- یه مریضی داری که به خاطر سبک زندگیته
- باید سبک زندگیمو عوض کنم؟
- نه اصلا، یه قرص می‌نویسم برات

#لبخند_شبانه

در کشور نرمال که تحت سلطه دیکتاتوریه، دیکتاتور میاد میگه استفاده از فلان سرویس خارجی ممنوع است، چون من میگم. اما در یک کشور غیرعادی که حکومت از مجموعه‌ای از اوباش تشکیل شده، شهوت قدرت به اندازه اون دیکتاتور قوی نیست. چون شهوت دزدی به بقیه شهوت‌ها سایه انداخته. برای همینه که بیشتر ازینکه ممنوع کردن براشون اهمیت داشته باشه، اون نونی که از جایگزین داخلی براشون درمیاد اهمیت داره. ممکنه بگید درسته یه نونی ازش درمیاد، ولی مگه چقدره؟ مهم نیست چقدره. در کشورهایی که حکومت دارند، چه دیکتاتوری باشه چه دموکراتیک، یه سری هدف و جهت وجود داره که با زور یا بدون زور به سمت‌شون حرکت می‌کنند. اما در تشکیلات اوباش، خود فعل دزدی هدفه و به سبک زندگی تبدیل میشه. مثل چهل دزد بغداد که حتی وقتی غار رو پر از جواهرات کرده بودند، نمی‌تونستند به خودشون استراحت بدن.

https://t.me/AnimalsQuotes/1715

هرچقدر دیوارها رو عایق کنی، بالاترین اتلاف انرژی از طریق شیشه‌هاست. حتی اگه بالاترین کیفیت رو داشته باشند. مساحتی که باید حداقل نصفش دیوار بود رو شیشه می‌کنی که ویوی دریاچه کادر بزرگتری پیدا کنه. انرژی‌ای که بابت این بزرگ کردن کادر هدر میره، ارزشش رو داره؟ بهتر نیست هروقت خواستیم دریاچه رو فول‌اسکرین ببینیم بریم بشینیم تو تراس به جای اینکه تراس رو بیاریم تو خونه؟

شیشه ساختار مولکولیش رو عوض نمی‌کنه چون شما تو بازارتون رقابت دارید.‌ قیمت همین در چهار لنگه‌ای که در عکس می‌بینید زیر ۲۰ هزار دلار نیست، اما نرخ استاندارد عایق بودنش رو شش ماه هم نمیتونه حفظ کنه. حتی فیلترهای مادون قرمز هم عمر مفید کوتاهی دارند.‌ چنین طرحی، ایجاد عمدی یک گلخانه‌ست. اگه گلخانه‌ای کردن خونه سلیقه‌ست، سلیقه من هم اینه که ماشین هشت‌سیلندر داشته باشم. چرا ماشین هشت سیلندر رو در اروپا ممنوع کردن و حتی شش سیلندرش هم نمیشه پیدا کرد؟

یادتونه رسانه‌ها گفتند تو السالوادور علیه بیت‌کوین تظاهرات شده؟
این بوده اون تظاهرات!
دهن‌سرویس‌ها.. حتی منم باور کرده بودم. چون به نظرم اومد طبیعیه مخالفان سیاسی دولت ازین بهانه برای خودنمایی استفاده کنند، برای همین حتی روی لینک خبرها کلیک نکردم. اما حتی همونش هم وجود خارجی نداشته.

به پدر میگم خامنه‌ای باز نفس کم میاره موقع حرف زدن، با مکمل و ویتامین نگهش داشتن. گفت سوپ رو بگو.. یه سوپ‌هایی میدن بش! گفتم کباب.. گفت نه، گوشت قرمز رو نمیتونه هضم کنه، فقط سوپ. سوپ‌هایی که به این میدن بخوره رو ما ندیدیم!

نمی‌دونم زمان جنگ جهانی دوم چه خبر بوده تو ایران که نسل اینا سوپ رو مائده بهشتی می‌بینند. شاید چون توش همه‌چیزی هست نمادی بوده ازینکه وضع خوبه!

