این توصیه درستی نیست.‌ در ژاپن حتی میشه یک مادر یا پدر یا برادر رو برای مثلا بیست و چهار ساعت اجاره کرد، اما چون بازار تقاضایی رو پاسخ داده، معنیش این نیست که همون چیزیه که مردم لازم دارند. الان تقاضا برای هویج هم زیاد شده چون مردم فکر می‌کنند با مصرف آب‌هویج میتونند در برابر کرونا مصونیت پیدا کنند. چون یه عده پول می‌گیرند تا شنونده شما باشند معنیش این نیست که یک راه حله.
برای خیلی از مسائل راه حلی وجود نداره، بلکه یک معامله وجود داره، که در اون معامله شما قطعا باید چیزهایی رو از دست بدید. و ما معمولا می‌خواهیم که هیچ‌چیز رو از دست ندیم. و چون با موضع «ضرر صفر» با همه‌چیز مواجه میشیم، معامله صورت نمی‌گیره و تنش روانی ایجاد میشه. تمام کسانی که به روانشناسان مراجعه می‌کنند، از ضرر صفری‌ها هستند.

سرباز آمریکایی که بیش از ده سال در عراق و افغانستان خدمت کرده: «ارتش افغانستان واقعی نبود. حاکمیت کشوری هیچوقت واقعی نبود. هیچ‌وقت مالیات جمع نکردند. دادگاهی در کار نبود، غیر از مواردی که پلیس جیب مردم رو می‌زد. هیچ‌کدوم این چیزها وجود خارجی نداشتند.‌ فقط یه مشت عناوین شغلی دهن‌پرکن بودند که توسط پول آمریکا تأمین می‌شدند. و به محض اینکه بوش پیچید که پوله دیگه قرار نیست بیاد، همه جمع کردن رفتن خونه‌شون».

مملکت‌داری، چه از نوع متمرکزش، چه حتی غیرمتمرکزش، نیاز به بنیه مدنی داره. چه از طریق نظامی و چه از طریق غیرنظامی، این بنیه وارد کردنی نیست.
فقط مردم خاورمیانه نیستند که درگیر ایدئولوژی هستند. در غرب هم عده‌ای به لیبرال-دموکراسی ایمان مذهبی دارند، و دخالت در کشورها رو برای پول و منافع مادی انجام نمیدن (صدالبته در کنار هر مومنی، کسانی هم هستند که از پروژه‌های مذهبی پول دربیارن. مثل همه اون پیمانکارهایی که در طول جنگ میلیاردها دلار به جیب زدند). و مثل هر دستگاه ایدئولوژیک دیگه‌ای، بارها عقایدشون رو به دنیای واقعی تحمیل می‌کنند، و دنیای واقعی عقایدشون رو خرد می‌کنه، اما باز دست ازون عقاید نمی‌کشند.

حسن نصرالله خروج آمریکا از افغانستان رو با خروج آمریکا از ویتنام مقایسه کرد. مقایسه‌ای که هرکسی انجام میده. حتی در وبسایت‌های فکاهی. از نصرالله انتظار می‌رفت از مثال‌های منطقه‌ای و محلی استفاده کنه. مثلا خروج اسراییل از جنوب لبنان رو ذکر کنه، که اون هم همینقدر مفتضحانه بود. یا خروج اسراییل از غزه، که در ظاهر خیلی مفتضح نبود اما افکار عمومی اسرائیل مفتضح حسابش کردند بهرحال. اما نمیتونه ازین مثال‌ها استفاده کنه. چون از زمان خروج اسراییل از جنوب لبنان، وضع اسراییل به مراتب بهتر و باثبات‌تر و قدرتمندانه‌تر شده، اما لبنان سقوط اسف‌باری رو تجربه کرده. لبنان سال ۲۰۰۰ که «جنگ‌زده» بود، از لبنان الان که در صلح به سر میبره، حال بهتری داشت. لبنان بیست سال پیش به نظر می‌رسید که داره یک «سوریه بهتر» میشه، اما الان به نظر میرسه که داره یک «کرانه باختری بزرگ‌تر» میشه!

سازمان غذا و دارو آمریکا میگه ایورمکتین رو به اسب و گاو میدن. شما اسب و گاو نیستید. بس کنید دیگه.

