این کودکان هنوز با تجزیه آمریکا فانتزی میسازند، با استناد به همون کلیشه مضحک «ما نمیگیم، خودشون میگن». البته در اینجا «خودشون» مجری یه تاک شوعه!
باید ازشون پرسید حالا فرض کنیم که این اتفاق افتاد، که چون شما فرق «نسبت قزاقستان با فدراسیون شوروی» رو با «نسبت فلوریدا با دولت فدرال» نمی‌فهمی چنین فرضی داری، اون مجری هم غیریکدست بودن همه ایالت‌ها رو نادیده می‌گیره که چنین حرفی میزنه، ولی بیاییم فرض کنیم اتفاق افتاد و مثلا تگزاس جدا شد، فکر می‌کنی زندگی برای جمهوری اسلامی آسان خواهد شد؟ مثلا نظام اسلامی از پس تگزاس برمیاد؟ خیلی از طرفداران تحریم ایران در واشنگتن‌دی‌سی اهل نیویورک هستند. نظام از پس نیویورک برمیاد؟ سناتورهایی که معتقدند باید ایران رو با بمب شخم زد با مخالفت سناتورهای ایالت‌های شمالی مواجهند. اگه جدا بشن و دیگه کسی مخالف‌شون نباشه بمباران ایران راحت‌تر نمیشه؟

میگن مواظب باش چی رو آرزو می‌کنی.

تو با مردان برابری، پس میتونی همون کارهای خشنی که اون‌ها انجام می‌دهند انجام بدی، اما چون زنی حتی در محیطی که بدنت در معرض مصالح زبر و ابزار تیز و برنده‌ست، پاهات باید برهنه باشه.

ایلان ماسک در مصاحبه با وال‌استریت ژورنال گفت نقش دولت در بازار باید مشابه نقش داور در بازی فوتبال باشه تا مطمئن باشیم که قوانین بازی نقض نمیشن، اما بسیار پیش میاد که خودش وارد بازی میشه.

باید خبرنگار وال‌استریت ژورنال بش می‌گفت ولی داور فوتبال رو طرفین بازی باید انتخاب کنند، نه کسانی که جزیی از بازی نیستند. اگه اینطور بود داور باید از بین سلبریتی‌های یوتیوب و با رأی کاربران انتخاب می‌شد، و احتمال داشت برای بازی فینال جام جهانی، مردم لوگان پاول رو بپسندند!

یکی از ایالت‌های آلمان (اشتوتگارت و فرایبورگ و این‌ها) قانون منع رفت و آمد شبانه بین ۸ شب تا ۵ صبح اعمال کرد.
بعضی از هموطنان دیروز داشتن با صحبت‌های مرکل درباره «علم» خودارضایی می‌کردند.

یک دستگاه ساختند که دیگه معتادها نتونند به آشغال‌ها دسترسی پیدا کنند.
در صد و خورده‌ای کشور دنیا که اسم‌شون رو بلدیم هدف مدیران شهری اینه که شر زباله رو از سر آدم‌ها کم کنند. در ایران هدف اینه که شر انسان رو از زباله دور کنند!
ولی با هیچ دستگاه هیدرولیکی نمیشه این واقعیت رو پنهان کرد که این کشور با بحرانی از اعتیاد و گرسنگی مواجهه که نمونه خارجی نداره.

کرونا سبب خیر شد که غربی‌ها به این جمع‌بندی برسند که سنت تمیز کردن خودشون با دستمال توالت، باید بالاخره منسوخ بشه، و در همین راستا فروش توالت‌فرنگی‌هایی که شستشوی خودکار دارند به صورت انفجاری افزایش پیدا کرد. حالا این شرکت یک وسیله ساده هم ساخته تا در مسافرت بشه همون کارکرد رو بهمراه داشت.
قاعدتا جامعه مسلمانان که به طهارت حساسند باید خیلی زودتر این وسیله رو وارد بازار می‌کردند، اما همچنان راه حل‌شون برای مسافرت، سنگه!
داره داستان طاعون باز هم تکرار میشه. طاعون هم با اینکه همه جا رو فرا گرفته بود، اما فقط در اروپا در کنار تلفات بعضی تحولات اجتماعی ماندگار رو هم استارت زد. در ممالک ما، همیشه تلفات خالی داریم. هزینه‌های بی‌فایده، زمین‌خوردن‌های بدون درس.

«تا زمانی که ایران یک کشور دموکراتیک نشده رابطه ایران و آمریکا به صلح و ثبات نخواهد رسید».
این آقا در زمان اوباما به عنوان معاون اجرایی رییس جمهور در شورای امنیت ملی آمریکا کار می‌کرد.

