- دارم فکر می‌کنم چرا مردهای پولدار ایرانی سه تا زن نمی‌گیرند

- من تمایلی ندارم حتی به فاکتور هزینه‌های چنین تصمیم خطرناکی فکر کنم

- برای من و تو خطرناکه، برای اونی که پولداره خطری نداره. اون‌ها همینجوریش شوگرددی چندنفر هستند

- خب خانواده‌ها دخترشون رو نمیدن به مردی که میخواد سه تا زن داشته باشه

- تو شرایط نرمال آره، ولی الان میلیون‌ها ایرانی به اندازه تار مو با خودفروشی فاصله دارند. ازدواج از خودفروشی که بهتره

- الانیا حیا ندارن، اینجوری باشه میگن زن‌های پولدار هم باید سه تا شوهر داشته باشن

- اونم اوکیه. چون الان بیشتر مردها هستند که به ثروت تسلط دارند بررسی رفتار اون‌ها در این زمینه اهمیت بیشتری پیدا می‌کنه

- جور درنمیاد آخه.. نمیشه با سه تا زن رفت مسافرت. فکر کن بری لابی هتل اتاق بگیری یارو میگه معذرت میخوام اینجا جنده‌خونه نیست

- از زاویه دید خودت نگاه نکن. آدم پولدار خودش میدونه اتاقش رو چجوری بگیره

- شاید حس می‌کنند زن اگه سه تا باشه کنترل اون‌ها روی خودش سه برابر بیشتر میشه، و کنترل خودش روی اون‌ها سه برابر کمتر

- براوو.. همینه. فکر کن تنها دلیل اینکه فقط یک زن داری، این باشه که اگه بیشتر بود امکان شیطنت خودت کمتر، و امکان شیطنت اون‌ها بیشتر میشد. این ابعاد معنایی سنگینی داره

- حاجی بذار خود پولدارها به ابعاد معناییش فکر کنند، ما صبح تا شب کار می‌کنیم پول جق‌مون هم درنمیاد

- نه، ابعادش دامن همه رو می‌گیره. فقط اونی که پول نداره، پشت یه لایه پوششی از فقر قرار داره.. و گرنه اون لایه رو برداریم این سوال برای اون هم مطرحه

- تو خودت پول داشتی سه تا زن می‌گرفتی ناموسن؟

- من یک‌سوم یک زن رو هم نمیتونم تحمل کنم

- باشه.

فکر می‌کنه ساپورت مالی، برابری رو بهم میزنه! انگار یه میله‌ست که باید دو‌طرفش یه اندازه پول قرار بدیم تا از تراز درنیاد!

اوضاع خیلی خیته.

نهصد کیس مثبت کرونا تو یک هفته تو یه دانشگاه یکم زیاد نیست؟ ولی بهرحال تعطیل کردن دانشگاه چه معنی داره وقتی همه واکسن زدن قبلا؟ طرف واکسن زده بود که مثبت که شد از پا نیفته، و خب از پا نیفتاده. مشکل چیه پس؟

نظرسنجی نمیذارم، همینکه به خودتون جواب بدید کافیه: چندتا از معلمانی که در طول دوران تحصیل به شما تدریس می‌کردند برای این وارد شغل معلمی شده بودند که علاقمند به علم‌آموزی بودند و نه به این دلیل که کار بهتری گیرشون نمی‌اومد؟

خدایا یا ما رو بخور یا اینارو

#لبخند_شبانه

وقتی شرکت‌های تکنولوژی فکر می‌کنند هرچیزی رو که میشه ساخت، باید ساخت.
#چیه_آخه

حضرات تصویب کردند که بدهی آمریکا به بیش از ۳۱ تریلیون دلار برسه! به قول پیتر شیف بدهی دولت آمریکا بیشتر از بدهی هر دولت دیگه‌ای روی کره زمین نیست، بیشتر از بدهی هر دولتی در هر سیاره‌ای در کهکشانه!.. اما بقیه دولت‌ها هم چنان وضع جالب‌تری ندارند‌. این حجم از بدهی رو با مالیات نمیشه جمع و جور کرد، و لذا هیچ چاره‌ای جز خلق پول و کم‌ارزش کردن بدهی وجود نداره. اما حجم انقدر نجومیه که حتی توسل به خلق پول در ریتم متعارفش هم دیگه جوابگو نیست.