با این منطق ما شیر هم نباید بخوریم. شیر گاو رو هم فقط گوساله میخوره. ما مگه گوساله‌ایم که شیر گاو رو بخوریم؟

کاملا واضحه که عصبانی‌اند. مخصوصا وقتی که داره نتایج مطالعات بیشتری میاد بیرون که موثر بودنش رو نشون میده. همه دکترها و همه کارشناس‌ها و همه بروکرات‌ها جزیی از مافیای صنایع دارویی نیستند. مشکل خیلی‌ها عقیدتیه.

«دیدار نماینده سیاسی طالبان با حامد کرزی و عبدالله عبدالله در منزل عبدالله در کابل»

تو افغانستان هیچ‌چیز نرمال نیست (و جدی هم نیست). قاعدتا طرف مغلوب و ضعیف باید بره پیش طرف پیروز و قوی و بگه «باشه تو بردی، حالا ما رو نخور». ولی طرف پیروز پا شده رفته خونه طرف مغلوب، گفته نظرتون چیه، و طرف مغلوب گفته مردم کابل باید احساس امنیت کنند، و طرف پیروز گفته باشه چشم!

هرچند تدارکات با پاکستانه، اما کاملا واضحه که این سریال تلویزیونی سیاسی داره توسط قطر کارگردانی میشه. جرثومه فسادی که سال‌ها آرزو داشت یه جایی تو خاورمیانه بالاخره حکومت ایده‌آل «اخوان‌المسلمین» رو ایجاد کنه و هرجا رو امتحان کرد، نشد. افغانستان آخرین لوکیشن برای این ماجراجوییه.

(شما همش دنبال رد پول هستید. لیتیوم بلاه بلاه بلاه. من دنبال رد عقاید هستم)

سطح رفاه بالاست. جامعه دیگه پروژه‌ توسعه‌ای نداره که دنبال کنه. دنبال سوژه میگردن که کشور رو باش سرگرم کنند. با وضع قوانین جدید، و استانداردهای جدید، و تقلای دولت و بخش خصوصی و خود مردم، در عمل به اون مقررات. اندفعه دولت استرالیا میگه تهویه ساختمان‌های ما مناسب بحران‌های سلامت مثل کرونا نیست، باید بکوبیم از اول بسازیم! میخوان یه مشت باید و نباید دیگه به باید و نبایدهای صنعت ساختمان، که همین الانش اندازه مثنوی مولوی حجم داره، اضافه کنند که تعیین کنه تهویه ضدویروس! باید چطور باشد.‌

(برای این حالا رو تهویه تأکید دارن که می‌دونند در محیط بسته ماسک هم بزنیم، ویروس پخش خواهد شد. جالبه اون موقعی که مخالفان ماسک می‌گفتند کرونا ایربورنه و بنابراین میکروسکوپیه و بنابراین ماسک معمولی بیفایده‌ست، مثل سگ پاچه‌شون رو می‌گرفتند! الان در متن خبر نوشته «کارشناسان از همون ابتدا می‌گفتند ایربورنه و ماسک معمولی کافی نیست، ولی کسی گوش نداد»! همینقدر وقیح.)

هاوایی، که بالاترین نرخ واکسیناسیون رو در آمریکا داره، یعنی همه زدن عملا، و بالاترین نرخ رعایت پروتکل‌ها از جمله ماسک رو در آمریکا داره، حجمی از بستری رو داره تجربه می‌کنه که در کل دوره شیوع بی‌سابقه‌ست.

دولت محلی میگه به خاطر اوناییه که از خاک آمریکا اومدن اینجا مسافرت. ولی خب اونا هم اکثرن واکسن زده بودند. مشکل پیچیده‌تره.
واکسن کار می‌کنه. ویروس هم همینطور.

(آخرسر به این نتیجه میرسن که واکسن زدن به همه اشتباه بوده چون داره ویروس رو وحشی‌تر می‌کنه، و باید فقط به خیلی پیرها و خیلی مریض‌ها زده می‌شد. باز هم باید صبر کرد)

داشتم فکر می‌کردم که احمد مسعود جوان احتمالا به زودی فرصت پیر شدن رو از دست خواهد داد. در این شرایط یا باید برنده شد، یا باید کشته شد. حالت سومی اگر وجود داشته باشه خیلی نادره. اما بلافاصله یادم افتاد که شانس پیر شدن خودم هم چندان بیشتر نیست.‌ او وسط یک معرکه حماسی جان خواهد داد، و اسمش باقی خواهد موند. حداقل در ویکیپدیا. اما من به دلایلی کاملا مبتذل، و چیپ، و شهری، تمام خواهم شد، بدون هیچ اسمی. اینکه همچو منی پیگیر سرنوشت همچو اویی باشد، مسخره‌ست. کلمه دیگه‌ای سراغ ندارم. فقط مسخره.