کیس‌های مثبت کرونا در اسراییل، با توجه به درصد بالای واکسن‌زده‌ها و تقریبا ایزوله بودن کشور، نباید بره بالا قاعدتا. یکی ازین احتمالات قوی‌تر از بقیه‌ست:

- واکسن اونجوری که تصور می‌شد موثر نبوده.
- واکسن زیادی موثر بوده، یعنی حساسیت سیستم ایمنی رو بیش از حد بالا برده، اتفاقی که می‌گفتند در مورد واکسناسیون سارس افتاد.
- نتیجه تست‌ها قابل اعتماد نیستند.‌
- کیس‌ها بیشتر نشده، بلکه این هوچی‌بازی برای فروش دوز سوم به کشورهاست.

اگه جامعه پزشکی همین الان یک پیام درست و شفاف به افکار عمومی نده، تمام سرمایه اجتماعی خودش رو از دست خواهد داد.

اگه ارزش بازار سهام (اس‌اند‌پی‌۵۰۰) رو به جای دلار با طلا بسنجیم، به این شکل درمیاد. که میشه گفت حدود بیست ساله که این شرکت‌ها ارزش حقیقی اضافه نکردن. اون چیزی که مردم به عنوان رشد می‌بینند، رشد دلاریه.

هر تقاضایی شکل بگیره، یه عده تو بازار پیدا میشن که تأمینش کنند. و باید هم اینطور باشه. اما همه‌ی نسبت آدم‌های یک شهر با همدیگه نباید بر اساس معاملات باشه‌. یه جاهایی باید خرج کردن رو به پول درآوردن اولویت داد.‌ یه جاهایی انبار خالی رو باید پناهگاه کرد، نه اینکه اجاره داد. اما اون روحیه‌ای که این ترجیح رو ممکن می‌کرد، از شهر رفته. مسئله گرفتاری اقتصادی نیست، چون این موج ماتریالیستی خرج کردن‌های خیلی کوچکتر رو هم جارو کرده و برده. یه زمانی این موقع تابستون هر صدمتر یه کلمن آب یخ میذاشتن جلو مغازشون که رهگذر تشنه نمونه. هرکی یکم وضعش بهتر بود آبسردکن میذاشت، و برقش هم به کنتور مغازه خودش وصل می‌کرد.‌ امروز هیچ اثری ازشون نیست. ربطی به بهداشت نداشت. این ناپدیدشدن‌ها از خیلی قبل‌تر از کرونا شروع شده بود.‌ دیگه کسی نمی‌گفت بذار یه آبی بدیم دست خلق‌الله. حالا می‌گفتند «آب معدنی همه‌جا هست، برن بخرن».
حتی تو کاپیتالیستی‌ترین جامعه غربی هم چنین وضعی برقرار نیست.

متأسفانه هنوز حکومت در مشغول کردن ذهن مردم موفقه، و گرنه نمی‌تونست برای بار n ام مسدودیت اینترنت رو به موضوع روز تبدیل کنه. جدی گرفتن مجلس ایران، که لاریجانی نمایندگانش رو یک مشت سیب‌زمینی می‌دونست، مشروعیت دادن به یک سیرکه و خیلی با رأی دادن فرق نداره.‌
اما این‌ها که وانمود می‌کنند، و ازون بدتر، امیدوارند! که در کره شمالی شدن خیریتی باشه، یه جور شیرینی اوت هستند. اینا مغزشون با منطق تمرین نکرده و تنبل بار اومده.

