در اینکه بسیاری از خوانندگانم مدفوع سگ را از گوشت کوبیده تشخیص نمی‌دهند تردیدی نیست. اما این فقط مشکل خوانندگان من نیست، یک معضل جهانی است؛ و در ممالک عقب‌افتاده، بغرنج‌تر. اینکه عرض کردم دانشگاه این‌ها اینستاگرام است، در همین تکه عریضه هم پیداست، که معنی میانه و میانه‌روی هم از همان شبکه اجتماعی استخراج شده.
این‌ها حرف بدون اعلامیه را حرف ناقص می‌بینند. و با این منطق بیشتر نوشته‌های من ناقصند! وقتی گفتم برای مالباخته فرقی ندارد اموالش را یک قلدر مصادره کند یا نهادی که با رأی مردم کار می‌کند، اعلامیه رسمی «ترجیح میدهم در کشوری که گاهی نهادهای دموکراتیک اموال انسان را مصادره می‌کنند زندگی کنم تا یک کشور استبدادی که اساسا شأنی برای زندگی‌ام قائل نیست» نداشت. وقتی گفتم قانونگذاران کانادا که اراده کرده‌اند با ممنوع کردن انتقال پول به معترضان سیاسی، اعتصاب را ناممکن کنند، از پوتین خطرناک‌ترند؛ اعلامیه «ترجیح میدهم در کشوری زندگی کنم که قانون‌گذاران خطرناک‌تر از پوتین را هم می‌شود از کرسی پارلمان کند و آدم‌های دیگری جایشان گذاشت، تا در کشور اوباش مادام‌العمر»، نداشت. پس نتیجه گرفتند «منظورت رو درست نرسوندی».

این دوست چپ‌مون چند سال پیش بر این باور بود که «چپ اساسا حامل ایده مستقلی نیست. ایده چپ، ضد ایده بودن است. ما جایگزینی برای سرمایه‌داری نداریم، اما نباید هم داشته باشیم. ایده ما و وظیفه ما، نپذیرفتن سرمایه‌داری است». امروز، انسان غیرمسلح رو نه تنها یک انسان فلج، بلکه انسانی که نباید به حرف‌هاش اهمیت داد، می‌بینه. تغییر آدم‌ها این شکلی رخ میده. نه با خلاء اعلامیه در پست‌هاشون.


(اون کسخل‌بازی اشاره داره به ویدئویی در اینستاگرام که نئوترادیشنالیست‌ها ساخته‌ن. کلیپی تین‌ایجر پسند درباره اینکه «گذشته بهتر بود، لیبرالیسم خرابش کرد، باید برگردیم به گذشته». و منظورم این بود که ضدایده‌های شما چنان همه‌چی رو شور کرد که این قزبیت‌ها دچار وهم شده‌اند که مکتب جدیدی ساخته‌اند و فکر نویی دارند).

بهتر بود بحث‌های خواهرشوهری وارد این داستان نشه، ولی here we are

از نشانه‌های فقر نظری جامعه، یکیش همینه که عموم مردم نمی‌دونند باید به چی گیر بدن. در نتیجه مسابقه‌ای مضحک پیش میاد در خود را جای کارگر گذاشتن، یا خود را جای کارفرما گذاشتن.‌ در حالی که الان باید می‌پرسیدند «تشکل کارگری کجاست؟»، و به دولت فحش می‌دادند بابت سرکوب هر نوع تشکلی؛ نه بابت نرخی که بر مبنای باد معده محاسبه کرده و به طرفین تحمیل می‌کنه.
اینکه شما دلسوز کسی باشی، نباید مبنای سیاست و قانون باشه. بلکه هرکس باید اجازه و فرصت و آزادی عمل داشته باشه که دلسوز خودش باشه. الان نه کارگران اجازه دارند دلسوز خودشون باشند، نه کارفرماهای ضعیفی که به دولت وصل نیستند و قرار نیست ضررشون از جیب مردم پرداخت بشه.

دقت دارید عزیزان؟ «اینا اولشه». غرب تا الان در مالکیت خصوصی مطلق‌گرا بود، حدود پنج شش ماهی میشه که دیگه مطلق‌گرا نیست، تازه بعضی از ساکنان مغرب‌زمین گاهی احساساتی میشن یا کینه پیدا می‌کنند نسبت به عده‌ای دیگه، که در تاریخ! سابقه نداشته.. و این یه «روند وحشتناک» است.

