر «عکاسی» در «شعر» پیدا میکنیم.
پدیده عکاسی با اینکه فقط ۱۹۰ سال قدمت داره، توی همین مدت تونسته با زندگی ما عجین بشه. توی غم، شادی، عشق، و همهی لحظات بیادماندنی زندگی، میشه ردپایی از «عکس» پیدا کرد. درسته که توی اشعار کهن دنبال عکس و عکاسی نمیگردیم، اما به نظرتون توی این ۱۹۰ سال به حد کافی از این مفهوم توی شعر استفاده شده یا نه؟
شاید معروفترین نمونهای که به یاد داریم «سلام سوژهی نابم برای عکاسی» حامد عسکری باشه.
اما چند نمونهی خیلی جذاب دیگه هم موجوده که به زیباترین شکل ممکن از این مفهوم استفاده کردهن.
قبل ازینکه سراغ اونا بریم، از شما میخوام که
اگه چنین ابیاتی سراغ دارین، توی کامنتا بنویسید. شاید این گلوله برفی کم کم بزرگ و بزرگتر بشه و بتونیم یه مجموعه جذاب از #عکس_در_شعر جمعآوری کنیم.
این یادداشت ادامه داره و جز بیتهایی که من پیدا کردم، ابیات شما هم میتونه اونو تکمیل کنه.
پدیده عکاسی با اینکه فقط ۱۹۰ سال قدمت داره، توی همین مدت تونسته با زندگی ما عجین بشه. توی غم، شادی، عشق، و همهی لحظات بیادماندنی زندگی، میشه ردپایی از «عکس» پیدا کرد. درسته که توی اشعار کهن دنبال عکس و عکاسی نمیگردیم، اما به نظرتون توی این ۱۹۰ سال به حد کافی از این مفهوم توی شعر استفاده شده یا نه؟
شاید معروفترین نمونهای که به یاد داریم «سلام سوژهی نابم برای عکاسی» حامد عسکری باشه.
اما چند نمونهی خیلی جذاب دیگه هم موجوده که به زیباترین شکل ممکن از این مفهوم استفاده کردهن.
قبل ازینکه سراغ اونا بریم، از شما میخوام که
اگه چنین ابیاتی سراغ دارین، توی کامنتا بنویسید. شاید این گلوله برفی کم کم بزرگ و بزرگتر بشه و بتونیم یه مجموعه جذاب از #عکس_در_شعر جمعآوری کنیم.
این یادداشت ادامه داره و جز بیتهایی که من پیدا کردم، ابیات شما هم میتونه اونو تکمیل کنه.
👍3