از خواننده کانالم انتظار دارم انقدر باکره نباشه.
هیچ‌کدوم از ایالت‌های دموکرات دنبال انحلال پلیس یا کم کردن بودجه‌ش نیستند. بلکه دو هدف دارند. ۱- تصفیه پرسنل دولت شهری از قشر محافظه‌کار و یکدست و همسو کردن همه‌شون با حزب، و ۲- فربه‌تر کردن بازوی امنیتی دولت شهری، و بسط کار پلیس به بیشمار وظیفه دیگه: پلیس خشونت خانگی، پلیس افسردگی، پلیس پرخاشگری، پلیس نزاع کلامی، پلیس زباله، پلیس اوردوز، پلیس سلامت، پلیس محیط کار، پلیس حمل و نقل عمومی، پلیس نژادپرستی، و در نهایت پلیس اندیشه!

لازم نیست بگید «خودم میگم اسراییل فرشته نیست» تا بعدش بگید آرمان فلسطین مکان هندسی دیکتاتورها و قلدرهاست. در گفتن واقعیت مثل سگ هار باشید. نه گربه‌ای که چنگ میزنه و انتظار داره نوازشش کنند.
دو جور بیان داریم. یک‌جورش مثل بلندگوعه. فقط آمپلیفای می‌کنه و میده بیرون. یک‌جور دیگه‌ش اینه که میخواد از چیزی که میگه برای خودش کاراکتر بسازه. بیشتر مردم در حالت دوم هستند. بیان‌شون این نیست که ایکس مساوی ایگرگ است. بلکه اینه: ببینید دوستان، من آن کسی هستم که می‌گوید ایکس مساوی ایگرگ است!.. خود تساوی ایکس و ایگرگ به حاشیه میره. اصل مطلب میشه اینکه من چه جور آدمی هستم!
کاراکترتون رو نباید خودتون اعلام کنید. باید در درازمدت دیده بشه. و اگه کسی در درازمدت نتونست ببینه، با اعلام کردنش هم قانع نخواهد شد.

همون دانشگاهی که به سفارش سپاه پاسداران نظرسنجی انجام میده، به یک دستاورد دیگه در تفکیک نژادی هم رسیده، و در آمار دانشجویان تازه پذیرش کرده خودش، دسته‌بندی خجالت‌آور «رنگین‌پوستان منهای آسیایی‌ها» رو ابداع کرده! جانوران آکادمیک هیچ فرصتی رو برای نشون دادن اینکه دانشگاه‌ها چه غده‌های چرکی هستند از دست نمیدهند.

وزیر خزانه‌داری: فدرال رزرو اجازه نخواهد داد تورم دوران دهه هفتاد برگرده.

توجه دارید؟ دولت داره برای بانک مرکزی تکلیف تعیین می‌کنه. اینکه این فقط یه عوافریبی است برای اینکه بعدن بگن تورم میتونیست بیست درصد باشه، ولی ما تو ده درصد نگهش داشتیم پس قدردان دولت عزیزتان باشید، یه بحث دیگه‌ست‌. فعلا موضوع مهم‌تر تعیین تکلیف برای بانک مرکزیه، که قبلا وانمود می‌کردند از حاکمیت استقلال داره!

پفیوزترین اشخاصی که در دو سه سال اخیر دیدم اقتصادخونده‌هایی بودند که یک نهاد دولتی یا شبه‌دولتی ماهیانه حقوق‌شون رو واریز می‌کنه و تا الان هیچ ریسک اقتصادی رو تجربه نکردند، بعد به کارگری که با چشم خودش داره می‌بینه که قدرت خریدش کم شده میگن: تو نمی‌دونی نظام پولی چجوری کار می‌کنه، تورم اونجوری که فکر می‌کنی محاسبه نمیشه.
دو سه سال قبل فکر می‌کردم باید با این‌ها بحث کرد. اما خیلی ذهنیت خامی بود. این‌ها دشمن مردم هستند و با دشمن نباید بحث کرد. حداقلی‌ترین کار اینه که بشون توهین کنیم.

ایران‌خودرو در شش ماه اول امسال ۱۹۱۵۰۰ دستگاه فروش داشته، و ۴۷هزار دستگاه تو پارکینگش دپو شده. یعنی در هر ماه، به اندازه تولید یک هفته رو بردن گذاشتن تو پارکینگ!
شرکتی که ورشکسته‌ست و مدعیه روزی ۸ میلیارد تومن ضرر ناخالص میده، این کارو نمی‌کنه.