از گیت اینستاگرام و کانال‌های پزشکی‌ستیز تلگرام وارد شدن به دنیای سیاست و علوم انسانی، این عواقب وخیم رو در پی داره.
وقتی قانون بازنشستگی در آمریکا تصویب شد، یعنی زمانی که هنوز دوربین‌ها عکس رنگی نمی‌تونستند بگیرند، قرار شد همه بخشی از حقوق‌شون رو به دولت بدن، تا وقتی پیر شدن، دولت اون پول‌های جمع شده رو بشون پس بده، تا گشنه نمونند. اما دولت متعهد نبود بشون پس بده. می‌تونست نده. این در متن قانون اومد. لیترالی در قانون اومد که مالک بخشی از دستمزد ماهیانه‌تون نیستید! و این همه رو شامل میشد. حتی اونایی که دودکش خونه‌ها رو تمیز میکردن، و در چهل و پنج سالگی به علت ابتلا به سرطان میمردند. بعد این به فریز کردن اموال چهارتا الیگارش فاسد میگه «وای چه خطرناک» و «وای چه بی‌سابقه». چون چیزی از آمریکا نمیدونه، یا تاریخ آلمان، و انگلستان، و همه‌جا.

حتی در رزمایش‌های سپاه، که خودش میگه یک نیروی نظامی است که ربطی به ایران ندارد و گارد هلال شیعه است، میشه گوشه کنار پرچم ایران رو دید. اما در بین نیروهای متجاوز روس، به ندرت پرچم روسیه دیده میشه، و همه جا حرف z نوشتن که یعنی ما سگ پوتین هستیم.
مثل اروپایی‌ها، روس‌ها هم باید چیزهایی از ما خاورمیانه‌ای‌ها یاد بگیرند تا در دریایی از خسارت فرو نرفته‌اند. چون بهرحال ما پیرتریم و چیزی نمونده که ندیده باشیم. ما آلبوم ضخیمی از شخص‌پرستی در تاریخ‌مون داریم که بعضیاشون خیلی قدیمیه. انقدر قدیمی که هزار و چهارصدسال پیش پسرعموی پیامبر اسلام که یک عرب بود، نصیحت‌مون کرد که این عادت بد رو کنار بگذارید.
این‌ها نمی‌فهمند راهی که دارن میرن چه راهیه. ما چیزهایی تو این راه دیدیم که مثل سگ پشیمون‌مون کرد. هرچند که بارها یادمون رفت چی دیده بودیم.
واقعا نمی‌فهمند، و تماشای این نفهمی بیش از حد تکراری، ناراحت‌کننده‌ست.

یکی از استراتژی‌های آخوندهای شیعه، که به زعم خودشون داره خوب کار می‌کنه، نادیده گرفتن جایگاه حکومتی در تبلیغاته. طوری که انگار سلسله مراتبی وجود نداره، و هرکسی ممکنه یه گوشه کار رو دست بگیره. و اینطور میشه که یهو می‌بینی کسی که افکارش و ایده‌هاش در بیست سال گذشته تأثیر غیرقابل انکاری روی خلیفه داشته، پا میشه میاد تو یه دخمه‌ای در یه جای ضعیف شهر سخنرانی میکنه، که سیصدنفر هم در اون تردد ندارند.
در واقع هدف، تقدیم «حس دیده شدن» به خودی‌هاست، هرجای ایران که باشند، تا وفاداری‌شون تقویت بشه.
ولی متوجه نشدند ایراد کار کجاست که حتی با این تواضع مصلحتی، حتی برای گشت ارشاد هم نمی‌تونند مأمور معتقد پیدا کنند.

