چرا تو تریال واکسن کرونا، از واکسن مننژیت به عنوان پلاسبو استفاده می‌کنی؟ چرا همون اول نمیگی اونی که مرده پلاسبو دریافت کرده بوده نه واکسن مورد آزمایش رو؟ چرا دکتری که مبتلا به کروناست و علائمش شدید هستند تو تریال شرکت داده میشه؟

اوباما بیشتر یک سوسیالیست سیاسی‌شده‌ست تا یک سیاستمدار سوسیالیست. برای همین ترجیح می‌داد برنی‌سندرز کسی باشه که ترامپ رو شکست میده، نه یک سیاستمدار حرفه‌ای (که یعنی شغلش سیاستمداربودنه) مثل بایدن. همون موقع که خودش رییس‌جمهور بود، بایدن رو گذاشته بودن تا کمی مهارش کنه. همونطور که مایک پنس رو گذاشتن که ترامپ رو مهار کنه. و طبیعیه خوشت نیاد کسی جات رو در کاخ سفید بگیره که تا همین چهار سال پیش سگ نگهبانت بوده. برای همین حمایت از بایدن رو انقدر لفت داد. ولی حالا داره در کنار سندرز با تمام توان برای بایدن تبلیغ می‌کنه. حزب یه قبیله‌ست، و برای بقائش موظفند روی امیال و آرزوها و ترجیحات فردی پا بگذارند. هر آدم آزادی جای سندرز بود، با خصومت‌هایی که در دوره‌های مختلف علیه‌ش انجام دادند و مکرر تحقیرش کردند، یا تا الان باید خودکشی می‌کرد، یا از شدت عصبانیت بر علیه‌شون می‌شورید. اما در مذهب حزب، کافریست رنجیدن! سوسیالیست‌های غیرحرفه‌ای مثل اوباما و سندرز، متوجه این واقعیت هستند که زورشون به تشکیلات قدرت نمیرسه، پس بهتره نقش «موالی ایرانی در خلافت عراقی» رو داشته باشند تا اینکه به کلی از قدرت دور بشن.
در کل، فقط یک جریان اصلی در آمریکا وجود داره و اون سوسیالیسمه، اما با سه دیوار دفاعی مواجهه. اول حزب دموکرات، که ازین تا حد زیادی عبور کرده، دوم حزب جمهوریخواه، و سوم دیوار جدیدی به نام ترامپیسم. ازونجایی که این سومی، یک پدیده خارج سیستمی بود، یک قل خارج سیستمی هم ایجاد کرد. یعنی سوسیالیست‌های غیر اوباما-سندرزی. این‌ها ازینکه مجبور باشند موالی ایرانی باشند خوششون نمیان، چون با کل دستگاه خلافت مخالفند. در واقع میشه گفت این‌ها ترامپیست‌های چپ هستند، اما هنوز ترامپ خودشون رو پیدا نکرده‌اند. خیلی ازین‌ها امسال رأی خودشون رو طوری در صندوق میندازن که به نفع هیچ‌کدوم از طرفین درنیاد. هرچند که دموکرات‌ها متهم‌شون می‌کنند که با اتلاف رأی عملا به ترامپ کمک خواهند کرد. اما ترامپیست‌های چپ جدی‌تر ازین هستند که براشون مهم باشه این اتهامات بشون زده بشه. هرچند فعلا تعدادشون انقدر نیست که تحولی ایجاد کنه، اما رشدشون انقدری هست که روی تحولات آینده موثر باشه. مسئله اینه که نتیجه انتخابات هرچه باشه، انگیزه این‌ها بیشتر خواهد شد. اگه بایدن ببازه، فشل بودن دموکرات‌ها رو اثبات می‌کنه که حتی در بهترین موقعیت ممکن که کرونا بشون هدیه کرده بود هم نتونستند ترامپ رو کنار بزنند. و اگه بایدن پیروز بشه، به خاطر زوال عقل و باقی مسائل خانه‌نشینش می‌کنند و خیلی سریع دولتش توسط همون تشکیلاتی که سندرز رو تحقیر کرد، هایجک میشه. در هر دو حالت نتیجه‌گیری اینه که برای تحقق تغییرات سوسیالیستی نمی‌تونیم به دموکرات‌ها دل ببندیم. تنها معضل این‌ها اینه که ترامپ خودشون رو ندارند‌. کاراکتر عامه‌پسندی که بتونه آرمان‌های سوسیالیستی رو برای مردم ترجمه کنه بدون اینکه بترسند، و مثل فیفتی‌سنت وحشت نکنند، و هم بتونه با همه اقشار ارتباط برقرار کنه، نه فقط اونایی که تو تیک‌تاک هستند.

