سرکوب «سخن» همیشه از طرف حکومت نیست، و همیشه با خشونت فیزیکی هم نیست. خیلی راحت از دستگاه متولی میخواد که مداح رو خفه کنه! البته مطالبه کوریه، چون اون دستگاه تشکیل شده از همون تیپ از مداحان. اما نفس این مطالبه، یعنی کاش دستگاه سالمی وجود داشت که قدرت خفه کردن این مداحان رو می‌داشت!
اینکه آزادی شامل آزادی مداحان لات آشغال‌خور هم میشه، براشون قابل هضم نیست. اینهم میخواد برای حفظ جامعه از «بدشگون‌ها» می‌تونست عذاب الیم بده بشون، و افسوس میخوره که ابزارش مهیا نیست!

طالبان با تمام توحش و تحجرش، از آخوندهای شیعه در سیاست و مدیریت، قوی‌تره. در ابتدای انقلاب، قدرت گرفتن آخوند، شروعی بود بر تمایلات جدایی‌طلبانه؛ که نفرت حاصلش تا همین امروز باقی مونده. اونم در کشوری کهن که اقوامش عادت داشتند در کنار هم زندگی کنند. اما طالبان نه تنها خیلی مواظبه که درگیری قومی پیش نیاد، بلکه داره نقش یک پیونددهنده رو بازی می‌کنه، اونم در کشوری که عادت دارند به کشتن همدیگه!

این هم یک دلیل دیگه در اثبات اینکه ما ایرانی‌ها گیر بدترین نوع آدم‌ها افتادیم.

یعنی فکر می‌کنید این رو نمی‌دونم؟
چرا از خودتون نمی‌پرسید همین پشتون‌های قومیت‌گرا الان که هیچ‌کس جلودارشون نیست در حال قتل عام نیستند؟ حتی رسانه‌های آمریکا دلشون میخواست این تصرفات یکم خونش بیشتر باشه. اما نشد. هر روستایی که میگیرن یک نفر رو میفرستن که جمع‌شون کنه و بگه کاری به کارتون نداریم. حتی در اوج قدرت نظامی که کسی جرئت نداره یک گلوله به سمت‌شون شلیک کنه، دارند تلاش سیاسی می‌کنند. یا به زعم خودشون تلاش می‌کنند کمترین اشتباه رو مرتکب بشن. برای آخوندهای شیعه، «اشتباه» یک واژه تعریف نشده‌ست. هرجا رو گرفتن با اعدام جوانانش وارد شدند. و هنوز هم دارند در بی‌خبری مرکزنشین‌ها اعدام‌ها رو ادامه میدن. طوری که اعدام بلوچ و کرد عرب دیگه هیچ حساسیتی در مردم ایجاد نمی‌کنه.

میراث حسن رشدیه این بوده که ایرانی باور نمی‌کنه آخوندهای عبااتوکشیده و نئاندرتال‌‌های کت‌شلواری و دکتر مهندسی که نظام بروکراتیک ساختن و دارند بش حکومت می‌کنند، از پشم‌الدین‌‌های پابرهنه افغان نفهم‌تر، لجوج‌تر، سفاک‌تر و فاسدتر باشند.

"limited government is nothing but a myth."

خیلی از دوستان خوششون نیومد که گفتم طالبان باعرضه‌تر و سیاست‌بلدتر از کسانی هستند که تا همین دیروز یکی از گزینه‌های بد و بدتر انتخابات‌های ایران بودند و خیلی‌ از همین عزیزان بشون رأی میدادند. عیب نداره. همین‌ها قبلا خوششون نیومده بود که گفتم معارضان مسلح سوریه به خودشون باختند، نه به سپاه قدس و روسیه.
علی‌ایحال، می‌تونند کمی صبر کنند که اوضاع افغانستان آرام بشه و «دولت اسلامی»! به استقرار برسه، و ببینند با چین که مثل لاشخور داره در آسمان این کشور پرواز می‌کنه، سر غارت منابع چطور معامله خواهند کرد. فقط از جزییات اون قرارداد هم خواهید فهمید که مردم افغانستان گیر چه کسانی افتادن، و ما گیر چه کسانی.

