یادمه وقتی اینجا نوشتم ممنوعیت ماشین بنزینی مقدمه‌ست برای ممنوعیت خود ماشین، یکی از ایرانیان مقیم اروپا اومد با حالت «حالا تو نترس بچه خاورمیانه‌ای» گفت: اینجوریام نیست دیگه.

این رو نماینده «محافظه‌کار» مجلس انگلیس گفته: کشور باید تفکر جهان بیستمی حمل و نقل که حول محور مالکیت شخصی خودرو بود را کنار بگذارد!

اینو اشتباهی تو اقوال گذاشتم کسی متوجه نشد. انقدر گاو همه‌جا پراکنده شده که هر نقل قولی رو میشه تو اون کانال گذاشت.

کشف فرمول جدید جهش صادراتی، توسط سردبیر تجارت فردا: ریدن در اقتصاد مملکت!

یه چیزی که من فهمیدم اینه که هیچ‌ قشری به اندازه قشر صادرکننده سخنگو نداره!

صادرکننده: این چه وضعیه؟
سخنگو: خوبه برات
صادرکننده: چرا؟
سخنگو: چون من میگم

آقا چرا پنجاه درصد؟ چرا ۱۲۰ درصد نه؟

از قدیم در ایران می‌گفتند شیر درنده بهتر از شاه ظالمه، و شاه ظالم بهتر از آشوب بی‌پایانه. چون شیر فقط از روی غریزه میدره، و حد غریزه معلومه. شیر سیر میشه. اما آدم مریض سیر بشو نیست. به خرابکاری روی یکی دو تپه اکتفا نمی‌کنه. اما هرچی باشه یه نفره و میشه بش شناخت پیدا کرد و فهمید باید چیکار کرد تا قربانیش نشد. اما تو آشوب معلوم نیست قربانی بعدی کیه. چون با یک نفر طرف نیستیم.‌

این نوع نگاه تمام تاریخ ما رو تحت تأثیر قرار داده. از ترس بی‌ثباتی و آشوب، به دیکتاتورها پناه بردیم و از شر اون دیکتاتور، به حیوانات درود فرستادیم!
ادامه این چرخه جز نابودی ایران چیزی نداشته و نخواهد داشت. و نمیشه این چرخه رو شکست مگر اینکه جرئت نقد گذشتگان رو پیدا کنیم. و نمیشه گذشتگان رو نقد کرد مگر اینکه ابتدا این پیش‌فرض که نمیتونیم از حبس گذشته بیرون بیاییم رو کنار گذاشت. چون میشه ازین حبس خارج شد، اما خروجش بدون تغییرات هویتی نخواهد بود.

از تغییر مفهوم هویت ایرانی نباید ترسید. چون بهرحال تغییر خواهد کرد در طول زمان. من میگم بهتره تسریعش کرد، و با از قبل پذیرفتنش، ابتکار طراحی نسخه جدیدش رو به دست گرفت.

نیاز به عبور از گذشته، به مدل‌های توسعه هم قابل تعمیمه. حضرات صاحب‌نظر نمی‌تونند بین دو واقعیت تفکیک قائل بشن: ۱- تجربه جوامع توسعه یافته رو باید جدی گرفت ۲- لزوما تجربه بقیه به کار ما نمیاد.
و متأسفانه نفهمیدن همزمان هر دو باعث درجا زدن‌های زیادی شده. ما با دو طیف از آدم‌ها طرفیم که اصلا به مسیر طی شده بقیه کشورها اهمیت نمیدن. اغلب بیسوادهایی هستند که درک کافی ازینکه دنیای فیزیکی چطور کار می‌کنه ندارند، و یا برعکس چنان بشون اهمیت میدن که کپی کردنش در ایران به آرزوی شخصی‌شون تبدیل شده!

به عنوان مثال اینکه کره جنوبی چه کرد در نظام آموزش و پرورش خودش که امروز در یازده ماه حدود ۶۰۰ میلیارد دلار صادرات ثبت می‌کنه، خیلی مهمه؛ اما اینکه دیگه نمیشه با نظام آموزش و پرورش کره جنوبی، یه کره جنوبی دیگه در یک جای دیگه ساخت، خیلی مهم‌تره. چون امروز در یک دنیای دیگه قرار داریم.