سینه‌های بازیگره رو تو یکی از سریال‌های صداسیما سانسور کردن، که حتی سایز قابل توجهی هم نداشت؛ اما خب برای برادران هرچیزی بیشتر از فلت، تهدید امنیت ملی است. دختره نوشته خدایا هیچ‌کس تو دنیا درگیر چنین چیزی نیست، این تاوان چه گناهی بود؟

ازیناست که زمان ترامپ خیلی حال می‌کرد با شوخی‌هایی که با چپ‌ها می‌شد. بش گفتم: یه سوال. به نظرت اگه چپ‌ها به ایران حاکم می‌شدند، الان درگیر چنین چیزی بودیم؟ گفت چپ از آخوند بدتره. گفتم اون که صد در صد، ولی حالا یه دقیقه بیا بریم کنار، که هیچکس صدامونو نشنوه.. خیلی یواشکی تو گوشم بگو چپ سکولار رو ترجیح نمیدادی؟ اونا نه تنها حق رأی بت میدادن، بلکه حق سقط جنین هم میداشتی، و حق طلاق، و حق حضانت، و سهمیه برابر در دانشگاه، و مجازات سنگین برای تجاوز و تعرض، و چیزهایی که دخترهای نروژی دارند، و تو نداری.


فکر می‌کنه از سایه استبداد که بیرون اومدیم، یه راست وضعیت نروژ کپی میشه اینجا. اصلا در این باغ نیست که در دموکراسی پوستت کنده میشه تا به تغییراتی که میخوای برسی. و کی میخواد تو رو به مطالباتت برسونه؟ من و چندتا آنارشیست دیگه؟ نه. مجبوری دست به دامن احزاب چپ بشی. به کسانی که از تو خیلی واردترند، در جریان‌سازی، روایت‌سازی، رأی‌سازی، تبلیغات، تولید محتوا، لابی. همونایی که الان میگی «سوسیالیسم فرهنگی»شون همه‌چی رو خراب کرده.

تایم فریم آدم‌ها با هم فرق می‌کنه. کسی که به پنج ماه بعد فکر می‌کنه با کسی که به پنجاه سال بعد فکر می‌کنه، در دو عالم متفاوت هستند.

مهمل شماره هشت: «اگه دولت اوکراین از ابتدا رفتار درستی با روس‌تبارهای جدایی‌طلب داشت، کار به اینجا نمی‌کشید و کل اوکراین از بین نمی‌رفت».

این‌ها نمی‌تونند بین «درستی یک کار»، و «رنج کار درست»، تفکیک قائل بشن. هر کاری یه رنجی داره. صدقه دادن کار درستیه، ولی جلوی دزد رو نمی‌گیره. هرچند بعضی‌ از مذهبی‌ها معتقدند که می‌گیره، ولی حتی خود اسلام هم از اول گفت که نمی‌گیره، پس هم صدقه بدید، هم دست دزد رو قطع کنید.
البته در مورد اوکراین دروغ زیاد میگن. خرابکاری رو دولت اوکراین شروع نکرد. روس‌ها با تجزیه‌طلبی شروع کردند. خیلی‌ها علاوه بر دروغگویی، دچار تناقض هم هستند. همین بچه‌شیعه‌هایی که دلواپس تجزیه‌طلبان روس‌تبار بودند و هستند، خوزستانی تجزیه‌طلب رو جلوی چشمان مادرش قطعه قطعه می‌کنند. اما سوژه خاص اوکراین رو بذارید کنار، اصل مطلب اینه: اینکه نباید با اقلیت‌ها طوری رفتار کرد که یک نفرت چندنسلی ایجاد کنه رو همه می‌فهمند، اما چیزی که همه نمی‌فهمند، یا دارن ادا درمیارن که نمی‌فهمند، اینه که خوب رفتار کردن با اقلیت، جلوی قلدر متجاوز خارجی رو نمی‌گیره. اگه اراده‌ش این باشه که تجاوز کنه، بهانه‌ش رو پیدا خواهد کرد. رنج خوب رفتار کردن، صرفا در این حده که در مقاومت در برابر اون متجاوز، اون اقلیت هم میاد کنارت دفاع می‌کنه. نه بیشتر. که ممکنه نتیجه‌ش این باشه که اکثریت در کنار اقلیت، خیلی سلحشورانه و متحد، در برابر متجاوز بجنگند، ولی شکست بخورند.

یکم عجیب به نظر میرسه ولی یکبار یکی پرسید اگه در ایران جنگ داخلی شد و یک طرف ما بودیم و یک طرف ولایتمداران، اگه ازشون اسیر گرفتیم نباید بکشیم‌شون؟ گفتم در اون موقعیت نیستم و نمی‌دونم. ولی لازمه بدونی اگه زنده‌شون بذاری و خیلی خوب هم باشون رفتار کنی، هیچ تأثیری در تصمیم نظام در انداختن بمب بشکه‌ای روی محله‌ت نداره. تصمیم نظام رو فقط با بمب سنگین‌تری که روی نیروهاش ریخته بشه میشه عوض کرد.

