یه مثال دیگه از شت‌کوینیست‌ها، شاعران ایرانی این اواخر هستند که فکر می‌کنند اگه وزن غزل‌های حافظ رو رعایت کنند، شعرشون فاخر میشه!

وقتی نفهمی چرا یه مذهب کار می‌کنه و باقی میمونه، و بقیه کار نمی‌کنند، چه اتفاقی میفته؟ «رنگین‌کمانی از فرقه‌های ضاله!» اتفاق میفته.
کل این وضعیت خیتی که درست شده، و همه در حال خالی کردن جیب همدیگه هستند، حاصل از نفهمیدن بیت‌کوینه.
همین رو به یاد داشته باشید کافیه: این یک مسابقه المپیک نیست که چندتا سکو داشته باشه، و بعضیا اول بشن بعضیا دوم و سوم. این یک جنگ درباره دیزاینه، و در اون فقط قوی‌ترین دیزاین زنده میمونه. و فقط بیت‌کوین قویه.

اینکه وقتی از داستان موسی استفاده می‌کنم میگن «حالا رفرنس بهتری نبود؟» مختص این دیار نیست. مغزهای قفل شده همه‌جا هستند. یکیش هم این احمقه.. که چون یک متفکر قوی رو جزء آدم بدها میدونه، کل قابلیت‌های ذهنیش، و کل استدلال‌ها و تحلیل‌ها و برداشت‌ها و هر خروجی که داشته رو انکار یا رد می‌کنه.

صفت بینوا با اینکه فارسیه ترک‌ها بیشتر ازش استفاده می‌کنند. و معمولا در مورد کسی که نمیتونه از خودش دفاع کنه.
اما خیلی ازونایی که انگ بینوا بشون خورده، مثل آدم‌های مظلوم و فقیر، واقعا بینوا نبودند. چون به جای اینکه از خودشون دفاع نکنند، از بچه‌شون دفاع نمی‌کردند. بینواهای زیادی وجود داشتن که نمیشد بشون گفت چشم بچه‌ت انحراف داره، یا پاهاش کجه، ببرش دکتر.. باید درمان رو از الان شروع کنه، نه وقتی بیست و پنج سالش شد.
مادرم میگه اگه هم میگی یه جوری بگو ناراحت نشن!.. اما چرا باید مواظب باشم ناراحت نشن؟ چرا سلامتی یک بچه باید منوط باشه به اینکه به پدر و مادرشون بربخوره که نقصی داره، یا نخوره؟ این‌ها برخلاف ظاهرشون بینوا نیستند، چون برای دفاع از کیفیت ژن خودشون، حاضرند کیفیت زندگی بچه رو قربانی کنند.

یا من درست متوجه نشدم، یا اینکه مورد ۳ و ۲ با هم نمیخونه. اگه به افزایش یکباره عرضه پول، و سپس متوقف شدنش، نگیم تورم؛ پس به کاهش یکباره عرضه محصولات که باعث افزایش قیمت‌ها میشه هم نباید بگیم تورم.

البته من با هر دو مشکل دارم. همین الان با منطق شماره ۲ دارن میگن «فقط یه بار ۲ تریلیون دلار به حجم پول اضافه کردیم، و تموم شد. پس سطح عمومی قیمت‌ها یه مدت کوتاهی افزایش پیدا می‌کنه، و بعد از مدتی‌ همه‌چیز با سطح جدید تنظیم میشه، و بعد ازون تورم نخواهیم داشت!». ولی این یه ژیمناستیک کلامیه. شما ترجیح میدید هر سال مرتب ۱۰ میلیارد دلار به عرضه پول اضافه بشه، یا هر ده سال ۱ تریلیون دلار؟

منطق شماره ۳ هم قدرت خرید رو لحاظ نمی‌کنه. اگه کارگران صنایع چوب به مدت شش ماه اعتصاب کنند و تولید تخته به شدت افت کنه و قیمتش بالا بره، معنیش این نیست که تورم داریم. به همون مقداری که چوب کم شده، مبلمان کمتری هم ساخته شده. پس اونی که قرار بود در این شش ماه مبل بخره، با پولش میره تلویزیون میخره، و عرضه تلویزیون بیشتر میشه، و قیمتش پایین‌تر میاد (البته مثال تلویزیون مثال خوبی نیست چون وابسته به صنعت نیمه‌هادیه، و صنعت نیم‌هادی خیلی متمرکز و کم‌تنوعه و به سختی میتونه ظرفیت تولید رو بیشتر کنه). اگه فردا اپل قیمت همه محصولاتش رو دو برابر کنه، شما فقیرتر نمیشی. فقط اپل نمیخری.
ضمنا بعد از حل مشکل عرضه محصول، قیمت دوباره برمیگرده سرجاش. همونطور که قیمت تخته در آمریکا برگشت. اما با تورم، قیمت دیگه برنمیگرده.


