هزار سال پیش شاهزاده اوکراینی (که احتمال داره وایکینگ بوده و بعدن انکار کرده باشه) تصمیم گرفت یک دین رسمی برای سرزمینش تعیین کنه. اما اشتباهی که کرد این بود که آئین‌های مشرکانه محلی رو انتخاب کرد. در حالی که همه قدرت‌های اطراف حکومتش، یکتاپرست بودند. و نهایتا فهمید چه اشتباهی کرده.. و خودش مسیحی شد، و روسیه رو هم مسیحی کرد.

بعد فکر می‌کنند دعواهای امروز فقط درباره گسترش ناتو و این حرف‌هاست!

برادران پا شدن رفتن با سانگ یانگ کره جنوبی قرارداد بستن برای مونتاژ وانت و شاسی‌بلند. شرکتی که کاملا ورشکسته‌ست و مقدار بدهیش از کل سرمایه‌ش تجاوز کرده و احتمال داره از بورس کره بیرون بیاد. شرکتی که به کارگرانش دو سال مرخصی با حقوق داده تا برن بشینن خونه، چون اینجوری کمتر ضرر میده!
دقیقا همون اشتباهی که ایران‌خودرو ۵۵ سال پیش انجام داد.
وقتی فکر می‌کنند هدف اقتصاد ایجاد شغله، این تصمیمات احمقانه هم هی تکرار میشن.

اون حرفی که خبرنگار ترکیه‌ای زد و سر سبز را دارد می‌دهد بر باد، که اگه گاو بره کاخ پادشاه نمیشه، کاخ رو طویله می‌کنه؛ در مورد مملکت ما خیلی بیشتر مصداق داره.

اما..

۱- مگه این گاوها تازه پیداشون شده؟ چرا سوابق ظریف و عراقچی رو مرور نمی‌کنید؟ کدوم یکی ازین‌ها لیاقت نمایندگی ایران رو داشتند؟ این باز یه حراستی بیلمز بوده. در چهار دهه گذشته که بیشتر دیپلمات‌های جمهوری اسلامی یا تروریست بوده‌اند یا گروگانگیر یا بازجو و شکنجه‌گر.

۲- دلیل افسوس و تأسف بابت «آبروریزی» چیه؟ یعنی ترجیح میدید داعشی که در داخل ایران موفق شده، در خارج ایران هم موفق ظاهر بشه؟ فقط اونی از گاونمایی داعش در خارج خجالت می‌کشه، که خودش نسبتی با گاوها داره. وگرنه کسی که نسبتی نداره، آبرویی براشون قائل نیست که بعد بخواد به ریختنش قائل باشه.

وقتی فکر می‌کنی جنگ مثل نور خورشیده که همه‌جا میتابه.
وقتی حواست نیست سر زمین حاصلخیز همیشه بیشتر دعواست.
وقتی نمیخوای باور کنی امپراتوری‌ها باثبات‌تر از پادشاهی‌های محلی هستند.

حضرت رسول در معراج بود که خدا خطاب به او فرمود ای محمد، سه گروه از مردم من را به خنده می‌اندازند. کسانی که فرستادگان من را بیسوادانی تندخو می‌دانند، و نمایندگان خود را قدیس. و کسانی که آزادی که من به آن‌ها داده بودم را به بنده من میفروشند، تا امنیت بگیرند، که فقط من می‌توانم به آن‌ها بدهم.
پیامبر گفت گروه سوم را نگفتی.
خدا فرمود گروه سوم اسگل‌هایی هستند که فکر می‌کنند آن دو گروه باید حق رأی داشته باشند.

ما که حتی خوراک دام رو نمیتونیم به موقع از گمرک ترخیص کنیم و زیر بارون از بین میره، و هممون هم تو آپارتمان زندگی می‌کنیم و تا حالا یه مزرعه رو از نزدیک ندیدیم، باید یه جا تو تهران بشینیم درباره اینکه هزاران روستای کشور پهناوری مثل ایران چطور باید توسعه پیدا کنند برنامه‌ریزی کنیم. البته اینکه کدوم سازمان مسئولیت گندکاری‌های این برنامه‌ریزی رو به عهده بگیره زیاد مطمئن نیستیم و باید اول بشینیم درباره این موضوع تصمیم بگیریم.