میگن این دختر ایرانی با یه مرد آمریکایی قرار گذاشته و رفتن هتل سکس داشته باشند و به یارو گفته بذار چشم‌بند ببندم برات، و بعد رفته چاقو آورده زده تو گردنش. بعد خودش رفته به مسئولان هتل گفته یکی رو زدم، پرسیدن چرا؟ گفته چیزه، میخواستم انتقام قاسم سلیمانی رو بگیرم 😄
حالا این تحت تأثیر چه موادیه رو ولش کنید، از وضعیت پسره خبری منتشر نکردن، ولی گویا زنده مونده و به پلیس گزارش اتفاق رو داده. یعنی طرف چشمش بسته بوده، دو بار هم به گردنش ضربه زده، اما باز نتونسته بکشدش!

روح سلیمانی طلسم شده گویا.. حتی در ایده‌آل‌ترین شرایط هم نمی‌تونند انتقام سخت بگیرن براش.

#لبخند_شبانه

وضعیت مغزی ترامپیست‌ها رو می‌بینید.
زمانی که سپاه برای انتقام سخت خود پایگاه آمریکا و تجهیزاتش رو زد و نزدیک بود نیروهای آمریکایی کشته بشن، و ترامپ هیچ واکنشی نشون نداد، گفتند آفرین، بالاخره یه رئیس‌جمهور داریم که دنبال راه انداختن جنگ نیست! الان که سپاه همون کار رو کرده، با همون تعداد موشک، و به جای پایگاه باقالی‌ها رو زده، میگن بفرما، میدونند بایدن هیچ واکنشی نشون نمیده هر کس هر غلطی دلش میخواد میکنه!
حالا جالبش این نیست. چون خیلی‌ها دچار تناقضند. جالبش اینه که این‌ها فکر می‌کنند خیلی از سیاست خارجی و معادلات استراتژیک و تئوری بازی‌ها در روابط بین‌الملل، سر در میارن!

همین شماها نبودید بعد از برنده شدن بایدن گفتید حاجی اینا در عرض یک هفته برجام رو احیاء می‌کنند؟ و من به تمسخر گفتم «برای تیم مذاکره کننده ایرانی آرزوی موفقیت می‌کنم» و خندیدید؟ الان بیش از یکسال گذشته و هیچی امضاء نشده و بلکه همه‌چی رو هواست.

از یک طرف با چپ‌ستیزهایی طرفیم که نمی‌دانند چپ چیست، و از یک‌طرف با واشنگتن‌دی‌سی ستیزهایی که نمی‌دانند واشنگتن‌دی‌سی چطور کار می‌کند.‌

مهمل شماره نه: «دم باغچه‌م دشمن رو نمی‌بینم».

«هروقت روسیه اومد تبریز رو بگیره خودم اسلحه دست می‌گیرم میرم برای دفاع، ولی هنوز با ایران کاری نداره، پس جنگ به من مربوط نیست».

«من یه مزرعه تو کنتاکی دارم، با اوکراین و تایوان هم کاری ندارم و اصلا نمی‌دونم چی به چیه اونجاها. هروقت روس‌ها و چینی‌ها حمله کردن به کنتاکی حساب‌شون رو می‌رسم».

یکی ازین جمله‌ها رو یک ایرانی تیپیکال میگه، و اون یکی رو یک آمریکایی تیپیکال. هر دو به یک اندازه از واقعیت پرتند، و فکر می‌کنند دنیایی که توش زندگی می‌کنند همون دنیای قرن شونزدهمه، که تهدید وقتی واقعیه که پیاده‌نظام دشمن رو پشت دروازه‌های شهرت ببینی!
اون ایرانیه متوجه نیست که همون نظام اسلامی که گروگانش گرفته، اگر حمایت روسیه خلافکار رو نداشت، تا الان فرو ریخته بود. و حالا بگذریم از جزییات، مثل فرامین استعماری درباره استخراج گاز (که هرچند تحت سلطنت ولایت فقیه قرار نیست از درآمد نفت و گاز کشور سهم چندانی داشته باشه، اما همون سهم بالقوه‌ای که داره رو هم همون روس‌ها مسدود کرده‌اند).

