احمق مفنگی از تقسیم حجم تراکنش الکترونیکی به تعداد خانوارهای ایرانی نتیجه گرفته وضع معیشت مردم اونقدرام هم بد نیست! عین این چوپونایی که از جلو یه پاساژ شلوغ رد میشن میگن «مردم پول نداشتن اینجا چیکار میکردن؟». لابد از تقسیم حجم تراکنش شبکه بانکی چین هم باید نتیجه بگیریم مردم این کشور از شهروندان سوئیس مرفه‌‌ترند!
حالا بگذریم که همین تقسیم بی‌معنی هم نشون میده ملت به فاک عظما رفتن. بیست میلیون تومن در یک ماه، یعنی زیر ۱۰۰۰ دلار! یا کمتر از ۲۵ دلار در روز. حالا معادل دلاری تراکنش‌های هشت سال قبل رو حساب کن.

از علم آمار فقط ضرب و تقسیمش رو یاد گرفته، اما همونش هم درست انجام نمیده.
منگل دیوانه‌.

https://t.me/adibmh/1138

اگه خیلی از عملیات تقسیم خوشمون میاد باید با کسری بودجه امسال انجامش بدیم. شش ماه وقت هست تا ۴۶۴ هزار میلیارد تومن کسری جبران بشه. یعنی هر خانواده ایرانی اگه تا آخر اسفند، هر روز ۱۰۰ هزارتومن کارت بکشه به حساب دولت، هر روز، هر فاکینگ روز، باز این کسری جبران نمیشه. اما دولت سال بعد با تورم جبرانش خواهد کرد. به جای اینکه از پلتفرم‌شون استفاده کنند تا به مردم هشدار بدن که حتی یک ریال رو هم به صورت نقد یا سپرده بانکی نگه ندارید چون دولت حداقل یک سومش رو میقاپه از دست‌تون، میگن «شیطونا همچین هم وضع‌تون بد نیستا».

سمپل برای پستی که ریپلای کردم زیاده. یعنی همه‌جا ریخته رو زمین، کافیه نگاه کنید.
(ارباب‌شون تیزه!)

قصاص یا عدم قصاص اکبر خرمدین هیچ توفیری برای جامعه ما نداره. اتفاقا نکشتن پیرمردی که بهرحال به زودی خواهد مرد، کمی به سبک کردن کارنامه قتل‌های قانونی این جامعه که اسمش رو گذاشته «حکم خدا»، کمک می‌کنه. اون چیزی رو که باید حتما کشت، اعتقادات خرمدین و نسلشه. باید مطمئن شد چه از کرونا بمیرند چه از سکته قلبی، حتما عقایدشون با خودشون دفن میشه. مثل فیلم‌های تخیلی که ابرقهرمان داستان سنگ جادویی شیطان رو میبره در اعماق اقیانوس یا زیر هزاران تن بتن مسلح دفن میکنه تا حداقل تا یکی دو هزار سال بعد بیرون نزنه‌. و این خیلی دشوارتر از انداختن طناب به دور گردن کسیه. پیچیدگی‌های زیادی داره و هوشمندی میخواد.

متوقف کردن پرواز به خاطر ماسک نداشتن یه بچه دو ساله که آسم داره، چیزیه که بارها از رسانه‌های غربی دیدیم در دوران کرونا. بعضی‌ها از همراهی و همصدایی همه مسافران با این رفتار دیوانه‌وار، متعجب شدند. یا در واقع از خودشون تعجب کردند که چطور تا الان نمی‌دونستند هموطنان‌شون چجور آدم‌هایی هستند. اینکه فکر کنی مردم آزادیخواهند همون قدر ساده‌لوحانه‌ست که فکر کنی هیچ‌کس به آدم دروغ نمیگه!.. مردم به صورت دیفالت فاشیست هستند، چون علاوه بر همه دلایل سیاسی و فلسفی برای فاشیسم، همیشه خودمحوری به عنوان یک محرک قوی، تقویتش می‌کرده‌. خودمحوری با خودخواهی خیلی فرق داره ولی در ادبیات عامیانه وزن منفی بیشتری به خودخواهی دادن‌. خودخواه بودن نه تنها لازمه، بلکه میتونه برای جامعه هم مفید باشه. همه خواستن‌ها که درباره مادیات نیست. آدم اگه خودخواه نباشه، نمیتونه شرافت رو برای خودش بخواد. چون خودخواهه میخواد مردم به عنوان آدم باشرف بشناسندش. اما خودمحوری، یعنی خود رو مهم‌ترین موجود عالم پنداشتن! و اینه که منجر به کثافت‌کاری‌های زیادی میشه. آدمی که خودش رو مهم‌ترین موجود عالم می‌بینه، نمیتونه تحمل کنه که همه دست به دست هم ندن برای نجاتش، حتی کودکان دو ساله.
یکی نوشته بود ما جامعه ثروتمندی شدیم، و این ثروت چوب شد رفت تو آستین‌مون. چون رفاه زیاد، مردم رو ضعیف‌النفس بار آورد. و آدم ضعیف تن به بردگی میده. اما دلیلش این نیست. رفاه میتونه آدم رو ضعیف بار بیاره، اما مشکل اصلی امروز بردگی نیست، تفرعنه. این‌هایی که هرچی رسانه و سیاستمدار بشون میگه دربست می‌پذیرند، بردگی رو نپذیرفتن. بلکه دارند نظامی رو تأیید می‌کنند که بشون اجازه میده فرعون‌های کوچک باشند. فاشیسم اتحاد همگانی و ارگانیک فرعون‌های کوچکه. این نظام، به خودمحوری رسمیت قانونی میده.

