در این گفتار کوشش کردم نشان بدهم که این جنگ نه رهایی بخش است و نه میهنی . هیچ تهدید معتبری علیه منافع آمریکا و امنیت اسراییل وجود نداشت و هیچ خطری متوجه ایران نمی شد اگر ج.ا. از پافشاری بر آرمان های بنیادگرایی شیعه و برنامه های ضد ملی، نظیر غنی سازی اورانیوم دست می کشید.
از منظر مردم ایران، حکومت بر سر کار، موظف بود که از صلح و امنیت کشور ، به هر قیمت دفاع کند و باید به عنوان مسول اصلی کشاندن کشور به جنگ در مقابل مردم، نسل های آینده و تاریخ پاسخگو باشد.
آنها که این جنگ را رهایی بخش میدانستند و از زبان رضا پهلوی، از ترامپ به خطر آغاز جنگ تشکر کردند، در تک-تک جنایت های جنگی و ویرانی هایی که به بار می آید، با مهاجمان آمریکایی و اسراییلی مسولیت مشترک دارند.
در این گفتار همچنین بر شجاعت پذیرش خطا از سوی نیرو های دموکرات و جمهوریخواه و تلاش در راستای همیاری در متن جامعه و ایتلاف گسترده برای تشکیل مجلس موسسان تاکید کرده ام

https://www.youtube.com/live/CzSxjj1glzg?si=mJce9GBu5OXUS-lS

زنگ تنفس!
گزارش اجلاسیه مجلس خبرگان برای گزینش رهبر جدید.
به گزارش منابع مطلع و اظهارات سه تن از مقامات عالیه نظام که نخواستند نامشان فاش شود، ، اجلاسیه خبرگان با شرکت ۸۱ تن از علما و مراجع، با تلاوت ایاتی از قرآن مجید و قرائت حمد و سوره برای امام شهید، پشت در های بسته و در طبقه هفتم زیر زمین بیت امام ، برگزار شد .
در ابتدا، حضرت آیت الله موحدی کرمانی ، ریاست محترم مجلس، با ویلچر به جایگاه ریاست برده شدند. ایشان در حالی که اشک های خود را پاک می کردند ، به صندلی خالی مقابل جایگاه اشاره فرمودند و اظهار داشتند که امام شهیدمان ۳۷ سال بر این صندلی جلوس می کردند. جای ایشان هرگز پر نخواهد شد، اما به حسب وظیفه شرعی و قانونی، امروز بر ذمه ماست که این صندلی رهبری نظام مقدس را به سرعت پر کنیم تا خدای نکرده، دشمن به فکر سو استفاده نیفتد. از آنجایی که همه حضرات، از نور چشمی ایشان جناب حاج آق مجتبی تا حضرت علامه، جناب حاج حسن آقا خمینی، یادگار امام بزرگوار و سایر علما، همگی از عبادالصالحین هستند و آرزویی جز شهادت و پیوستن به امام شهید را ندارند، برای رعایت عدالت و انصاف، در هیت رئیسه محترم تصمیم گرفته ایم که ۸۱ عدد چشم بند را که برادران اطلاعات آماده کرده اند، در اختیار سروران قرار بدهیم و همه ، بی حصر و استثنا، پس از بستن چشم بند ها، صندلی خالی ولایت را جستجو کنیم و انکه زود تر از همه بر آن جلوس کرد، ولی امر مسلمین جهان باشد.
برادران اطلاعات چشم بند های علما را بستند و آقایان عصا زنان به جستجوی صندلی خالی قدرت پرداختند، زمان گذشت و حضرات آیات، بعد از دو ساعت جستجو، یکی پس از دیگری خسته و فرسوده در گوشه ای فرود آمدند، اما امداد غیبی نصیب هیچ کس نشد و هیچ خبره ای به صندلی شهید بزرگوار نزدیک نشد!
در وقت تنفس ، برادران حراست، چشم بند ها را باز کردند، آب و گلاب بر چهره علما پاشیدند و با قندداغ ،خاکشیر و یخ در بهشت و مقادیری تلخی و نجسی، علما را سر حال آوردند تا مجددا بر صندلی های خود جلوس بفرمایند.
ریاست محترم مجلس که از ناحیه بیضتین تحت فشار نخ برادران سپاه بود، خطاب به علما گفت اکنون که با بازی چشم بند، دم به تله ندادید، مسیر « حاج آقا شما بفرمایید» را با چشم باز و به یاری حضرت امام زمان مهدی عج طی می کنیم تا شاید این چیز های بنده هم از فشار برادران رها شود.
علما با تن فرسوده و پا های خسته، چرخیدن به دور صندلی خالی را شروع کردند. هر بار که در استانه نشستن بر آن بودند، چشمشان به تصاویر برادر هنیه و امام شهید،. بر دیوار مقابل می افتاد، جستی چالاک می زدند و خطاب به عالم روحانی بعدی، با لبخندی زیبا می گفتند : حاج آقا! حضرت عالی اعلمیت دارید، شما بفرمایید!
در حالی که برادران سپاه جوش آورده بودند و کم مانده بود که بیضتین جناب موحدی را جاکن کنند، مسول حراست زنگ پایان جلسه را به صدا در آورد و علما همگی نفسی به راحتی کشیدند.
حراست برق های تالار را خاموش کرد . ترق- ترق پوتین روی تخته های کف تالار پیچید و صدای خشک و خشن سردار در گوش علما طنین انداخت: تخم حروم ها! اگه لازم باشه ، با همین دستها، گوش تان را می پیچانم و از شما ۸۱ رهبر در می آرم. الان برید به خونه هاتون. بعد از تدفین حضرت آقا، جمع تون می کنیم تا در بیست دقیقه، دود سفید بدید بیرون!
وقتی برق ها روشن شدند، دیگر نشانی از سردار نبود. برادران حراست، ویلچر ها و عصا ها را آوردند تا علما را به آسانسور برسانند. از چشمان همه، نگرانی و وحشت می بارید. گویا سردار برای مجازات ، به آنها گفته بود که در هنگام اقامه نماز میت بر پیکر امام شهید، در فضای باز مصلای تهران ، باید همگی در صف اول نمازگزاران اقامه ببندند!
احمد پورمندی

