خیلی مایلم ازش بپرسم اگر سواد را از سکه نینداخته بودند چه می‌شد؟ مثلا انقلابی رخ نمیداد، و شاه، شاه میماند و الان پسرش شاه بود و همه دانشگاهی‌ها واقعا دانشگاهی بودند، مثل خارج! و چه می‌شد؟ الان به بهانه کرونا ربات‌ها داشتند در خیابون حرکت می‌کردند و فاصله افراد رو سانت می‌زدند و اگه ۱۴۸ سانت بود عکس طرفین را می‌گرفتند تا از «امتیاز اجتماعی»شون کسر بشه که فردا اگه خواستند ماست بخرند، ۱۰ درصد جریمه به فاکتورشون اضافه بشه؟
صرف‌شده، ممنون.

https://t.me/jamalsanatnegar/7835

برای رد ادعای مضحک اراذل صادراتی نظام که در برابر نارضایتی‌های مردم ما میگن «اینجا هم مشکلات خودش رو داره»، شاهد و نمونه زیاد هست. اما این یکی از خوباشه. که تولیدکنندگان آب کرنبری! که ما ایرانی‌ها نمی‌دونیم چی هست، با افزایش انفجاری تقاضا در بازار مواجه شدن و دارند فول تایم کار می‌کنند تا نیاز فروشگاه‌ها رو پاسخ بدن. چرا؟ چون یه بابایی تو تیک‌تاک یه ویدئو گذاشت که داشت یه بطری ازین آب‌میوه رو سر می‌کشید، و اون ویدئو وایرال شد! همین.

نمیدونم آقایان در بانک مرکزی متوسط قیمت تهران رو چطور حساب می‌کنند که میشه ۲۴ تومن. ولی با فرض صحت، در محله‌هایی از کرج که شهریور ۹۸ قیمت نصف متوسط اعلام‌شده تهران بود، الان قیمت تقریبا مساوی متوسط اعلام شده تهرانه. یعنی خریدار تهرانی اگه پارسال مهاجرت می‌کرد به اون محله‌ها خیلی به نفعش بود. اما الان، نه چندان. البته فرض خیلی هم صحت نداره، یعنی به نظر میرسه که همچنان نفع قابل توجهی در مهاجرت وجود داره. اما حاشیه اون منفعت، کمی آب رفته‌.

تهران داره مردم کرج رو ازین شهر بیرون میندازه. وضعیت مشابهی در بقیه شهرهای اطراف پایتخت هم وجود داره.

«طبق یک سنت پرقدمت، پارلمان انگلستان کنترل کاملی بر افسار دولت داشت. مثلا هزینه‌کردهای سنگین رو باید تصویب می‌کرد. بدون این قدرت، در حد یک مترسکه. به بهانه کرونا، این قدرت از بین رفته. در ماه مارس، در حالی که تقریبا هیچکس باخبر نشد، پارلمان آزادی عمل دولت رو تا حد زیادی افزایش داد که هرچقدر مایل بود خرج کنه. محدودیت قدیمی برای مخارج اضطراری که ۱۱ میلیارد پوند ناقابل بود، به سالی ۲۷۰ میلیارد پوند افزایش پیدا کرد!».

مهم‌ترین شاخصه تمدن غرب که اون رو با جوامع عقب‌افتاده متمایز می‌کرد، حاکمیت قانون بود. اما با یک بیماری واگیردار، داره به فنا میره. نه تنها قانون در کنترل دولت به شوخی گرفته شده، بلکه قانون در مورد آزادی‌های فردی هم به راحتی زیر پا گذاشته میشه. بسیاری از تعطیلی‌ها، جریمه کردن‌ها، و محدودیت‌های تحمیل شده، طبق قوانین مدنی خود این کشورها، یک نوع خلافه. اما نه تنها دادستان‌ها و قضات و وکلا و روشنفکران قضیه رو رها کرده‌اند، بلکه این خلافکاری‌ها در رسانه‌ها داره تزئین هم میشه!