ازینکه ورزشکار زن آمریکایی روی سکوی مسابقات و درست هنگام پخش سرود ملی آمریکا، ادرار کرده تا مثلا اعتراض خودش رو به وضعیت نژادپرستی در این کشور نشون بده، نتیجه می‌گیره آمریکا رو به اضمحلاله، و میگه نصف مردم مکزیک درگیر خشونت‌ها و خرابکاری‌های باندهای موادمخدر هستند، روزی صدها نفر در خیابان و در روز روشن کشته میشن، دولت‌شون فشله و فساد همه‌جا رو گرفته و تبعیض اقتصادی و فقر همه‌جای کشور دیده میشه، اما مردم‌شون جون میدن پای پرچم‌شون، بعد کشور ما که همه دارند فرار می‌کنند تا خودشون رو به اینجا برسونند و اینجا زندگی کنند، به این فضاحت افتاده.

متوجه نیست که این علامت افول نیست، این علامت تجدده. و بله هر تجددی لزوما مبارک نیست، ولی قطعا متضاد رکوده‌. این مکزیکی‌ها هستند که هنوز در قرن بیستم گیر کردن. قرنی که جون دادن برای پرچم، عادی بود، و عادت بود. حتی اگه ازون وطن هیچی جز بدبختی و سرکوب ندیده بودی.
اینکه فقط آمریکاست که داره از کلیشه‌های ناسیونالیستی عبور می‌کنه، چه خوب باشه چه بد که یک بحث دیگه‌ست، از قضا نشون میده که آمریکا همچنان در جلوی قافله‌ست و بقیه پشت سرش هستند.

الان حالتی شده که میشه با خطای خیلی پایینی حدس زد خونه‌ای که پرچم داره، ساکنینش راست‌گرا هستند‌. چون الان پرچم حالت هویتی پیدا کرده. سال ۲۰۱۶ که ترامپ برنده شد، دموکرات‌ها به زعم خودشون «مقاومت در برابر فاشیسم» رو با پرچم نشون میدادند. اما خیلی سریع معکوس شد و پرچم آمریکا نماد ترامپی‌ها شد.
عبور کردن از کلیشه‌ها اینطور نیست که همه آثارش محو بشه. معنیش اینه که کارکرد اون آثار و نمادها وارد یک کانال معنایی دیگه میشه. الان همون کسانی که پرچم رو زدن تو باغچه جلو خونه‌شون، در اینکه نمیصرفه آدم تو خدمت ارتش جونش رو از دست بده، با اونایی که میشاشن به پرچم، تقریبا هم‌نظرند؛ و اینجوریه که هر سیاستمداری که شعار خروج نیروها از خاورمیانه رو میده، چپ و راست بش رأی میدن. سرباز آمریکایی ابایی نداره در جواب سوال «چرا به ارتش ملحق شدی؟» بگه «میخوام بی‌ام‌‌و بخرم». اما همین سوال رو از سرباز کشورهای دیگه بپرس، جوابش اینه: «به نام خدا، افتخار دارم، دفاع، مردم، وطن، ناموس، خاک..».

با اینکه باید محتویات شکم گوسفند رو ریخت روی سر کسانی که میخوان از کشورهایی که به زحمت شلوارشون رو بالا نگه‌داشتن، «رقیب» بسازند برای اقتصاد آمریکا، موافقم.
اما این حجم عجیب از ارزش سهام اپل، به پول خلق شده‌ای که به وال‌استریت تزریق شده هم ارتباط داره. مگر اینکه استدلال کنید خب فقط آمریکا نیست که در حال خلق پوله، بقیه کشورها هم در حال انجامش هستند، پس این مقایسه همچنان منصفانه و دقیقه. اما شخصا این استدلال رو قبول نمی‌کنم، چون هیچ کس قدرت و ظرفیت این رو که به اندازه آمریکا پول خلق کنه، نداره. قبل از بحران سال ۲۰۰۸ اگه شبکه‌های اقتصادی تلویزیون رو تماشا میکردی، همه میگفتن بازار کردیت ما رو توپ تکون نمیده. پیتر شیف یه آرشیو از افاضات این متوهمان جمع کرده (که البته خیلی‌هاشون انقدر وقیح بودند که بعدن بیان جلوی دوربین و بگن «من گفته بودم با مخ میاییم پایین!»). مشکل اصلی من با این منطق اینه که اگه فردا به دلایلی این حباب بترکه و سهام این شرکت سقوط کرد، باید نتیجه بگیریم آمریکا قدرت اقتصادیش رو از دست داد؟ معلومه که نه.



https://t.me/bourgeois_ir/794

هربار صحبت شورش مردمی میشه، بابام میشینه چرتکه میندازه که نظام چقدر نون‌خور داره و نتیجه می‌گیره که اینا سقوط نمی‌کنند. حالا عبدالرضا داوری هم عین حرف‌های بابام رو نوشته و همون نتیجه رو گرفته. که انقدر هزارنفر آخوند داریم، انقدر هزارنفر سپاهی، انقدر هزارنفر بسیجی، پس میشن ده درصد جمعیت ایران، و همین کافیه که هیچ اعتصابی در ایران به جایی نرسه! انگار بابام یاد گرفته باشه با اینترنت و اسمارت‌فون و تلگرام کار بکنه و حرفاش رو تایپ کنه.