https://t.me/RahbordChannel/1936

افزایش قیمت‌ها بدون تورم من رو یاد مسئله‌ای میندازه که در دنیای عکاسی سر اون با عکاسان زیادی درگیر بودیم‌. داشت رزولوشن سنسور دوربین‌ها خیلی بیشتر می‌شد و عکاسانِ معمولا سالخورده‌تر می‌گفتن ما رزولوشن بیشتر نمیخوایم، چون کیفیت عکس میاد پایین! حالا بیا به اینا بفهمون سایز سنسورت همونه عزیز جان، همونقدر نور داری جمع می‌کنی.. فقط حالا همون مقدار نور داره تو تعداد بیشتری از ظروف قرار می‌گیره.

درس‌های دانشگاه‌تون قدیمی هستند. تعداد پیکسل‌ها چندین برابر شده، اما نسبت نویز به سیگنال ثابت مونده. اون نویزی که امروز در تصویر می‌بینید نویز الکترونیکی نیست، نویز طبیعته. ذرات نور به صورت رندوم پخش میشن، مثل قطرات باران که رندوم میریزن زمین. هرچه تعداد ظروف بیشتر باشه، این رندوم بودن با دقت بیشتری ثبت میشه. بنابراین عکس ۵۰ مگاپیکسلی با سنسورهای جدید رو اگه با نرم‌افزار کوچک کنیم که بشه ۱۲ مگاپیکسل، نویزش به اندازه سنسوری که خودش ۱۲ مگاپیکسل بود میشه، با این مزیت که یک عکس ۱۲ مگاپیکسلی شارپ‌تره. یعنی لبه‌ها تیزتر و شفاف‌ترند. چون از حجم بیشتری از دیتا به دست اومدن.

نامزد خاشقچی: لطفا برنامه خود را به جای جده در دوحه برگزار کن. سالن‌های کنسرت آنجا توسط برده‌های حرفه‌ای ساخته شده‌اند.

اخوانیِ دیوث.


اوخ.. اشتباه شد اینو باید تو اقوال میذاشتم.

کره جنوبی ۸۴ درصد متریال لازم برای باتری رو از چین وارد می‌کنه. حالا می‌ترسند دولت فخیمه کمونیست بزنه به سرش و محدودیت‌های صادراتی بذاره و دست اینارو بذاره تو پوست گردو. حالا وزارت صنایع کره «پروژه تحقیقات درباره شبکه تأمین مواد اولیه باتری» رو شروع کرده، تا حضرات کارمند دولتی کشف کنند چطور میشه وابستگی و ریسک رو کاهش داد!

بکی نیست بپرسه اون شرکت خصوصی که بقائش در بازار لنگ اینه که اتفاقی برای تأمین نیفته تا الان راهی برای کاهش ریسک پیدا نکرده، حالا کارمند تو که دنیا رو هم آب ببره سر ماه حقوقش رو می‌گیره و میره خونه میخوابه، میخواد پیداش کنه؟

در حالی که ایران یکسال گذشته رو مشغول بتن‌ریزی در بیابان جهت احداث خط تولید واکسن بود و نهایتا همون سینوفارم رو با برچسب فارسی تحویل داد، فقط دو شرکت استارت‌آپ کره‌ای در حوزه بیوتکنولوژی که راه‌حل‌هایی برای تست کرونا ارائه می‌کنند، هر کدوم ۸۰۰ میلیون دلار فروش ثبت کردند!

(بعد دولت‌شون میخواد به این بخش خصوصی زرنگ و فرصت‌طلب راه و چاه یاد بده!)

خودروسازها دارند به عمد، بله به عمد، از پیانو بلک، یا پلاستیک مشکی براق، برای داشبورد و کنسول استفاده می‌کنند، تا حس لاکشری فیک ایجاد کنه، که علاوه بر اینکه انعکاس نوری که ایجاد می‌کنه آزاردهنده‌ست، خیلی زود خش میفته و حالت کهنه پیدا می‌کنه. اینکه طرفداران محیط‌زیست چرا به این روند اعتراضی نکردن تا الان، جای تعجبه. شاید فکر کردند خیلی موضوع بی‌اهمیتیه. اما کهنگی ظاهری روی تصمیم خیلی از مردم برای فروش ماشین دست دوم‌شون تأثیر داره.
ازونجایی که شبکه قطعه‌سازان دنیا دارند به شکل انبوه این متریال رو تولید می‌کنند، استفاده بیش از حد ازش رو به زودی در آشغال‌های وطنی هم خواهیم دید.