هر هفته یک‌بار این مطلب رو میفرستند به خبرگزاری‌ها و مطبوعات انگار چه فاجعه‌ای رخ داده. ۳۰ درصد پزشکان آلمانی میل به مهاجرت دارند و اگه موقعیتش پیش بیاد حتما میرن. البته موقعیتی که مد نظر اون‌هاست با موقعیتی که مد نظر ایرانی‌هاست ممکنه فرق کنه، ولی پزشکی که رفت دیگه رفته، مهم نیست با چه سطحی از توقع رفته. ایتالیا چنان با کمبود پزشک و متخصص درمان مواجهه که تنها امیدش مهاجران باسواد هستند. این‌ها کشورهای صنعتی و ثروتمند با زیرساخت درمانی و امکاناتی هستند که ما فقط تو فیلم‌ها و سریال‌هاشون دیدیم. از یک کشور فلک‌زده بیمار مثل ایران چه انتظاری دارید؟ که سالی سه هزار پزشک هم نخواد بره؟ چقدر بره خوبه؟ بیست تا؟

به جای اینکه رانت و انحصار آموزش پزشکی رو برداره که تعداد بیشتری از متقاضیان وارد بشن، به اونایی که از قیف رد شدن میگه وای کجا میرید؟!

وقتی سی درصد پزشکان آلمانی مایلند از آلمان بروند، یعنی ما در ایران هیچ‌کاری و مطلقا هیچ‌کاری نمی‌توانیم بکنیم که پزشکی که میخواد بره، نره! همین رو اگه مردم و حکومت بفهمند، چندکیلومتر جلو میفتیم.
ما فقط باید کاری کنیم که کسانی که نمیخواهند بروند، چون خلن، یا وطن‌دوستند، یا مامان‌شون رو ول نمی‌کنند، یا هر دلیلی؛ بتونند پزشک و پرستار بشن. الان نمی‌تونند. چون چه در آموزش و چه در بیزینس، موانع مصنوعی در برابرشون قرارداده شده، که از قضا خیلی ازون موانع رو حکومت نذاشته، خود صنف گذاشته.
آیا اگر همه این موانع را برداریم مشکلات درمان حل می‌شود؟ خیر. چون نه تنها اتوپیای سلامت یک وهم است، بلکه ما از لحاظ اقتصادی با یک کشور نرمال فاصله زیادی داریم. انقدر مثال بلوچستان رو نزنید. خود من در موقعیت یک بلوچم. اگه دچار یک مشکل قلبی بشم، و نخوام به جایی مراجعه کنم که مثل یک خوک آزمایشگاهی شکمم رو سفره کنند، باید به جایی مراجعه کنم که سیصد میلیون تومن یا معادل ده هزار دلار، میخواد. پس در آن صورت مراجعه نخواهم کرد. و یه شب که در حالت عادی خوابیده بودم، دیگه صبح بیدار نخواهم شد. بدیهی است که بحران‌ها و عقب‌افتادگی‌های اقتصادی، با عواقبی در جان و سلامت مردم همراه خواهد بود. ما نمیتونیم از یک باتلاق عبور کنیم و خیلی‌هامون فرو نرن (تازه این با فرض اینه که در حال عبوریم!). اما اینکه وانمود بشه چون اوضاع خراب است پزشکان فرار می‌کنند، آدرس غلطه. اون‌هایی که دارند میرن اگه اوضاع بهتر بود هم می‌رفتند.