دولت، حتی از نوع محلی، یه لیوان رو میخواد جابجا کنه مراسم می‌گیره! تو یکی از شهرهای چین میخوان ۱۳ دستگاه آسانسور نصب کنند برای آپارتمان‌های پنج شش طبقه که آسانسور ندارند و ساکنین‌شون پیر شدن و نمیتونند از پله بالا پایین برن. بله ۱۳ تا دونه! و برای این کار بزرگ و حماسی، یه کپه خاک آوردن ریختن، مقامات بیل میزنند توش که «با رمز یا مائو ادرکنی! شروع کردیم».

همه‌ این‌ مسخره‌بازی‌ها فقط برای یه مشت آدم صغیر و ضعیف‌الذهن، نرمال به نظر میاد.

برای ایدئولوژی پوچ‌تون حتی نمی‌تونید عناوینی انتخاب کنید که روتون بشه بعدن روی سنگ قبر قربانیانش بنویسید.

تو فون‌بوکش انقدر اسم هست که قرار باشه همه‌ رو یک‌جا ملاقات کنه تو یه سالن کشتی جا نمیشن. با هرکسی میتونه آشنا بشه، و شاید بعدن همکار. به من می‌گفت روابط عمومی تو ضعیفه!.. و خودم تأییدش می‌کردم.
اخیرن می‌خواست بره بازار تهران چیزی بخره، گفتم برای من جز کمردرد چیزی نداره اما بذار بات بیام. اما گفت نه حاجی، اوکیه. تنها رفت، و دقیقا همونجوری که پیش‌بینی می‌شد انداختند بش.
گفتم روابط عمومی چی شد؟ پنجاه درصد مهارت اجتماعی اینه که بتونی قانع‌شون کنی. پنجاه درصد بقیه‌ش اینه که نذاری قانعت کنند.

بیشتر اون‌هایی که با تعاریف عرفی موفقند، موفقیت‌شون رو تنها مدیون خودشون نیستند. زندگی‌شون جوری چرخ خورده که که بیشتر، پنجاه درصد اول لازم بوده. اگه یه جور دیگه چرخ میخورد که پنجاه درصد دوم لازم باشه، شاید الان افتاده بودند گوشه خیابان.

آدم باید چک کنه که مغزش کجاها رو خوب پوشش نمیده. نمیشه به یک نقشه جامع دست پیدا کرد، اما چک کردن مداوم رو نباید متوقف کرد.

یه بچه هفده ساله رو که در بلبشوی چپ‌های خیابانی، در دفاع از خودش و مردم محله‌ش دونفر رو کشت، به صلابه کشیدند و این تازه فهمیده که موضوع تیراندازی یه نژاپرست سفید به سمت معترضان سیاه‌پوست نبوده. بلکه دوتا سفید رو کشته! و از خودش متعجبه که چرا با اینکه تحصیلکرده‌ست انقدر معکوس فهمیده داستان رو.

وقتی در دراز مدت چک نکنی که مغزت کجاها رو خوب پوشش نمیده، یه وقتی میفهمی ذهنت رو به بازی گرفتن که ممکنه دیر شده باشه. مثل آدمی که تو پارتی مست می‌کنه و بش تعرض می‌کنند و متوجه نمیشه.. و وقتی صبح همه‌چی از سرش پرید از خودش میپرسه «چطور اجازه دادم به واژنم دست بزنند؟».

پولسازی با امضاء و استفاده از جراح خارجی به دهانش مزه کرد.

وقتی رهبرشون معنی قرآنی «مستضعف» رو طوری تغییر میده که فقط از عبید زاکانی برمی‌اومد، طبیعیه که تعریف نماز جمعه رو هم به تعریف کلاس یوگا نزدیک کنند.
از شقی‌ترین افراد روی زمین همین انتظار رو دارم.

https://t.me/AnimalsQuotes/2454

مجتمع مسکونی را شبیه پارکینگ طبقاتی بسازید و فینالیست جایزه بزرگ ساختمان‌سازان استرالیا شوید.

