یک طومار نوشته درباره تناقض امام جمعه تهران درباره قطع اینترنت در یمن، و قطع اینترنت در اعتراضات ایران.

این‌ها اگه نه بیشتر، حداقل اندازه خود این اراذل آدم رو عصبانی می‌کنند.
ابله این تناقض نیست. این دو استاندارد داشتنه، و کسی که صاحب انحصاری قدرته، طبعا دو استاندارد خواهد داشت. فکر می‌کنه حالتی هست که طرف زور داره، و لازم نیست به کسی پاسخگو باشه، ولی برای همه‌چیز و همه‌کس یک استاندارد ثابت داره!

خیر دیوانه.. چنین حالتی وجود خارجی نداشته، ندارد، و نخواهد داشت.

چه بسیار دختران و حتی مردانی می‌بینم که وقتی با وضعیت سربازی یک پسر مواجه میشن میپرسند «نمیشه بخری؟». که معلوم می‌کنه کاملا از اخبار به روز این فاجعه ملی به دور هستند و خبر ندارند که چند ساله که دیگه فروخته نمیشه.
یعنی یک مسئله‌ای هست که یک عده رو داره به فاک مطلق میده. اما عده‌ای چنان ازش دورند که نمی‌دونند حالت اکنونش چه حالتیه. این ایزوله بودن از تراژدی، یک موقعیت لاکشریه، که خبر ندارند ازش برخوردارند. انگار در دو دنیای مستقل از هم زندگی می‌کنند.

وضعیت فرودگاه مهرآباد در گوگل‌مپ، که خارجی‌ها رو انگشت به دهان کرده، نمایی کلی از وضعیت کلی کشور هم است.

شاید بتونی بگی این آدم یه شاعره. یا یه معترض که شهید شده.
اما در واقع از یکی از زندان‌های مخوف حماس در رفته، و از همه بازرسی‌ها عبور کرده، و خودش رو رسونده به اسراییل.

هیچوقت و هیچوقت از قیافه کسی، توانایی‌هاش رو تخمین نزنید.

یکی از ایالت‌های کانادا، هر نوع کمک مالی به اعتصاب راننده کامیون‌ها رو جرم، و جریمه‌ای تا ۱۰ هزار دلار براش تعیین کرده!
این مورد حتی تو خاورمیانه هم قفله. بیخود نیست که این کشور به پناهگاه آخوندهای دزد تبدیل شده.

«هولوکاست توسط نظام حاکم بر کشور انجام شد. این ازینکه بگیم کار نازی‌ها بود مهم‌تره. هولوکاست رو دولت انجام داد».

چندین دهه‌ست ذهن مردم رو با این کلیشه که «نازی‌ها یه مشت دیوونه بودن که یهو زد سرشون چندمیلیون نفر رو کشتن» منحرف کردن. دیوونه بودنشون انقدر مهم نیست که منتخب مردم بودن‌شون مهمه.

این‌ها جوانان غزه هستند. میخوان سریع یه برگه بگیرن که برن اسراییل کار کنند.
این چیزیه که باید روی بنر میدان ولیعصر چاپ کنند.

بدون مرز، نمیشه جامعه‌ای داشت که در اون زن‌ها آزاد باشند. و مرز، به سرباز نیاز داره. فمنیست، مسئله‌ای تا این حد بیسیک رو نمیتونه بفهمه.

احمقو نگاه..
اگه برای شکست دادن میس‌اینفورمیشن، به چیزی بیشتر از اینفورمیشن نیاز داری، مثل بایکوت و دعوا؛ یعنی یه سوراخ بزرگ تو اینفورمیشنت وجود داره. برای اینکه ثابت بشه بچه تو، بچه توعه، تست ژنتیک کافیه. اگه زنه غیر از نتیجه تست، ازت میخواد به توضیحاتش گوش بدی، یعنی تست انجام نشده، و احتمالا بچه تو نیست.

«نجات جان انسان مقدم است بر هر ملاحظاتی» یک گزاره بدیهیه، و هیچوقت در موردش بحثی نبوده. همیشه همه بحث‌ها درباره نحوه اجرای اونه. مگه نجات جان انسان اولویت نیست؟ پس چرا هنوز داریم در فروشگاه‌ها وایتکس میفروشیم که ممکنه بچه‌ها بخورند و بمیرند یا بزرگترها ازش به عنوان سم خودکشی استفاده کنند؟ چون اولویت قرار دادن نجات جان انسان‌ها ما رو نباید به یک دیوانه تبدیل کنه. ما همیشه یک مرز تعادل پیدا می‌کنیم بین مراقبت و سهولت. و گرنه سوزن ته‌گرد رو هم باید با ارائه کارت شناسایی و ثبت در سیستم قضایی کشور میفروختیم.
ما نمی‌تونیم دنیا رو به فضایی عاری از اطلاعات غلط و تبلیغات منحرف‌کننده تبدیل کنیم. کسانی که طوری ادا درمیارن که انگار هدف‌شون اینه، یا دنبال جلب توجه هستند، یا مغزشون فلج شده.

راه حل معضلات جامعه از درون پکیده چین، از نگاه روشنفکر چینی‌.