این رو به خاطر این پرسیدم که بر و بچز متوجه تناقضات فکری‌شون بشن. هرچند که تا مستقیم بشون نگی، نمیشن!
اقلیتی ازون‌هایی که جواب‌شون خیر است، «ولش کن، شر درست میشه، به اندازه کافی مشکل خواهیم داشت» رو به عنوان دلیل مطرح می‌کنند. اما دلیل اکثریت اینه که «مگه الان قرن نوزدهمه که بریم به زور یه جا رو بگیریم؟ باید خود مردمش بخوان که به ایران ملحق بشن». و تناقض در همین‌جاست. وقتی صحبت از تجزیه‌ست، میگن نمیشه نظر مردمی که میخوان جدا بشن رو ملاک قرار داد. مثلا اگه تو بوشهر رفراندوم بذاریم که آیا مایلید به امارات ملحق شوید، خب معلومه رأی میاره. باید بوشهر رو بدیم بره؟ اما وقتی صحبت از بازپس‌گیری یک سرزمینه، میگن ملاک باید نظر مردمش باشه!
بعبارتی اینکه نظر شما مهم باشه یا نه به این بستگی داره که این طرف مرزی یا اونطرفش. اگه طرف داخل باشی نظرت مهم نیست، اگه طرف خارجش باشی، نظرت خیلی مهمه.

این میخواد انحصار در بازار رو با رسم شکل توضیح بده. اما مشکلش اینه که اونجایی که دلش میخواد کات می‌کنه. وقتی رقیب قیمت رو کرد ۶۰، نفر دوم این فرصت رو داره که یه پارتی دیگه بیاره و بده ۵۰. لذا اون ۶۰ دوام چندانی نداره.

چرا دوزاری‌ات انقدر کج است عمارخان؟ اونی که وقتی بش گفتن چرا ایران‌مال؟ گفت با مجوز نظام ساخته شده به من چه؟ میخواد صدای مردم باشه که بعد الان حجاریان بخواد منصرفش کنه؟ خوبی برادر؟ شجریان بهترین و به موقع‌ترین خدمت رو به گنگ حجاریان کرد، حالا این از پسرش بخواد راه پدر رو نره؟ این افعی کریه‌المنظر فقط داره میگه «هماهنگ باش». یهو یه چیزی نپرون که جناح استمرارطلب ما، از دستت بده. همین.

https://t.me/ammarmaleki/823

تصور کن تمام معابر شهر، از کوچه گرفته تا بلوارها مختص دوچرخه باشند، و یک کپی از همون معابر با همون نقشه در طبقه زیرین شهر قرار داشته باشه که مختص ماشین‌های برقی باشه، و پارکینگ همه خونه‌ها یک‌طبقه پایین‌تر باشه و درِ اون پارکینگ‌ها به طبقه پایین شهر باز بشه. و ماشین‌ها فقط وقتی نور آفتاب رو ببینند که از محدوده شهر خارج میشن.
اون پایین رو میشه مثل محیط فیلم بلید رانر تزیین کرد، و اون بالا مثل آمستردام قرون وسطی باشه.
کاش یه گیم بسازند که فضاش اینجوری باشه، که حداقل در دنیای مجازی توش زندگی کنیم.

قطعا اون پایین بیزینس شکل می‌گیره اما مثل بالا نمیشه. چون بالا سه مزیت اصلی داره: نور طبیعی و هوای آزاد، به مراتب ارزان‌تر و سریع‌تر رسیدن به مبدأ، و عدم مشکل پارک.
بله هزینه‌ش بالاست، مگر اینکه در طراحی شهرک‌های جدید لحاظ بشه. متأسفانه احتمال اینکه در آینده کلا ماشین‌ها رو ممنوع کنند خیلی بیشتره تا اینکه یک طبقه ببرنشون پایین.

والدین معتاد بزهکاری که هیچ عاطفه‌ای نسبت به فرزندشون که حتی یادشون نمیاد چطور بدنیا اومد، ندارند، به این‌ها ارجحند. اون‌ها حداقل ادا درنمیارند که دلسوزند.

https://t.me/mamlekate/53430

چند دهه پیش در دوران قبل انقلاب، در روستای ما دو نفر با هم گلاویز شدند، و سر یکی‌شون خونین شد. لباس عوض کرد و سریع راهی نزدیک‌ترین شهرستان شد تا از طرف شکایت کنه. زمان زیادی نگذشته بود که دیدند برگشت. گفتند چه زود کارت انجام شد؟! گفت آخه انجام نشد. برای نوشتن یه کاغذ و مهر کردنش انقدر ریال میخواستن، نداشتم بدم، دیدم من که برای همین اولین قدمش پول ندارم برگردم خونه بهتره.

این اتفاقی که در آبادان رخ داده فقط یک نمونه از همه درگیری‌هاییه که هرروز داره رخ میده، ولی این یکی مستند و به خاطر شرایط خاص قربانی، وایرال شد. ساز و کارهای محلی برای جلوی‌گیری از درگیری، رفع اختلافات، و ایجاد بازدارندگی، همه از بین رفته‌اند، و خیلی وقته که از بین رفته‌اند. و دولت مرکزی هم توان جایگزین کردنش رو نداشته، و نداره، و حالا حالاها هم نخواهد داشت. دولت مرکزی فقط به فکر آبروی خودشه و برای همین همیشه فیلمبردار صحنه رو بازداشت می‌کنه.

