قبلا نوشته بودم کشور ما چنان با سرعت داره به سمت کمونیسم پیش میره که خیلی هم نباید برای سقوط این نظام عجله داشت‌، چون اینجا کن‌فیکون هم بشه، اونجوری که لیبرال‌های محافظه‌کار بخوان نخواهد شد.
اما زیادی ترسیدن از چپ‌های رادیکال، یک موضوعه، و تأخیر در ترسیدن یک موضوع دیگه‌ست. فکر می‌کنم الان دیگه وقت این پرسش که «آیا ما داریم زیادی می‌ترسیم از تسلط اقتدارگرایی سوسیالیستی، یا باید همینقدر ترسید؟» نیست. این پرسش شاید در کشورهای دیگه موضوعیت داشته باشه. اما اینجا نه. برای ما ترسیدن از اقتدارگرایی سوسیالیستی، حتی از نوع خشن و کثیف‌کارش، خیلی دیر شده. هیچ کشوری در دنیا نیست که بعد از مدت‌ها مخاصمه با رقیب استراتژیک خودش، وارد مذاکرات بشه و یکی از مهم‌ترین مطالباتش این باشه که بیا برای زوار اتوبان بزنیم!.. بعد از اینهمه زد و خورد و آدم‌کشی، که به قیمت قربانی کردن هزاران یمنی بوده، «منافع» راهبردی که دنبالش باشه «تسهیل زیارت» باشه! هیچ حاکمیتی در هیچ جای دنیا انقدر بی‌معنی و خطرناک نیست.
چیزی که قضیه رو ابزوردتر می‌کنه اینه که حتی با فرض جایگیری زیارت در منافع ملی! #گله_گاو حتی همین منفعت رو هم اونجوری که حامیان سنتیش توقع دارند تأمین نمی‌کنه. حتی عراق که مدعی «نفوذ» در اون هستند، در شرایطی ورود زائر ایرانی رو محدود کرد که، حداقل بنا به ادعای خود منابع عراقی، رکورد جمعیت زائرین اربعینی رو زد؛ و گویا هدف نه انطباق با پروتکل‌های اپیدمی، بلکه اقلیتی کردن زائر ایرانی بوده‌!

این دوتا از بذر یک نوع گیاه هستند، و در یک شرایط محیطی قرار داشتند. اما یکی‌شون خیلی زود برگ درآورده و اون یکی فقط قد کشیده.
گیاهان به نور حساسند. وقتی بفهمند زیر سایه افتادند، سعی می‌کنند در ارتفاع از بقیه گیاهان همجوار سبقت بگیرند تا به نور برسند. محققان ژنی که این حرکت رو استارت میزنه پیدا کرده و خاموشش کردند. گیاه سمت راست که برگ باز کرده، همونیه که اون ژنش خاموش شده. برای همین برای نور مسابقه نداده و از همون ابتدا برگ تولید کرده.

با صنعتی کردن این قابلیت میشه تراکم بذر در مساحت رو بیشتر کرد، و چون قرار نیست برای رقابت با هم قد بکشند و فوتوسنتز رو خرج کاری کنند که در جهت تولید محصول کشاورزی نیست، حجم برداشت از مزرعه بیشتر میشه.

اگه غواصی باشی که راحت ۱۰ دقیقه و نیم نفست رو می‌تونستی نگه داری و ضربان حالت استراحتت ۴۰ تا بوده و بعد از دوز دوم فایزر به سختی ۸ دقیقه نگه داری و ضربانت ۷۰ شده باشه، واقعا درد داره.

اما برای ما شل و ول‌ها هم ترس داره. اگه کسی با این توان جسمانی در برابر یک عارضه پزشکی چنین آسیبی میخوره، مایی که نفسمون رو به سختی یک دقیقه نگه میداریم عملا مرده‌های متحرکی هستیم که هنوز برامون پیش نیومده.

اگه غیرت‌ مذهبی‌تون روی برند فایزر اجازه بده که درست بخونید، می‌بینید که پست درباره کیفیت واکسن نیست، درباره آمادگی جسمانیه. هرچی سطح این آمادگی و ورزیدگی بالاتر باشه، در مواجهه با یک تهدید بیرونی، چه طبیعی باشه مثل پیری، چه «با پای خود در چاه رفتن» باشه مثل این غواص، توان جذب خسارت بیشتری خواهید داشت. و از روی خسارتی که آدم‌های خیلی ورزیده میخورند، می‌تونید بفهمید خودتون چقدر آسیب‌پذیرید، و چقدر از خوش‌شانسی بهره‌مند بودید تا الان‌.