عمو ترامپ، عمو بی بی! از اینکه دعوت شاهزاده عزیز، رهپر انقلاب شیر و خورشید را قبول کردید و پالایشگاه و انبار نفت را زدید، مچکریم! پول اون سه تا هواپیمایی که کویتی ها انداختند را هم بزارید به حساب ما! به جون عمو ، قابل نداره! بچه بزرگ نکردیم که بره خیابون کشته بشه! دندش نرم، باید کل پول میز رو حساب کنه ! ما ملت کبیریم، ایرانو پس می گیریم، مگه نه عمو؟
ضمنا برای تشکر از کودک- سردارانی که هنوز شربت ننوشیده اند و دنبال زدن انبار های برادران عرب هستند، میز جداگانه ای در نظر گرفته شده است. از عمو‌ها خواهشمندیم که این اطفال را به همراه نیاورند!

https://www.bbc.com/persian/live/cp814rkpz1rt

مجتبی، لوح سفید!

شاید این نخستین و تنها باری باشد که پس از مرگ یک دیکتاتور، کسی را به جایش نشانده‌اند که عملاً مثل یک صفحه کاغذ سفید است.

مجتبی خامنه‌ای، که اکنون ۵۶ سال دارد، در دو دههٔ گذشته همچون سایه‌ای در بیت پدرش حضور داشت، اما در عرصهٔ سیاست ایران و جهان هیچ حضور علنی جدی از او دیده نشد.

گاه از نقش تعیین‌کننده، اما پنهان او در این یا آن انتخابات سخن گفته شد و زمانی قصه‌هایی دربارهٔ دخالت او در کنترل صداوسیما و مدیریت «دولت پنهان» روایت شد؛ با این همه، «آقازاده» – که به گفتهٔ پدر، حالا دیگر «آقا» شده بود – تا وقتی دیکتاتور زنده بود، پرده‌نشین باقی ماند.

این می‌تواند بخشی از نقشه‌ای باشد که از ذهن حیله‌گر و شیطانی خامنه‌ای تراویده بود:

● پسر، تا زمانی که پدر در قید حیات است، پرده‌نشین، دست‌بوس و تابع مطلق بماند، در هیچ‌جا حرفی نزند و کاری نکند که پدر را ناگزیر از تشر و تقابل کند و به اعتبار هر دو خدشه‌ای وارد آید.