مدتی پیش در مورد بیت‌کوین نوشته بودم که اکثر مخالفان پول خصوصی دیجیتال، هنوز نفهمیدن چه انقلابی رخ داده. اما این تنها اتفاقی نیست که متوجهش نیستند. گیر افتادن دولت‌ها در باتلاق بدهی هم چیزیه که متوجه ابعادش نیستند. وقتی صحبت از تورم میشه فکر می‌کنند مقایسه با اتفاقات تاریخی راه‌گشاست.. مثلا میگن بعد از جنگ فلان هم اینجوری شد، یا بعد از رکود سال فلان هم اینجوری بود. متوجه نیستند که فرو رفتن در این باتلاق یک حادثه نیست، یه روند شتاب‌داره، و تو روند شتاب‌دار هرچی میری جلوتر (یا پایین‌تر) اوضاع به صورت تصاعدی خراب‌تر میشه.

اگه نرخ بهره رو بالا ببرند اقتصاد در رکود شدید فرو میره، و با کدوم بودجه میشه به ۳۱ تریلیون دلار بهره بالا داد؟ نهادهای رسمی عملا هیچ‌کاری نمی‌تونند بکنند با اینکه وانمود می‌کنند هنوز نقش کنترلی پررنگی دارند‌. مردم متوجه نیستند که بدتر شدن اوضاع تصمیم چند شخص نیست. بدتر شدن اوضاع سرنوشت محتوم نظام فیات بود. الان یک آنارشیست رو هم بذارید رئیس فدرال رزرو، هیچ‌کاری نمیتونه بکنه.

کشتی نوح بودن بیت‌کوین رو قبول ندارند حرفی نیست.. حداقل بفهمند که آب داره میاد بالا.

بعضی چیزها به صلاح‌شونه زیاد عمر نکنند، چون زود منسوخ شدن بهتر از با مسخرگی به بقا ادامه دادنه. پادشاهی انگلیس هم از همون چیزهاست.
قدیم نشان شوالیه رو میدادند به کسی که پرچم صلیب‌دار رو وسط تیغ و خون برافراشته نگه داشته بود. آدم‌هایی این نشان رو داشتند که وقتی از جنگ برمی‌گشتند به خاطر زیادی جراحات بدن‌شون زن‌شون رغبت نمی‌کرد باشون بخوابه. همه اون‌ کارها رو هم بدون مربی بدنسازی و سه تا متخصص تغذیه انجام میدادن. الان هم دارند نشان شوالیه میدن. چون آقا پیچ‌ها رو خوب رد می‌کنه!
البته حتی در این مسخرگی هم همه برابر نیستند. لوئیس همیلتون لایق‌تر از اون مجری برنامه‌های مستند تلویزیونه که تنها دستاوردش این بوده که با پول مالیات مردم به همه‌جای کره زمین مسافرت کنه! لوئیس خیلی جاها روی جونش ریسک کرد حداقل.

آمریکاییه نوشته ایشون چیکار کردن اونوقت که باید بشون بگیم «سِر» لوئیس همیلتون؟ یکی ازین باکره‌هایی که فکر می‌کنند کارهای روتینی که حاکمیت انجام میده اگه متوقف بشن همه‌مون از بین میریم، گفت خودت چیکار کردی تو زندگیت؟ جواب داد هیچی، زندگیمو کردم؛ ما آمریکایی‌ها برای موفقیت در زندگی شخصی‌مون تقدیرنامه نمی‌گیریم.

بچه بیا پایین به اتوکد دست نزن

#استفراغات_معماران

۱- بودجه برنامه‌های دولت داره با تورم تأمین میشه. یعنی هزینه تصمیمی که شما گرفتید رو مردم فقیر باید بدن. شما هشتصدهزار نفرید. حتی یک میلیون افزایش حقوق میشه ماهی هشتصدمیلیارد اضافه خرج. اینکه سپاهی کون‌نشور داره پنج برابر شما می‌گیره تغییری در این واقعیت ایجاد نمی‌کنه. چون مثل اینه که ریخته باشن مغازه کسی رو غارت کنند، بعد تو اون شلوغی شما هم دوتا جنس رو کش بری و بگی: کل مغازه‌ت رو جمع کردن، حالا چشمت این دوتا رو گرفت؟

۲- اینکه بعد از فشار مالی تمایل پیدا کردید که ازین کار بیرون بیایید، نه زمانی که فهمیدید دارید بچه‌ها رو تحت برنامه «داعشی که موفق شده‌ است» تربیت می‌کنید، وجهه جالبی نداره، اینطور نیست؟ چون این معنی رو منتقل می‌کنه که اگه داعش به خوبی تأمین‌تون می‌کرد، به این کار ادامه می‌دادید!