اینکه طرفدار مسن ترامپ رو در روز روشن با آجر میزنند و هیچ‌کس کاری نمی‌کنه، نتیجه بی‌تفاوتی خود ترامپ به این حوادث در چهارسال گذشته‌ست. وقتی به اوباش رو بدی، جلوتر میاد. و همین یک دلیل دیگه برای اینکه «همان بهتر که رأی نیاورد». نیمه ترامپی جامعه آمریکا نیاز به رهبری داره که مشت رو با مشت جواب بده، نه با توعیت. و البته این ایراد ذاتی دموکراسیه. که برنده انتخابات فقط یک برنده‌ست؛ پدری نمی‌کنه. در ارتش ممکن بود مافوق سرباز رو مثل سگ بزنه، اما وقتی غذا کم می‌اومد، مافوق باید صبر میکرد به همه سربازها برسه، بعد خودش می‌خورد. و اگه نمی‌رسید باید خودش گرسنه میموند. این یک وظیفه سازمانی نبود. یک منش پذیرفته‌شده در سازمان بود. برنده انتخابات، در هرجایی، میتونه به بهانه کرونا، به راحتی خانواده‌ها رو در خونه‌هاشون حبس کنه و مشاغل‌شون رو از بین ببره، بدون اینکه هیچوقت بفهمه این اتفاق چه دردی بشون وارد می‌کنه. برای اینکه لازم نیست نگهبان مردم باشه. کافیه فوت و فن رأی‌آوردن رو بلد باشه. بعد بچه تحصیلکرده ما میاد میشینه درباره گذشته ایلیاتی ما جوری حرف میزنه انگار چیز بدی بوده و خوب شد که ازش عبور کردیم! از کل برنده‌های انتخابات که در طول عمرمون دیدیم، کدومشون اندازه یک پنجم یک خان ایل خاصیت داشتند؟ من نمی‌دونم آمریکایی‌هایی که برادرشون رو در جنگ افغانستان از دست دادند چطور با واقعیتی که در برابرشون به نمایش گذاشته شد کنار میان؛ که برادرشون کشته شد به خاطر یک مشت ژنرال نفهم که یا با طالبان مذاکره می‌کنند، یا مایلند تا پانصدسال دیگه با طالبان بجنگند و بودجه بگیرند! کدوم خان با تفنگ‌داران ایلش این کار رو می‌کرد؟

خوشحالم که مردم دارند یدخلون فی تئوری #گله_گاو من، افواجا! اما متأسفانه خیلی‌هاشون از اداره کشور توسط همین گله دفاع می‌کنند، کأنهو انعاما!

۱۰ دسامبر ۲۰۱۹
#کدام_آبان

۲۰ مارس ۲۰۱۸

https://t.me/anarchonomy/4093

نمیشه هم بگی نیویورک‌تایمز خود ویروسه، که هست، و همزمان هرچی می‌نویسه باور کنی. این یک رفتار متناقضه. چرا باید مقاله این روزنامه درباره ترور یک القاعده‌ای در تهران که فرناز فصیحی که ماله‌‌کشی برای وحوش شیعه رو وظیفه شرعی خودش می‌دونه تنظیمش کرده، باور کرد؟ نصف کارمندان اون روزنامه کارمند قراردادی سازمان سیا هستند (آخرین مطلبی که علیه دستگاه‌های اطلاعاتی آمریکا نوشتن کی بوده؟ حتی یک پاراگراف. لینک بم بدید). هدف این‌ها آگاه کردن ما از مسائل نیست. هدف ارسال سیگنال از یک دولت به یک دولت دیگه، یا از بخشی از یک دولت، به بخش دیگه‌ای از همون دولته. این‌ها همون‌هایی هستند که این ادعا که ماموران موساد دانشمندان هسته‌ای ایران رو ترور کردند رو چنان در ذهن مردم جا انداختند که به یک واقعیت بدیهی تبدیل شد و من نوعی هرچقدر زیر سوال بردمش و میبرمش همچنان، فایده نداره!

تنها جایی که حسین شریعتمداری به حق بود، در ابداع عبارت «روزنامه‌های زنجیره‌ای» بود. اون موقع خام بودیم و فکر می‌کردیم قصدش تخریب وجهه روزنامه‌نگارانه. متأسفانه زمانی بیش ازونکه لازم بود صرف شد تا بفهمیم بیشترشون اطلاعاتی بودند، و دم همه‌شون به یک جا وصله. تصادفی نیست که معدود ایرانی‌هایی که توسط بازوهای رسانه‌ای دستگاه‌های اطلاعاتی امنیتی آمریکا جذب شدند، همون‌هایی بودند که در روزنامه‌های زنجیره‌ای کار می‌کردند. مثل اینه که از فنرباغچه بری آرسنال بازی کنی. سطح بازی اصلا قابل مقایسه نیست، ولی اصل بازی همونه.

این مطلب درباره اینکه بانک‌های مرکزی نباید به بهانه کاهش ریسک یا هر بهانه مضحک دیگه‌ای خودشون رو قاطی بحث اقلیم کنند و بهتره به جای این کارها اعتبار از دست رفته‌شون رو بازسازی کنند، توسط کسی که بهیچوجه منکر گرمایش زمین نیست و حتی موافق بستن مالیات کربن است، نوشته شده‌.
خواندنش توصیه می‌شود.

https://www.hoover.org/research/central-banks-and-climate-case-mission-creep

این هم از آیت‌الله بروجردی و نمایندگانش‌
مشتی داعشی عقب‌افتاده که روشنفکرهای مذهبی رذل، به اسم «مرجع خوب» به ما قالب کردند.