با اینکه برای پروژه زدکش (یا زیکش، اگر در آمریکا هستید) امیدوار بودم، اما یه چیزی هم یاد گرفتم. باید ایده‌های نو رو امتحان کرد، اما همونطور که اسپین‌آف در دنیای رسانه و سرگرمی جواب نمیده، در این حوزه هم جواب نمیده. وقتی یک فیلم یا سریال اصطلاحا «می‌گیره»، تهیه‌کننده طمع می‌کنه تا برای سود بیشتر یکی از کاراکترها رو جدا کنه و یه فیلم و سریال جداگانه ازش دربیاره. اما این محصول ثانوی، هیچوقت مثل محصول اولیه موفق نمیشه. کسانی که فکر می‌کردند محصول اولیه یه چیزی کم داره، در حاشیه‌اند. برآوردن توقع اون جمع حاشیه‌ای، فقط همون جمع رو راضی می‌کنه. برای ساخت چیزی بهتر از محصول اولیه، باید محصولی ساخت که داستان رو عوض کنه. بیت‌کوین داستان پول رو عوض کرد. زدکش این کارو نمی‌کنه. فقط یه جمع حاشیه‌ای که یک مطالبه خیلی خاص داشتند (هویت برای دولت معلوم باشه اما برای بقیه مردم معلوم نباشه) رو راضی می‌کنه.
اگه روزی بخواد چیزی بهتر از بیت‌کوین ساخته بشه، باید داستان رمزارز رو عوض کنه.

اومدن دانشجوی دانشگاه شیکاگو رو خفت کنند و کوله‌پشتیش رو ببرن، زدن کشتنش. حالا دانشجوها، که اغلب آسیایی‌ هستند، تجمع کردن که این چه وضعیه امنیت نداریم.‌ همینا پارسال تجمع کرده بودند و می‌گفتند پلیس بده، حذفش کنید!

دوران ما، دورانیه که در اون همه بچه هستند. بچه‌های بیست ساله، سی ساله، چهل ساله، پنجاه ساله، و حتی شصت ساله. رفتار، گفتار، پندار، منطق، ری‌اکشن.. همه متعلق به خردسالانه.

نوشته مردم مجسمه توماس جفرسون هم آوردن پایین. واقعا چه ارزشی داره برای جامعه‌ات زحمت بکشی وقتی قراره همون جامعه بعدن تف کنه بت؟


متوجه نیستند.
اول اینکه مردم آمریکا اون مجسمه رو نیاورده پایین. یه اقلیتی از اوباش آوردنش پایین، و اگه فکر می‌کنید یک پدیده جدیده به اندازه کافی تاریخ نخوندید. انقلاب بلشویک‌ها در روسیه هم عملا توسط اوباش انجام شد، نه «مردم مستضعف و کارگر». همونطور که مائوئیست‌ها در چین اوباش و قمه‌کش بودند، ولی به خودشون می‌گفت مردم! در قرن بیستم این آدرس غلط همیشه موفق بود چون انحصار روایت هم دست همون اوباش بود. مثلا در ایران خودمون در مورد کودتای ۲۸ مرداد برای همیشه این انگ رو به مردم ایران زدند که صبح میگن مرگ بر شاه عصری میگن زنده باد شاه، یا برعکس، در حالی که مردم نشسته بودن تو خونه و این اوباش بودند که داشتند شعار می‌دادند. اما چون اینترنت وجود نداشت، این انگ چسبید به ما و همونطور باقی موند.

دوم اینکه این روحیه یک آدم بازنده‌ست که جنگ امروزش رو معطل قضاوت آیندگان کنه. اون کاری که امروز باید انجام داد، باید انجام داد؛ اینکه در آینده چه اتفاقی میفته خارج از اندازه ماست. اون هم آینده‌ای که یک نقطه ثابت نیست و خودش آینده‌ای داره، و اون آینده باز آینده‌ای داره. شاید دویست سال بعد، و پس از دفن اوباش در زیر خاک، دوباره اسم جفرسون همه‌جا پخش شد، کی میدونه؟ ابراهیم وقتی دعا می‌کنه خطاب به خدا میگه کاری کن از نسل من آدم ناجور درنیاد. نمیگه قبیله‌م یا جامعه‌ام یا امتم رو سالم نگه‌دار. میدونه همینکه یک استاندارد رو بتونیم نسل به نسل تو خانواده خودمون حفظ کنیم، هنر کردیم! حفظ کردن یک استاندارد تو یک جامعه چندمیلیونی اونم در دراز مدت، فانتزیه.

⚠️ اگه مبتلا به صرع یا چیز مشابه هستید ویدئو رو پلی نکنید.

تست رگباری فلاش با نیکون Z9 که شاتر مکانیکی نداره، و تنها صدایی که شنیده میشه صدای لامپ‌های فلاشه.

سه تا روضه‌خون، دو تا دزد، دوتا شارلاتان، و یه قاتل! لازمه تا نظرات یک بیسواد درباره اینکه دانشگاه باید چطور اداره بشه رو تبیین کنند.