۳- من نگفتم کی لایق این شغله. گفتم وقتی موضوع درباره پوله، باید تمام صحبت در دایره منطق اقتصادی باشه. علم بهتر است از ثروته، و ما به دانش‌آموزان تعهد داریم، و ما داریم پا رو غرورمون میذاریم و میاییم سرکار و این حرف‌ها باید جمع بشه. این رو فقط درباره صنف شما نمیگم، قبلا درباره سانتی‌مانتالیزم کادر درمان هم گفته بودم.

«واقعا پشم‌ریزونه که اینفلوعنسرهای اتریوم یه بند ادای نگرانی درمیارن واسه از بین رفتن انگیزه‌های بیت‌کوین در سال ۲۱۴۰ در حالی که نمی‌دونند انگیزه‌های اتریوم همین سه ماه آینده قراره چجوری باشه وضعش».

بعضی وقت‌ها به انگلیسی‌زبان‌ها حسودیم میشه. مثلا عبارت من درآوردی کانسرن‌ترول رو نمیشه به فارسی درآورد. معنیش اینه که طرف نشون میده که نگرانه، اما نگرانیش از نگرانی نیست، میخواد با نگرانی ترول کنه. مثل کسی که می‌بینه هنوز درست رو کامل نخوندی، برای اینکه اذیت کنه میگه «آخ آخ چیزی هم که نمونده به امتحان!».

این پست خاطرتون هست؟
به زودی برای خیار هم اتفاق خواهد افتاد. فکر می‌کنم افکت سراسریش رو بعد عید ببینیم.

یه زمانی پدرم برای اینکه بگه آدم قدیم نیاز به غذای مفصل نداره میگفت نون و خیار گوجه بهترین شامه. ولی به زودی این ترکیب هم لاکچری خواهد شد.

نگرانی بسیجی‌ها از عوارض واکسن سینوفارم یکم برای من مبهمه. کی تو ایران برای دولت کمونیستی چین ماله‌کشی می‌کنه؟ بسیجی‌ها!.. چرا دولت کمونیست باید به ماله‌کشان خودش چیزی تزریق کنه که سلامتی‌شون به خطر بیفته؟

یادمه وقتی اینجا نوشتم ممنوعیت ماشین بنزینی مقدمه‌ست برای ممنوعیت خود ماشین، یکی از ایرانیان مقیم اروپا اومد با حالت «حالا تو نترس بچه خاورمیانه‌ای» گفت: اینجوریام نیست دیگه.

این رو نماینده «محافظه‌کار» مجلس انگلیس گفته: کشور باید تفکر جهان بیستمی حمل و نقل که حول محور مالکیت شخصی خودرو بود را کنار بگذارد!

اینو اشتباهی تو اقوال گذاشتم کسی متوجه نشد. انقدر گاو همه‌جا پراکنده شده که هر نقل قولی رو میشه تو اون کانال گذاشت.

کشف فرمول جدید جهش صادراتی، توسط سردبیر تجارت فردا: ریدن در اقتصاد مملکت!

یه چیزی که من فهمیدم اینه که هیچ‌ قشری به اندازه قشر صادرکننده سخنگو نداره!