نهاد قدرت اجازه نمیده چیزی در انحصار مردم باقی بمونه. با کاهش اعتماد مردم به نهادهای سنتی و دولتی، نقش افشاگرها از همیشه پررنگ‌تر شده، و دیگه افکار عمومی به عنوان یک خائن به این افراد نگاه نمی‌کنند؛ بلکه ممکنه در جایگاه قهرمان هم قرار بگیرند. وقتی که اینطور شد، قدرتمندان هم تصمیم گرفتند ازین جایگاه مردمی شده استفاده کنند، و نتیجه اینه که حالا افشاگرهای دولتی داریم! در این مصداق خاص، حزب آدمش رو میفرسته در شرکت فیسبوک تا اونجا کار کنه، و بعد با حمایت‌های مالی و قانونی میاردش بیرون و به عنوان «کارمند سابق فیسبوک» یک افشاگر ازش میسازه، تا دقیقا همون چیزی رو افشا کنه که حزب میخواد. و حزب افشای چه چیزی رو میخواد؟ که فیسبوک در کنترل محتوای سیاسی خیلی شل گرفته، باید دولت ورود کنه به مسئله! اینجوری به عوام میگن: ببینید، ما دولتی‌ها نمیخواستیم سانسور رو قانونی کنیم، کارمندان خود این شرکت‌ها اصرار دارند این کارو بکنیم، اینا داخل بودن دیگه، لابد میدونند اگه سانسور نباشه چه خطرناک میشه!
فیسبوک هم که میدونه با چه شیادانی طرفه، بیانیه میده و میگه آدم‌تون همچین پست مهمی هم نداشت حالا، ولی اگه میخواید سانسور دولتی رو پایه‌ریزی کنید، حرفی نیست، ولی کل اینترنت رو باید سانسور کنید!
بیانیه یه جوری نوشته شده و انقدر کلمه اینترنت تکرار شده که اگه در جریان نباشی ممکنه متوجه نشی موضوع درباره فیسبوکه.

بهرحال علاوه بر طرح صیانت آخوندی در ایران، باید برای طرح صیانت آمریکایی از اینترنت هم نگران باشیم. البته با یک تفاوت عمده‌: اکثریت مطلق مردم ایران با سانسور و محدودیت‌های اینترنتی مخالفند‌. اما بخش باورنکردنی از مردم آمریکا با سانسور شدن اینترنت موافقند.

جزییات حکاکی انجام شده روی این کلاه طلایی ۲۴۰۰ ساله، رعب‌آوره. چند سال پیش در یکی از گورهای قوم سکا در جنوب روسیه پیدا شد. یک پیرمرد داره یک جوان رو اعدام می‌کنه. میگن شاید به روایت هرودت از جنگ حرامزاده‌ها ارتباط داشته باشه. سکاها ۲۸ سال با امپراتوری ایران در جنگ بودند، وقتی برگشتند دیدند همسران‌شون سال‌ها قبل با برده‌ها خوابیدن و ازون‌ها بچه‌دار شدن و حالا اون بچه‌ها مردان جوانی شده بودند. اومدند همه این حرامزاده‌ها رو به قتل برسونند که بزن و بکش راه افتاد و از هر دو طرف تلفات زیادی به جا موند.

