چهارصد و اندی سال پیش، مدرک دکترای دانشگاه پادووا ایتالیا، از مدارک امروزی خیلی قشنگ‌تر بوده. انقدر کار شاقی بوده دکترا گرفتن که یکی ساعت‌ها می‌نشسته صفحه رو طراحی می‌کرده. و البته نصف مساحتش رو با «به نام مسیح» پر می‌کرده.
چی فکر میکردند، چی شد.

ظاهرا گیرشیفت رانا اتوماتیک با خود فرمون نمیچرخه و ثابته! یعنی موقع دور زدن به صلاحته که دنده رو منوال عوض نکنی، فقط تو اتوبان عوض کن!

مشخص نیست به چه علت ماشینی که کشورهای فقیر حتی حاضر نیستند تاکسیش کنند، باید اسپورت! به نظر برسه.


https://t.me/MAJALLEH_KHODRO/61785

اگه یک فاشیست بودم و قرار بود با حرف زور میزان آلاینده‌ها کاسته بشه، و این کار رو به من میسپردند، به این ترتیب عمل می‌کردم:

- ممنوعیت اظهارنظر سلبریتی‌ها و همه مقامات لشکری و کشوری درباره اقلیم و محیط‌زیست (هیچ‌کس اجازه نخواهد داشت به نمایندگی از جامعه علمی حرف بزنه، جز خود محققین. محققین هم حق برگزاری کنفرانس عمومی نخواهند داشت).

- ممنوعیت انتشار عنوان یا متن مقالات علمی و تحقیقی درباره اقلیم در رسانه‌های غیرتخصصی و مطبوعات رایگان (لازم نیست همه‌چیز را مردم بدانند، حاکم بدونه کافیست).

- ممنوعیت تمام پروازهای زیر ۶۰۰ کیلومتر (هیچ‌کس انقدر آدم مهمی نیست که لازم باشه سفر شش ساعته‌ش به چهل دقیقه کاهش پیدا کنه). ممنوعیت صندلی‌های فرست‌کلاس و بیزینس کلاس. ممنوعیت هر نوع جت شخصی.

- لغو همه مقررات محیط‌زیستی نیروگاه‌های اتمی. اخذ مالیات از شرکت‌ها، معادل هزینه ساخت تعداد کافی از راکتورهای اتمی که سهم انرژی هسته‌ای رو به ۶۰ درصد برسونه، تقسیم بر بیست سال، تقسیم بر تعداد شرکت‌‌هایی که بالای ۱ میلیارد دلار فروش سالانه دارند.

- ممنوعیت ساخت بناهای مرتفع‌تر از ۲۰ متر تجاری، و ۱۰ متر مسکونی. ممنوعیت استفاده از بتن به جز فنداسیون. ممنوعیت استفاده از هرنوع آجر. ممنوعیت استفاده از پلاستیک و سرامیک در نما، پنجره‌ی بدون تراس یا سایه‌بان، و استفاده از هرنوع وسیله گرمایشی سرمایشی غیربرقی.

- حذف دفعی تمام بلوارهای شهری و ساخت معابر مخصوص دوچرخه‌سواری (حتی اگه انجامش نیاز به استفاده از ارتش داشته باشه. حبس و شکنجه هر کسی که مخالفت کنه). تردد داخل شهری زیر ۲۰ کیلومتر فقط با دوچرخه. بالای ۲۰ کیلومتر و افراد سالمند و معلول فقط با خودروهای برقی.

