حتی دولت‌های کارآمد هم نمی‌تونند من رو به وجد بیارن، چه برسه #گله_گاو. هرچیزی که به عنوان «اقدامات موفق» دولت می‌شناختم بعدتر مثل شکلات آب شدند. چه زمانی؟ وقتی دیتای بیشتر و باکیفیت‌تر رو دیدم. کل قرن بیستم پکیجی از فریب بوده. چه برای کسانی که در اون قرن زیستند و به خاطر بعضی مسائل جان دادند، چه برای ما که تاریخش رو خوندیم. هر سوژه رندومی رو که دوست دارید انتخاب کنید تا بهتون بگم چقدرش فیک بوده. کل خودآگاهی ما، متأثر از حجم بزرگی از دروغ‌هاست. مثل اینه که بفهمی خود برنامه آنتی‌ویروست، یه بدافزار بوده! نه.. حتی این مثال هم عمق فاجعه رو نشون نمیده. این رو در نظر بگیر: طرف فریب پروپاگاندا رو خورده و کاری رو انجام داده، و ما بعدا گزارشش رو خوندیم و فهمیدیم عجب بدبختی بوده. اما اینکه ما بفهمیم یه بدبخت فریب‌خورده بوده هم جزیی از یک پروپاگاندا بوده! مثل اینه که دوستت ازت آنتی‌ویروس بخواد، و تو فایل ست‌آپ نسخه آخرش رو تو لپ‌تاپت داشته باشی، اما قبل ازینکه براش بفرستی، به کامپیوترت نفوذ کنن و یه فایل دیگه رو بذارن جاش، و تو بدون اینکه بدونی، اون فایل جعلی که بدافزاره رو بفرستی براش.

اینکه پناهیان ناراحته که مخالفان نظام لازم نیست در آلبانی باشند تا فعال باشند و مجانی علیه حکومت اسلامی محتوا میسازند اما خود حکومت باید پول خرج کنه تا براش کار انجام بدهند، و اگه خرج نکنه نمی‌دهند، نمونه‌ای از به زیر کشیدن امر قدسی نیست. این خود پناهیانه که نمونه‌ای از تنزل امر قدسیه. اینکه کسی که نه سواد درست حسابی داره، نه در شاخه‌ای از علم تخصص داره، و نه در دین یک فقیه صاحب فکره، بلکه صرفا به خاطر خوش خدمتی به خلیفه به این جایگاه مذهبی رسیده، تنزل مذهب بوده. نه این قطعه افاضات که گاه و بیگاه وایرال میشه. چون جامعه مذهبی خود پناهیان رو پذیرفته، دین رو باخته؛ نه چون پناهیان لایک زدن هم وارد دایره مناسک کرده.

https://t.me/nasiri42/2254

دو تریلیون دلار خرج می‌کنند و به مردم‌شون میگن باید طالبان رو شکست بدیم بعد برگردیم خونه‌.
طالبان کوتاه نمیاد، برمیگردن خونه.
بعد میگن طالبان به ما نیاز پیدا می‌کنه، باید با هم همکاری اطلاعاتی و امنیتی داشته باشیم!


دولت اینه دوستان. دولت صرفا یک سازمان فشل نیست. دولت دشمن شماست. مثل یک دشمن باش برخورد کنید.

«محافظه‌کاری بودجه‌ای معنیش اینه که بگی بزرگترین مشکل سوسیالیسم مخارجش بود».

هروقت یکی از اقتصادخونده‌ها میاد میگه دولت باید هزینه‌های خودش رو کاهش بده یاد این میفتم.

ژورنال آنتی‌بیوتیک در سال ۲۰۱۷ نوشته بود ایورمکتین اثر ضدویروس هم داره. یه مسئله شناخته‌شده بود، هیچ‌کس هم باش مشکل نداشت. اما الان همه رسانه‌ها بش میگن «داروی اسب»! و هرکی که ازش استفاده می‌کنه رو مسخره می‌کنند، حتی جو روگن رو. به جای اینکه از ابتلا جو به کرونا استفاده کنند برای انتقال این پیام به مردم که «مثل جو ورزش کنید، مکمل مصرف کنید، سیستم ایمنی‌تون رو تقویت کنید، تا وقتی مبتلا شدید از پا نیفتید»، ازش استفاده کردن که بگن «جو دارویی که به اسب میدن رو میخوره، مثل جو نباشید!».