#استفراغات_معماران

در دهه سوم قرن بیستم روسیه بهشت چپ‌ها و آتئیست‌ها بود، و اروپای غربی بهشت راست‌ها و ناسیونالیسم مسیحی. الان و در دهه سوم قرن بیست و یکم، جای این‌ها فلیپ شده. روسیه شده مدافع راست‌گرایی، محافظه‌کاری، ملی‌گرایی و مسیحیت ارتودکس. و اروپا شده جبهه چپ‌گرایی و دین‌گریزی و رفرمیسم افراطی.
آزار اتحادیه اروپا با سیل مهاجران خاورمیانه‌ای که داره بلاروس انجام میده (چون موثر بودنش رو قبلا از طریق اردوغان دیده‌اند)، یک نوع تست استقامت برای ایده‌های قرن بیست و یکمی اروپا هم هست. اگه به ایده‌های سوسیالیستی مهاجرت باور دارند، نباید اقتدارگرایانه مرز رو ببندند. و اگه بخوان از ورود مهاجر مهاجم جلوگیری کنند، باید به ناسیونالیسم متوسل بشن.‌ از قضا خط مقدم این مقاومت مرزی هم لهستانه، که نه تنها برای دفاع، متوسل به همون ناسیونالیسم راست‌گرایانه‌ست که برلین و بروکسل تا الان «خطرناک» توصیفش می‌کردند، بلکه سربازان لهستانی دارند انگیزه اصلی رو از دفاع از میهن «مسیحی» لهستان می‌گیرند، تا جایی که کشیش تا لب مرز اومده و براشون دعا میخونه!
کمدی تاریخی بامزه‌ای شده که به همون کشوری که چون به خاطر مسیح با سقط جنین مقابله می‌کنه بش می‌گفتند «کندوی افراطیون» و تهدیدش کردند که تحت فشار اقتصادی قرارش میدن، بگن به خاطر مسیح جلوی این لوکاشنکو دیوانه بایستید!

ناسیونالیسم اروپایی، حتی با وجود رشادت‌های لهستانی و مجارستانی، قابل احیاء نیست. و گرنه مردم آلمان انقدر بی‌اعتنا نبودند به فعال شدن دوباره پایگاه موشک‌های هسته‌ای آمریکا در آلمان، که اجازه‌ اولیه‌ش در جنگ جهانی دوم صادر شده، و هر کشور دیگه‌ای بود حداقل بخشی از دانشجویانش می‌ریختند خیابان برای اعتراض به این دهن‌کجی به حاکمیت ملی.
اما ایمان مسیحی، چیزیه که نمیشه نیاز به اون رو خیلی پشت گوش انداخت.

نه، هنوز نفهمیده. نمیگه اصلا نمیشه قیمت‌ها رو کنترل کرد. فقط میگه اینجوری نمیشه.
این‌ها گنجینه واژگان‌شون هم قرضیه. «کنترل دستوری» نمی‌دونستن چیه که. فقط شنیده بودن تو دانشگاه این عبارت استفاده میشه و مثل اینکه خیلی مفهوم مثبتی نداره. ما در لایه اول واقعیت رو داریم. در لایه دوم جانوران آکادمیک رو.‌ در لایه سوم کاریکاتوری جهان‌سومی از آکادمی رو داریم، و در لایه چهارم چوپون‌هایی که با تکرار مجموعه‌ای از واژگان، خودشون رو از لایه سوم معرفی می‌کنند. یه لایه پنجمی هم داریم که باورشون میشه لایه چهارمی‌ها متعلق به لایه سومند.

آرنولد یه ویدئو داره درباره وزنه زدن‌. میگه اونایی که ورزش نمی‌کنند میگن وقت نداریم، ولی یک روز بیست و چهار ساعته، شش ساعتش رو بخوابید میمونه هجده ساعت برای کار و خانواده و تفریح و کتاب و این چیزا. حتما میشه اون وسط یه وقتی برای کار روی بدن‌تون پیدا کنید.
کی میتونه با این حرف حساب مخالفت کنه؟
من.
چون حرف حساب نیست. و شاهدش؟ خود آرنولد. یک عمر وقت داشت روی ذهن خودش کار کنه، اما هنوز خیلی از چیزهایی که یک مرد سالخورده باید میفهمید رو درک نمی‌کنه. اگه هر روز پونزده دقیقه ذهن خودش رو به چالش می‌کشید، الان یه کنفوسیوس فیت بود!

دقیقا به همون دلیل که مردم برای توسعه ذهن‌شون وقت نمیذارن، برای توسعه بدن‌شون هم وقت نمیذارن. و اون نداشتن دیسیپلین در زمان نیست. اگه اینطور بود ارتشی‌ها در جسم و روح، سرآمد جامعه بشری می‌بودند. ولی از همه روان‌پریش‌ترند.
مردم بدن یا ذهن‌شون رو به چالش نمی‌کشند چون نمیخوان شراب مسموم ضعف رو سر بکشند. ورزش، از نگاه فیزیولوژیست، گردش خون و اکسیژن‌رسانی و ترشح هورمونی و این چیزها رو افزایش میده و انگیزه آدم رو بیشتر می‌کنه. اما برای کسی که در چالش قرار گرفته، ورزش فقط یادآوری این واقعیته که چقدر ناتوانه. با نوار قلب نمیشه فهمید طرف داره در برابر چه نیرویی از یأس مقاومت می‌کنه.