دو واقعیت غیررسمی از طرف دو کشور وجود داره. نظام ایران میگه دنبال بمب نیست، ولی هست. آمریکا میگه هدفش از تنبیه نظام ایران فقط تأمین امنیت است، ولی نیست.
اون‌ها هیچ اهمیتی به براندازی نمیدن.‌ به اینکه در سربرگ فرم‌های اداری ایران چه لوگویی چاپ بشه هم اهمیت نمیدن. اون‌ها فقط میخوان ایران دولتی داشته باشه که با نظم جهانی راه بیاد، و اون دولتی که راه بیاد فقط از طریق دموکراسی امکان حیات خواهد داشت. پس «باید» ماهیت نظام فعلی ایران عوض بشه.‌ حالا توسط افراد همین نظام، یا کسانی خارج ازین نظام. اما خیلی هم عجله وجود نداره.

یه عده اون بیرون دارند زندگی می‌کنند که فکر می‌کنند فاصله شهرک صنعتی اشتهارد با تکنوپارک هامبورگ، یه فایل پی‌دی‌افه! اونو دانلود کنیم بازی تمومه!

جهان‌شناسی عمومی مردم ما بیش از حد در تور دوبی-استانبول گیر کرده. بد نیست اگه با کشورهایی مثل نامیبیا و کنیا و زامبیا و .. هم آشنا بشن. سفرنامه با اشعار و دکلمه و آهنگ دلنگ دولونگ در پس‌زمینه، نه. گزارش تصویری ژورنالیستی لازمه. خیلی از ایرانی‌ها فکر می‌کنند اونجا هنوز اینجوریه که مردم اگه تو خیابون ببینند کیسه گندم کسی پاره شده میشینن دونه دونه از رو آسفالت جمع میکنند میریزن تو جیب‌شون که ببرن خونه آرد کنند بخورند. البته چنین گزارش‌هایی میتونه آزاردهنده باشه، چون نشون میده که جایی نمونده که ایران ازش عقب‌تر نباشه.. ولی دردش لازمه.

اگه این ویروس با دقیقا همین مشخصات و دقیقا همینقدر تلفات، فقط ایران رو درگیر کرده بود مردم باز هم همینقدر رعایت می‌کردند؟ اگه مرجع این ترس فقط دولت ایران و کارشناسان ایران و پزشکان ایران بودند، مردم باز هم همینقدر می‌ترسیدند؟
ایرانی‌ها دارند به درست یا غلط، به جا یا نابجا، به حد یا بیش از حد، به دولت‌های بیگانه و رسانه‌های بیگانه و کارشناسان بیگانه و پزشکان بیگانه و دانشمندان بیگانه اعتماد می‌کنند. حکومت ایران در ساخت واقعیت عاجزه. ما واقعیت رو هم داریم از خارج وارد می‌کنیم.

نماینده حزب اف‌پی‌او اتریش در صحن مجلس کیت تست سریع کرونا رو با نوشابه آزمایش کرد که جواب مثبت نشون داد تا بگه ما بیخود داریم ازین نوع تست استفاده می‌کنیم. ایشون متوجه نبود که این نوع تست دنبال ژن ویروس نمی‌گرده. اون تستی که اینکارو می‌کنه وسایل خیلی گرونتری میخواد و خیلی دیرتر جواب رو میده. این تست فقط وجود پروتئین یا مولکول لیپید ویروس رو تشخیص میده، و اسید نوشابه پروتئین‌های روی استریپ رو میشکنه و علامت میره روی مثبت.
اما مسئله مهم این نیست. چیزی که اهمیت داره اینه که نماینده مجلس ناچار میشه تا روایت مخالف رو، فارغ از درستی یا غلطیش، از صحن مجلس منتشر کنه، چون میدونه که از هر روش دیگه‌ای برد خیلی کمتری خواهد داشت. یعنی مجبوره از جایگاه سیاسیش استفاده کنه تا مجموعه «رسانه/کارشناس» که بین خودش و مردم قرار گرفتند رو دور بزنه! و اگه یک آدم سیاسی با چنین سدی مواجهه، یعنی افراد عادی که اون اهرم رو ندارند و میخوان روایت متفاوتی ارائه بدن، با یک دیوار خیلی بلند مواجهند. و این خیلی مهم‌تر از نحوه واکنش اسید و پروتئینه.

اگه یه پیرمردی بستری باشه و خسته شده باشه و بخواد بره خونه اما باید اونجا بمونه و شما پرستار باشی چطور قانعش می‌کنی؟ مثل دخترش باش حرف می‌زنی یا بش میگی «من تعیین می‌کنم کی بری، فهمیدی؟».
نگاه کنید چطور تیتر میزنند: «آره، قضیه ماسک پابرجاست، حتی بعد ازینکه واکسن زدی، دلیلش هم اینه». انگار داره میگه: فکر کردی خلاص میشی؟ کور خوندی!
شاید تو بخش موندن برای اون پیرمرد واجب باشه، اما اگه پرستاره بگه «من تعیین می‌کنم» از نتیجه‌گیری که قبلا کرده، مطمئن‌تر میشه: این دیوث‌ها میخوان منو بکشن!