یه مقدار ازین پروپاگاندا کار بازاریاب‌های شرکت فایزر و سایر تولیدکنندگانه، اما همه‌ش کار اونا نیست. این ستیزه‌جویی‌های هیستریک که به اسم «تبعیت از علم!» و «سلامت عمومی» دیده میشه، یک‌جور اختلال اجتماعیه. این که تو استرالیا معترضان به پاسپورت واکسن رو با سگ‌های آموزش‌دیده دستگیر می‌کنند، فقط اقتدارگرایی دولتی و پلیسی نیست. یک جور اختلال روانی در جامعه استرالیا هم هست. هرکس دوران آلمان نازی رو مطالعه کرده به این حقیقت رسیده که همه‌ش کار هیتلر نبود، خود آلمانی‌ها تصمیم گرفتند مثل دیوانه‌ها رفتار کنند. مثل یک دیوانه زنجیری کامل.

با مقایسه‌ش با خار شتر ممکنه بامزه به نظر برسید اما ربطی بهم دیگه ندارند. ایورمکتین کار می‌کنه و به خاطرش جایزه نوبل گرفته شده، سلامت دام رو در دنیا متحول کرده و جون میلیون‌ها انسان رو در آفریقا از انگل‌های مختلف نجات داده. اما حتی در مصرف هم قابل مقایسه نیستند. اوردوز خار شتر تهوعه. وقتی داشتی بالا میاوردی میفهمی که دیگه نباید بخوری. اما دارو رو باید بدونی چطور مصرف کنی، و باید بدونی از کجا تهیه کنی. اما به جای اطلاع‌رسانی در این باره، با هماهنگی با داروخانه‌ها یه کاری کردن طرف نتونه انسانیش رو گیر بیاره، در نتیجه یه عده میرن حیوانیش رو میخرن، و براشون عوارض ایجاد میشه. یعنی جامعه پزشکی با همدستی صنعت داروسازی یه تیم تشکیل دادن تا مردم رو بچزونند! ما چنین چیزی در کل تاریخ طب بشر نداشتیم. از زمان ابن‌سینا می‌گفتند اطباء اشتباهات‌شون رو دفن می‌کنند‌. اما هر خرابکاری در تاریخ رخ داده، سازمان‌یافته نبوده. این وضعیت یه پدیده جدید و هولناکه که به مخیله گذشتگان هم نمی‌رسید.

حتی اگه پزشکان یقین داشتند که ایورمکتین هیچ تأثیری در کرونا نداره (که اگه به مطالعات اخیر توجه می‌کردند ممکن نبود به چنین یقینی برسند) حداکثر پیامی که باید به جامعه منتقل می‌کردند این می‌بود: «با توجه به دانسته‌ها استفاده ازین دارو به عنوان جایگزین واکسن را توصیه نمی‌کنیم، اما در صورتی که قصد استفاده از آن را دارید از فلان توزیع‌کننده تهیه کنید و دوز استاندارد آن فلان میلی‌گرم در هفته است». تمام. حتی یک واو بیشتر ازین حرف اضافه است.
حتی اگه هیچ امیدی به اثر درمانی ایورمکتین ندارید، از اسمش استفاده کنید برای پیدا کردن پفیوزها. مثل فلزیاب عمل می‌کنه.