● مسئولیت جانشینی پسر به جای پدر و احیای نوعی سلطنت را از گردن خود بردارد و در روندی به‌دقت مهندسی‌شده، آن را به «انتخاب اصلح» از سوی «خبرگان ملت» تبدیل کند.

● به‌عنوان بخش اصلی میراث خود، لوحی سفید را بر تخت ولایت بنشاند تا پسر و همهٔ میراث‌داران نظام شیعه‌محور جمهوری اسلامی، فرصت داشته باشند مشق خود را بر آن بنویسند.

از ایام جنبش سبز به بعد، بخش‌هایی از این نقشه رو شد و معلوم شد که طرحی جدی برای برکشیدن مجتبی به مقام رهبری وجود دارد؛ با این حال، همه چیز قابل پیش‌بینی نبود.

جنگ و کشته شدن دیکتاتور، در زمان‌بندی برنامه تغییراتی را ضروری کرد، اما در نهایت، کلیت سناریو مطابق طرح پیش رفت و حالا ما شاهد جلوس کسی بر تخت ولایت هستیم که هیچ سو یا حسن‌سابقهٔ علنی‌ای ندارد و مردم ایران نه صدای او را شنیده‌اند و نه خطی از او خوانده‌اند.

این واقعیت، فرصت بی‌نظیری در اختیار ائتلاف حاکم به رهبری سرداران سپاه قرار می‌دهد تا بر انتهای تاریخ گذشته نقطه بگذارند و «از سرِ خط» شروع کنند.

قابل پیش‌بینی نیست که با توجه به تهدیدهای نتانیاهو و ترامپ، این «لوح سفید» تا چه زمان بر تخت باقی خواهد ماند و سردارانِ بدخط و کم‌سواد چه انشایی بر آن خواهند نوشت.

در کوتاه‌مدت، کمابیش روشن است که ادامهٔ وضعیت موجود و پیشبرد راه‌حل جنگی، بستن کامل فضا در داخل و تداوم بازی پرریسک، در دستور کار خواهد بود و سرداران، شانس تغییر استراتژی در پرتو تغییر رهبری را خواهند سوزاند.

سرنوشت این بازی خطرناک هر چه باشد، پیروزی جمهوری اسلامی نخواهد بود و می‌تواند تا فروپاشی حکومت ادامه یابد.

اما اگر در دقایق آخر این بازی، نوعی «عقلانیت اجباری» غلبه کند، فرصتی طلایی در اختیار مجتبی قرار خواهد گرفت تا «کشتیبان تازه»‌ی کشتی رو به سقوط نظام شود و با دستاورد بزرگِ «نجات نظام از ورطهٔ سقوط» کارش را آغاز کند.

در چنین حالتی، می‌توان تصور کرد که برای جامعهٔ سیاسی و مدنی نیز فرصت‌هایی برای نقش‌آفرینی در جهت بازگشت از فضای تنش حداکثری به فضایی نسبتاً «نرمال» و قابل تحمل فراهم آید.

گرچه تا لحظهٔ نگارش این یادداشت، مجتبی خامنه‌ای هنوز گویا باور نکرده که رهبر شده است و باید بر ایوان بیت ظاهر شود و با «امت» سخن بگوید، اما این سکوت و بهت دیری نخواهد پایید.

سرانجام او نخستین خط را – چه به فرموده و چه به ارادهٔ خود – بر این لوح سفید خواهد نوشت و آن‌گاه خواهیم توانست دربارهٔ سمت‌وسوی ولیعهد بداقبالی که زیر تعقیب قاتلان پدر و مادر و همسرش و در میان آتش و خون بر تخت نشسته است، روشن‌تر داوری کنیم.
احمد پورمندی

جمهوریخواهان همراه ثابت جنبش های اجتماعی و مبارزات مطالباتی مردم ایران هستند.
اینکه میدان مبارزه در ایران فقط یک پهلوان دارد، یک دروغ ساخته دستگاه پروپاگاندای سلطنت طلبان است.
به نقش جمهوریخواهان در این گفتار پرداخته ام.