ادوارد رابرت رابسون، از معماران معروف انگلیس، یه کتاب داره به نام معماری مدارس، که سال ۱۸۷۴ درباره ساختمون‌های مدارس انگلیس نوشته. خیلی کتاب جالبیه، چون زمان خودش یک کتاب فنی تخصصی بوده، اما الان یه کتاب تاریخی حساب میاد. تو کتاب چندتا از مدارس اون زمان رو بررسی کرده، از تصاویری مثل این داره تا پلن تا حتی قیمت زمین و هزینه ساخت، تا طرح نیمکت‌ها و بخاری‌ها و چو‌ب‌لباسی‌های داخل کلاس. یکی ازین مدرسه‌ها که بش زیاد پرداخته بعدها تغییر کاربری داده میشه، و بعدتر توسط بمباران هوایی آمریکا در جنگ جهانی به طور کلی نابود میشه، و الان تو زمین اون مدرسه سونی سنتر برلین قرار گرفته!
تو یه قسمت که درباره گرمایش و تهویه‌ست میگه بیشتر بیقراری و دیوونه‌بازی و عدم تمرکز دانش‌آموزان به خاطر نبود هوای تازه در کلاسه. بیش از ۱۵۰ سال پیش گفته باید هوای تازه تو کلاس‌ها جریان داشته باشه تا بچه‌ها مریض نشن، و معمار قرن بیست و یکم تازه امروز به خاطر کرونا یادش افتاده باید فکری برای تهویه طبیعی می‌کرده!

مسیحیان ارتودکس شرقی، از قدیم، مخصوصا از زمان ظهور بلشویک‌ها، به کاتولیک‌ها میگفتند «آتئیست‌های مخفی»! این برای من مصداقی دیگر از لقب‌گذاری‌های متداول بین فرقه‌های مذهبی بود که نمونه اسلامیش رو زیاد دیدیم. اما با مشاهده عملکرد واتیکان درباره کرونا و واکسنش و اجبارش، تازه دارم میفهمم اون بندگان خدا یه چیزی می‌دونستند.

اعتماد به «واکسیناسیون دولتی» یکی از مصادیق روشن از سندروم #فراموشی_گل‌مان است. این مرض به طور خلاصه اینجوری کار می‌کنه: روزنامه رو باز می‌کنی و یه مقاله می‌بینی که درباره موضوعیه که خودت در اون تخصص داری. می‌بینی روزنامه‌نگاری که مقاله رو نوشته کلا از موضوع سر درنمیاره، و چنان همه‌چی رو باهم قاطی کرده که مطلب رو کاملا برعکس میگه، طوری که جای علت و معلول عوض شده. روزنامه پر شده ازینجور مقالات. بعد ورق میزنی، و میرسی به صفحه روابط خارجی، و یه جوری میخونیش انگار چیزی که درباره مناقشه فلسطین نوشته خیلی دقیق‌تر و صحیح‌تر از اون مهملاتی که درباره موضوعی که تو در اون تخصص داشتی نوشته بود، نوشته شده! و بازم ورق میزنی و کلا یادت میره که چی فهمیدی از اعتبار روزنامه.

مبتلایان به این سندروم در تجربیات شخصی و حتی اجتماعی خودشون می‌بینند که دولت جز آسیب زدن بشون هدفی نداشته، اما موقع واکسن که میشه، چون توش تخصص ندارند، یادشون میره قبلا از همین دولت چه تجربیاتی داشتند.

وزش باد تو اروپا کم شده، تولید برق بادی هم کاهش پیدا کرده. حالا میگن به خاطر گلوبال استیلینگ است! وارمینگ کافی نبود، باید یه چیز دیگه از انتهای روده‌شون درمیاوردن. احتمالا مرحله بعد با عبارت

Global Wiggling
آشنا بشیم.

همون طور که برای دگرباش‌های جنسی عبارت
LGQBT
رو درست کردن که مثل عدد پی حروف آخرش رو هیچکس نتونسته محاسبه کنه، بتدریج یه آلبوم کلمات من‌درآوردی هم برای اقلیم درست می‌کنند.

تقریبا یک ماه پیش اومدم کولر رو روشن کنم، پدر بزرگوار گفت کولرو چرا روشن می‌کنی؟ گفتم گرمه خب! گفت شهریور داره تموم میشه تابستون نیست که. امروز خودش شوفاژ رو روشن کرده. گفتم تازه وسط مهرماهه، از الان شوفاژ رو روشن کردی؟ گفت کلاردشت برف اومده! حالا کلاردشت کجا ما کجا.
وقتی آخوند شیعه که قبل انقلاب نگران کوخ‌نشینان بود و الان میگه مسئله رفاه مردم رو نباید خیلی گنده کرد! نباید تعجب کنید. این نسل کلا نافش با استاندارد دوگانه بریده شده. چه مرجع باشند چه مقلد.