آدم پفیوزهای منفعت‌طلب رو درک می‌کنه. بالاخره همیشه حرف پول در میان است. حتی اینکه خیلی بی‌تعارف به مردم میگن «میخوای محصول گرونتر ما رو نخرید و از جایگزین استفاده کنید؟ حیثیت براتون نمیذاریم. بچرخید تا بچرخیم!» باز هم قابل درکه. چون رقابت برای یک مشت دلار بیشتر هیچوقت یه بازی تمیز نبوده. اون چیزی که باعث استفراغ میشه، اون‌هایی هستند که حتی نفع مالی هم ندارند و سیاه‌لشکر این بازی‌اند! همون مردم عادی شهری، که پیشرفته‌ترین واکسن ساخته شده توسط بشر رو زدن و به کسانی که نمیزنند یا از جایگزین‌ها استفاده می‌کنند، نگاه بالا به پایین دارند. نگاه «ما پیروان علم، ما پیشروها، ما خوبا.. شما عقب‌روها، شما علفی‌ها، شما بدا». در حالی که حتی جایگزین‌ها هم محصولات تحقیقات علمی بودن. ایورمکتین از حجره آیت‌الله تبریزیان در نیومده. اینکه درست وسط شیوع نباید همه جمعیت رو واکسن زد رو کشیش‌ها نگفتن، سال‌ها تو محافل دانشگاهی بحث شده بود درباره‌ش. اما اهمیتی نداره. این‌ها، که میشه بشون گفت «گورخرهای مصرف‌گرا» نیاز نیست درکی از همه موضوعات تخصصی داشته باشند، اون‌ها طرفدار «آخرین و بهترین» محصول تجاری هستند. واکسن mRNA رو هم مثل آخرین آیفون معرفی شده می‌بینند، که دوازدهش از یازدهش بهتره، و یازدهش از هفتش خیلی بهتره! این‌ها همون گورخرهایی هستند که شرکت‌های خودروسازی می‌تونند همون مدل پارسال رو با قیمت بالاتر از پارسال بشون بفروشند که فقط چراغ مه‌شکنش یکم فرق کرده، چون این مدل دو هزار و بیست و یکه، ولی قبلی بیست بود! به این‌ها بگو «آخرش اینه»، تا دیگه سوال نپرسند. و همزمان فکر کنند با مصرفش (و نه با تولیدش حتی) در لبه دانش قرار گرفتن! و اونایی که در لبه نایستادند رو تحقیر کنند. مثل اینه که به هرکس آیفون رو نخواد، بگن متحجر! همینقدر بی‌معنی.
اما به عنوان کسی که زمانی درست وسط هیولای مذهب سیاسی بوده می‌دونم این سلاح روانی چطور کار می‌کنه‌. مبلغ مذهبی دنبال این نبود که تعداد بیشتری از افراد جذب بشن. دنبال این بود که افرادی که آلردی جذب شده‌اند همواره طعمه داشته باشند‌. و طعمه چه چیزی بود؟ دیگران! برای همین منبرش و تریبونش دائم در حال پرداختن به دیگران بود. آدم مذهبی باید دائم به غیرمذهبی‌ها فکر کنه تا حواسش به موضوعات دیگه پرت نشه. فرمول اینه: «اگه دیگران غیرمذهبی مقاومت نمی‌کردن، الان همه‌جا گلستان شده بود!». چرا؟ چون این دیگری باید باشه تا بتونیم سوال بزرگ «حالا که جامعه اسلامیه و حکومت اسلامیه چرا انقدر اوضاع بیریخته؟» رو به حاشیه ببریم. عین همین فرمول، درباره علم، و در مقیاس جهانی در حال استفاده‌ست. برای کنار زدن سوال بزرگ «حالا که همه علم رو قبول داریم و همه درگیر علمیم، چرا اینهمه گره کور مونده تو دست‌مون؟»، باید اینو تابلو کنیم همه‌جا: «این منکران علم لعنتی نمیذارن که.. اگه اینا نبودن دنیا گلستان بود!».

پنجاه سال پیش خیلی از محافظه‌کاران آمریکایی گرایشات آنارشیستی داشتند. آنارشیست نبودند، اما
No government at all
حالت ایده‌آل‌شون بود برای ایالات متحده. معتقد بودند نمیشه به اونجا رسید، اما اون رو به عنوان هدف متعالی در نظر داشتند. اما امروز محافظه‌کاران زیر و رو شده‌اند. حالا چنان دولت‌‌پرست شده‌اند که دولت رو متولی تولید مثل می‌دونند!
ممنوعیت سقط جنین در تگزاس، که دادگاه عالی مانعش نشد تا به قانون تبدیل بشه، خشم زنان رو برانگیخته و یکی از مصادیق «جنگ علیه زنان» معرفیش می‌کنند. اما خودکرده را تدبیر نیست. وقتی از جنسیت گرفته تا بارداری رو وارد میدان سیاست می‌کنی، باید تبعاتش رو بپذیری. تو سیاست همه‌چیز در یک دایره جنگی رخ میده، و تو هر جنگی یه روزهایی روز خوب تو هستند، و یه روزهایی روز خوب دشمنت. زنان خودشون خواستند این یه بازی باشه، و هر بازی‌ای سرشکستنک داره.