متوجه نیستند که شرکت‌های تسلیحاتی و موسسات مالی، بدون جنگ هم منافع‌شون تأمین میشه و نیازی نیست دولت آمریکا رو تشویق به جنگ کنند، حتی اگه واقعا تشویقش کنند. به جای لوگوی شرکت‌ها، باید لوگوی اندیشکده‌ها رو میذاشت، که نه منافع دلاری جنگ، که منافع غیرمادی جنگ رو مدنظر دارند.

تا وقتی فکر می‌کنی هراتفاقی که میفته برای پوله، نمیتونی جلوی اتفاقات بد رو بگیری.

می‌پرسند منظورت از جانوران آکادمیک چیه؟
این آقا به خوبی توضیح میده.

چی پیش میاد که یک ایرانی تهران‌نشین، که خودش و والدینش و حتی پدربزرگ و مادربزرگش، از امکاناتی که با نفت خوزستان بدست اومده بود رشد کرده بودند، و هیچوقت نپرسیدند سهم خود خوزستان چی میشه؟ وقتی مهاجرت کردند به آمریکا، و یه شغل اداری گرفتند، بشینند تز بدن که پولدارهای شهر به رنگین‌پوستانی که در معرض تبعیض بودند بابت ظلمی که بشون شده، باید جزیه بپردازند؟
چجوری میشه که اینجوری میشه؟

«سینماگر مولف برنده اسکار» همون عنوانی بود که این زن در برابرش مقهور بود و زیر سایه این عجز، نه عقلش درست کار می‌کرد و نه توان دفاع از خودش رو داشت و اجازه داد اینجوری باش برخورد کنند.

از منشیش انتظار داره مقهور نباشه، ولی به شاگردش حق میده که باشه! با این منطق که «طبیعیه که شاگرد، مقهور عنوان باشه. صاحب عنوان باید آدم باشه». خب این منطق رو در دفاع از منشیش هم میشه به کار برد. نه؟

اما از شما چه انتظاری میشه داشت.. وقتی حتی خودتون هم مقهور عنوان هستید و از «انگار نه انگار»تون پیداست که این عنوان رو حامل وزن اخلاقی و شخصیتی می‌دونید.

«اگه از هر ده واحد مسکونی در آمریکا، فقط یکیش دو تا گاو شیرده نگه داره، نه تنها صنعت لبنیات ورشکست میشه، بلکه تولید لبنیات آمریکا سه برابر میشه!».

البته در شرایط فعلی این امکان‌پذیر به نظر نمیرسه، اما برای درک ابعاد قضیه کافیه. به ما گفتند تولید بهینه، فقط همونیه که شرکت‌های بزرگ می‌تونند انجام بدن.. اما با در نظر گرفتن تبعات بلندمدت، و با نگاه به منافع سلامت جامعه، و با لحاظ کردن حقوق حیوانات، الان عملا در بدترین حالتیم.

خلاء زمانه ما فقط فقدان چنین ساختمان‌هایی نیست.
خلاء اصلی، فقدان آدم‌هاییه که از ذهن‌شون چنین ساختمانی بیرون میاد.

پریروز شرکت فورد ۴۰ میلیون‌امین وانت اف۱۵۰ رو تولید کرد و برای یه مشتری در تگزاس فرستاد. وانتی که ۴۰ ساله که پرفروش‌ترین ماشین آمریکاست.

ترکیب این دو عدد حیرت‌انگیزه‌. اینکه یک غول فلزی رو در تیراژ بالا تولید کنی، و همزمان در دریایی از رقابت نفس‌گیر با شرکت‌های داخلی و خارجی، بالاتر از بقیه قرار بگیری.