در جهان‌سوم و بالاخص ممالک اسلامی، که جان انسان بی‌ارزشه، چون خود اسلام هم ضدانسانی شده، خشونت‌های کور و پراکنده در میانه‌ی انتقال قدرت یا هرج و مرج، یک امر عادی و تکراریه. اما اینکه مستندات تصویریش در افغانستان داره انتشار جهانی پیدا می‌کنه، علاوه بر بی‌کفایتی طالبان در تنظیم روابط عمومی، دلایل خارجی هم داره. رسانه‌های آمریکا به صورت علنی و بدون کوچکترین شرم و خجالتی، بازوی رسانه‌ای دولت بایدن بودند، هستند، و خواهند بود. اما تنها و تنها چیزی که باعث شد به بایدن انتقاد کرده و لحن جدی‌تری علیه‌ش بگیرند، خروج از افغانستان بود. و نه به خاطر نحوه خروج، که مورد انتقاد همه‌ست. بلکه به خاطر خود خروج. کسانی که از خود جنگ منتفعند، با هر نوع تعطیلی جنگ مخالفند. نمایش خشونت طالبان، به نفع اون‌هاست. هرچیزی که تعطیلی جنگ رو زشت‌تر از خود جنگ جلوه بده، به نفع اون‌هاست.

سی سال پیش مجله هیوی متال، یک کمیک استریپ چاپ کرد از یک کارتونیست لیبرال چپ‌گرا، که یک داستان درباره ترامپ بود. تو این داستان کوتاه، شکاف طبقاتی در نیویورک به حد انفجار میرسه و دیگه پلیس از پس «توده ناراضی» برنمیاد. ترامپ میاد به پولدارها میگه بذارید وسط شهر یه دیوار بسازم که محله ثروتمندان از بقیه نیویورک جدا بشه. و اون‌ها هم به طرحش اوکی میدن. وقتی که دیوار رو ساخت، یک جزیره ثبات در وسط نیویورک ایجاد میشه که توش همه پولدارند و خوشند و دیگه نگران شورش و ناآرامی نیستند. اما همین پولدارها با ترامپ دشمنی می‌کنند‌. با این بهانه که چرا نذاشت جزیره‌مون بزرگتر باشه؟ اموال ترامپ رو مصادره می‌کنند و طرفدارانش رو از کار اخراج می‌کنند. ترامپ مخفیانه از دیوار عبور می‌کنه و از جزیره فرار می‌کنه. وقتی وارد قسمت مستضعفان شد، خودش رو به عنوان یک تبعیدی انقلابی معرفی می‌کنه که میخواد علیه ثروتمندان و قدرتمندان قیام کنه. مردم هم بش ملحق میشن و یک جنبش ایجاد میشه و جزیره رو تصاحب می‌کنند. و مجسمه ترامپ رو به عنوان قهرمان انقلاب در شهر نصب می‌کنند. اما نهایتا شکاف طبقاتی تغییر زیادی نمی‌کنه.

اینکه «میلیاردرها برای رضای خدا برای ما موش نمی‌گیرند» از شعارهای متداول کمونیست‌های غربی بوده. اون‌ها فقط انقلابی که توسط یک پابرهنه رهبری بشه رو به رسمیت میشناسند (برای همین انقدر برای خمینی ذوق داشتند). اما اینکه اون زمان یک چپگرا تونسته بو ببره که ترامپ یک میلیاردر معمولی نیست و نقش پررنگی در جامعه ایفا خواهد کرد، جالب توجه است.

https://www.heavymetal.com/news/president-elect-donald-trump-as-foretold-in-a-1990-heavy-metal-story/

چنان دنیا رو از تونل نهادهای دولتی و حتی غیردولتی می‌بینید که اصلا نمی‌تونید هضم کنید خیلی چیزها بهتره مدیریت نشن! فکر می‌کنید اگر هیچکس با فورس جلوی بیشتر شدن عرضه نیروی کار در یک حوزه رو نگیره اتفاق بدی میفته!
هیچ‌کس جلوی هجوم جوانان به سمت برنامه‌نویسی رو نگرفت. چه اتفاقی افتاد؟ ۹۰ درصدشون نیمه‌کاره رها کردند و رفتند سراغ یه کار دیگه. ولی اون ۱۰ درصد باقی مونده همونایی بودن که باید برنامه‌نویس میشدن‌. فیلتر مصنوعی، نه تنها نمیتونه بازار رو تنظیم کنه (یک مورد مثال بزنید که تونسته باشه)، بلکه شانس جامعه برای کشف اون ۱۰ درصد رو هم ازش میگیره. الان که فیلتر وجود داره، همه سایدافکت‌های بد ممکن رو با هم داریم: هم بازار آشفته‌ست، هم سیاه‌لشکر داریم، هم خیلی از استعدادها گم و گور میشن.
آیا این یعنی نهاد لازم نداریم؟ خیر. معلومه که لازم داریم. اما معنی نداره به سیتادل تبدیل بشه.