تحریم جام جهانی قطر چنان مطرح نشده از دستور کار خارج شد که انگار موضوع درباره نحوه جمع‌آوری زباله بوده، نه برده‌داری در قرن بیست و یکم! و چه بسا اگه لو می‌رفت برگزارکننده جایی در امر واکسیناسیون کوتاهی کرده یا خواهد کرد، تا الان سه بار مجازات شده بود.‌ از فیفایی که کاملا واقفه تمام مانع‌تراشی‌های طالبان ایرانی برای حضور زنان در ورزشگاه صرفا بهانه‌هایی خنده‌دارند و خودش رو به کوچه‌‌علی‌چپ میزنه، انتظار نمیره ککش بگزه ازینکه این «زیرساخت‌های ورزشی که در لبه تکنولوژی قرار گرفته‌اند» چطور ساخته شده‌اند، و اگه حتی معلوم می‌شد به سبک امپراتوری چین در طی پروژه‌های ملی! جمعیتی بین دیوارها دفن شده‌اند، زمان‌بندی مسابقات رو هم تغییر نمیداد، چه برسه اصل برگزاریش رو. اما توقع پایین از نهاد مدیریتی فاسدترین ورزش دنیا، نباید به توقع پایین از هرکس دیگه‌ای تسری پیدا کنه. همه کسانی که میگن «بذار فوتبال‌مون رو ببینیم بابا» رو باید تحقیر کرد. حتی اگه از ضعیف‌ترین اقشار جامعه باشند. درستش اینه که این تحقیر و بدگویی صورت بگیره. چه کسی جرئتش رو داشته باشه کار درست رو انجام بده، چه جرئتش رو نداشته باشه.

اما از ساکت‌ها و بی‌تفاوت‌ها بدتر، چپ‌هایی هستند که به پای دولت‌ها افتاده‌اند، و راست‌هایی که برای مافیا ماله می‌کشند. اون چپ چنان خودش رو باخته که حساسیت‌هاش هم با سیاست خارجی دولت متبوعش تنظیم شده، و اگه حزب مشکلی با قطر نداشته باشه، خودش هم مشکلی نخواهد داشت! که اگه اینطور نبود الان انقدر جلوی دفتر شرکت تأمین‌کننده چمن بست می‌نشستند که دردسر بزرگی ایجاد بشه. و اون راست چنان خودش رو تنزل داده که به گاوبندی چنددولت و چندشرکت سر یک فستیوال رسانه‌ای پرخرج، میگه «جلوه‌ای از بازار آزاد»! و اسارت کارگر بی‌زبان و بی‌دفاع و بی‌حقوق در چنگ کارفرمای خلیجی که با پول نفت دنبال عینی کردن فانتزی‌های هزار و یک‌شبه و به هیچ‌چیز پایبند نیست رو برای اون کارگر مفید قلمداد می‌کنه، چون اگه همین کار هم گیرش نمی‌اومد از گرسنگی میمرد لابد! و فکر می‌کنه این خط فکری ربطی داره به اخلاق سرمایه‌داری! و به خودش افتخار می‌کنه که سر این قضیه با کمونیست‌ها که نمیذارن استادیوم‌ها و بقیه چیزهای مَسیو و فَنسی ارزونتر ساخته بشن، مقابله کرده!


این رو از من داشته باشید.. یه جایی آدم می‌فهمه اگه آنارشیست نباشه، پاش به جاهایی باز میشه که توش نهایتا آدم بیخودی خواهد بود. قطر نمونه‌ای بود ازینکه چطور چپ و راستی که رد آنارشیسم رو اخلاقی‌تر می‌دونستند، به ماله‌کش اخلاق‌ستیزها تبدیل شدند.

پرچم نیروی هوایی فنلاند تا همین چند سال پیش آرم سواستیکا وسطش بود.‌ که ربطی به نازی‌ها نداشت. به اینکه یک علامت باستانیه ربط داشت. اما حذفش کردند تا این ذهنیت ایجاد نشه که به نازی‌ها ربط داره. من بودم حذف نمی‌کردم، اما اینکه فرماندهی این تصمیم رو بگیره رو درک می‌کنم، چون نمیخواد نیروی تحت امرش دائم درگیر برداشت‌های غلط دیگران بشه.‌

حجاب چادر، بنیه تاریخی نداره، اما حتی اگه داشت هم اندازه سواستیکا بنیه نمی‌داشت.‌ اگه برداشت عموم ازین نوع پوشش اینه که لوگوی فاشیست‌هاست، آدمی که نمیخواد درگیر برداشت دیگران بشه میذاردش کنار. اما اگه خواست نذاره کنار، نباید غر بزنه به اینکه این برداشت ادامه داره، و داره تقویت میشه.

کسانی که انتخاب چادر توسط برخی از زنان رو انتخاب نوع دیگری از پوشش جا میزنند و داخل تکثر فرهنگی جامعه ایرانی قرارش میدن، نمیتونند ازین واقعیت فرار کنند که انتخاب چادر، انتخاب نوع دیگری از پوشش بعلاوه انتخاب لوگوی فاشیست‌هاست.