یک نمونه قشنگ از «راه خود را پیدا نکردن» به خاطر «عبور نکردن از گذشته»، سینما بود. یادمه اون موقع که هنوز دوربین دیجیتال سینمایی به ایران نیومده بود و همه فیلمسازها غر می‌زدند که امکانات نیست (چون زیرساخت پردازش فیلم آنالوگ قابل مقایسه با کشورهایی که سینمای مطرحی دارند نبود)، به یکی از دوستان گفتم من واقعا از ته دل آرزومندم که دوربین دیجیتال خیلی سریعتر از بقیه کشورها بیاد اینجا و بیفته دست این‌ها تا ببینم چه می‌کنند. و دقیقا همون چیزی که پیش‌بینی می‌کردم و برام بدیهی بود رخ داد: به بن‌بست رسیدن سینمای ایران. البته بعد از رنگ باختن بهانه کمبود امکانات، غر زدن‌ها صرفا معطوف شد به سانسور حکومتی. اما حتی اون هم یک پوششه برای فعلا مخفی کردن این بن‌بست. و چه بسا همون سانسور حکومتی، وسیله شد برای الکی گنده کردن سینمای ایران در جشنواره‌ها. چیزی که برای مدتی واقعا خرمون کرد.

متأسفانه خیلی‌ها هنوز به این فهم نرسیده‌اند که ایران برای نجات، مجبوره در خیلی از حوزه‌ها کار جدید به دنیا ارائه کنه. از کشاورزی، تا صنعت، از فرهنگ تا هنر. مجبوره.

آقایان علما و فضلا هیچ برنامه‌ای برای اداره کشور ندارند. کل تشکیلات حکومت.. منظورم کل تشکیلات حکومت به معنی واقعی کلمه‌ست.. هدفی جز مدیریت فقر نداره. و منظور از مدیریت فقر، توزیع اون به نحویه که به شبکه هزارفامیل الیگارشی آسیبی وارد نشه، و از آستانه امنیتی شدن عبور نکنه.

https://t.me/AnimalsQuotes/2907

«آزادی‌های تصادفی زیر سایه حاکمیت خرکی»

یه کارمند وزارت بهداشت اینجارو میخوند، میگفت من چندساله کارمندم اما از کانال تو فهمیدم مدیریت هیئتی چیه.
خود کسانی که داخل باکس نظام هستند ممکنه متوجه نباشند که شکل گاو عمل می‌کنند. منطق حاکم بر این باکس به مرور افراد رو تو خودش حل می‌کنه.

- اسمم دراومد 🥳

- تو لاتاری؟

- نه حاجی، ما ازین شانسا نداریم. ماشین اسمم دراومد 🙂

- به سلامتی. تو کارگر پتروشیمی فلان نبودی که پارسال پیام دادی گفتی تجمع کردیم عکسش رو بذار کانالت

- اره همونم، چقدم که گذاشتی 😐

- لازم نبود من بذارم، کمونیست‌ها به اندازه کافی گذاشتن تو کانال‌هاشون

- حاجی ما رو نچسبون به کمونیستا، ما کارگریم 😏

- چجوریه که کارگرها اسمشون درمیاد؟ این ماشینی که دراومده برات بیرون چند میخرن؟

- دویست و نود قیمت دارم 😋

- خودت چقدر داری؟

- صد و پنجاه تومن 😬

- خب یعنی صد و چهل میمونه برات. این پولو رو چه حسابی میدن به کارگر؟

- به کارگر نمیدن که. شانسیه 😜

- کاملا شانسی که نیست. چون من نمیتونستم ثبت نام کنم. فقط اونایی که صد و پنجاه تومن دارن میتونند ثبت نام کنند

- ما هم با بدبختی جمع کردیم همینو 🥺

- بهرحال همونش هم خیلی‌ها ندارن. این صد و چهل تومن که بت هبه شده، یا پول شرکتیه که ماشین رو ساخته، یا پول دولته. در هر صورت رو چه حسابی باید توزیع بشه بین کسانی که صد و پنجاه تومن دارن؟