دلیلی نمی‌بینم جواب «نسخه بیسواد زیدآبادی» رو درباره براندازی بدم. چون اونقدر که حیثیت اون وابسته به سقوط نکردن حکومته، حیثیت من وابسته به سقوط کردنش نیست. چون سیستم مملکت‌داری مدنظر من، بعد از پنج تا انقلاب دیگه هم شاید در ایران محقق نشه. من فقط نگران ایرانم که با این حجم از عقل‌ستیزی در سراشیبی نابودی قرار گرفته و مردم و حکومت را با هم به ته دره می‌کشه.
در مورد اعتصاب‌ها هم موضعی ندارم. اینطور نیست که ندونم این حرکت‌ها محرک‌های کمونیستی داره و لزوما به جاهای خوبی منجر نمیشه. اما وضعیت فعلی هم پایدار نیست و دولت دیگه نمیتونه حتی برای کوتاه‌مدت، بدون پول‌پاشی گسترده، معضل کارگری در ایران رو حل کنه. پس این حرکت‌ها اجتناب‌ناپذیرند. تجربه ثابت کرده حتی اون‌هایی که میلی به کمونیسم ندارند، برای خلاصی از هرج و مرج هم که شده، ممکنه بش پناه ببرند. که اصلا پناهگاه امنی نیست، ولی واقعیتیه که تحمیل میشه.

پس فقط جواب بابام رو اینجا میدم:
پدر من، اگه حکومت مطمئن بود که میلیون‌ها نون‌خور و طلبه و بسیجی که زیر پر و بالش جمع کرده براش کافیه، وقتی یک تجمع هزارنفری ایجاد میشد اینترنت رو قطع نمی‌کرد. ضمنا گول تابستون رو نخور، خوابیدنی کلاهتو بذار، سحر خنک میشه سرت سرما میخوره مو نداری.
شب بخیر.

این تو آمریکا استاد دانشگاه بود؟

#لبخند_شبانه

احسان سلطانی میگه دولت فاسد روحانی دلار رو گرون کرد که یه عده پولدار بشن. حالا چه باید کرد؟ دولت بعدی باید انقدر دلار بپاشه تو بازار تا قیمت بیاد پایین دیگه پولدار نشن! یعنی یه کاری کنیم که از جیب ملت، پولدارها بتونند آیفون رو ارزونتر از قیمت فعلی بخرند!
من ویدئوهایی از رفتار گاوها در اینترنت دیدم که دارم نتیجه می‌گیرم به این‌ها نباید گفت گاو. چون مغز گاو تکامل‌یافته‌تره.

دامدارها گاوشون رو آوردن جلوی اداره دولتی، سرش رو بریدن و خونش رو پاشیدن به در و دیوار ورودی اون اداره. نوشته انقدر به اعتراضات مردم گوش ندادیم که دست به چنین خشونت‌هایی می‌زنند!
وقتی ایرانی روش اعتراضش رو خودش انتخاب می‌کنه، میشه خشونت! اگه یک کپی از نسخه اروپایی باشه دیگه خشونت نیست، رادیکال هم نیست. مثلا وقتی در فرانسه تانکر تخلیه چاه فاضلاب رو آوردن جلو اداره دولتی و با پمپ کثافات رو پاشیدن به تمام نمای ساختمان دولتی، به نظر ایشون خشونت نبود، رادیکال هم نبود. چون فرانسویه!

نمی‌تونی هم ازینکه شهرداری ۴۰۰ میلیون خرج طراحی لوگو کرده عصبانی باشی و همزمان بپرسی «این آنارشیسم و بی‌دولتی که میگین رو کجای دنیا اجرا کردن؟». اگه میخوای چیزی که همه‌جای دنیا اجرا کردن رو تکرار کنی، باید برای لوگو هم ۴۰۰ میلیون بدی.

یه کلیسای تاریخی رو تو کانادا آتش زدند. تا الان بیست و سه تا کلیسا مورد حمله قرار گرفته یا تخریب شده. و انگار نه انگار. اتفاقی که حتی تو کشورهای اسلامی که تحت تسلط سلفی‌ها هستند هم رخ نمیده. مثل اینه که یه گور دسته جمعی پیدا بشه و بگن اینارو صفویان کشتن، بعد ما بریم عالی‌قاپو رو آتش بزنیم!
مقدار تولیدناخالص داخلی یک کشور هیچ ارتباطی با استعدادش در مبارزه با جهالت نداره.