«به عنوان یه نظامی انقدر واکسن‌ زدم من، مخصوصا وقتی به خارج اعزام می‌شدیم، که اسمشون هم نشنیدید شما‌. من واکسن‌پرهیز و واکسن‌هراس نیستم. سواد دارم. آگاهم. خودم میتونم واقعیت‌ها و آمارها رو بسنجم و لازم نیست یه مشت دولت‌پرست اینکارو برام بکنند. اینا ازین حرص‌شون گرفته که به اجازه ما نیاز دارند».


بعد یه عده گیج ببو هنوز دارند به ما گوشزد می‌کنند که «اگه واکسن خوب نیست چرا آبله ریشه‌کن شد؟».

یعنی میشه یه روز با موتور برم burning man؟

گفتم که فاشیسم سلامت، سیاست فعلی واکسیناسیون رو به یک گزاره ابطال‌ناپذیر تبدیل خواهد کرد تا هیچوقت نشه غلط بودنش رو ثابت کرد. اینکه میلیاردها دوز تزریق شده به مردم برای سرکوب اپیدمی کارساز نبوده رو با «این ویروس حالا حالاها با ما هست» لاپوشانی می‌کنند، گویی همه‌چیز خیلی طبیعیه و باید دقیقا همینطور می‌بود! تا ادعای «واکسناسیون همگانی درست وسط همه‌گیری باعث انتشار ویروس‌های مقاوم‌تر شده» یک نوع کفرگویی محسوب بشه. و وقتی صحبت سوددهی بلندمدت در میان باشه بدون هیچ شرم و خجالتی میگه
We're going to keep giving people booster shots.

به آنارشیست‌های اواخر قرن نوزدهم و اوائل بیستم کمی نگاه کنید. خیلی‌هاشون قبل‌ترش سلطنت‌طلب بودند یا از امکانات حکومت سلطنتی استفاده می‌کردند (و تقریبا نمی‌تونستند که استفاده نکنند). در دوران ما هم اگه قرار باشه به هرکس که از دولت رفاه منتفعه بگیم «تو یکی حرف نزن» باید دهان همه رو بدوزیم. با این منطق هیچ‌کس حق نداره درباره رمزارزهای غیرمتمرکز حرف بزنه، چون همه‌مون داریم هرروز از پول فیات متمرکز تحمیل شده استفاده می‌کنیم! و حتی خود اون رمزارز مطلوب‌مون هم با همون پول فیات داریم میخریم!

از امکاناتی که همین سیستم در اختیارتون قرار داده استفاده کنید برای زدن ریشه این سیستم. هزاران پیوریتن، اندازه یک مار در آستین پرورش یافته نمیتونند در دنیای فیزیکی تغییر محسوس ایجاد کنند. مثل مار باشید.

فکر می‌کنید چرا اولین معجزه موسی، یک افعی بود؟ نان و نمک فرعون رو خورد و با پول دربار بزرگ شد.. اما بعدن رعیت حاکم رو ازش دزدید و با خودش برد!
ما نمی‌تونیم دولت‌هایی به این بزرگی رو نابود کنیم. ما باید مردم رو ازشون بدزدیم.

Its a fallacy, but its hilarious.

چند روز پیش نوشابه «مثلا» کوکاکولا یک و نیم لیتری گرفتم، مزه ضدیخ میداد. دقیقا مزه نوشابه‌های بی‌نام ایرانی که معلوم نیست تو چه کارگاه مخوفی پر شده‌اند و تو رستوران‌های بین‌راهی همراه با قیمه‌ای که گوشت گربه داره میدن و فقط راننده اتوبوس‌ها میتونند بخورنش. بعید نیست پودرش رو دیگه نتونسته باشند بخرن، یا انقدر گرون شده که حیف‌شون میاد ازش استفاده کنند، لذا کام بک زدن به فرمول قدیمی.
هر لیتر کوکا اصلی ۱ دلار قیمت داره. اگه بخوان با قیمت جهانیش بدن، باید هر بطری یک و نیم لیتری بشه ۴۲ تومن، یعنی چهار برابر قیمت فعلی. که در اون صورت فروش‌شون ضربه بدی میخوره. اما وقتی تولیدکننده‌ها عادت کنند به گروگانگیری، هیچ شأنی برای شعور مشتری قائل نخواهند بود، و خیلی راحت میگن فرمول رو عوض می‌کنیم، کی به کیه؟