- حاجی ندزدیدم که.. خودشون دادن 🤨

- برای چی باید ۴۵۰۰ دلار تقدیم بشه به تو؟

- الان ناراحتی که اینو میتونم بذارم رو رهن خونه‌م که فردا زن و بچه‌م نیفتن تو خیابون؟ 😡

- نه، اصلا. فقط میگم نظام تصمیم گرفت بدون هیچ دلیلی ۴۵۰۰ دلار تقدیم کنه بت. همون نظام تصمیم گرفته که اجازه نداشته باشید اتحادیه مستقل تشکیل بدید و اعتصاب کارگری راه بندازید. هدایای نظام رو می‌پذیرید، به تجاوزش هم باید تمکین کنید.

- دیروز که به معلم‌ها می‌گفتی مال‌مردم‌خور! به ما کارگر هم داری میگی رانت‌خوار! بعد میگفتی برای برنده شدن با ابلیس هم باید ائتلاف کرد! ما از ابلیس کمتریم؟ 😳

- آره با ابلیس هم باید ائتلاف کرد، چون تو جنگ به درد میخوره. شما بدرد جنگ با تباهی نمیخورید. شما بیشتر وبال گردنید.


- داش صلاح خودته، ولی اینجور که همه رو هم‌سفره با نظام می‌کنی هیشکی نمیمونه 😂

- وقتی گفتم تا ۲۰۶۰ هیچ اتفاقی تو ایران نمیفته یه چیزهایی رو محاسبه کرده بودم لابد.

فشن حجاب داره به اوت‌فیت راهزنان مسیر جاده ابریشم نزدیک میشه.

اول به دولت میگن تا کیس جدید داریم به محدودیت‌ها ادامه بده، بعد میگن واکسن‌نزده‌ها باعث میشن دولت محدودیت‌ها رو ادامه بده!

شرارت اکثریت در دموکراسی اینجوری کار می‌کنه.

انتشار ویروس بیشتر حاصل ایجاد خوشه‌های انتقاله (مثل نایت‌کلاب‌ها، فروشگاه‌های زنجیره‌ای، مترو)، نه تماس‌های فرد با فرد. بیست درصد واکسن‌نزده جامعه از لحاظ فیزیکی نمیتونه مسئول بیشتر خوشه‌ها باشه. بیشتر این خوشه‌ها رو دارند خود واکسن‌زده‌ها ایجاد می‌کنند.

اینکه واکسناسیون همگانی به محدودیت‌ها پایان خواهد داد، یه دروغ بود. هزینه دروغ‌هایی که برای بازاریابی واکسن گفتند، و دروغ‌هایی که پذیرفتند رو، میندازند روی دوش اقلیت واکسن‌نزده. یه جور ترکیب شارلاتانیسم و وقاحت.

از سپرده شدن شبکه اینترنت مملکت به نظامی‌ها ابراز نگرانی می‌کنند عزیزان!

برای ما که نباید بین گاو قهوه‌ای و گاو مشکی فرقی وجود داشته باشه. لذا این نگرانی محلی از اعراب نداره. اما عده‌ای معتقدند ازونجایی که رشد اقتصادی بدون توسعه کسب و کار دیجیتال ممکن نیست، و ازونجایی که آخوندها قرار نیست بروند! پس اگه بخوایم ازین وضعیت فقر مطلق کمی خارج بشیم جوانان مملکت بهتره با سپاهی‌ها کنار بیان!