داستان مردی که مدت کوتاهی بعد از مهاجرت به «آنجا» بر اثر تصادف جون خودش رو از دست داده رو خونده بود و با حالتی بین افسردگی و تفکر، سر در گریبان فرو برده بود. انقدر متمرکز بر مهاجرت از «اینجا» شده بود که حواسش پرت شده بود ازینکه یه روزی هم باید از خود دنیا مهاجرت کرد.
باید برای بیگ پیکچر وقت بیشتری گذاشت و «خیلی مشغولم این روزا» توجیه جفنگی محسوب میشه.

همین چند روز پیش بود که یکی از دوستان پرسید در ویرجینیا جمهوری‌خواهان با رأی قاطع برنده شدند، این روند به کجا می‌کشه به نظرت؟ و گفتم به هیچ‌جا.
احتمالا فکر کرد حوصله نداشتم جواب بدم. اما لایحه چاپ پول به بهانه «بازسازی زیرساخت» که شامل قانون سرکوب رمزارز هم میشه، در حالی تصویب شد که چند نماینده دموکرات که قاعدتا باید بش آری می‌دادند بش نه دادند، و سیزده جمهوری‌خواه که باید نه می‌دادند، آری دادند! هیچ‌جا یعنی همین‌. حوصله که نداشتم، ولی جواب سوال همون بود.

در دموکراسی انتخاب می‌کنی کی بت دهن‌کجی کنه.

معماری داخلی در دوران ما خیلی کار انعطاف‌پذیریه. مثلا میتونی وسط نازک‌کاری، کارو ول کنی بری.

#استفراغات_معماران

«کریپتو یه مذهبه، نه یه سرمایه‌گذاری».

دارند یواش یواش یه چیزایی می‌فهمند، ولی باز راهنمایی لازم دارند. مثل اون بازیه که چشم بچه بسته‌ست و باید با تن صدا به اون قسمت خونه که یه چیزی تغییر کرده هدایت بشه، طوری که وقتی دور میشه ازش صدا ضعیف‌تر بشه و وقتی نزدیکتر میشه صدا قوی‌تر بشه. دقیقا این مردهای گنده رو باید اینجوری کشوند به سمت اصل مطلب. چون نسبت به نظام پولی کثیفی که خودشون ساختن و میخوان به نسل‌های بعدی تحمیل کنند کورند.‌ نظامی که عده‌ای پولدار میشن فقط با این شرایط که بقیه آزاد نباشند!

عکس موزاییک‌های نشست کرده پیاده‌رو که پیمانکار دزد حتی اندازه یه کمچه هم زیرش سیمان نریخته بوده رو هم گذاشته کنار بقیه فرونشست‌های شهری که همونا هم ربطی به تشنگی خاک ندارن و مربوط به فاضلابه و یکیش هم تو گواتمالاست! تا به مردمی که از بیکاری و محرومیت و آلودگی دارند از وطن خودشون فرار می‌کنند بگن نیایید تهران!
کارشناسانی هم که از کشوی نظام درآورده نمیگن راهکار کاهش هزینه‌های جانی این معضل جلوگیری از مهاجرته، میگن راهکار «مقابله» باش جلوگیری از مهاجرته! انگار خاک سست چک می‌کنه ببینه بالاسرش چند نفر دارن رد میشن و اگه ببینه زیاد نشدن با خودش میگه باشه پس فعلا فرو نمیرم!

پروپاگاندای ارزان‌قیمت، بهتر ازین درنمیاد.

شما با ارزش‌هایی که بشون پایبند هستید تعریف میشید. بنابراین سوال «تا کجا؟» سوال جالبی نیست. مثل اینه که طرف یک خط بکشه و بگه من تا اینجا عربم! یا تا اینجا مسیحی‌ام! یا تا اینجا دموکراتم! خب ازون به بعدش چی هستی؟ اگه سقف بذاری، یعنی داری میگی بعد ازون سقف، این دیگران هستند که تعریف خواهند کرد من چی هستم!
پلن آدم باید جوری باشه که هزینه‌ها رو بهینه بپردازه. بعضی‌ها جوری می‌رونند که سرعت‌گیرها هم سرعت‌شون رو بگیره، هم سیستم تعلیق‌شون رو! اما همون پلن رو هم کسی خواهد داشت که شناخت بی‌تعارفی از خودش داره. یعنی همون موقع که مقاومت رو شروع کرده میدونسته کارش به کجاها خواهد رسید. اگه شما الان براتون این دغدغه ایجاد شده که «اوخ.. یکم داره جدی میشه» یعنی از اول نباید می‌اومدید به این جبهه.