https://www.youtube.com/live/oUuWsCYXNMo?si=WnPTV7r4Z3XrxMf_

فروم صلح ایران -اسرائیل که در سال ۲۰۲۴ با صدور بیانیه ای موجودیت خود را اعلام کرد، بوسیله شماری از روشنفکران اسراییلی و ایرانی تشکیل شده است تا در راه تقویت صلح و دوستی میان دو ملت تلاش کند.
از سوی طرف ایرانی شخصیت هایی نظیر خانم ها مهر انگیز کار و الهه امانی و آقایان بهروز بیات، تورج اتابکی، منصور فرهنگ، مهرزاد بروجردی، هادی زمانی، رضا علیجانی ، داریوش مجلسی، کاظم کردوانی، سعید پیوندی، احمد پورمندی و آرش عزیزی در تاسیس این نهاد مشارکت داشته اند.
در فوریه امسال نخستین سمینار مشترک این فروم ، در بنیاد کرایسکی وین برگزار و گزارش کامل آن در رسانه ها منتشر شد.
اینک فروم صلح در مورد حمله مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران بیانیه زیر را صادر کرده است

https://www.iran-emrooz.net/index.php/news1/more/126469/

https://www.youtube.com/live/JvgD59edDU0?si=bJvNgvRWhQwmM7XW

جمهوری فدرال تعاونی ، یک ضرورت فردای ایران !

ایران دموکراتیک به یک « فدرالیسم تعاونی-استانی» شبیه آلمان، با تامین حق آموزش به زبان مادری ، پذیرش فارسی به مثابه زبان ارتباطی، تقسیم قدرت میان دولت های محلی و دولت فدرال، نظام مالیاتی عادلانه و مکانیسم باز توزیع در آمد ها به سود استان های کمتر توسعه یافته، نیاز دارد.
ایران بزرگ و پرجمعیت است و ساختار غیر متمرکز برای آن یک ضرورت است. هر نوع پافشاری بر « فدرالیسم قومی» و باز تعریف مرز های موجود بین استانها ، بدون تفاهم ملی، قبل از استقرار کامل دموکراسی و ثبات از یک سو و و هر نوع مقابله با عدم تمرکز و فدرالیسم از سوی تمرکز گرایان، می تواند کشور را دچار آشوب های بزرگ و درد سر های نا لازم کند.
در فدرالیسم تعاونی- استانی، مالیات ها به شکلی عادلانه و توسعه محور، میان دولت فدرال، دولت های استانی و شهرداری ها توزیع می شود و به جز

سیاست خارجی و دیپلماسی

ارتش و دفاع

تابعیت و مهاجرت

سیاست پولی و بانک مرکزی

قوانین اصلی اقتصاد و تجاری

و حمل‌ونقل سراسری (راه‌آهن و بزرگراه‌های ملی)
بقیه امور در اختیار دولت های استانی خواهد بود.
داشتن یک مجلس مرکب از نمایندگان دولت های استانی در کنار پارلمان سراسری، می تواند توازن میان قدرت مرکزی و قدرت استان ها و در عین حال تمامیت ارضی و اعمال حق مالکیت مشاع همه شهروندان را تضمین کند.
در گفتار زیر این موارد را کمی بسط داده ام.

نوروز پناهگاه ماست . آنگاه که از زمین و آسمان بلا بر سرمان آوار می شود، نوروز فراخوان ایستادگی و امید است. فراخوان همیاری و غم گساری است . فراخوان برخاستن ققنوس بهار از خاکستر زمستان است .
نوروزتان مبارک !