آیا سقط جنین قتل است؟ از نظر من بله. ولی نظر من مهم نیست فعلا. به قانون‌گذار نگاه کنید. تصور کن قانون بذاری اما به دختر سیزده ساله که باردار شده فکر نکرده باشی! چنین دختری، که بهر دلیلی باردار شده، اگه زایمان کنه جونش در خطره، اگه سقط کنه، میشه مجرم! قانون‌گذار چنین آدمیه.
در جامعه دویست سیصدسال پیش، مسئولیت رعیت با کدخدا بود. زن دادن و شوهر دادن بچه یتیم رو به عهده می‌گرفت. چون اینکه یه بچه نباید در موقعیت غیرممکن قرار بگیره رو مسئولیت خودش می‌دونست. ما می‌تونیم دنیای دویست سال پیش و مناسباتش رو دوباره پیاده کنیم؟ نه. هم ممکن نیست، هم کافی نیست. اما این هم باشه به عنوان یک مثال دیگه ازینکه با آی‌پد نمیشه به گذشتگان پز داد. باید ثابت کرد عقل‌مون بهتر کار می‌کنه.

فرق فوت یک متهم به شرب به خمر زیر فشار شلاق، با فوت یک مصرف‌کننده مواد که پلیس افتاده دنبالش و به دستور ایست بی‌توجهی می‌کنه و نهایتا کشته میشه چیه دقیقا؟ دومی علاوه بر ایران، داره هرروز در گوشه گوشه دنیا اتفاق میفته. هر دو از دست رفتن جان انسان به خاطر فضولی دولت در زندگی مردمه. این دلیل اصلیه. نه شرع اسلامی. شرع هزار و چهارصد سال پیش که برای سر و سامان دادن به جامعه پریشان اعراب حجاز طراحی شده بود برای جامعه امروزی بی‌معنیه. اما تلفات ما به خاطر این عقب‌گرایی بی‌معنی نیست. دلیلش فقط دخالته.
من مرده شما زنده، یک روز شرع و حدودش چنان ازین مملکت جارو بشه که انگار هیچوقت نبوده، اما همچنان دولت به دلایل دیگه به نابود کردن زندگی آدم‌ها ادامه خواهد داد.

چند وقت پیش جایی بودم و گفتم دولت استرالیا با دولت چین فرق داره. ولی یکی از بی‌اساس‌ترین حرف‌هایی بود که از دهانم خارج شد.
قبلا کسی که تست کروناش مثبت بود رو تو هتل قرنطینه می‌کردند. برای اینکه هتل رو خلاص کنند یه اپلیکیشن درست کردند که طرف بوسیله اون اپ ثابت کنه تو خونه محل قرنطینه قرار داره و جای دیگه نرفته. رندوم آلارم میزنه و باید در عرض ۱۵ دقیقه حتما یه سلفی بگیره که نشون بده همونجاست!
فکر کنم حتی کد برنامه رو هم از چین گرفتن و زحمت از اول نوشتنش رو هم به خودشون ندادن.
و جالب اینه که مردم خیلی راضی‌اند ازین بساط.
به قول مایکل مالیس: «علاقه‌ای ندارم یک کشور را با شما شریک باشم». یکی از ظلم‌هایی که ملیت به انسان روا میداره، مجبور کردنش به هم‌سرنوشتی با میلیون‌ها نفره که از بیشترشون خوشش نمیاد.

ساعتم نشون میده در یک سال گذشته ۳ هزار کیلومتر پیاده‌روی کردم. یعنی معادل تهران تا آتن یونان!
کاش مرز سیاسی وجود نداشت و همین مسیر رو یکسره میرفتم. شاید بعضی‌ها یه زمانی سفرنامه‌م رو میخوندند.

فوتی روزانه اسراییل پارسال دقیقا همین موقع، نصف فوتی روزانه الانش بود! بعد از شصت و اندی درصد واکسیناسیون، برگشتن به خونه اول.‌ خدا به ایران رحم کنه.

در سال ۱۹۲۷ در ماه سپتامبر، یعنی همین موقع‌ها، یه زن طبیعت‌گرد به همراه شوهرش تا ۲۷۰ مایل بالاتر از خط شمالگان رفته بودند که دیدند نه تنها خبری از سرمای کشنده نیست بلکه دمای هوا از ۳۲ درجه پایین‌تر نمیاد! یعنی همین دمایی که الان تهران داره.