میشه سال‌ها در دهکده‌ای در مجاورت یک جنگل انبوه و تاریک زندگی کرد و هیچوقت پا به اون جنگل نگذاشت. میشه حتی افسانه ساخت که هرکی پاش رو اونجا گذاشته دیوانه شده. تا جرئت نکردن به ورود به جنگل رو با این افسانه‌ها توجیه کنه.

میشه مغز رو تست نکرد که چقدر نمیتونه.

وقتی هیچوقت انشائت خوب نبوده، اما همشون رو با «قلم در دست می‌گیرم و انشای خود را آغاز می‌کنم..» شروع کرده بودی و هیچوقت بت کمتر از هجده ندادند و فکر کردی نویسنده‌ای.

هیچ‌کدوم از اقتصادخوانده‌ها، اعم از گونه وراج، گونه میرزابنویس، گونه نمودارباز، و گونه کلش آو کلان، درباره اتریوم چیزی نمیگن. وال‌استریتی‌ها، کشیش‌های بروکسل، کفتارهای لندن، و خبرمالگان حوزه فاینانس هم چیزی درباره‌ش نمیگن. انگار وجود نداره. اما همشون هرروز که از خواب بیدار میشن، یه زری درباره بیت‌کوین می‌زنند. موضوع فقط دفاع از قلعه دلار و یورو نیست. موضوع اینه که فقط بیت‌کوین اجتماعی ساخته که در اون حتی یه بچه هفده ساله میگه «دولت گه خورد». از انقلاب فرانسه به این طرف، هیچ‌وقت این طیف متکثر از شهروندان در برابر دولت دموکراتیک انقدر گستاخ نشده بوده. اون‌ها ازینکه نُرم نظام پولی تغییر کنه، نگران نیستند. اتفاقا خودشون دنبال تغییرش هستند. بلکه میخوان یک نسل یاغی بوجود نیاد. و اگه اومد، سرکوب بشه.

مردم فکر می‌کنند اینکه «باید از شهر فرار کرد» یه موضوع جدیده. هوراس، شاعر دوران امپراتوری روم، پنجاه سال قبل از میلاد مسیح نوشته بوده یه تکه زمین خارج شهر داشته باشم، یه باغچه نقلی توش داشته باشم که آبش هم به راه باشه، دیگه چی میخوام از خدا؟
حتی اون زمان مفهوم «روحیه روستایی» وجود داشته، و ازینکه گسترش شهر داره مردانی با این روحیه رو منقرض میکنه متأسف بودند. البته نه اون‌هایی که در شهر داشت بشون خوش میگذشت. بلکه کسانی مثل هوراس که میفهمیدن زندگی شهر، دیگه زندگی مطلوب آدمی که ذهنش خوب کار می‌کنه نیست.

تو قسمت مقالات یکی از مجلات پربازدید سوئیسی، یه مطلب هست درباره اینکه وقتی لباسی که چرکه ولی هنوز زوده بندازیم ماشین رو بندازیم رو صندلی، یواش یواش عادت میکنیم به این صحنه و تعدادشون بیشتر میشه! یه مطلب دیگه هم هست درباره یه خانوم وکیل که کارش اینه که هرروز یه شرکت رو به بهانه گرم کردن کره زمین مورد آزار قضایی قرار بده، و یه جوری درباره‌ش حرف میزنه که انگار یه ماجراجویی شیرینه! یه مطلب دیگه هم هست که بعضی‌ها دوچرخه‌های گرون میخرن و همسرشون شاکی میشه که چرا انقدر پول به دوچرخه دادن و کار ممکنه به طلاق بکشه! یه مطلب دیگه هم هست درباره یه مشروب فروشه که بساطش رو جمع کرده و میخونه‌ش رو تبدیل کرده به ایستگاه واکسناسیون و به دولت کمک می‌کنه!


سطح دغدغه و درگیری‌ها، مغز آدم رو داغ می‌کنه.

جمعیت سوئیس اندازه جمعیت تهرانه.‌ با اینکه ۷۴ درصد بالای ۱۲ سال دو دوز واکسن رو زدن (استان گیلان ما هم در همین رنج قرار داره الان)، هرروز داره ۴ هزار کیس جدید گزارش می‌کنه. اگه در کشوری که مثل اینجا همه در بین همدیگه نمی‌لولند، ۷۴ درصد واکسناسیون بعلاوه ایمنی طبیعی مبتلایان که ۳۰ درصد جمعیت هستند، نمیتونه جلوی ادامه شیوع رو بگیره، هر ادعایی مترادف «بقیه مردم هم بیان واکسن بزنند تا ریشه‌کن بشه» مهملی بیش نیست.