مثل اینه که کسی از پشت بام قیر داغ رو عمدن بریزه پایین و وقتی شکایت کردند بگه «چه شلوغش می‌کنید حالا، رو سر کسی نریخت که!».
هدف ذاتی برچسب نجس، آماده‌سازی بستر برای موجه کردن خشونته. و همیشه هم بش منجر شده. اینکه در دوره این‌ها نشد به خاطر ترس از حکومت وقت بود.
در دین حنیف هرچه برای خودت می‌پسندی باید برای دیگران هم بپسندی. این روش‌ها که بیشتر بین گنگ‌ها رواج داره، منطبق با دین حنیف نیست. همین کار رو با خود مسلمین انجام بدن، جیغ‌شون به آسمان هفتم میره. بله آزادند از اختیاراتی که به اموالشون دارند و از آزادی‌ای که در بیان دارند، به این شکل استفاده کنند. اما بقیه هم آزادند از نحوه انتخاب‌هایی که می‌کنند نتیجه بگیرند که باید باشون ستیز کرد. مثلا در میانمار خواستند از همین متد استفاده کنند، اما طرف مقابل مثل بهایی‌ها نبود و یه کاری کرد آواره جنگل‌ها بشن.

فمنیسم مثل کرم دارد فردیت‌شان را از درون میخورد. دیگر نمیتوانند یک آدم مفرد مستقل باشند. نمی‌توانند کاری انجام بدهند بدون اینکه به جنبه مردانه‌ش هم فکر کنند. مردها همه‌جای ذهن‌شان را پر کرده‌اند. اگر یک گلدان هم جابجا کنند، می‌پرسند اگر یک مرد بود چطور جابجایش می‌کرد؟ و چقدر گیرش می‌آمد؟ بیشتر تحسین نمی‌شد؟ گلش بیشتر برگ نمی‌داد؟ برگ‌هایش سبزتر نمی‌شدند؟ باید ببیند مردها دنبال چه هستند، تا دنبال همان چیزها بروند. باید ببینند مردها چه چیزهایی و چقدر بدست می‌آورند تا همان‌چیزها را و دقیقا همان‌قدر بدست بیاورند. مردان قطب‌نمای همه دنیایشان شده‌اند. بیش از حد فکر کردن به مردان، باعث شده حس کنند که مردان همه جهان را پر کرده‌اند و جای خالی باقی نمانده. نیمی از جمعیتند اما آنقدر مردها را زیاد می‌بینند که حس می‌کنند اقلیتند، و مثل اقلیت‌های کوچانده شده از میهن، رفتار می‌کنند. مثل اهالی دهکده‌ای مرموز که یک مسافر غریبه نمی‌فهمد چرا همگی تکیده‌ و خمیده‌اند، بدون اینکه بلایی نازل شده باشد.

تا اینجای کار یک دانشمند یا پزشک مطرح در هر کشوری دیدید که بیاد از مردم تشکر کنه که چند ماهه رعایت کردن و تا اونجایی که می‌تونستن مراقبت کردن و این مشقت مالی و روانی رو تحمل کردن تا تلفات رو از سه میلیون نفری که مدل‌هاشون پیش‌بینی می‌کرد به سیصدهزارنفر یا از سیصدهزار نفری که مدل‌هاشون پیش‌بینی می‌کرد به سی هزار نفر برسونیم؟

نه. تنها چیزی که ازشون می‌شنویم اینه: عملکردتون راضی‌کننده نیست!

هر قضاوتی که درباره‌شون بشه، یک واکنش طبیعیه. بهتره پادرمیانی نکنیم.

پس از خطای مفتضحانه‌ای که نظرسنجی‌های انتخابات ریاست ‌جمهوری و مخصوصا انتخابات کنگره نشون دادند، انتظار اینه که متولیان و مبلغانش به مردم بگن غلط کردیم، ما یا بلد نیستیم، یا روش‌مون ایراد داره، یا حتی شاید بشه گفت شدنی نیست!.. اما این رو گفتند؟ نه. بلکه برعکس، مدعی‌اند پیش‌بینی خوبی داشتند! همینقدر وقیح.
در دوران ما علم‌گرایان و تخصص‌گرایان، جای روحانیان و کاهنان رو گرفته‌اند. از نظر آخوند شیعه هیچ جای تاریخ نیست که بشه گفت حوزه پاش رو کج گذاشته و مسیر غلطی رفته. همواره این مردم بودن که خطا رفتند! عین همین موضع رو حالا این جانوران آکادمیک دارند.