به این‌ها توصیه می‌کنم تاریخ آلمان شرقی و میانمار رو بیشتر مطالعه کنند و ببینند پوزیشن ما به کدوم بیشتر شباهت داره. از دو جهت آلمان شرقی قابل مقایسه با ما نیست. اول اینکه دولتی‌های کمونیست حاکم بر اونجا با اینکه فاسد بودند، آدم بودند. کمونیست آلمانی هم واقعا میخواست قدرت اقتصادی ایجاد کنه. اینکه نمی‌شد و نشد، به خاطر موانع ذاتی سیستم بود. دوم اینکه عقبه علمی و فنی و صنعتی شرق آلمان، با اشغال محو و ناپدید نشد. بعضی از کاخانه‌ها و کارگاه‌ها که در کارشون نخبه بودند فقط شش ماه زمان لازم داشتند تا دوباره کار رو شروع کنند و به نخبگی ادامه بدن! هرچند که در دراز مدت از غرب جا موندند. ما نه تنها با #گله_گاو طرفیم، بلکه هنوز در تولید آفتابه با چالش‌هایی مواجهیم. بیشتر نخبه‌ها یا فرار کرده‌اند یا دارند فرار می‌کنند، و نود و نه درصد فارغ‌التحصیلان دانشگاهی کارایی بیشتری از یک لوله‌کش ندارند‌.‌

بذارید رک‌تر بگم. ما نمیتونیم هم زندگی کنیم، هم بجنگیم. اگه بخوای با سپاه زندگی کنی، هیچوقت سپاه از زندگیت بیرون نمیره. اگه مردم بخوان با این حکومت زندگی کنند، هیچوقت رنگ حکومت دیگه‌ای رو نخواهند دید. و از طرفی، همه شواهد و قرائن حاکی ازینه که حتی اگه بخوان با این حکومت کنار بیان، بهرحال زندگی جالبی نخواهند داشت. چون کنار اومدن مردمی ضعیف و بی‌مهارت، با مشتی گاو؛ هزاران مایل فاصله داره با کنار اومدن یک جامعه صنعتی و سازنده، با کمونیست‌هایی که نسبتا آدمند.

ما تا در سیاست به نتیجه نرسیم، نمیتونیم زندگی کنیم. این سرنوشت ماست، و با هیچ نوع از محتویات انگیزشی نمیشه تغییرش داد.

در آمریکا کارفرما طرف رو فقط به خاطر اینکه در مصاحبه کت‌شلوار نپوشیده بوده رد می‌کنه. همون آدم با همون لباس میره یه جا دیگه، و مصاحبه‌کننده تو دلش میگه همینکه با لباس اسپورت اومده یعنی به تیم ما میخوره!

فکر می‌کنه موقعیت کارفرما یک موقعیت مطلقه! نه آقا، شما یک کارفرما در بین بی‌شمار کارفرما هستی. اون چیزی که برای شما رفتار حرفه‌ای محسوب میشه، برای یکی دیگه نقطه ضعفه. شما تعیین نمی‌کنی متقاضی اهل کار هست یا نیست. شما فقط تعیین می‌کنی که میخوای همکارت باشه یا نباشه. شما نمیتونی کسی که یک ساعت دیر میرسه به مصاحبه رو تحمل کنی. یکی دیگه مانیفستش اینه که: دیر بیا، با شورت بیا، ولی کارو انجام بده.

چهارتا کتاب درباره معجزه صنعتی ژاپن می‌خونند فکر می‌کنند باید دیسیپلین اون‌ها رو اینجا کپی کرد! (البته با ۲۵۰ دلار حقوق!) در حالی که نه تنها توجه ندارند که دوران سبک ژاپنی گذشته، بلکه از واقعیت‌های منفی سبک ژاپنی هم بی‌اطلاعند.

به این‌ها بگو میتونی یکی رو استخدام کنی که هویت مجازی داشته باشه؟ بعد از کمی خنده میگه چجوری کسی که ندیدمش استخدام کنم؟

فکر می‌کنند فقط کارگرمونه که مهارت نداره. نه عزیز.. کارفرمامون هم پرته.

این روزها کار کردن یکم سخته انصافا. چون می‌بینی تو صبح تا شب باید تو بازار جون بکنی، در حالی که بعضی‌ها درباره «واکاوی نسبت بین ارج‌شناسی و عدالت در دیدگاه شریعتی و اکسل هونت» رساله می‌نویسند.

بذارید هشتگ #بیهودگی_باکلاس رو هم اضافه کنم، لازم میشه‌.