رییس سابق برنامه فضایی اسراییل هم آدمه، یعنی مثل هر آدمی میتونه بقیه رو سر کار بذاره، میتونه جوک بگه، و یا میتونه دچار توهم بشه. همه انگیزه‌هایی که برای یک آدم عادی وجود داره برای زدن حرف‌های عجیب، برای اون شخص هم وجود داره. اما این فکر که موجودات فضایی، در برخوردشون با بشر، اول با دولت‌های منتخب دنیا وارد مذاکره میشن و مستقیم به مردم مراجعه نمی‌کنند، نشون میده اون حس خود در رأس جهان‌پنداری که در تکنوکرات‌های دولتی وجود داره چقدر عمیق نفوذ کرده در مغزشون، طوری که به نظر غیرقابل تعمیر به نظر میان.

خودم گزینه دوم رو زدم. چون جاندارانی که در برابر شرارت دولت‌هاشون سکوت می‌کنند اما در برابر نیروی بیگانه فضایی به مراتب باهوش‌تر و صالح‌تر به حکمرانی یهو یادشون میفته سلحشور بشن رو باید کشت.

خرافات شکست نخورده. دو جور خرافات داریم. خرافات مشروع و خرافات غیرمشروع.

اگه مبتکر این حرکت‌ها یک کشور جهان‌سومی بود، یا یه کشور عربی مثلا، شبکه‌های اجتماعی پر می‌شد از جوک و تمسخر دکترها و دانشمندان و دانشگاه رفته‌های غربی که این چه مسخره‌بازیه راه انداختین، ویروس افقی و مورب حرکت می‌کنه اما عمودی نه؟حتی ممکنه بود برای اینکه نشون بدن مسئولان آموزش و پرورش اون کشور عربی چقدر احمقند یه انیمیشن سه‌بعدی بسازن که نشون بده وقتی ماسک پارچه‌ای زدی، ویروس و ذرات از کنار بینی و به سمت بالا نشت می‌کنند، نه به جلو!
ولی مبتکرش چین و ژاپن هستند، پس عیب نداره.

«چرا باید در حساب کتاب کرونا به سیاست‌مداران اعتماد کنیم وقتی حتی بودجه رو هم نمی‌تونند تراز دربیارن؟».

دولتی‌ها برای امورات پولی و بودجه‌ای هم کلی آدم کارشناس و درس‌خوانده و «فنی» اطراف‌شون هست که بشون بگن باید چه کرد. پس ازینکه کلی اپیدمولوژیست و دکتر دارند به دولت مشاوره میدن نمیشه نتیجه گرفت که باید به حرف‌های دولت اعتماد کرد.

ترک‌ها میگن بچه باهوش مدفوعش هم فرق داره!
یه جور اغراقه برای بیان این واقعیت که تفاوت‌ها بین افراد در همه‌چیز خودش رو نشون میده، و تا بزرگسالی باقی میمونه.

دختربچه که لباسش صورتیه، رنگ‌آمیزیش رو زودتر از بقیه انجام داده، با یه بسته مدادرنگی مختصر که عمودی قرارداده رو میز، و هیچ چیز اضافه‌ای تو دست و بالش نیست، و طبق پروتکل مرتب نشسته و به روبرو نگاه می‌کنه.
دختر جلویی که تیشرت سفید تنشه، درست برعکسه. خرت و پرت‌هاش تو محفظه جا نشدن. رنگ‌آمیزی رو تموم نکرده، و سر و گوشش انقدر میجنبه که گردنش رو صد و بیست درجه چرخونده و وجود اون مانع نایلونی رو کلا بلاموضوع کرده.

دختر صورتی یه روز به عنوان جانور آکادمیک تو سازمان اقیانوس‌شناسی استخدام میشه و ازین که دختر سفیده به اونجاش هم نیست که دمای سطح زمین چقدر بالا رفته، حرص میخوره.

ژنرالی که بایدن برای ریاست پنتاگون در نظر داره، در هیئت مدیره شرکت ریتئون عضویت داره. انگار تو ارتش به اون بزرگی، آدم نظامی قحطه. دیگه جنس خراب‌شون رو مخفی هم نمی‌کنند. چون نیازی نیست. وقتی مردم گوسفندوار به انتخاب‌کردن‌شون ادامه میدن، چرا مخفی کنند؟

یه زمانی قبل از اخبارهای متعدد شبکه‌های تلویزیون، دعای فرج پخش میکردن. انقدر به صورت سیستماتیک اجرا شده بود که تو افتتاحیه نمایشگاه صنعت لوله آب و فاضلاب هم قرائت می‌شد. اما به تدریج پخشش روی آنتن، کمرنگ شد. و این کمرنگی بلافاصله به همه‌جا تسری پیدا کرد. خیلی تکراری شده بود و حوصله همه رو سر برده بود. حالا دعاهای بلندتر و سخت‌تر از لحاظ عربی، از صحیفه سجادیه انتخاب می‌کنند و پخش می‌کنند.
اینم پروگرسیویسم شیعه‌ست.

حتی یه رولپلاگ هم میشه بهتر ازونی که هست ساخت.