اون آمریکاییه هم فکر می‌کنه بره یه گوشه سیب‌زمینیش رو بکاره دیگه به پست خلافکارهای جهانی نمیخوره و میتونه راحت زندگی کنه. حواسش نیست که حتی انحصار تولید بذر هم در اختیار شرکت‌های چندملیتی قرار گرفته، و حزب کمونیست چین قصد داره، و اراده داره، و برنامه داره، تحت کنترل بگیردش. حالا بگذریم از جزییات، مثل نفوذ تفکرات فاشیستی که میتونه آینده بچه‌هاش رو نابود کنه (احمق فکر می‌کنه بچه‌هاش از بچگی کار با اسلحه رو یاد بگیرن کافیه).

«داری وقتت رو تلف می‌کنی. خودت یک‌بار نوشته بودی درستش اینه که احمق هزینه حماقتش رو بده. باید مردم دنیا چوب این خریت که آمریکا رو با روسیه یکی می‌گیرند و میگن انگلیس با عربستان فرقی نداره رو بخورند. باید توسط اینایی که بشون میگی خلافکار، بگای سگ برن تا بفهمن غرب چی بود».


هزینه حماقت رو باید خود احمق بده، و درستش هم اینه. اما خود احمق. نه بقیه. هزینه خیلی از خریت‌ها، روی دوش دیگران در حال حاضر، و دیگران در آینده‌ست. شما هنوز متوجه نیستید. من نگران افول دولت غربی نیستم، نگران قدرتمندتر شدنش هستم. وقتی خلافکارها عرصه برای قلدری و گروگانگیری پیدا کنند (که ربطی به رییس‌جمهور فعلی و قبلی آمریکا نداره و یک روند طولانی‌مدته)، علاوه بر اینکه خطرات مختص خودش رو خواهد داشت؛ متعاقبا در یک واکنش طبیعی، دولت غربی هم بزرگ‌تر، و متمرکزتر و قدرتمندتر میشه. و شده آلردی.
این منگل‌هایی که طرف خلافکارها رو می‌گیرند به این امید پوچ که نظم جهانی تغییر کنه و غرب کاره‌ای نباشه، دارند به عنوان ابلهان مفید، دولت غربی رو تقویت می‌کنند. و اون وقت کار برای کسانی که میخوان دنیای جدیدی بسازند که شر دولت‌ها محدود بشه، سخت‌تر خواهد شد. موج ترامپیسم در ۲۰۱۶ و بعد ازون کرونا در ۲۰۱۹ دو فرصت ایده‌آل بود برای اینکه جامعه بفهمه که باید از نظام سنتی عبور کرد، چون بیشتر نهادهای موجود، درست کار نمی‌کنند. اما به جای اینکه نتیجه بگیرند باید عبور کرد و به سیستم مترقی‌تری رسید، دنده عقب گرفته‌اند و پریده‌اند بغل یک مشت خلافکار دوزاری که هیچ محتوای فکری و نرم‌افزاری ندارند و تنها هنرشون شر درست کردنه و تاریخ بارها ثابت کرده که نهایتا میفتن تو جوب.
اینه داستان، و گرنه شخصا هیچ مشکلی ندارم اونی که فکر می‌کنه انگلیس با عربستان فرقی نداره، تو عربستان خفت بشه و همون در محل، گردنش رو بزنند. عیدی اجراکننده حکم رو هم من میدم.

میگه منظور خامنه‌ای از پیچ تاریخی چیه؟

عزیز.. این همونیه که حجت عبدالملکی میاد جلوش میگه دو سه تا کار هست اینارو انجام بدیم اقتصاد دوم دنیا میشیم. اون یکی مشاورش ولایتیه که لجستیک تأمین مواد تهران رو مختل کرده با تقاضای بالاش.

شما قابلیت ایجاد شر رو با قابلیت فهم اشتباه می‌گیرید.‌ یه بچه عقب‌افتاده میتونه یه پمپ بنزین رو بفرسته هوا. ولی فهم یه موضوع دیگه‌ست.