اجازه نده نیمکره رنگین‌کمانی مغزت دنیای واقعی رو تحلیل کنه وحیدخان. مردن از روی جهالت فضیلتی نداره. اگه حتی خود زندگی به بن‌بست میرسه، حداقل مرگ رو باید خوب خرج کرد. انسان باید بجنگه. این «باید» رو من وضع نکردم. این چیزیه که طبیعت تحمیل می‌کنه. و اگه ازش فرار کنی تحقیرت می‌کنه. فکر می‌کنی سوار میشی و از سگ‌دونی که توش بودی خلاص میشی. اما زنده نمیمونی. مردم فکر می‌کنند اونی که بیرون کابین بود زنده نموند. نه برادر. اونایی که تو بودن هم زنده نموندن.


البته اینو جایی فوروارد نکنید. این حرف‌ها واسه همین کاناله.

https://t.me/vahidheroabadi/15406

جلسات مجلس در مثلا بررسی وزرای پیشنهادی دولت، علاوه بر همه نشانه‌های ریز و درشت دیگه که در سطح کشور وجود داره، نشون میده که جمهوری‌اسلامی دیگه یک نظام ارزشی نداره. و این دقیقا عامل افول حکومت‌هاست.
ممکنه گفته بشه چهل سال پیش هم نداشت. اما این درست نیست. ایده سیاسی و کشورداری نداشت، اما مجموعه‌ای از ارزش‌ها، بازیگرانش رو بهم چسبونده بود. وقتی احمد کاظمی فرمانده تیپ نجف بود به این دلیل ازش حرف‌شنوی نشد که چیزی از جنگ و فنون نظامی می‌دونست. به خاطر همون ارزش‌ها می‌پذیرفتند که اون بچه یک فرمانده باشه. و وقتی پیروز شد، تنها نتیجه‌ای که گرفتند این بود که تکیه به اون ارزش‌ها، رمز برنده شدن ماست. تعصب روی ارزش‌ها، از چیزی که واقعا بودند قوی‌ترشون می‌کرد. در جنگ ایده‌ها، اونی که تعصبش بیشتره، بیشتر دوام خواهد آورد. درستی و غلطی ایده، خیلی تعیین‌کننده نیست. بچه‌بازی در فرهنگ افغانستان ریشه دوانده، اما غربی‌ها وقتی این کشور رو گرفتند هیچ کاری برای مبارزه با این پدیده کثیف نکردند. بلکه سربازها ویاگرا هم بین‌شون توزیع می‌کردند. با این که می‌دونستند این‌ها رو برای چی میخوان. حالا سربازها رفتند. و فرهنگ لیبرال و فمنیستی هم با خودشون رفت. و فرهنگ منحط باقی موند. چون آدم‌های منحط، به فرهنگی که داشتند تعصب داشتند. اما آمریکاییه روی نجات پسربچه‌ها از پدوفیل‌ها تعصب نداشت. همانطور که روی آزادی زنان هم تعصب نداشت. (و این دلیلی است بر اینکه جریان woke غربی با همه سر و صداهای امروزیش، یک جنبش ابتر است. ارزش‌هایی که هیچ‌کس روشون تعصب نداره زنده نمی‌مونند).
تعصب با دغدغه خیلی فرق داره. دغدغه یعنی به این که ضدارزش تحمل میشه حساس باشی. تعصب یعنی اجازه ندی تحمل بشه. بنیادگرایی سلفی هم فعلا مجهز به تعصبه، و در مقابلش جبهه متعصبی وجود نداره‌. پس حالا حالاها پیش خواهد رفت.

حکومت ما ازین تعصب تهی شده‌. مردم ما چند جمله از حضرات می‌شنوند که تحجر فکری‌شون رو برملا می‌کنه، فکر می‌کنند این‌ها همون پابرهنه‌های سلفی هستند. اما آدم میتونه متحجر باشه، و متعصب نباشه. همون آدم متحجر پشت تریبون، بارها عقاید رو به مصالح فروخته. امروز هم به حزب‌الله بنزین مجانی میفرسته هم به طالبان! اگه عقربه قطب‌نما مثل فرفره بچرخه، یعنی دیگه قطبی وجود نداره، که یعنی دیگه ارزشی وجود نداره.