کسانی که درآمدشون از سخنرانی در کنفرانس‌ها تأمین میشه، علاقه زیادی دارند که این موفقیت رو به مدیریت فورد ربط بدن. که البته هیچوقت بی‌ربط نیست. اما امکان نداشت فورد به این قله برسه، اگه مهندسانش اشتباهات زیادی مرتکب می‌شدند. طراحی یک محصول که از هزاران قطعه تشکیل شده، که قراره کارگرهایی که ازش استفاده می‌کنند شکنجه‌ش کنند، که پشتیبانی ازش قراره تا حداقل ده سال گریبان شرکت رو رها نکنه، نیاز به هزاران تصمیم سخت داره. از طراحی گرفته تا انتخاب متریال، تا نوع برخورد با یک چالش مکانیکی. و همه این تصمیم‌ها باید به طرز اعصاب‌خردکنی در محاسبه هزینه-کارایی، دقیق و مقتصدانه باشند.
نیسان همزمان با همه مشکلات مدیریتی که داشت، بدترین گیربکس بازار رو روی کل سبد محصولاتش نصب کرد، و دقیقا همون گیربکس میلیون‌ها مشتری رو فراری داد. و الان در حال جبران اون اشتباهه. که خیلی سخته. وجهه منفی ایجاد شده ازون گیربکس به حدیه که امروز برای بازاریابی خودروی تمام برقی خودش، که اصلا گیربکسی توش وجود نداره، باید تقلای بیشتری نسبت به رقبا بکنه.

امکان نداره مهندسان اشتباه نکنند. اما نگه داشتن سطح این اشتباهات، و تعدادشون، در حدی که دافعه زیادی برای مشتریان ایجاد نکنه، اون هم به مدت چند دهه، یک شاهکاره که تو دانشگاه‌ها به کسی یاد نمیدن.

آپارتمان سه خوابه ۲۰۰ متری در غزه، ۲ میلیارد تومن.
چیزی که در شهر من نمیشه پیدا کرد.
یعنی در غزه، که میگن بزرگترین زندان دنیاست و جا کمه، با نرخ زاد و ولد باورنکردنی و تقاضای بالای مسکن، باز خونه ارزونتر از کرج و قم و شهریار درمیاد.

- وقتی تورم ۳۶ درصد شده باید چه کنیم آقای اردوغان؟

- باید رئیس اداره آمار که این عدد رو اعلام کرده اخراج کنیم؟

- نه، یکم بیشتر فکر کن

- ترورش کنیم؟

یه بار وسط سوره ملک، که آیه ۱۱ بود دیدم یه چیزی جور درنمیاد. نوشته فاعترفوا بذنبهم. یعنی به گناه‌شان اعتراف کردند. اما آدم بدها که فقط یک گناه مرتکب نشده بودند. کدوم گناه رو میگه؟
تازه الان یه جا دیدم که محققان قرآنی قبلا متوجه مشکل شدن. ظاهرا یک خطای نگارشی بوده. مثلا اینجا مشخصه که بین «بذ» و بقیه کلمه زیادی فاصله افتاده. که معلومه پاک کردن یا پاک شده بهردلیلی. در واقع بذنوبهم بوده. یعنی همون گناهانشان.

بهتر نیست تصحیح بشه؟

یک طومار نوشته درباره تناقض امام جمعه تهران درباره قطع اینترنت در یمن، و قطع اینترنت در اعتراضات ایران.

این‌ها اگه نه بیشتر، حداقل اندازه خود این اراذل آدم رو عصبانی می‌کنند.
ابله این تناقض نیست. این دو استاندارد داشتنه، و کسی که صاحب انحصاری قدرته، طبعا دو استاندارد خواهد داشت. فکر می‌کنه حالتی هست که طرف زور داره، و لازم نیست به کسی پاسخگو باشه، ولی برای همه‌چیز و همه‌کس یک استاندارد ثابت داره!

خیر دیوانه.. چنین حالتی وجود خارجی نداشته، ندارد، و نخواهد داشت.

چه بسیار دختران و حتی مردانی می‌بینم که وقتی با وضعیت سربازی یک پسر مواجه میشن میپرسند «نمیشه بخری؟». که معلوم می‌کنه کاملا از اخبار به روز این فاجعه ملی به دور هستند و خبر ندارند که چند ساله که دیگه فروخته نمیشه.
یعنی یک مسئله‌ای هست که یک عده رو داره به فاک مطلق میده. اما عده‌ای چنان ازش دورند که نمی‌دونند حالت اکنونش چه حالتیه. این ایزوله بودن از تراژدی، یک موقعیت لاکشریه، که خبر ندارند ازش برخوردارند. انگار در دو دنیای مستقل از هم زندگی می‌کنند.