گیر دادن به زیباکلام مد شده، و مد خوبیه؛ اما بقیه اساتید هم تحفه خاصی نیستند. حاتم قادری از خوب‌های دانشگاهه. اما گفته بود نظام ما باید رگه‌هایی از سوسیالیسم داشته باشد!
یکی نبود بگه مرد حسابی رگه چیه آخه؟ تو سوئدش هم تا یک کرون سوبسید میدی، فردا مردم دو کرون میخوان! انتظار داری تو خاورمیانه، اونم تو کشوری که هشتاد درصد فقیرند چه اتفاقی بیفته؟ اینجا یا حکومت نمیره زیر بار دولت رفاه، یا اگه رفت همون زیر خرد میشه.

در واقع در ایران هم نوعی از دولت رفاه اجرا شد، اما فقط در آب! از ویلانشین تهرانی تا کشاورز حاشیه دریاچه ارومیه همه از رفاه سوسیالیستی آبی برخوردار شدند. و چه شد؟ هیچی، آب برای گاومیش‌ها هم نموند.

یه نظرسنجی شده در انگلیس که اگه قضیه کرونا جمع بشه، با برچیده شدن محدودیت‌ها موافقید یا نه. طبیعیش اینه که همه بگن آره دیگه. مرض داریم مگه که کرونا تموم بشه اما محدودیتش بمونه؟
اما هیچی دیگه طبیعی نیست، چون نتیجه نظرسنجی نشون میده یه بخش قابل توجهی از جامعه ازین محدودیت‌ها راضیه!
یعنی نپسندیدن آزادی، در انگلستان که آدم‌هایی تحویل بشریت داد که آزاداندیشی رو به دنیا یاد دادند، رسمیت پیدا کرده! چنان به بردگی دولت خو گرفتن که خوشحالند کمتر از قبل آزادند!

اوضاع خیلی خیته.

مادر سه پسر و سه دختر وقتی که سن‌شون کم بود از دنیا رفت و این شش بچه زیر دست پدرشون بزرگ شدند. وقتی به سن بلوغ رسیدند متوجه شدند یک قدرت استثنایی دارند که در همه‌شون وجود داره. یک‌بار که سگ‌ خانواده به خاطر بیماری، داشت به پایان عمرش میرسید، همگی با هم به سرش دست کشیدند و حالش خوب شد و تونست به زندگی برگرده. با خودشون گفتن برای اینکه بفهمیم این شانس بوده یا قدرت ماست باید بریم سرای سالمندان و شش نفری با هم به سر یکی از پیرزن‌ها که در حال مردنه دست بکشیم و ببینیم چی میشه. اما وقتی وارد آسایشگاه شدند، یکی‌شون گفت من دستم رو نمیارم جلو. بش گفتند مسخره‌بازی درنیار، این فقط یک آزمایشه. گفت اگه مثل سگه حالش خوب شد و زنده موند، بقیه مادربزرگ‌های اینجا می‌بینند که حالش خوب شده و اونا هم میخوان به سرشون دست بکشیم.. دیدند خیلی بیراه هم نمیگه. با همدیگه قرار گذاشتند فقط وقتی تست رو انجام بدن که کسی غیر از خودشون و اون فرد در حال مرگ، وجود نداشته باشه. اما نمی‌دونستند کجا میشه چنین موقعیتی پیدا کرد. یکی‌شون گفت ما فقط پدرمون رو داریم. بهتره از قدرت‌مون برای زنده نگه داشتن اون استفاده کنیم. صبر می‌کنیم وقتی خیلی پیرتر و ضعیف‌تر شد، روش امتحان می‌کنیم. همه با این ایده موافقت کردند.. اما یکی از پسرها گفت اگه قبل ازینکه پدرمون به لبه مرگ برسه، اتفاقی برای یکی از ما بیفته چی؟ ما که نمی‌دونیم این قدرت به هر شش نفرمون نیاز داره یا پنج‌نفرمون هم کافیه..
تصمیم گرفتند یکی‌شون رو به قرعه انتخاب کنند که تا نزدیکی مرگ بره، و پنج‌تاشون دست بکشن به سرش، و ببینند حالش درست میشه یا نه. اما چطور میشه حال کسی رو انقدر بد کرد که هم به مرگ نزدیک بشه و هم اگه معجزه کار نکرد بتونه به زندگی برگرده؟


برید با بقیه‌ش یه سریال برای نتفلیکس بسازید.