شناخت بی‌تعارف از خود خیلی کار انسان رو جلو میندازه. همیشه گفتم تمام پسرهایی که با پای خودشون به خدمت سربازی میرن، در ادامه یافتن این جریان ضدانسانی شریکند. اما اگه کسی بدونه که «من آدمی نیستم که هزینه‌های نداشتن کارت پایان خدمت رو بدم»، خیلی سریع میره سراغ آپشن بعدی که میتونه آدم انجام دادنش باشه.‌ همه میخوان طلایه‌دار باشند، دوست دارند بنر دست خودشون باشه. چون دوست ندارن بپذیرند اونی که از پشت جبهه داره کنسرو میاره و پخش می‌کنه، همونیه که تا الان داشتند تو آینه می‌دیدند. اما اگه بتونه همون کنسرو هم به موقع بیاره، کار مهمی انجام شده.

هروقتی که فهمیدید آدم چیز بُرنده‌ای نیستید، فقط یک روز وقت بذارید برای حس حقارت. از فرداش برید سراغ آپشن بعدی.

- من به خاطر یک بیماری خاص که احتمال اینکه آدم بگیره یک در نمیدونم چند میلیونه از یه جایی به بعدِ نخاعم از بین رفت و الان روی ویلچرم. اخیرا یه دختری رو دیدم که اگر درست متوجه باشم فکر می‌کنم عاشقش شدم..

- اهل کجایید؟

- شهرِ...

- اوه، دخترهای اونجا از هر سه نفر دوتاشون می‌تونند مدل ویکوتوریا سکرت بشن

- خب اینم یکی ازون دوتاست

- می‌فهمم چجوریه. آدم وقتی می‌بینه طرف رو حس می‌کنه در تهیه این آدم همه مواد لازم به مقدار دقیق استفاده شده.

- آره دقیقا. ولی نمیدونم برم بش بگم یا نه. تو بودی چیکار می‌کردی؟

- برو بگو بش حتما.

- ولی کدوم دختری به پسر ویلچری بله میده؟

- نگفتم که برو بله بگیر، گفتم فقط برو بگو.

- که چی بشه؟

- که خودتو راحت کنی. واضحه که به تو بله نمیگه. اما ذهن آدم اینجوری کار می‌کنه که وقتی شانس خودش رو امتحان نمی‌کنه، فکر می‌کنه شانسش زیاد بوده! مثلا اگه کنکور تجربی نده، تا آخر عمر فکر می‌کنه اگه میداد ممکن بود بعدن تو آلمان جراح بشه!

- داداش خیلی ممنون از روحیه‌ای که دادی.

- قربانت.

- بعد شما اینجور مواقع با اینکه طرف محلت نذاره چجوری کنار میای؟

- تو طبیعت جانور نر اگه جفت ایده‌آل رو بدست نیاره، ممکنه قلمرو و حتی منابع غذایی رو از دست بده. یه مکانیزمی تو مغز ما هست که اگه جفت ایده‌آل رو بدست نیاریم این سیگنال رو میفرسته که «کارت تمومه بدبخ». باید این سیگنال رو نادیده گرفت.

- ولی همچین سیگنال بیراهی هم نیست. من همین الان حس می‌کنم بدون این دختر زندگی پوچی خواهم داشت.

- اگه خودت کافی نیستی که زندگیت پوچ نشه، یکی دیگه چطور میتونه کافی باشه؟

- من که نمیتونم با شما بحث کنم آقا، ولی اگه دختره رو میدیدی خودت میفهمیدی چی میگم.

- تو نمیدونی من چی‌ها دیدم.