منتخبین دولت دموکراتیک، در دوره‌های چهارساله و به طور شبانه‌روزی بشون تجاوز می‌کنند، اما به پادشاه که میرسه نگران خراب دراومدنش میشن!

بیایید کمی رک باشیم و مسئله رو تو رختکن حل کنیم..
اگه یه دختر باشی و تو اتاقی گیرافتاده باشی که هشت تا پسر محاصره‌ت کردن تا ترتیبت رو بدن، اگه صحبت این شد که این هشت تا برن بیرون و در عوض یک نفر بیاد داخل که سابقه تجاوز داره، و ابراز نگرانی کنی، که وای چه بلایی سرم میاد؟ معنیش این نیست که واقعا نگرانی چه بلایی سرت بیاد. معنیش اینه که بدت نمی‌اومده به اون هشت‌تا بدی.

نمی‌دونم مفهوم رو رسوندم یا نه.

اگه قرار باشه هفت هشت ده سال حبس برای من ببرند، ترجیح میدم به خاطر این جرم باشه که دیگران رو تشویق کردم ازدواج نکنند، نه اینکه تشویق‌شون کرده باشم قرارداد ازدواج‌شون رو بهتر تنظیم کنند. من هیچ کدام این کارها رو نمی‌کنم. بلکه برعکس درست در تضاد با خصوصیات شخصیتی خودم، که زن‌گریزانه‌ست، دیگران رو تشویق می‌کنم به ازدواج و حتی فرزندآوری. چون علاوه بر همه برکاتش، لج‌بازی با گلوبالیسم متریالیست، هدف خیلی بزرگ‌تری از لج‌بازی با آخوند شیعه‌ست. باید در برابر موج پوچی‌ساز جهانی که همه رو تکیده‌های مصرف‌کننده تنها میخواد، مقاومت کرد. اگه آخوند شیعه ازین مقاومت این برداشت اشتباه رو کرد که تونسته ما رو وادار به تبعیت از سنت‌های مورد تأیید خودش بکنه، اهمیتی نداره. اون‌ها از جرز دیوار هم ممکنه برداشت پیروزی کنند.‌ اما یک اکتیویست اجتماعی، که مثل من دغدغه آنتی‌ دولت جهانی نداره، و اتفاقا آرزو داره مردمش می‌تونستند ازین حکومت غیرعادی خلاص و به اون دولت جهانی نرمال بپیوندند، و‌ بابتش یک دهه حبس بگیره، باید طوری محاسباتش رو انجام بده که بصرفه. و وقتی میصرفه که همون جرمی رو مرتکب بشه که تو پروندش می‌نویسند، نه کمترش! در برابر کفتار، نجیب بودن، خودزنیه. اگه کفتار انتظار داره پاره‌ش کنی، باید پاره‌ش کنی. اگه حکومت قراره بگه توطئه کردی، بهتره توطئه کنی. اگه حکومت میگه قصد داشتی جوانان رو از ازدواج منصرف کنی، جوانان رو از ازدواج منصرف کن. اگه قراره بگه تو خونه‌ت اسلحه غیرقانونی داشتی، اسلحه غیرقانونی داشته باش.
البته کسی رو نصیحت نمی‌کنم. دارم از قاعده‌های بازی‌های جنگل میگم. ما اون اندازه که این جنگل میطلبه، شر نیستیم. باید به هرکسی که خواهان تغییراته بگم «یا شر باش، یا برو خونه». و این یک نصیحت نیست. امر نیست. این طرز کارکردشه.‌

روانشناسی یکی از انواع خرافات مشروعیت‌یافته‌ست. یعنی اجازه دارید مجموعه‌ای از چرت و پرت‌ها رو باور کنید بدون اینکه در مورد سلامت عقل‌تون تردید کنند.
این یکی از قدیمی‌ترین آزمایش‌های روانشناختیه. یک نفر رو در بین چند بازیگر قرار میدن و ازشون میخوان تا بگن خط سمت چپ هم‌اندازه کدوم یکی از خطوط سمت راسته. جواب تابلوعه، اما بازیگرها عمدا جواب غلط میدن، و طرف تحت تأثیر اون‌ها با اینکه جواب درست رو میدونه، گزینه غلط رو جواب میده. از این آزمایش نتیجه گرفتند هم‌رنگ‌ جماعت شدن در مغز ما کد شده و هیچ‌کاریش نمیشه کرد! اما اگه فقط یک‌بار دیگه آزمایش تکرار می‌شد و یک نفر دیگه رو تست می‌کردند، ضمن اصرار به جواب درست، ممکن بود یه فحشی هم به بازیگرها بده! همه تست‌های روانشناسی همینقدر هردمبیل و نمایشی، و رندوم هستند.‌