«حبیب‌ فدایی جونقانی، فعال سیاسی و مدنی بختیاری: ما با مردم اصفهان دشمنی نداریم، مردم اصفهان برادران ما هستند، آب را عده‌ایی مافیا، خودکامه و...برده‌اند».


مگه نمیشه برادر با برادر دشمن بشه حبیبی؟ مگه برادرا سر ارث پدر همدیگه رو پاره نمی‌کنند؟ مافیا نبود هم این دعوا وجود داشت. اون‌ها دارند با آبِ خوردن شما کشاورزی می‌کنند، و کارهایی که باید در سواحل انجام می‌شد نه وسط بیابان. مشکل شما بعد از حکومت، دقیقا همون اصفهانی‌هایی هستند که شما رو مستحق آب زیر پاتون نمی‌بینند. همونطور که مشکل ما کرجی‌ها، تهرانی‌هایی بودند که آب دو سد بزرگ‌‌مون رو طوری بردند که انگار ما وجود نداریم! شما تازه دارید حس وجود نداشتن رو تجربه می‌کنید. و البته هرچقدر هم فریاد بزنید بی‌فایده‌ست.. همونطور که برای ما کرجی‌ها بیفایده بود. تازه مجموعه ما خیلی پرجمعیت‌تر و پولدارتر از شما بود.

این یکی از برادراته حبیب

در فقدان اینترنت، نسل گذشته ما دروغ‌های ساده‌ای به خودشون می‌گفتند، که صنف روحانیت می‌تونست تأمینش کنه. اما الان نیاز به دروغ‌های پیچیده‌تری دارند، و کسی نیست دروغ پیچیده تأمین کنه.
فیلمبرداری از خرید روزانه به یکی از سوژه‌های متداول یوتیوب تبدیل شده و خیلی‌ها فقط از همین طریق دنبال‌کنندگان زیادی برای خودشون جمع کردن. هر از گاهی ویدئوهایی ازین ژانر به مادرم نشون میدم. این مورد آخری، طرف نیاز یک ماهش رو یکجا از فروشگاه خرید و آورد خونه. اون اقلامی که نیاز به فریزر دارند رو گذاشت تو یک فریزر صندوقی، چون یخچال ساید بای سایدش جا نداشت! برای اینکه جنس‌های جدید رو بذاره کنار قبلی‌ها، مجبور شد کمی جابجایی انجام بده، و یه سری‌شون رو آورد بیرون تا مرتب‌تر بچینه. مجموع جنس‌های یخ‌زده قبلی و جنس‌های تازه خریداری شده قالیچه کف اتاق رو پر کرد.
به مادرم گفتم فریزر بقالی‌های محله ما انقدر جنس دارند؟ .. و چشماش بسته شد از شدت خنده.

اما همیشه بعد از خنده سرش رو به نشانه تعجب تکون میده. حتی بعضی وقت‌ها با حالت شوخی میپرسه همه اینارو میخورن؟ اون دروغ ساده که «گرفتاری همه‌جا هست و فقط ما ایرانی‌ها درگیر نیستیم» جلوی چشم‌هاش آب میشه. و اینکه نه فقط در مقایسه با شهروند کاملا عادی آمریکایی با شغل عادی، بلکه در مقایسه با شهروندان خیلی از کشورها، ما عملا روزه‌ایم، و روزی دو سه بار افطار می‌کنیم، در برابرش به تصویر کشیده میشه.

اگه اون نئاندرتال میاد میگه آمریکا ۴۰ میلیون کارتن‌خواب داره، یه تلاش ترحم‌برانگیز برای دادن تنفس مصنوعی به اون دروغ‌های ساده و قدیمیه.

بهتره همه رو شیطان فرض کنی و تصادفی با چندتا فرشته برخورد کنی، تا اینکه همه رو فرشته فرض کنی و بعدن تعداد زیاد شیاطین سوپرایزت کنه.

میگن آنارشیسم از دل دموکراسی درنمیاد، چون هیچ‌کس به از هم پاشیدن دولت مرکزی رأی نمیده.

اونی که این ادعا رو داره نباید از تست کردنش بترسه قاعدتا، نه؟ حالا نخواستیم آنارشی ایده‌آل به رأی گذاشته بشه و دولت از هم بپاشه.. دولت ترکیه بیاد رفراندوم بذاره که آیا می‌پذیرید که ماین، خرید، فروش، معامله، پس‌انداز و تجارت با بیت‌کوین یا هر رمزارز معتبری در آینده، قانونی باشد؟.. جرئت دارند این کارو بکنند؟ تازه کسی نخواسته بیت‌کوین جایگزین لیر بشه.. فقط پرسیده بشه که مایلید لیر مجبور شود با یک ارز دیگر رقابت کند؟.. جرئت دارند این رو به رفراندوم بگذارند؟