وارن بافت همیشه آهسته و پیوسته حرکت کرده، و شاید برای همین معمولا بازدهی پایین‌تری از بازدهی کل بورس داشته، اما سه ماهه اخیر از بورس بهتر عمل کرده. استاد قرارگرفتن در بهترین موقعیت، وقتی که دیگران در بدترین موقعیتند، هستن ایشون. اما در حوزه بیمه مجبور شده بیشتر دست به جیب ببره. نه به خاطر تعداد بیشتر تصادفات، بلکه به خاطر شدیدتر بودن جراحات. ظاهرن به خاطر گرون‌تر شدن ماشین‌های نو به علت کمبود چیپ، جوان‌ها دارند ماشین‌های کهنه‌ای میخرند که از لحاظ ایمنی وضعیت جالبی ندارند، و وقتی تصادف می‌کنند به جای یک هفته، باید یک ماه بخوابند بیمارستان! دیگه مصداق بهتری برای اثر پروانه‌ای نمیشه پیدا کرد: یک جوان کره‌ای چون تو خونه قرنطینه بوده پلی‌استیشن سفارش میده، و منجر میشه به بستری شدن یک جوان دیگه در آمریکا!

دغدغه «۹۰ درصد ثروت دنیا دست ۱ درصد مردم دنیاست، و ثروت اون ۱ درصد داره توسط ۱ هزارم درصد جمعیت دنیا اداره میشه و شاید بشه گفت حدود دویست سیصدنفر هستن که دارن کل دنیا رو اداره می‌کنند» رو درک می‌کنم. خود این حضرت در بخش انرژی داره بیشترین سرمایه‌گذاری رو در تجدیدپذیرها انجام میده، و یه دوجین رسانه غول‌پیکر هم تحت تسلطش هستند و طبیعیه که برای تجدیدپذیر، پروپاگاندا تولید کنند. مثل اینه که آپارتمانی که پسرعموت ساخته رو از یه املاکیه که پسردائیته برای خواهرزاده‌ت بخری که فعلا داداشت توش بشینه که بعدن رهن بدی به خاله‌ت.
اما چون این عزیزان مسلطند به سرمایه، معنیش این نیست که می‌دونند دارند چه کار می‌کنند. مثلا اگه بشینیم براشون توضیح بدیم که این ایده‌هایی که تو ذهن‌تون هست به ترکستان ختم میشه، مخصوصا وقتی عواقب انگولک کردن سیستم‌های پیچیده رو نمی‌تونید پیش‌بینی کنید، تو کت‌شون نخواهد رفت.

شما واسه چی میرید دانشگاه وقتی این ضعیف‌الذهن‌ها رو مأمور آموزش به شما کردن؟ خیلی عجیبه.
آزادیِ درست و آزادیِ غلط نداریم. همونطور که حیات درست و غلط نداریم. بلکه روابط درست و غلط داریم. رابطه بین دو انسان که یکی به اون یکی بگه تو زندانی باش تا من بتونم آزاد باشم، یه رابطه غلطه. تو شبکه کوچک و لوکال، بستر اینکه رابطه درست شکل بگیره وجود داره، و اونوقت به این حالت تبدیل میشه: «میشه لطفا تا وقتی مبتلا هستی بشینی خونه؟ خرجت رو من میدم، هرکاری هم لازم داشتی برات انجام میدم».
آدم بیخود هیچوقت عمل صالح انجام نمیده. هروقت ادعا کرد هدفش اصلاح است، یا صلاح جامعه، بگید تو گوه خوردی. آدم بیخود رو چجوری میشه تشخیص داد؟ با عدم تمایلش به ساختن رابطه خوب و پرداخت هزینه‌هاش.

اتفاقا در فضایی که روابط سالم برقراره، بیشتر این درخواست‌ها با جواب مثبت مواجه میشن. ولی اگر احیانا نشد، شما ماسک میزنی، و میای بیرون کارت رو انجام میدی، و بقیه‌ش رو میسپری به خدا. سندروم «تنظیم همه‌چیز»، یک بیماریه که آدم‌های ضعیف بش دچارند.
همیشه این رو در ذهن داشته باشید که تعیین مصادیق «خطر» همیشه دست شما نمیمونه. ممکنه فردا بگن موی شما اشعه داره و جوانان رو از راه بدر می‌کنه. آشناست، نه؟