کاش در پایان این بغض‌ها، خستگی‌ها و اندوه‌ها،
چیزی باشد که ارزش این همه دوام آوردن را داشته باشد .

به‌نظرمان می‌رسید آزادی خیلی چیز ساده‌ای است، تا این‌که زمان گذشت و ما هم زیر بارش خم شدیم، زیرا کسی به ما آزادی را نیاموخته بود. تنها چیزی که به ما یاد داده بودند کشته شدن در راه آزادی بود.

یک ماه گذشت، اما تقویم ما روی نام شما متوقف شده است؛ شما که نه در خاک، بلکه در ریشه‌های این سرزمین جاودانه شدید.

اما عزیز من ،
کاش در روزگار دیگری میزیستیم ،
ما همگی حیف بودیم …

فرسایش جامعه از فجایع بزرگ شروع نمی‌شود؛
از لحظه‌هایی آغاز می‌شود که
هر کس با خودش می‌گوید:
«سهم کوچک من که مهم نیست.

برگ از پی برگ بر زمین ریخته است
ای باد چه در گوش طبیعت گفتی؟...

بغض گلدان لب پنجره را چلچله ها می‌فهمند
حال بی حوصله ها را خود بی حوصله ها می‌فهمند...

‏من میخواستم هنرمند باشم، کتاب بخونم، گلامو آب بدم، فرش خونه ام رو جارو کنم و برای پیاده روی صبح ذوق داشته باشم.
اما الان ازم یه آدم سیاسیِ شکست خورده در اهدافِ لازم با دایره لغاتی سراسر فحش و ناسزا مونده...

‏سرنوشت در سنی غمگینم کرد،
‏که مردم در آن سن، آرزوهایشان را زندگی می‌کنند...

بارون متوقف میشه،شب میگذره،درد و رنج محو میشه،اما #امید هیچوقت اونقد گم نمیشه که
نشه دوباره پیداش کرد.
🖤

🌙
روزگار همیشه بر یک قرار نمی‌ماند
روز و شب دارد؛
روشنی دارد، تاریکی دارد؛
پایین دارد، بالا دارد؛
کم دارد، بیش دارد؛
دیگر چیزی از زمستان باقی نمانده،
تمام می‌شود بهار می‌آید...🌿

👤محمود دولت‌ آبادی

زندگی زیر سایه جنگ قریب‌الوقوع؛ انتظار خطر چگونه بدن را فرسوده می‌کند؟

چکیده مقاله: مقاله به بررسی تأثیر انتظار طولانی‌مدت خطر و تهدید جنگ (مانند تنش‌های اخیر آمریکا و ایران) بر جسم و روان افراد در کشورهای منطقه می‌پردازد؛ حتی وقتی جنگی رخ نمی‌دهد، صرف «احتمال وقوع» و پوشش رسانه‌ای مداوم آن، بدن و ذهن را فرسوده می‌کند.
نکات اصلی:

♦️دستگاه عصبی فرقی بین جنگ واقعی و انتظار جنگ قائل نیست و در حالت «جست‌وجوی دائمی خطر» می‌ماند (به گفته ماری مزوق، روان‌درمانگر).ترشح مداوم هورمون‌های استرس (آدرنالین و کورتیزول) باعث فعال ماندن سیستم «جنگ یا گریز» می‌شود که بدن برای آن طراحی نشده است.

♦️اثرات جسمی شایع:

سردرد، سرگیجه، گرفتگی و درد عضلانی مزمن
مشکلات گوارشی، تپش قلب، درد قفسه سینه
بی‌خوابی یا پرخوابی، تغییر اشتها (پرخوری/کم‌خوری)
خستگی دائمی، ضعف سیستم ایمنی، اختلال در بهبودی بیماری‌ها

♦️اثرات روانی و رفتاری:

اضطراب مداوم، افسردگی، دشواری تمرکز و تصمیم‌گیری
فراموشی، تندخویی، تفکر فاجعه‌بار
دوری از افراد/مکان‌ها، افزایش مصرف سیگار/الکل
احساس فرسودگی و ناتوانی در زندگی عادی

♦️پیام کلیدی مقاله:

استرس مزمن ناشی از بلاتکلیفی و انتظار خطر، حتی بدون بمباران واقعی، آثار زیستی واقعی و جدی ایجاد می‌کند و خطر بیماری‌های قلبی، فشار خون، سکته و ضعف حافظه را افزایش می‌دهد. سلامت روان در چنین مناطقی بیش از گذشته به «بار انتظار» وابسته است.
راهکارهای پیشنهادی برای کاهش فرسودگی:

محدود کردن اخبار (۱–۲ بار در روز)
تمرین تنفس عمیق با بازدم طولانی
ایجاد روتین روزانه منظم و پیش‌بینی‌پذیر
تحریک عصب واگ (زمزمه، ضربه آرام به شانه‌ها)
غذا خوردن آرام و جویدن طولانی
فعالیت بدنی، خواب کافی، صحبت با دیگران و کمک گرفتن از متخصص در صورت نیاز

به طور خلاصه: انتظار جنگ می‌تواند به اندازه خود جنگ، بدن و روان را فرسوده کند؛ چون مغز و جسم در این حالت هرگز کاملاً به آرامش نمی‌رسند.

📌متن کامل

گرفتار قومی شدیم که اگر نزاع کنند
مزرعه را به گند میکشند. و اگر صلح کنند؛
محصول را به تاراج میبرند ..

جنگ نمی‌شود، چرا؟
وقتی در اخبار عمومی مدام از «جنگ فراگیر» سخن گفته می‌شود، معمولاً با یک فرآیند امتیازگیری و فشار سیاسی روبه‌رو هستیم، نه با تصمیم قطعی برای آغاز درگیری. بزرگ‌نمایی رسانه‌ای در بسیاری از موارد بخشی از بازی چانه‌زنی است و کارکرد اقتصادی و سیاسی دارد. جنگ‌های واقعی معمولاً با اعلام‌های طولانی و تکرار تیترهای هیجانی آغاز نمی‌شوند؛ اغلب ناگهانی و بدون مقدمه عمومی شروع می‌شوند. بنابراین لازم است میان هیجان رسانه‌ای و واقعیت عملی تفاوت قائل شویم و به جای واکنش احساسی، تحلیل مبتنی بر ساختار داشته باشیم.