تو اخبار اومده بود خط شمالگان انقدر گرم شده که در تاریخ ۱۲۰ سال گذشته بی‌سابقه‌ست! چقدر شده؟ ۳۷ درجه! یه نسخه در آرشیو نشنال جئوگرافیک هست مربوط به همون دهه، که نوشته آلاسکا ۳۷ درجه بوده!
شاید کارشناسان اقلیم واژه‌های سال و ماه رو جابجا استفاده می‌کنند و منظورشون ۱۲۰ ماه اخیر بوده.

گفتن قانون تگزاس که سقط بعد از شش هفته رو ممنوع می‌کنه این رو در نظر نگرفته که خیلی‌ها تا هفته ششم نمیفهمن که باردارن. جاش دنی اومد گفت فقط جنده‌ها تا هفته ششم نمیفهمن که باردارند 😄
بعد چپ‌ها فشار آوردن به فود نتورک که این آقا رو بایکوت کن، اونا هم گوش دادن و همه اپیزودهایی که این توش بود رو حذف کردن. حالا میگه اگه پشیمونید که منو استخدام کردید اون چند ده میلیون دلاری که براتون درآمد ایجاد کردم رو به حسابم واریز کنید. شما با اینکه می‌دونستید من چه عقایدی دارم استخدامم کردید.‌

وسط شوخی‌هاش نیشش هم میزنه. گفته بود خانوم‌ها خیلی ناراحتید ازین قانون؟ خب اعتصاب سکس کنید. انقدر با مردها نخوابید تا کوتاه بیان. ببینم می‌تونید اینکارو بکنید یا نه.

وقتی طالبان که خودش پشت کوهیه، با اینکه تجهیزات آمریکایی هم داره، باید حتما تلفات سنگین بده تا وارد پنجشیر بشه، مشاوران امنیت ملی آمریکا چه فکری با خودشون کردند که به رییس‌جمهور گفتند باید نیروی زمینی بریزیم در این کشور نفرین شده؟
در واقع هیچ فکری نکردند. و هیچ هزینه‌ای بابت این فکر نکردن ندادند. چون مشاور «منتخب مردم» بودند.

امروز، متوقف کردن خودروی افراد واکسن‌نزده در عوارضی‌ها، در پاکستان.
فردا، در ایران.

بانک‌ها دارند از هیچ پول خلق می‌کنند. خود بانک مرکزی اینکارو نمی‌کنه. بانک مرکزی فقط از لحاظ حسابداری این امکان رو براشون فراهم می‌کنه. اینکه چقدر چاپ بشه و به کی داده بشه، فعل بانک‌هاست.
بانک‌ها با دادن وام به مردم، این پول رو خلق می‌کنند. اما اینکه این وام صرف چه چیزی بشه سه حالت داره. یا صرف خرید دارایی‌های مالی مثل سهام میشه، یا اون وام رو می‌گیرند که باش کالاهای مصرفی مثل یخچال بخرند، یا وام رو میدن به تولیدکننده. اگه دو حالت اول باشه، باعث تورم میشه. اگه بیشترش صرف خرید دارایی‌های مالی بشه، قیمت سهام شرکت‌ها میره بالا. الکی هم میره بالا. اما مردم اهمیتی نمیدن، چون قیمت ماست بالا نرفته. تازه خوشحال هم میشن، چون سهام‌شون گرونتر شده‌.‌ اگه بیشترش صرف خرید کالاهای مصرفی بشه، قیمت ماست و پنیر و ریش‌تراش و بنزین میره بالا، و مردم عصبانی میشن.
اما اگه بیشترش رو بدیم به تولیدکننده‌ها چه اتفاقی میفته؟ فرض کنید شما تولیدکننده یک نوع طناب هستید که در صخره‌نوردی کاربرد داره. ساخت این طناب یک ماده شیمیایی لازم داره که پتروشیمی‌ها تولیدش می‌کنند. اگه بانک پول چاپ کنه و به شما تحویل بده و شما باش اون محصول پتروشیمی رو بخری، قیمتش باید بره بالا، نه؟ نه. شما با ساخت اون طناب یک ارزش اقتصادی خلق می‌کنید، و با اون ارزش بدهی‌تون رو به بانک پس میدید. پس هزینه اون محصول پتروشیمی از طریق یک ارزش واقعی پرداخت شده، نه از باد هوا. فقط با یک تأخیر چندماهه. شما به پالایشگاه پتروشیمی میگی من ارزشی معادل این محصولت رو دارم.. ولی شش ماه بعد ایجاد میشه. البته خودت اینو نمیگی بش. بانکت اینو بش میگه.
پس کل تورم ایجاد شده از وام دادن به تولیدکننده‌، به اندازه اون مقداری از وام‌هاست که به خلق ارزش واقعی منجر نشده. یعنی طرف فرار کرده یا ورشکست شده، و چنین حالت‌هایی.

