🔹 کوزه سرامیکی لعابدار  با تصاویر گوزن بالدار و درخت حیات ، عصر آهن III‏ ، قدمت  حدود قرن 8-7 قبل از میلاد ، زیویه ، آذربایجان باستان ، دوره ماننا ، فرهنگ تورکیک ، شماره اثر : ۵۱.۲۹.۱ ، موزه متروپولیتن


. تاریخ واقعی ایران


🆔 @ancientaz

🔸مجموعه صخره‌ای بی‌بی‌کند سایین قالا؛ شاهکاری از معماری کهن آذربایجان

مجموعه‌ صخره‌ای بی‌بی‌کند #شاهین‌دژ آذربایجان غربی، شاهکاری از معماری کهن که در دل کوه خلق شده و با توجه به قدمتی بالغ بر سه هزار سال آن به عنوان یک شاهد خاموش تمدن منطقه و دوران مربوط به هزار اول و دوره ایلخانی مطرح است.

این اثر متعلق به هزاره اول قبل از میلاد است و به شماره ۳۳۲۴ در سال ۱۳۷۹ به ثبت ملی رسیده و با ۱۳ اتاق کنده شده در داخل کوه چشم اندازی بسیار زیبایی برای بازدیدکنندگان به نمایش می‌گذارد.

حفر چنین مکان‌هایی در دل کوه‌ها آن هم در دوران باستان بسیار رایج بوده است که گاهی کاربرد مذهبی داشته و گاهی نیز مکانی برای سکونت و یا پناه گرفتن بوده است.

از قدمت دقیق این غار که در بین مردمان بومی به غار فرهاد نیز شهره است اطلاعی در دست نیست اما برخی قدمت آن را بیش از سه هزار و پانصد سال تخمین می زنند.

یکی از ویژگی‌های منحصر به‌فرد مجموعه بی‌بی کند، تونل‌های ارتباطی است که اتاق‌ها را به یکدیگر متصل می‌کنند، این تونل‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که امکان دسترسی به تمامی اتاق‌ها را از طریق زیرزمینی فراهم می‌آورند.


🆔 @ancientaz

🎥 نقوش صخره ای منطقه قره داغ - مشگین شهر بخصوص منطقه مشران و شیخ مدی از نقش‌های کهن صخره ای محسوب میشه، این نقش‌ها از زندگی روزمره جوامع پیش از تاریخ آذربایجان روایت می‌کند
از آئین ها مراسمات و اعتقادات منطقه آذربایجان سخن می‌گوید

لطفا از تخریب و یادگاری نوشتن روی این نقوش خودداری کنید، اینها هویت و تاریخ ماست



🆔 @ancientaz

🎥 بازنمایی با هوش مصنوعی، تمدن شهر تپه حسنلو سولدوز آذربایجان با 8هزار سال قدمت

تا حالا تصور کردی یه روز کامل در یکی از اسرارآمیزترین شهرهای تاریخ زندگی کنی؟
اینجا #تپه حسنلو در #نقده آذربایجان غربی

هزاره های پیش توی خیابونای سنگی قدم می‌زنی، از کنار زرگرها می‌گذری که جام‌های طلایی می‌سازن،
صدای چکش روی برنز و بوی آتش پر می‌کنه هوا رو...
آیین‌های مقدس شبانه و چشم‌انداز برج‌های سنگی تو غروب


🆔 @ancientaz

‍ 🔸۴ کتیبه و سند آذربایجان در آستانه نابودی/ گلسنگ‌ها کتیبه‌های اورارتویی را بلعیده‌اند!

یکی از پژوهشگران و گلسنگ‌شناسان ایرانی که مطالعات گسترده روی انواع گونه‌های گلسنگ و میزان تخریب آن‌ها بر آثار تاریخی ایران دارد از تخریب و نابودی ۴ کتیبه اورارتویی در آذربایجان خبر می‌دهد. او در این گزارش از وضعیت کتیبه‌ها، مطالعات صورت گرفته بر آثار تاریخی که بسیار گلسنگ‌دوست هستند و همچنین راهکاری علمی و عملی در مقابله با رشد گلسنگ‌ها روی مهمترین آثار تاریخی ایران می‌گوید.

«محمد سهرابی»، گلسنگ‌شناس و پژوهشگر ایرانی با اشاره به از بین رفتن کتیبه های سنگی آذربایجان در اثر رشد گلسنگ‌ها می‌گوید: درحال‌حاضر به‌دلیل بی‌توجهی، فرسایش و بیش از همه، هجوم آهسته اما پیوسته‌ی گلسنگ‌ها، بسیاری از آثار تاریخی ایران در آستانه نابودی‌اند.