همسایه ما یه همشهری داشت که از ترس اینکه تو آلودگی شهر سرطان بگیره رفت خارج شهر یه باغ خرید نشست اونجا. اما دو سه سال بعد سرطان گرفت! فکر می‌کرد اگه ریه‌ش رو ببره بیرون شهر کافیه. وقتی هنوز فکرت درگیر مشکلات شهره، یعنی بیرون نیستی. اعصابت هنوز تو شهره‌‌. اگه می‌تونستیم به دوران قاجار برگردیم، یحتمل ریسک یه سری از سرطان‌ها از سرمون کم می‌شد. اما با جابجایی جغرافیایی نمیشه به دوران قاجار برگشت.
با آفلاین شدن هم نمیشه به دوران ماقبل اینترنت برگشت. دورانی که اسپری‌نوشت‌های روی دیوار هم کار اطلاع‌رسانی رو انجام میداد. مکانیزم فرق کرده، فرمول‌ها عوض شده، و موضوعات چیزهای دیگه‌ای هستند. چرا الان اعتصاب مغازه‌داران کارکرد دهه چهل رو نداره؟ چون اون موقع کرکره‌ی پایین، یه پیام بود. که اونایی که درگیر سیاست نیستند، موقع خرید روزانه مجبور بشن که درگیر بشن. الان چنین چیزی مطرح نیست.‌ الان همه درگیرند، غیر از کسانی که سنگ هم بباره نمیخوان درگیر بشن. الان حجم دیتا خیلی بالاست، کرکره پایین در حد چند کیلوبیته. الان روی برج میلاد هم بنویسی مرگ بر خامنه‌ای طوری که از تهرانپارس هم دیده بشه، حرکت مردمی رو یک اینچ هم جلو نمیبره. الان اینترنت رو لازم داری چون بدون اینترنت بازی‌ای وجود نداره که توش ببری یا ببازی.

سرمایه‌داری درباره پول نیست، درباره تجارت نیست، درباره بازار نیست. این‌ها رو تو سوسیالیسم محض هم می‌تونید داشته باشید. سرمایه‌داری فقط درباره سرمایه‌ست. حفظ کردنش، و بیشتر کردنش. اگه تو کشورتون نمیشه حفظش کرد و نمیشه بیشترش کرد، جامعه‌تون فقیر خواهد شد. چه آدم‌های خوبی باشید چه آدم‌های بدی باشید.


میشه اینو یکی پین کنه تو همه کانال‌های فارسی تلگرام؟

می‌گفتم شاید یه روز یه نسخه هارد راک اجرا بشه از «ما برای اینکه بیت‌کوین ارز خوبان شود؛ رنج دوران برررررررده‌ایم». اما همه‌چی انقدر سریع داره پیش میره که حتی وقت نکنیم درباره «دوران» بودنش صحبت کنیم. این لایحه بهبود زیرساخت که بردن مجلس آمریکا، اندازه ۳۰ میلیارد دلار درآمد مالیاتی از رمزارزها و فعالیت‌های مرتبط در نظر گرفته‌! بعد بعضیا میگن اگه دولت در همه‌شون رو تخته کرد چی؟ تخته چیه bro.. تازه گلدون آورده میخواد توشون گل بکاره واسه خودش.

اسراییل تا همین دیروز گزارش میداد چند درصد بستری شده‌ها، واکسن زدن قبلا. اما حالا دیگه نشون نمیده.
اسراییل بزرگترین لابراتوار انسانی فایزر بود، چون زودتر از همه زد، و بیشترین تعداد ممکن رو زد. قاعدتا لابراتوار باید هرچی دیتا داره در اختیار دنیا بذاره. اما یه چیزی رو هم حذف می‌کنه!
لابد می‌ترسند بگیم یا واکسنه کار نکرده یا برای دوره خیلی کوتاهی موثره. ولی فرض کنیم همه کسانی که چنین برداشتی خواهند کرد اشتباه کنند. باید شفافیت رو کمتر کرد؟ اگه قرار بود انتشار دیتا رو منوط کنیم به اینکه برداشت مردم چیه، دیگه چه تحقیق علمی‌ای میشد انجام داد؟