اما چرا این اتفاق نمیفته معمولا؟ چون بیشتر خلق ارزش اقتصادی، در بنگاه‌های کوچک رخ میده. بیشتر فرصت‌های شغلی رو هم اون‌ها ایجاد میکنند، اما فقط بانک‌هایی حاضرند و می‌تونند به این بنگاه‌های کوچک وام بدن، که خودشون ۱-کوچک و ۲-محلی باشند. یه سازمان عریض و طویلی مثل بانک صادرات ایران، نه میلی داره و نه میتونه به اصغر تراشکار تو یه محله پرت اعتماد کنه و پول بده دستش. به اصغر اون بانکی پول میده که تو محله خودش فعاله. ما تو ایران ازین بانک‌ها نداریم. حداکثر چیزی که جامعه ما ساخت صندوق قرض‌الحسنه محلی بود، که اونم تمام منابعش صرف جهیزیه دخترها می‌شد! اما در آلمان بیشمار ازین بانک‌ها وجود داشت و هنوز وجود داره. و نتیجه‌ش این شد: آلمان بیشترین تعداد بنگاه‌های تولیدی و صنعتی سایز کوچک دنیا رو داره که در حوزه‌ای که توش فعالند یکی از لیدرهای دنیا هستند. یک بار دیگه این عنوان رو می‌نویسم. «بنگاه تولیدی سایز کوچک که در حوزه‌ای که توش فعاله یکی از لیدرهای دنیاست». یعنی بنگاهی که مردم اسمش هم نشنیدن، ولی اونایی که تو اون صنعت فعالند می‌دونند یکی از سه برند برتر دنیاست. آلمان چندتا ازین‌ها داره؟ هزار و پونصدتا! کشوری که در جایگاه دوم قرار داره کیه؟ ایالات متحده. اما با یک فاصله وحشتناک: ۳۲۰ تا. رتبه‌های بعدی چندتا دارند؟ هرچه هستند دو رقمی! هستند.‌ اونایی که ۳۰ تا دارند جزء خوب‌ها هستند. اینجوری شده که آلمان سالی یک و نیم تریلیون دلار صادرات داره. عددی که کشورهای دیگه با چند برابر جمعیت در خواب هم نمی‌بینند.

محلی بودن بانک به این معنی نیست که جز محلی‌ها کسی نشناسدش. به این معنیه که بانکدار میدونه اصغر تراشکار داره چجوری کار می‌کنه. پس خودش برای اینکه اصغر زمین نخوره، پیش‌قدم میشه. حتی ممکنه بش مشاوره بده که چطور بازدهیش رو بالا ببره. در واقع این بانک‌های محلی، این بنگاه‌ها رو مثل بچه خودشون بزرگ می‌کنند. اگه از نزدیک در جریان باشی که ارزش اقتصادی قراره چطور ایجاد بشه، پول خلق شده رو دقیقا به همون جایی تزریق می‌کنی که قراره اون ارزش ایجاد بشه.

متأسفانه این سبک از تجارت و فعالیت اقتصادی، که از منظر لوکالیسم یک نوع سبک زندگی هم هست، تحت حمله همه‌جانبه هم از طرف دولت‌هاست، هم از طرف کسانی که میخوان بدون اینکه ارزش اقتصادی به جامعه اضافه کنند ارزش سهام‌شون، یا همون ثروت‌شون، بالاتر بره. بنابراین هم دولت و هم بانک‌های بزرگ در حال بلعیدن و سرکوب بانک‌های کوچک و محلی هستند، و همزمان پول‌های چاپ شده رو در بازارهای فاینانشال پمپاژ می‌کنند. که نتیجه این شده که تعداد میلیاردرها با شتاب زیاد در حال افزایشه، اما بازدهی اقتصاد هرروز داره کاهش پیدا می‌کنه.


به طور خلاصه: پول چاپ شده‌ای که میدهیم به تولیدکننده‌ای که میتونه ارزش بسازه، پول با پشتوانه‌ست، اما شش ماه یا دوازده ماه زودتر ازینکه پشتوانه‌ش ظاهر بشه چاپش کردیم.