او به سطرهای پایانی کتیبه رازلیق در آذربایجان که هم‌اکنون در محاصره گلسنگ‌ها قرار دارد اشاره می‌کند و می‌گوید: در سطرهای پایانی کتیبه رازلیق، آرگیشتی دوم، پادشاه اورارتو اورارتو (۷۱۴ تا ۶۸۵ پ.م.) هشدار می‌دهد: «هر کس نام مرا محو کند، خدایان او را از زیر خورشید براندازند.» امروز اما این هشدار باستانی مخاطبی تازه دارد: گلسنگ‌هایی که بی‌هیچ دشمنی، واژه‌ها را می‌بلعند. من، به‌عنوان گلسنگ‌شناس، می‌دانم که این موجودات اگر بی‌مدیریت رها شوند، حافظه‌ی کتیبه ها را خاموش می‌کنند. محو تدریجی این خطوط، محو هویت ماست.

سهرابی می‌گوید: نگرانی من، پیش از آن‌که صرفا از منظر تخصصی باشد، از عمقی انسانی و فرهنگی برمی‌خیزد. این کتیبه‌ها صرفا واژه‌هایی بر صخره نیستند؛ بلکه صداهای سنگی‌اند از دل هزاره‌ها، سندهایی زنده از حافظه‌ی جمعی یک ملت. آن‌ها گواهی می‌دهند بر مردمانی که هزاران سال پیش، فرهنگ و تاریخ خود را نه در کتاب، بلکه بر دل کوه و سنگ حک کردند تا فراموش نشوند.

او به کتیبه تاریخی سقیندل اشاره می‌کند که با شماره ۷۹۵ کهن‌ترین اثر ثبت ملی شده در شهرستان ورزقان به‌شمار می‌رود‌. این سنگ‌نوشته که در دامنه‌ی کوه زاغی واقع شده، به فرمان ساردوری پسر آرگیشتی، شاه اورارتو، در قرن هشتم پیش از میلاد حک شده است. ده سطر دارد و محتوایش یک فتح‌نامه است؛ اما نه فقط یک گزارش نظامی، بلکه سندی تمدنی از حضور اورارتویی‌ها در قلب آذربایجان. این کتیبه یکی از چهار کتیبه آذربایجان است که با رویش و هجوم گلسنگ‌ها در معرض تخریب جدی قرار گرفته است.

سهرابی ادامه می‌دهد، اما سنگ‌نوشته رازلیق، به شمارۀ ۷۹۱، در نزدیکی سراب، بر صخره‌ای طبیعی ثبت در فهرست آثار ملی کشور شده، این کتیبه هم حاوی شانزده سطر است و متعلق به آرگیشتی دوم، پادشاه مقتدر اورارتو در سده هشتم ق.م است. این متن نیز گزارشی نظامی از لشکرکشی‌ها و تصرف سرزمین‌هاست و به‌صراحت اعلام می‌کند هرکس به این نوشته آسیب برساند، به نفرین خدایان دچار خواهد شد.


به گفته این پژوهشگر و گلسنگ‌شناس، سنگ نوشتۀ نشتیبان، در نزدیکی روستای قرخ قزلار قرار دارد که آن نیز نوشته‌ای به شماره ۷۹۲ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است این کتیبه نیز با طول ۴.۵ متر بر صخره‌ای عظیم، شامل سیزده سطر، که متاسفانه به دلیل تماس مکرر مردم و فرسایش طبیعی، بخش‌هایی از آن دیگر خوانا نیست. این اثر نیز همچون رازلیق، به آرگیشتی دوم نسبت داده شده و در کنار ویرانه‌های یک معبد سنگی واقع شده است.

و در نهایت، کتیبه‌ی کمتر شناخته‌شده اما بسیار مهم شوشا (شیشه) اهر که در روستای شیشه از توابع اهر قرار دارد. این کتیبه نیز به هزاره‌ی اول پیش از میلاد تعلق دارد و در سال ۱۳۷۹ با شماره ثبت ۳۰۹۷ در فهرست آثار ملی ایران جای گرفته است. ارزش آن، علاوه بر قدمت، در ترکیب موقعیت جغرافیایی‌اش با دیگر کتیبه‌هاست که یک شبکه باستان‌شناسی غنی را در این منطقه شکل می‌دهد.


❗️با این حال طبق گفته‌ی مردم محلی، زمانی که پژوهشگران برای نخستین‌بار به این کتیبه‌ها دست یافتند و تصمیم گرفتند از آن‌ها مولاژ و نسخه‌برداری تهیه کنند، متاسفانه به جای روش‌های علمی، از پاک‌سازی فیزیکی و غیراصولی استفاده کردند با کاردک، فرچه و ابزارهای سخت، گلسنگ‌ها را تراشیدند تا متن را آشکار کنند

اکنون اما از منظر گلسنگ شناسان مرحله‌ای تازه و خطرناک‌تر آغاز شده است یعنی هجوم دوباره‌ی گلسنگ‌ها اما این بار، به دلیل صدمه‌ی اولیه و سست شدن ساختار سطح سنگ، رشد مجدد گلسنگ‌ها بسیار مخرب‌تر و سریع‌تر خواهد بود. گلسنگ‌هایی که حالا وارد مرحله‌ی انهدامی می‌شوند، می‌توانند تا عمق ساختار سنگ نفوذ کرده و خطوط نازک کتیبه‌ها را برای همیشه از بین ببرند.


بهار 1404


🆔 @ancientaz