چیزی که بش می‌گفتن بزرگ شدن، در واقع آداپت کردن یه سری از کلیشه‌ها بود. کسی که می‌تونست اون کلیشه‌های رفتاری رو مو به مو اجرا کنه، بزرگ‌شده، و اونی که نمی‌‌تونست، بچه لقب می‌گرفت. کد این بود: اگه طبق استاندارد من، که تازه استاندارد شخص خودم نیست بلکه از قبیله زنانه‌ای که توش عضوم بم ارث رسیده، رفتار کنی، مردی. و اگه نتونی خودت رو به اون استاندارد برسونی، هنوز پسربچه‌ای!

اون بزرگ شدنی که مربوط به عقله، یه سفری لازم داره که توش با جنسیت نمیشه سرعت گرفت.

نوجوان ژاپنی چنان به سلفی اعتیاد داره که کیوسک‌های عکس فوری که همه‌جا منسوخ شده‌اند، اونجا هنوز پول‌سازند! البته اوپراتورها خودشون رو با زمانه وفق دادند و کیوسک‌شون دیگه مثل قدیم یک عکس سه در چهار ساده نمی‌گیره‌. بلکه عکسی تحویل میده که چه در نسخه دیجیتال و چه در پرینت، مطابق با ترندهای شبکه‌های اجتماعی باشه. یکی ازون ترندها هم قلمبه‌ کردن چشم‌هاست! (مردم ژاپن تنها ملتی هستند که از بروز علنی عقده‌هاشون، و حتی تجاری‌سازی اون‌ها، خجالت نمی‌کشند).
هفتاد سال پیش هم‌سن‌های این‌ها گرسنه در جنگل‌ها میموندند تا خط رو نگه دارند، و وقتی برمی‌گشتند و ارتش می‌گفت باید به یک منطقه استعمارشده دیگه اعزام بشن، وسایل‌شون رو سریع جمع می‌کردند تا حرکت کنند.

«بازتوزیع ثروت بیشتر از هرچیز مربوط می‌شود به مالیات بستن به موفقیت توسط سیاستمداران، تا به فقرا».

در ژاپن اگه از اندوخته بیت‌کوین هزار دلار سود کنی، باید پانصد و پنجاه دلارش رو بدی به دولت، تا بده به اونایی که میگن بیت‌کوین فایده نداره.

برای جابجایی ۱۷۰ میلیارد دلار در قالب اسکناس‌های صد دلاری، نیاز به ۲۴ پالت استاندارد نیروی هوایی است.

هواپیمای ترابری سی۱۷ گلوب‌مستر که آمریکا استفاده می‌کنه، تا ۱۸ تا پالت ساپورت می‌کنه.

این سایز سی۱۷ است.

بازار همیشه سریعه. مگر اینکه به زور کندش کنند.

ما اینجا با مشکل «برای طناب دارشون دنبال گردن می‌گردند» مواجهیم، و اون‌جا با «برای زنده نگه داشتن نژادپرستی دنبال نژادپرست می‌گردند» مواجهند. باید یه چیزی باشه که به نظر برسه جامعه هنوز در حال مبارزه‌ست. دموکراسی، مبارزه با اهالی قدرت رو کلا عقیم کرده. چون عملا هیچ کاری علیه‌شون نمیشه کرد. با انتخابات، یا بی‌انتخابات. جهاد علیه نژادپرستی، یه نخودسیاه مناسب برای جایگزین کردنشه‌.

این کودکان هنوز با تجزیه آمریکا فانتزی میسازند، با استناد به همون کلیشه مضحک «ما نمیگیم، خودشون میگن». البته در اینجا «خودشون» مجری یه تاک شوعه!
باید ازشون پرسید حالا فرض کنیم که این اتفاق افتاد، که چون شما فرق «نسبت قزاقستان با فدراسیون شوروی» رو با «نسبت فلوریدا با دولت فدرال» نمی‌فهمی چنین فرضی داری، اون مجری هم غیریکدست بودن همه ایالت‌ها رو نادیده می‌گیره که چنین حرفی میزنه، ولی بیاییم فرض کنیم اتفاق افتاد و مثلا تگزاس جدا شد، فکر می‌کنی زندگی برای جمهوری اسلامی آسان خواهد شد؟ مثلا نظام اسلامی از پس تگزاس برمیاد؟ خیلی از طرفداران تحریم ایران در واشنگتن‌دی‌سی اهل نیویورک هستند. نظام از پس نیویورک برمیاد؟ سناتورهایی که معتقدند باید ایران رو با بمب شخم زد با مخالفت سناتورهای ایالت‌های شمالی مواجهند. اگه جدا بشن و دیگه کسی مخالف‌شون نباشه بمباران ایران راحت‌تر نمیشه؟

میگن مواظب باش چی رو آرزو می‌کنی.

تو با مردان برابری، پس میتونی همون کارهای خشنی که اون‌ها انجام می‌دهند انجام بدی، اما چون زنی حتی در محیطی که بدنت در معرض مصالح زبر و ابزار تیز و برنده‌ست، پاهات باید برهنه باشه.