و فراعنه از چی خیلی می‌ترسیدند؟
مُردن!

تو در ۹۱ سالگی داری هنوز فیلم میسازی، من حوصله حرف زدن با کسی رو هم ندارم. سیم‌کشی مغزها فرق می‌کنه شاید. آدم‌هایی مثل من هیچوقت مثل تو، مرد نمیشیم.

آمریکاستیزها حتی انتقاد از آمریکا رو هم بلد نیستند. چون پرنسیب ندارند. و گرنه الان باید کلی محتوای ضدآمریکایی تولید می‌کردند، که ژنرال آمریکایی خیلی راحت به کشور خیانت کرده. اما چون «حزب اعظم» با خیانتش موافق بوده، نه اون موقع مشکلی براش پیش اومده، نه الان پیش میاد. و وقتی خیانت‌های متعدد و سازمان‌یافته انجام میشه، بش چی میگن؟ بش میگن کودتا. همون تک حزب حاکم بر آمریکا که داد و هوار راه انداخته بود که ترامپ ممکنه کودتا کنه، خودش علیه ترامپ کودتا کرد. و همون حزبی که علیه منتخب مردم کودتا کرد، نگران آسیب رسیدن به دموکراسیه!
آمریکاستیز اگه پرنسیب داشت همین رو یک پتک می‌کرد و تا قیامت به سر آمریکا می‌کوبید. اما گیر داده به فایزر.

دیگه نظام سیاسی و کشورداری آمریکا و خیلی‌ از ممالک غربی به جایی رسیده که فقط برای مهاجرهایی جذابیت داره که از دست طالبان و بوکوحرام و این چیزها فرار کردن. مثل ما. چون میپرسیم «عه اونجام کودتا کردن؟ چندنفر مردن؟ هیشکی؟ عی بابا، گرفتی ما رو. کودتا بدون مثله کردن چند نفر تو خیابون که کودتا نیست». سیرکی که درست کردن فقط برای ماها که هرروز داریم تراژدی تجربه می‌کنیم، یه جای امنه. و گرنه برای یک آمریکایی نرمال باید خیلی ترسناک باشه.

مسئله آگاه کردن مردم آمریکا که نیست. اونا اگه بخوان حساسیت نشون بدن، میتونند نشون بدن. اونا تحت خفقان نیستن. تیم‌شون رو خودشون انتخاب کردن. مسئله رسوا کردن جریان دموکراسی‌خواهیه. قبلا کلیشه این بود که می‌گفتند دموکراسی‌خواهان دموکراسی رو برای خودشون می‌پسندند، اما برای ما دیکتاتور عزل و نصب می‌کنند! اما این کلیشه دیگه کار نمی‌کنه. چون اینا برای کشور خودشون هم دیگه دموکراسی رو نمی‌پسندند!

این یک نمونه دیگه از روحیه بازندگیه. ۶ میلیون جمهوریخواه کالیفرنیایی در انتخابات اخیر به ترامپ رأی داده بودند، اما تا اینجای شمارش، فقط ۳ میلیون نفرشون به عزل فرماندار دموکرات رأی دادند.‌
اگه همشون شرکت می‌کردند نسبت قرمزها به آبی‌ها تغییر نمی‌کرد (هرچند ممکن بود در شکست دادن فرماندار موفق بشن)، اما مسئله بردن نیست، مسئله نشون دادن اینه که «ما هستیم». آدم‌هایی که به بهانه «تقلب می‌کنند دموکرات‌ها، چه فایده داره» حتی حاضر نشدند به خودشون تکون بدن تا نشون بدن که هستند، همونایی هستند که میگن آدم جنگجو و ترسو رو تو یک قبرستان دفن می‌کنند، چه فایده؟

وقتی حسش رو نداری دردسر درست کنی، بدیهیه که بی‌سر و صدا لهت می‌کنند.