صادرکننده: این چه وضعیه؟
سخنگو: خوبه برات
صادرکننده: چرا؟
سخنگو: چون من میگم

آقا چرا پنجاه درصد؟ چرا ۱۲۰ درصد نه؟

از قدیم در ایران می‌گفتند شیر درنده بهتر از شاه ظالمه، و شاه ظالم بهتر از آشوب بی‌پایانه. چون شیر فقط از روی غریزه میدره، و حد غریزه معلومه. شیر سیر میشه. اما آدم مریض سیر بشو نیست. به خرابکاری روی یکی دو تپه اکتفا نمی‌کنه. اما هرچی باشه یه نفره و میشه بش شناخت پیدا کرد و فهمید باید چیکار کرد تا قربانیش نشد. اما تو آشوب معلوم نیست قربانی بعدی کیه. چون با یک نفر طرف نیستیم.‌

این نوع نگاه تمام تاریخ ما رو تحت تأثیر قرار داده. از ترس بی‌ثباتی و آشوب، به دیکتاتورها پناه بردیم و از شر اون دیکتاتور، به حیوانات درود فرستادیم!
ادامه این چرخه جز نابودی ایران چیزی نداشته و نخواهد داشت. و نمیشه این چرخه رو شکست مگر اینکه جرئت نقد گذشتگان رو پیدا کنیم. و نمیشه گذشتگان رو نقد کرد مگر اینکه ابتدا این پیش‌فرض که نمیتونیم از حبس گذشته بیرون بیاییم رو کنار گذاشت. چون میشه ازین حبس خارج شد، اما خروجش بدون تغییرات هویتی نخواهد بود.

از تغییر مفهوم هویت ایرانی نباید ترسید. چون بهرحال تغییر خواهد کرد در طول زمان. من میگم بهتره تسریعش کرد، و با از قبل پذیرفتنش، ابتکار طراحی نسخه جدیدش رو به دست گرفت.

نیاز به عبور از گذشته، به مدل‌های توسعه هم قابل تعمیمه. حضرات صاحب‌نظر نمی‌تونند بین دو واقعیت تفکیک قائل بشن: ۱- تجربه جوامع توسعه یافته رو باید جدی گرفت ۲- لزوما تجربه بقیه به کار ما نمیاد.
و متأسفانه نفهمیدن همزمان هر دو باعث درجا زدن‌های زیادی شده. ما با دو طیف از آدم‌ها طرفیم که اصلا به مسیر طی شده بقیه کشورها اهمیت نمیدن. اغلب بیسوادهایی هستند که درک کافی ازینکه دنیای فیزیکی چطور کار می‌کنه ندارند، و یا برعکس چنان بشون اهمیت میدن که کپی کردنش در ایران به آرزوی شخصی‌شون تبدیل شده!

به عنوان مثال اینکه کره جنوبی چه کرد در نظام آموزش و پرورش خودش که امروز در یازده ماه حدود ۶۰۰ میلیارد دلار صادرات ثبت می‌کنه، خیلی مهمه؛ اما اینکه دیگه نمیشه با نظام آموزش و پرورش کره جنوبی، یه کره جنوبی دیگه در یک جای دیگه ساخت، خیلی مهم‌تره. چون امروز در یک دنیای دیگه قرار داریم.

یک نمونه قشنگ از «راه خود را پیدا نکردن» به خاطر «عبور نکردن از گذشته»، سینما بود. یادمه اون موقع که هنوز دوربین دیجیتال سینمایی به ایران نیومده بود و همه فیلمسازها غر می‌زدند که امکانات نیست (چون زیرساخت پردازش فیلم آنالوگ قابل مقایسه با کشورهایی که سینمای مطرحی دارند نبود)، به یکی از دوستان گفتم من واقعا از ته دل آرزومندم که دوربین دیجیتال خیلی سریعتر از بقیه کشورها بیاد اینجا و بیفته دست این‌ها تا ببینم چه می‌کنند. و دقیقا همون چیزی که پیش‌بینی می‌کردم و برام بدیهی بود رخ داد: به بن‌بست رسیدن سینمای ایران. البته بعد از رنگ باختن بهانه کمبود امکانات، غر زدن‌ها صرفا معطوف شد به سانسور حکومتی. اما حتی اون هم یک پوششه برای فعلا مخفی کردن این بن‌بست. و چه بسا همون سانسور حکومتی، وسیله شد برای الکی گنده کردن سینمای ایران در جشنواره‌ها. چیزی که برای مدتی واقعا خرمون کرد.

متأسفانه خیلی‌ها هنوز به این فهم نرسیده‌اند که ایران برای نجات، مجبوره در خیلی از حوزه‌ها کار جدید به دنیا ارائه کنه. از کشاورزی، تا صنعت، از فرهنگ تا هنر. مجبوره.