وقتی بی‌گناه‌ترین کسی که میشناختم در شرق اوکراین زندگی می‌کرد، خیلی از مردها نیمی از سال رو برای کار به روسیه میرفتند. طوری که در اون نیمه، بعضی از محلات خلوت‌تر میشدند، و زن‌ها تنها میموندند. چون اونجا کار نبود. چشم من ایرانی عادت کرده‌ بود که فلاکت رو با خشکی مترادف ببینه. باورش سخت بود جایی که بارون میاد، زمین خیس میشه و خیس میمونه، و علف‌ها از همه جا سر درمیارن هم ممکنه کار پیدا نشه. اون موقع هنوز برادر به روی برادر اسلحه نکشیده بود، و وضعیت بلاتکلیف برای خیلی‌ها دیگه بخشی از زندگی بود. اما بالاخره خستگی خودش رو نشون میده. روس‌ها ازین‌ها به عنوان کارگری که نیاز به بیمه نداره و دستمزد پایین‌تری میخواد و همزمان «از خودمونن» استفاده می‌کردند. هیچوقت برنامه این نبود که زندگی بهتری پیدا کنند. قرار بود خسته بشن، و این خستگی به یک سرمایه استراتژیک برای مسکو تبدیل بشه.‌ اما خودشون این رو نمی‌فهمیدند. زیاد پیش میاد که فلک‌زده‌ها نفهمند که بازیچه‌اند. و احساسات‌شون سرمایه دیگرانه. مردهای عصبانی، که بچه‌ نمیخواستند، و با زن‌شون سرد بودند، و هرچقدر کار می‌کردند چیزی تغییر نمی‌کرد؛ مثل یک خوکچه آزمایشگاهی در قفسی مصنوعی قرار داده شدند که فقط و فقط نتیجه بگیرند «اگه ارتش روسیه بیاد اینجا ازین وضعیت درمیاییم». و حالا به آرزوشون رسیدند. و باید منتظر بشینند تا روزهای خوب بیاد. تا تزار از کیسه دلاری‌های گازی و نفتیش، مدتی برای آسفالت کردن خیابان‌ها و رنگ‌آمیزی کودکستانی آپارتمان‌های نیهیلیستی دوران شوروی خرج کنه تا به رسانه‌ها ثابت بشه روزهای خوب فرا رسیدند.
از همون موقعی که به بیگناه‌ترین آدمی که می‌شناختم جفا کردند، سرنوشت‌شون اهمیتی برام نداشت‌. خیلی قبل‌تر ازینکه روی سر همدیگه بمب خلاء بریزند. اما به چپ‌ قلابی و راست‌ اینستاگرامی، که هیچ درکی از پیچیدگی‌های فلاکت ندارند، و به خلافکارهایی که آدم‌ها براشون آبجکت‌های بازی هستند، دخیل می‌بندند؛ فحش خواهم داد. فردا ممکنه موضوع عوض بشه، اما این کودن‌ها همچنان هستند. ما هم باید باشیم و به فحاشی ادامه بدیم.

شرکت اوکراین هلی‌کوپترز، نتونست در نمایشگاه هلی‌اکسپو آمریکا شرکت کنه. و احتمالا این آخرین باریه که یک غرفه با این پرچم دیده میشه.

شرکت‌های خصوصی کوچک، میتونند برای کشور آبرو و اعتبار ایجاد کنند. دنیای امروز، دنیای رابطه و همکاری و لینک شدن به بقیه‌ست. وقتی تعداد و در هم‌تنیدگی این لینک‌ها زیاد شد، ذخیره‌ای از اعتبار ایجاد میشه که بعد ازون دیگه لازم نیست کشورت رو تبلیغ کنی، خود خارجی‌ها کشورت رو تبلیغ می‌کنند.

در کشور ما هنوز اهمیت لینک شدن به دنیا فهمیده نشده، و هدف صنعت روی پوززنی! متمرکز میشه. بعضی از شرکت‌هایی که تله‌کابین میسازند، در جنگ جهانی دوم تأسیس شدند! یکیشون کارش رو از اواخر قرن نوزده شروع کرده، و یکی دیگه از دویست سال پیش! بعد مهندس ما میخواد تو یک سال پوز اون‌ها رو بزنه! (و افه «نیازی به دولت ندارم» هم میاد، در حالی که هیچ مشتری‌ای غیر از همون دولت نخواهد داشت).
سرپا نگه داشتن بیزینس سخت است، و گاهی بدون همکاری خارجی، غیرممکن. همین چندسال پیش بود که دو شرکت باسابقه ایتالیایی و سوئیسی سازنده کابین (که بالای یک قرن تجربه دارند!) مجبور شدند با همدیگه کار کنند تا بتونند از قطعات مشترک استفاده کنند که هزینه کاهش پیدا کنه.