برای حفظ جامعه از واریانت‌های جدید کرونا که به واکسن مقاومند، نیاز به واکسینه‌نشده‌های بیشتری داریم!

خیلی جالبه که هیچ‌کس به حرف این دکتر گوش نمیده. بعدن میتونه یه اتوبیوگرافی بنویسه با عنوان «مردی که هیچ‌کس به او گوش نداد».

شیء دیدن زنان لزوما بد نیست. شاید اگه واقعا شیء دیده می‌شدند الان مشکلات روانی و اجتماعی کمتری داشتیم. چون باعث میشد محاسبات به شکل دیگه‌ای انجام بشه. مثلا ما می‌دونیم که حتی اگه یک آپارتمان ششصدمتری به ما هدیه بشه، از پس هزینه‌های ماهیانه‌ش برنمیاییم‌. بنابراین طرفش نمیریم. اما در ارتباطات این مسائل رو لحاظ نمی‌کنیم. خودمون از گرید سی هستیم و با کسی وارد روابط نزدیک میشم که گرید آ و یا آ پلاسه. بعد میگیم «درسته مشکلاتی پیش میاد، ولی دو تا آدم گنده هستیم، حلش می‌کنیم». نه حلش نمی‌کنید. عین خر میمونید توش. آدم بودنت، گپ بین‌تون رو پر نمی‌کنه. هرجایی نوشته شده که پر می‌کنه، افسانه‌ست‌. این درباره رفاقت هم صادقه. ما تو فروشگاهی که خودمون می‌دونیم کلاس‌مون بش نمیخوره، نمیریم. اگه رفیق رو هم شیء یا یک مکان ببینیم که ماورای بضاعت ماست، نباید طرفش بریم.
هرکسی نباید مجری تلویزیون بشه. چون چنان شغل توی چشمی، نیاز به حدی از بی‌عیبی ظاهری داره. همونطور که مردم می‌پذیرند که به درد نشستن جلوی دوربین نمیخورند، باید بپذیرند که هرکسی نباید ازدواج کنه‌.‌ هرکسی نباید روابط نزدیک داشته باشه. هرکسی نباید رفیق داشته باشه.
زندگی خیلی‌ها دچار تنش‌های نالازمه، چون این نبایدها نادیده گرفته شده.

گویا مغز ملت، فارغ از ملیت، در تفکیک‌های موضوعی عاجزه.

بحث علمی و فنی عملکرد فیزیکی ماسک، جداست از بحث استفاده همگانی ماسک. و بحث استفاده همگانی ماسک جداست از بحث اجباری کردن ماسک. و بحث ماسک اجباری جداست از اجبار دولتی ماسک. و بحث تبعیت از هنجار ماسک جداست از بحث لجستیک کنترل شیوع ویروس در اماکن بسته‌. و بحث لجستیک جداست از بحث ری‌اکشن‌های هیستریک به تمرد از ماسک‌زدن‌.‌ و بحث ری‌اکشن‌های هیستریک جداست از بحث دو قطبی‌های سیاسی. و بحث دو قطبی‌های سیاسی جداست از بحث بسط دامنه جرم.

بحث اعتماد به کلیت واکسن جداست از بحث اعتماد به سازنده واکسن. و بحث اعتماد به سازنده واکسن جداست از بحث اعتماد به سازنده واکسن در شرایط مبهم و پیچیده. و بحث واکسن سنتی جداست از بحث واکسن mRNA. و بحث واکسن تخفیف‌دهنده علائم جداست از واکسن ایجادکننده ایمنی کامل. و بحث نوع واکسن جداست از بحث کلیت واکسیناسیون در حین شیوع ویروس. و بحث واکسیناسیون در حین شیوع جداست از بحث واکسن اجباری. و بحث واکسن اجباری جداست از اجبار دولتی واکسن. و بحث واکسن به عنوان یک راه حل جداست از بحث واکسن به عنوان یک محصول درآمدزا. و بحث واکسن به عنوان محصول درآمدزا جداست از بحث واکسن به عنوان ابزار کنترل!