هی برای زائر امام حسین که داره از شهرت رد میشه غذای نذری بده، حتی وقتی خرجش رو به سختی تهیه می‌کنی.‌ هی بگو ما هرچی داریم از عباس داریم. آخر سر هوای شنی می‌کنند تو ریه‌هات، و آب رو به روت می‌بندند، صدات هم دربیاد میان پسرت رو، هر سنی داشته باشه، میبرن. نه امام حسینت کاری برات انجام میده، نه عباست. میگی اینا میرن ولی حسین میمونه. آره اینا میرن، ولی تو هم میری. و هیچ کس نمیدونه کی بودی، و چه فشاری تحمل کردی تا فقط زنده بمونی. حتی هیچ‌‌کس نمیفهمه از وقتی چشم باز کردی تا وقتی برای همیشه چشم بستی هرچی دیدی زشت و بدترکیب بود. هیچ‌کس حتی نخواهد فهمید چقدر حرف زور شنیدی، و‌ چندبار مجبور شدی تسلیم بشی. تو میخوای همه اینارو یکی ببینه. ولی کسی نیست ببینه. به خودت دلخوشی میدی که حسین داره می‌بینه. اما اون قطعه قطعه شدن برادر خودش هم دید و نتونست کاری بکنه. برای تو که یک هیچ‌کسی چه کاری میتونه بکنه؟ حسین دوربین دنیا نیست. خودش صبر نکرد کسی ببینه. برای خلاص کردن خودش در دنیایی که نمیشه نجاتش داد، بدنش رو به شمشیرها سپرد. تنها راه خلاصی تو هم مرگ در راه خلاصیه. وقتی قراره برنده نباشیم، باید یه باخت مردانه انتخاب کنیم.

قبلا درباره دادگاه‌های ایران نوشته بودم تا زمانی که یک قوه قضاییه مستقل و پاسخگو نداریم، همه متهمانی که حکم می‌گیرند بی‌گناهند. الان گسترده‌ترش می‌کنم: هر دیتایی که اوپن سورس نیست، دیتا نیست، تبلیغاته.

رسواسازی عوامل امنیتی نظام که لباس مدافع حقوق بشر پوشیده‌اند، چه در داخل باشند چه در خارج، باید به عنوان یک موضوع مهم توسط همه پیگیری بشه. اما اینکه گفته بشه نظام برای تشدید سرکوب از لجن‌پراکنی‌های این افراد به عنوان توجیه استفاده کرده، در تناقض با عامل امنیتی بودن اون افراده. شما دارید وانمود می‌کنید الهه هیکس یه چیزی از دهانش پرید یا ماله‌کشی کرد و بهانه داد دست حکومت! گویی رابطه‌ای بین این فرد و حکومت وجود نداره، فقط چون یه آدم عوضیه، بانی این اتفاق شد!
نمی‌دونم چرا باید این چیزها رو یادآوری کنم. تو جنگ یا سیاست، آدم خوب و آدم عوضی نداریم. فقط خودی داریم و دشمن. زمین سیاست که زمین کشف حقیقت نیست که بگی «ما نمی‌دونیم واقعا طرف اطلاعاتیه یا نه». لازم نیست بدونی‌. اگه علیه شماست، یعنی حکومتیه. تمام. این فرمول برای ساده‌سازی مسئله نیست. این فرمول برای تعیین تکلیفه. اگه علیه شماست، یعنی حکومت استخدامش کرده علیه شما باشه. حتی اگه «حقیقتا» استخدام نشده باشه، «تکلیف» شما اینه که استخدام‌شده حسابش کنی. نظام منتظر نبود یه آدم عوضی یک توجیه برای سرکوب جور کنه. نظام برای اجرای سرکوب، از کارمندان برون‌مرزی خودش هم استفاده کرد! این برداشت، تکلیف شماست؛ اگر می‌خواهید بجنگید. اگه نمیخواید بجنگید که هیچی.


https://t.me/mamlekate/60335

تو توعیتر نوشته بودم میرن به دری نجف‌آبادی رأی میدن اما از برانداز انتظار دارن هوش چرچیل رو داشته باشه و پاکدامنی عیسی مسیح رو!
این رویکرد کسی که خودش رو تو جنگ می‌بینه نیست. مردم ما چنان بی‌تابند برای زندگی نرمال، که به یک ناباوری جمعی چنگ زدن که همه رفتارها رو مضحک کرده. ناباوری درباره اینکه کشورش حکومت نداره و گیر یک مشت اوباش ضدانسان و ضدایران افتاده. وقتی با یک اینفلوعنسر مواجه میشه، فکر می‌کنه این نسخه ایرانی پیرس مورگانه! ولی نیست، چون ما در موقعیت مردم انگلیس نیستیم. در موقعیت ما، فقط خودی یا دشمن وجود داره. چه کارگردان باشه چه شاعر سابقا زندانی شده!