برخلاف اهل تسنن که گاهی در نماز بعد از حمد، چند آیه از یک سوره بزرگ مثل بقره رو می‌خونند؛ شیعیان مجاز نیستند یک تکه از یک سوره رو جدا کنند و بخونند. باید حتما یک سوره کامل باشه. دستور شفافی از جانب ائمه ارائه نشده، و حتی متناقض هم هستند. اما برداشت کلی شیعه این بوده که قرآنی که در نماز خونده میشه، ذکر نیست، خود قرآنه (البته ذکر به معنای عبادی، نه عرفانی. چون از لحاظ عرفانی کل قرآن یک ذکره). و از همین جهته که شیعیان بعد از آیاتی که مضمون دعا داره، آمین نمیگن.
اما نماز امام زمان، که در جمکران می‌خونند؛ به طور استثنایی ناقض فاحش این قاعده‌ست، چون در قرائت حمد، وقتی به آیه ایاک نعبد می‌رسند، باید صدبار تکرارش کنند. یعنی درست به مثابه یک ذکر! در این نماز دیگه آیه قرآن، وحی نیست؛ یه وِرده! و نشون میده اونی که این نماز رو ابداع کرده، خیلی تو کارش وارد نبوده؛ یا.. اینکه نشون میده از یه جایی به بعد، کسانی وارد سطح اتوریته شیعی شدند که تیپ فکری متفاوتی داشتند. ما تو زندگی خودمون این شیفت پیدا کردن اتوریته توسط جایگزین شدن افرادی با تیپ دیگه‌ای از افراد رو دیدیم. اینطور نیست؟ اینکه یهو یه نفر بلند شده باشه از خودش یه نماز جدید دربیاره، برای ما آشناست، چون ما هم دیدیم که یهو یه دختری به نام رقیه پیداش شد و کل کارناوال محرم رو در بر گرفت! چون طی یک سری تحولات سیاسی، آخوندهایی متفاوت از آخوندهای قدیم، اتوریته مذهبی رو به دست گرفتند.

رسول جعفریان نوشته همین مونده بود که ارتش روسیه رو وصل کنند به امام زمان که اینم انجام شد، چه چیزهایی در این چهل و اندی سال دیدیم!.. اما با این که سر خودش دائم در کتاب‌های تاریخ شیعه‌ست، فکر می‌کنه داره چیزهای جدیدی می‌بینه. اما این شیفت‌ها بارها اتفاق افتاده قبلا. بارها و بارها، آخوندهایی متفاوت از آخوندهای قبلی اومدن و با انگیزه‌های سیاسی، مالی، و حتی قومی، انگولک‌های گسترده‌ای انجام دادن.
اینکه تشیعی که به ما رسیده، از دست علی‌بن‌ابیطالب به دست ما رسیده، یک افسانه‌ست.

یک نمونه دیگه از تحلیل‌های «چل‌تیکه‌بافی».
کشور مذکور در زمان رییس‌جمهور قبلی آمریکا، یک شخصیت شناخته‌شده رو به پنجاه قسمت تقسیم کرد و گذاشت تو ساک آورد بیرون و معلوم نشد کجا انداخت، بعد میگه به خاطر آمریکا محتاط بودند، اما الان روسیه شاخ شده، دیگه دلیلی نمی‌بینند محتاط باشند!

درست در همون زمان بلوای بی‌معنی آمریکایی‌ها درباره خاشوقچی نوشتم بن‌سلمان این واکنش هیستریک غربی‌ها به قتل یک اخوانی تروریست رو فراموش نخواهد کرد. اینکه سناتورها نوبتی می‌اومدن می‌گفتند ولیعهد باید عزل بشه رو فراموش نخواهد کرد. نادان فکر می‌کنه تا الان چیزی دست و پاش رو بسته بوده و الان یهو باز شده.