شرکت ام‌تی‌یو که زیر مجموعه رولز رویسه، میخواد کامیون‌های غول‌پیکر معادن رو هم هیبرید کنه! این کارو قبل در شناورهای دریایی انجام داده بودند. اما دلیل اصلیش صرفه‌جویی در سوخت نبود، هرچند که باعث صرفه‌جویی هم میشد. تو حالت سنتی نیروی موتور توسط یه شفت منتقل میشد به پروانه. بنابراین موتورت باید همونجایی قرار میگرفت که قرار بود پروانه‌‌ت نصب بشه. یعنی عقب شناور. و این خیلی جالب نبود. با سیستم دی‌سی درایو، موتور رو به یک جنراتور برق تبدیل کردند، و برق رو با کابل‌های ضخیم فرستادند به جایی که پروانه قرار داشت. و این خیلی دست طراح رو باز می‌کرد، و قابلیت‌های دیگه‌ای ایجاد کرد. مثلا جلوی شناور هم پروانه گذاشتن که جهتش عمود به محور کشتی بود، یعنی آب رو از راست به چپ و برعکس منتقل می‌کرد، و اینجوری کشتی میتونست درجا دور بزنه! ضمنا یک کنترل الکترونیکی همه‌جانبه هم برای اوپراتور فراهم می‌کنه.
اما کاربرد این تشکیلات برای کامیون معدن، به اعتراف خود شرکت، بازگردانی انرژی هدررفته توسط ترمز، به باتری‌هاست! ولی مدعیه ۳۰ درصد آلایندگی دی‌اکسید کربن رو کاهش میده. میارزه به خاطرش اینهمه باتری که اندازه یه ساختمونه، صرف بشه؟

اگه هرکس که برای نیویورک‌تایمز کار می‌کنه رو مأمور CIA بدونید، که نمیدونم با وجود تجربه چهار سال دوره ترامپ چرا تا الان در درک این مسئله تأخیر داشتید، اونوقت می‌فهمید مسئولیت امثال فرناز فصیحی اونجا چیه. عصبانی شدن از مأموران امنیتی، برای یکی دو بار توجیه داره، اما برای هزار بار توجیه نداره. یا باید علیه عوضی‌ها پلن داشت، یا باید نادیده گرفت.

میگن چرا ترامپ تو توعیتر بن شده اما طالبان اکانت دارند و محتوای طالبانی منتشر می‌کنند؟
برای اینکه بچه لیبرال سانفرانسیسکویی که مدیریت شبکه اجتماعی رو در اختیار داره، میخواد معلوم نشه از جامعه آمریکا، ترامپ هم درمیاد؛ و معلوم بشه از جهان اسلام، یاغی درنمیاد مگر اینکه آدم‌کش باشه.

https://t.me/AnimalsQuotes/2124

یه ایرانی مقیم آمریکا که از قدیم می‌شناختم، تو دوره ترامپ یه سری روضه حضرت رقیه میذاشت تو صفحه فیسبوکش درباره وضعیت مهاجران در مرز. الان این وضع مرزه و جیک ازش درنیومده.
اگه میخواستی نصف محیط کره زمین رو سفر کنی که بازم برده صاحبان تلویزیون باشی، خب همینجا هم میشد. فقط با کانالش مشکل داشتی؟

شما ازینجا رفتی اونجا به امید پاک شدن چند مسئله روح‌خراش در زندگیت، که یکیش «بی‌ثمری تلاش‌های معیشتی روزانه» بود، که بحمدالله اتفاق افتاد. اما یکیش هم این بود که دیگه مسئولی رو نبینی که به مردم دهن‌کجی کنه. ولی این علاوه بر شما، خیلی‌های دیگه رو ناامید می‌کنه. چون از اول دچار سوء برداشت بودند. فکر می‌کردند چون یک مسئول آلمانی، از لحاظ فرهنگی و اخلاقی و سواد و ادب و نجابت، انسان به مراتب باکیفیت‌تری از یک نئاندرتال شیعه در ایرانه، پس یه جور دیگه از قدرتش و جایگاهش استفاده می‌کنه. اما اینجوری نیست. اون هم با تمام کیفیات شخصیتی که داره، دنبال پاسخگویی به تک تک انسان‌ها نیست. قبلا نوشته بودم شهردار شیکاگو یا بالتیمور که آمار قتل عمدش بالا رفته، به خود شهروندانی که جان باختند پاسخگو نیست، کافیه بقیه مردم شهر رو توجیه کنه که اون قتل‌ها چرا اتفاق میفته. و به همین شکل میتونه دوباره هم رأی بیاره. دموکراسی، ذاتا همینه. هدف حفاظت از شهروندی که نسبت به واکسن نگرانی داره، نیست. هدف قانع کردن بقیه شهروندانه که اونایی که واکسن نزدند چرا در معرض خطر گرفتند: «یه مشت اوسگل بودند، نه اینکه من مسئول نتونستم ازشون محافظت کنم».