در این گفتگو با آقای کرمی، بویژه از این نظر که ایشان مدافع همراهی با سرداران در شرایط جنگی بودند، کوشش کردم چند نکته را مورد تاکید مکرر قرار بدهم.
اول - این جنگ نه آنگونه که دستگاه پروپاگاندای حکومت و محور مقاومتی ها مطرح می کنند « میهنی » است و نه آنگونه که سلطنت طلبان عنوان می کنند « رهایی بخش» .
این جنگ‌، جنگ مردم ایران نیست. مردم نقشی در شروع و تداوم آن نداشته اند و از این پس هم مسول حفظ موجودیت و آبروی حکومت بنیادگرایان نیستند.
دوم- هر روز تداوم این جنگ تحمیلی ، فقط به قیمت ویرانی بیشتر ایران و تباه شدن زندگی ‌و جان مردمان تمام خواهد شد.
حکومت حق ندارد بیش از این از جیب ملت ایران، برای بقا بر سر اهداف و آرمان های بنیادگرایانی خود هزینه کند. این جنگ باید تمام شود.
سوم- چه آنها که به امید فروپاشی رژیم خواستار تداوم‌جنگ هستند و چه آنها که جنگ را مقاومت در مقابل تجاوز به میهن می دانند، از کره مریخ نیامده اند. هر دو جناح، بخشی از مردم ایران هستند. شیطان سازی از یکی و قدیس سازی از دیگری، به گسترش شکاف در جامعه منجر خواهد شد. تنها گفتگوی همدلانه می تواند در خدمت تفاهم و همبستگی ملی قرار بگیرد.

https://youtu.be/DHpkM2Sfrps

در کنگره آزادی ایران گفتار کوتاهی داشتم که در آن به موارد زیر پرداختم.
۱- جنگی که در کشور ما هر روزه قربانی می گیرد و همه زیر ساخت های نظامی و غیر نظامی کشور و خانه های مردم را ویران می کند، باید بی قید و شرط و به فوریت متوقف شود. خواست پابان جنگ، در ترسیم چهره کنگره در نزد مردم ایران و جامعه جهانی از اهمیت جدی برخوردار است.
۲- سامانه پادشاهی به تسخیر یک جریان اقتدارگرا، انحصار طلب، فردگرا و خارج محور در آمده است. این جریان را نمی توان در صفوف آزادیخواهان طبقه بندی کرد . برای تعامل ضروری با «توهم مشروطه خواهی»، نباید کنگره را به گلخانه ای برای نگهداری گونه های رو به انقراض بدل کرد.
۳- این فکر که کنگره باید خود را برای جریان سلطنت اقتدارگرا « جذاب» کند، به همان اندازه خطاست که « جذاب » کردن خود برای اصلاح طلبان در گذشته خطا بود. کنگره باید برای مردم ایران و جامعه جهانی جذاب باشد و نه برای اقتدارگرایی انحصار طلب!
۴- مجموعه نیرو های مرکب از احزاب و تشکل های سیاسی جمهوری خواه ، تشکل های سیاسی- فرهنگی و فرهنگی- سیاسی، نهاد های مدنی زنان، تشکل های متنوع اتنیک ها ، دادخواهان و... طیفی بسیار بزرگ و پر تنوع است که گرد آوردن آن در یک نهاد کارآمد، جایی برای بار های اضافی باقی نمی گذارد.
۵- کار کردن در تشکل نوپایی که می خواهد برای تدوین راهکار گذار از جمهوری اسلامی چارچوب های عملگرایانه ای طراحی کند، باعث افتخار من است و به عنوان یک فعال سیاسی، در خدمت تحقق چنین برنامه ای خواهم بود.