یادتونه گفتن جسد ۲۱۵ بچه بومی دیگه تو کانادا پیدا شده؟
خب در واقع جسدی در کار نبوده. ریشه درخت رو با جنازه اشتباه گرفتن.
آیا بی‌بی‌سی این مقاله رو حذف کرده؟ نه.

مهارت فوق‌العاده‌ای که قصد دارند به ربات‌ها بسپارنش.

بساز بفروش‌ هرجای دنیا باشه، اگه چوب بالاسرش نباشه کار رو درست انجام نمیده.

(هر دفعه میگه «لوک ات دت» خندم می‌گیره)

بچه‌تهرون، فکر می‌کنه رفع محرومیت، و ریشه‌کن کردن فقر، یعنی همه‌جا مثل تهران بشه! و اگه تهران‌بشو نیست یعنی درست‌بشو نیست! (یه‌سری حال‌شون ازینم خراب‌تره و فکر می‌کنند درست‌بشو بودن یعنی تورنتوبشو بودن!).

اینا نه تنها احترامی برای محلی‌ات قائل نیستند، بلکه به رسمیت نمیشناسنش. چون محلی‌ات، در تضاد با یکدستیه‌. اینکه همه یک‌جور نباشند، در بهترین حالت براشون استرس ایجاد می‌کنه (و در بدترین حالت، نفرت). این دقیقا رویکرد متریالیستی و مرکزگرای دولت چین بود، که به روستایی می‌گفت: «تو فقیری، پس گورتو گم کن بیا شهر تا بت بگم چیکار کنی!».

یکی از مزیت‌های ایمان، این بود که انسان رو نسبت به همه‌چیز متواضع می‌کرد. از جمله نسبت به تصمیمات دیگران درباره اینکه زندگی‌شون رو چطور بگذرونند.

«لیبرال‌ها دارند به جو روگنی حمله می‌کنند که خودش یه لیبراله که ترجیح میده به برنی سندرز رأی بده.‌ که همین نشون میده چقدر در آزادترین کشور دنیا، فضا برای دگراندیشی تنگ شده».

نه عزیزم. فضا برای دگراندیشی قبلا هم تنگ بوده. تازه الان کمی بهتر شده. چون تکنولوژی شانس اینکه دگراندیش‌ها همدیگه رو بشنوند، بیشتر شده. یکم محدوده دیدتون رو باز کنید. تاریخ یک مسیر از قبل تعیین‌شده‌ی رو به بهبود نداره. تاریخ مجموعه‌ای از چرخه‌هاست. هزار و دویست سال پیش در سرزمین خودمون، صاحبان اندیشه جمع میشدند در کاخ خلیفه و هرچه که دلشون میخواست می‌گفتند. حرف‌هایی که حتی الان هم جسورانه‌ست. صد سال بعدش، یک شاعر ممکن بود به خاطر یک بیت شعر سرش رو از دست بده. تاریخ رو برای ما مثل داستان هزار و یک‌شب سلاطین نوشتن. ما هم جوری بش نگاه می‌کنیم که انگار فقط سلطانی می‌اومده و سلطانی می‌رفته. اما این خود زمانه بود که می‌اومد و می‌رفت. مردمان آزاداندیش و سرسخت می‌اومدن، و آدم‌های سخیف و تسلیم، به حاشیه می‌رفتند. مدتی بعد، آدم‌های اهل فرهنگ آواره می‌شدند، و مردمان کم‌شعور و دورمانده از ادب و تمدن جاشون رو می‌گرفتند. ارزش‌هایی دفن می‌شد و ارزش‌هایی دوباره سر برمی‌آورد.

اون چیزی که در همه این چرخه‌ها ثابته، اینه که اگه سوار چرخه زمان خودت نباشی، اذیتت می‌کنند.

جیشت رو که کردی از نردبون میری بالا لالا می‌کنی.

#استفراغات_معماران

این مجتمع آپارتمانی در لهستان، واحد ۱۳ متری هم داره، ولی این ۲ و نیم متریه. واحد دو و نیم متری رو ماهی ۲ میلیون تومن به پول ما اجاره میدن، که با هزینه‌های اونجا رقم خیلی خوبیه. ولی این مساحت، از مساحت قانونی سلول زندان در خود لهستان کمتره، و به خاطر همین باعث شده حرف و حدیث‌هایی ایجاد بشه.

رکورد تراکم اما متعلق به این برج مسکونیه که ۱۵۰۰ واحد آپارتمانی رو تو فقط ۸ هکتار جا داده!
چون بلوک‌های برج خیلی بهم نزدیکند، نور آفتاب به طبقات پایین‌تر نمیرسه هیچوقت.

این یه آپارتمان ژاپنیه که یکی از مخاطبان کانال فرستاده. برای منی که فوبیای فضای بسته دارم، غیرقابل سکونته.
اما باز این خوبه چون براش یه کمد لباس آبرودار تعبیه شده. اتاق یک جوان ژاپنی رو دیدم قبلا که لباسش رو در می‌آورد تا می‌کرد میذاشت تو کشویی که زیر ماکروفر بود!