این تا کجا میتونه ادامه پیدا کنه؟ هیچ‌کس نمیدونه‌. اما همیشه اینطور بوده که یک دستگاه مستقر و مسلط، وقتی تعصبش روی ارزش‌هایی که به واسطه همون ارزش‌ها تونسته بود به قدرت برسه رو از دست میده، اون گروهی از آدم‌ها که روی مجموعه دیگه‌ای از ارزش‌ها متعصبند، منقرض‌شون خواهند کرد.
وایکینگ‌ها وقتی هر کدوم‌شون زمینی تصاحب کرد و کینگ اون منطقه شد، دیگه نتونستن دورتر برن. چون دیگه تو یه کشتی نبودند. رو تخت جلوس کرده بودند! اون زمانی که تو کشتی بودن، هیچ‌کس جلودارشون نبود.

شرکت‌های خودروسازی دنیا مدل سال بعد رو از ابتدای نیمه دوم سال جاری معرفی می‌کنند. الان وسط ۲۰۲۱ هستیم اما مدل ۲۰۲۲ معرفی میشه. بروکرات‌هایی که با کرونا سرگرم شدن هم برای کووید میخوان از همین روش استفاده کنند. الان کووید ۲۲. سال بعد این موقع کووید ۲۳. اگه جور نشه، کووید ۲۳ فیس‌لیفت رو میدن، بعد ۲۴.

یه زمانی تو یه دهاتی میخواستن یه گاو رو ذبح کنند. دادند یک جوان اینکارو کرد. یکی از چوپون‌ها طرز ذبح کردنش رو دید و به بقیه گفت این پسره درست انجام نداد ولی، گوشت اینو نباید خورد. اون موقع آخوند نداشتن تو روستا. چندنفر رفتن شهر که حکم شرعیش رو از یه آخوند بپرسن. آخونده بشون گفته بود خود اونی که ذبح کرد از گوشتش خورد؟ گفتند آره. گفت پس مشکلی نداره، اگه خودش خورده بقیه میتونند بش اقتدا کنند. برگشتن روستا و به یکی از ریش‌سفیدها گفتن آخونده اینجوری گفت. ریش‌سفیده گفت نه، این پسره که ذبح رو انجام داد، یه جوان مغروره. اگه غلط انجام بده به روی خودش نمیاره و از گوشتش میخوره. آخونده اینو نمیدونه.

جامعه پزشکی امروز دنیا هم مشکل اون آخونده رو دارند‌. بحران‌های عالمگیری مثل کرونا، با مراجعه به کتاب و اطلاعات و این چیزها جمع نمیشه. بینش وسیع میخواد. ریش‌سفیدهایی میخواد که فقط به گلوی گاو نگاه نمی‌کنند، به آدم‌ها هم خوب نگاه می‌کنند.

این مستند با اون موسیقی تیتراژ محشرش یکی از اندک برنامه‌های تلویزیون بود که دوسش داشتم، مخصوصا چون همیشه همراه با مادرم نگاه می‌کردیم. حس خاصی از خویشاوندی با همه مسلمانان دنیا رو در آدم ایجاد می‌کرد. انگار همه از یک قبیله‌ایم که در گوشه کنار دنیا پراکنده شده‌ایم و بدون اینکه همدیگه رو بشناسیم برای هم آشنا هستیم.

اما این مستند هیچوقت نگفت که هر کدوم از کشورهای اسلامی که در هر قسمت معرفی می‌کنه، کندوی چه متحجران و بنیادگران فاشیستی بوده و هنوز هست. درباره هیچ‌کدوم، از عقب‌افتادگی‌های فرهنگی‌شون چیزی نگفت. تصاویر نوستالژیک مسجدهای قدیمی و صف نماز جماعت، چیزی به شناخت آدم اضافه نمی‌کنه‌.

خیلی خام بودیم. واقعیت، همه حس‌های خوبی که به عنوان «بچه مسلمان» داشتیم نابود کرد.


https://t.me/nostalgiktv/4724

ما ملت امام حسینیم
و این بهترین زندان‌مونه