۱- بیش از ۹۰ در صد سامانه پاشاهی به تسخیر رضا پهلوی در آمده است. ۲- رضا پهلوی در خدمت یک تفکر اقتدارگرا، خارج محور، فردگرا و انحصار طلب قرار گرفته است. ۳- بر پایه عملکرد تا کنونی و سند برنامه ای «دفتر چه اضطرار»، این جریان را نمی توان در جبهه آزادی یا میهن دوستی تعریف کرد. انها دشمن بر انداز جمهوری اسلامی هستند. اما دوست میهن و آزادیخواه نیستند. ۴- «مشروطه خواهی» در داخل کشور، در قالب و لباس «اصلاح‌طلبی»، گرچه جریانی حقیقی است که طی جند دهه ، خط مشروطه کردن «مشروعه» را دنبال می کرد، اکنون به جریانی کم اثر تبدیل شده است که از دل آن دو جریان «گذارطلب» و «روزنه گشا» در آمده‌اند. ۵- با پیوستن رضا پهلوی به افکار و گرایش راست رادیکال، مشروطه‌خواهی سنتی هم دچار شکاف شد. بخش بزرگ آن «روزنه گشا» شد و به رضا پهلوی پیوست. بخش کوچکی هم به موجودی «مجازی»، سرگردان کوچه «چه کنم؟» فاقد هر نوع افق و برنامه‌ای بدل شده است. هیچ چشم انداز نجات بخشی برای این جریان وجود ندارد. ۶- کنگره آزادی ایران، اگر پا بگیرد، باید موطن سیاسی آزادیخواهان ایران باشد. این کنگره نمی تواند به صورت عکس دو نفره « مشروطه خواه- جمهوریخواه» نمایش داده شود و آلت دست پروژه‌سازها و پروژه‌بگیرها قرار بگیرد. نباید کنگره را به گلخانه ای برای حفاظت از گونه های رو به انقراضی از نوع « مشروطه خواهی مجازی» تبدیل کرد. ۷- جریان راست رادیکالی که توانسته با رهبری رضا پهلوی ، سرمایه های مادی و معنوی دو پادشاه این خاندان را در اختیار بگیرد، می تواند در گذار از ج.ا. نقش مهمی بازی کند. تنظیم رابطه ای مبتنی بر عدم تقابل، دیالوگ انتقادی و تمرکز بر مبارزه با ج.ا. امری است که کنگره آزادی می تواند برای آن چهارچوب راهبردی مشخص تعریف و طراحی کند.

توقف جنگ به صلح طلبان ایران و جهان مبارک باد!
به امید صلح پایدار و تضمین امنیت مردم ایران!

پاتک خطرناک!
تا قبل از تصمیم ترامپ و بیانیه سنتکام برای محاصره دریایی ایران، تصورم این بود که تسلط جمهوری اسلامی بر تنگه هرمز ، دولت ترامپ را در بن بست جدی قرار داده است و آمریکا از هیچ امکان نظامی برای باز کردن تنگه برخوردار نیست. اما امکانات این ابرقدرت دیوانه ، متنوع تر و بیشتر از آن است که نتواند بر یک بن بست مهم که جنبه استراتژیک هم دارد، فائق بیاید.
ظاهرا نقشه محاصره به دقت تهیه شده است:
۱- کلیه کشتی هایی که مبدا یا مقصد شان یکی از بنادر ایران باشد، در دریای عمان متوقف خواهند شد.
۲- کشتی هایی که مبدا یا مقصد شان بنادر سایر کشور های خلیج فارس و سایر کشور های جهان باشد، می توانند به حرکت خود ادامه بدهند.
معنی این محاصره این است که :
اولا- صادرات و واردات ایران از بنادر خلیج فارس و دریای عمان از جمله صادرات نفت، به صفر خواهد رسید و
ثانیا - بقیه کشور های حاشیه خلیج فارس و بقیه جهان ، برای تداوم حرکت کشتی هایشان باید، خودشان مشکل شان با جمهوری اسلامی را حل کنند.
به نظر می رسد که این حرکت آمریکای ترامپ، تمام نقشه استراتژیک ج.ا. را به هوا می برد . تهران با این محاصره ، در صحنه شطرنج گوریل ها، کیشی در یافت کرد که شاید انتظارش را نداشت. این تصور که جواب ترامپ با کیش متقابل در باب المندب داده خواهد شد، چندان واقع بینانه به نظر نمی رسد. در آنجا حوثی ها که یک صدم توان آتش ج.ا. در هرمز را ندارند، البته نه به راحتی، اما با اطمینان خنثی خواهند شد و رژیم سرداران کماکان کیش خواهد ماند.
این همه بدان معنی است که سرداران برای رهایی از مات شدن، اولا باید روی امکان بسته نگه داشتن هرمز تجدید نظر اساسی کنند و ثانیا بپذیرند برای فرار از تله کیش دائم، جبهه سیاسی را تقویت کنند و بشکه های ۴۴۰ کیلو اورانیوم و پروژه ایران برباد ده غنی سازی را قربانی کنند و بجای نابود کردن ایران در مقابل بنیادگرایی شیعه ، از حساب این افکار و راهبرد ضد ایرانی هزینه کنند و این ، نبرد قدرت در حکومت را وارد فازی تازه و شاید فیصله بخشی خواهد کرد
احمد پورمندی