«طرح محدودسازی یا مسدودسازی اینترنت توسط مجلس حتی با قانون اساسی خود نظام هم در تعارض است».

خب باشد. قانون اساسی که قدرتی نداره.
بذارید یه مثال بزنم که مربوط به آلمان و آمریکاست، دو کشوری که اصلا ربطی به اون‌ها نداریم؛ اما اتفاقات‌شون چیزهایی به ما یاد میده.
در متمم اول قانون اساسی آمریکا، کنگره حق ندارد قانونی تصویب کند که آزادی بیان شهروندان رو ازشون سلب کنه. یعنی آزادی بیان آمریکایی‌ها توسط این متمم تضمین شده. اما کنگره در ابتدای انقلاب اینترنت قانونی تصویب کرد که شبکه‌های اجتماعی و شرکت‌های اینترنتی میزبان محتوا رو از قانون ناشران مستثنی کرد، و بدین ترتیب این شرکت‌ها می‌تونستند هیچ مسئولیتی بابت محتوای منتشر شده در پلتفرم‌شون به عهده نگیرند. و این زمینه‌ساز فضایی شد که در اون پلتفرم این شرکت‌ها به چهار دیواری شخصی‌شون تبدیل بشه، که در اون علاوه بر اینکه می‌تونستند هرچیزی رو منتشر کنند، از جمله پروپاگاندا، می‌تونستند جلوی انتشار هرچیزی رو هم بگیرند، از جمله انتقاد. قانونگذاران آمریکایی می‌تونند این وضعیت رو تغییر بدن، اما نمیدن، چون خودشون توسط لابی شرکت‌های تکنولوژی خریده شدن (کاملا مشابه ژانر کیف انگلیسی).
آلمان، قانون اساسی آمریکا رو نداره. اما دولت این کشور قانونی رو وضع کرد که فیسبوک رو ملزم می‌کنه اگر خواست پست کسی رو حذف کنه، علت دقیق حذف رو به اطلاعش برسونه. که حداقل طرف بدونه به چه علتی با تیغ سانسور زخمی شده. این خیلی مهمه؟ نه چندان. چون آزادی سلب شده رو برنمیگردونه. اما حداقل در جهت شفافیته. ولی همین اندازه شفافیت قانونی رو هم، شهروند آمریکایی نداره فعلا، یعنی میزبان پلتفرم میتونه پستش رو حتی به صورت رندوم حذف کنه و صاحب پست دستش به هیچ جا بند نیست؛ با اینکه این کشور قانون اساسی به مراتب بهتری داره. آیا دولت آلمان نگران آزادی شهروندانه؟ نه. اگه قدرتش رو داشت خیلی بدتر از فیسبوک عمل می‌کرد.‌ که رفتارش در مورد کرونا، از مشهودات واضحش بود. اما قانونگذار آلمانی توسط فیسبوک یا گوگل، خریداری نشده‌اند؛ و دارند در راستای منافع حزبی‌شون عمل می‌کنند که خارج از دایره بیزینس شرکت‌های کالیفرنیاست.
بعضی‌ها فکر می‌کنند برای محکم ماندن قانون اساسی، نیاز به نظام حقوقی محکم داریم. اما امروز دولت آلمان به بهانه کرونا حقوق شهروند رو زیر پا میذاره و هیچ کاری از دست حقوقدان‌ها و وکلا برنمیاد. اون چیزی که این عطشش برای کنترل بیشتر بر زندگی مردم رو میتونه مهار کنه، احزاب مخالف هستند. اونقدری که مرکل از روسای احزاب میترسه، از قضات نمیترسه.
برای محکم ماندن قانون اساسی نیاز به قدرت سیاسی که پشتش رو نگه داره هست. اگه شما به عنوان شهروند هیچ قدرت سیاسی نداشته باشی، یا بدستش نیاری، قانون هم نخواهی داشت.