بروکرات دولتی که پروسه «رسیدگی» رو چیده بود، اصلا فکر نمی‌کرد که یک دهاتی که نمیتونه هزینه‌های اداری رو بده باید چه کنه؟ بعضی‌ها فکر می‌کنند اهمیتی نمی‌داد. ولی اینطور نبود. اصلا فکرش به اونجا نمی‌رسید که بعد بخواد اهمیت بده یا نده. یک کارمند شهرنشین که تمام عمرش نشسته خونه درس خونده و بعد مدرک گرفته و بعد نشسته پشت یک میز، اگه بخواد و علاقه داشته باشم هم نمی‌تونه برای مشکلات محلی کسانی که حتی یک روز هم باشون زندگی نکرده، راه حل ارائه بده. و حتی اگه راه حل هم داد، هیچوقت نمی‌فهمه که چرا جواب نداد!


برخلاف بروکرات دولتی و کاربر توعیتر، اولویت حاکمیت محلی، عدالت نیست. اولویت اینه که زد و خورد و خلافکاری تکرار نشه. و خود این تفاوت در اولویت‌بندی، باعث تفاوت در کارایی می‌شد.

۲۷۳ میلیارد دلار پول زیادیه، اما فراموش نکنیم که بیش از نصف این مبلغ، که بخشی ازون حتی به صورت پالت‌هایی از اسکناس بود، به صورت هوایی، زمینی و چمدانی، در اختیار ایران قرار گرفت، و دیدیم که نهایتا نصیب واژن گاو شد. دولت‌ها در مصرف منابع بهینه نیستند، و اگه ایدئولوژیک باشند به مراتب بدتر. فرقی نداره چقدر دقت کنند و چند گردان از حسابداران و بازرسان مالی در استخدام داشته باشند. وقتی آمریکا عراق و افغانستان رو اشغال کرد، ما تحت پروپاگاندای چپ تصور می‌کردیم همین فرداست که شرکت‌های غربی بریزند در این دو کشور و همه فرصت‌های بالقوه و بالفعل رو جارو کنند. اما خبری نشد. در مورد آفریقا هم بیشتر این روزنامه‌گارهای غربی هستند که نگران حضور چین هستند، نه شرکت‌های غربی! شخصا به قوه بویایی بخش خصوصی اعتماد بیشتری دارم.




https://t.me/RahbordChannel/1797

برخی از دوستان متوجه منظور دو تا از پست‌ها نشدن (کاش همین دو تا بود البته).

در مورد سهم ما در خودکشی بچه‌ها تصور کردند منظورم خیریه‌ست! خب اگه می‌خواستم بگم باید صدقه بدیم، می‌نوشتم صدقه. اینکه یک مکانیزم اجتماعی نداریم تا ضعفا رو نجات بدیم یعنی نمی‌تونیم همشهریان و هموطنان‌مون رو از زیر فشارهای بیهوده بیرون بکشیم. کمک مالی فقط یک قسمت ازین کاره. قسمت‌های خیلی مهم‌تر دیگه‌ای وجود داره. اینکه مدرسه و دانشگاه انقدر در ذهن مردم بااهمیت به نظر میاد، که میشه به خاطرش جان داد! یعنی ما در عقب‌راندن این فکر که خیلی مهمند ناموفق بودیم. قبلا درباره رتبه‌های برتر کنکور که از خانواده‌های فقیر شهرستان‌های دورافتاده هستند نوشته بودم که این‌ها توان‌شون رو
هرز میدن چون دارند بیست واحد انرژی خرج می‌کنند تا به جایی برسند که یک آدم مرکزنشین مرفه‌تر با پنج واحد انرژی بش میرسه، و این بهینه نیست و نباید وارد این بازی بشن، و یکی باید اینو‌ بشون منتقل کنه‌. ما در برابر موج سفاهت، ضعیف عمل کردیم و هنوز برنامه‌ای نداریم.

در مورد نظرسنجی اشغال آذربایجان تصور کردند با تجزیه ایران یا اشغال همسایگان موافقم. البته در مورد هیچ‌کدوم‌شون نظری ندارم. فقط خواستم به این مسئله مهم اشاره کنم که وفاداری به مفهوم دولت مرکزی مقتدر، یک شمشیر دو لبه‌ست. همونطور که وفاداری به یک سلطان هم شامل دریافت غنیمت میشه، هم شامل تحمل کردن اخلاقیات مشمئزکننده‌ش! تمرکز قدرت به صورت اتوماتیک، شامل جاه‌طلبی میشه. همون قدرتی که از وجودش حمایت می‌کنید تا مانع تجزیه بشه، دقیقا همون قدرت دامنه دخالتش رو به خارج از مرزها هم می‌کشونه. همون قدرتی که حاضره هر هزینه‌ای بکنه تا خاک رو از دست نده، ممکنه هر هزینه‌ای بده تا خاک رو اضافه کنه. که ممکنه به سادگی اشغال نظامی نباشه و به شکل نفوذ و خرابکاری سیاسی دربیاد.

«تثبیت قیمت‌ها»
«بهای مصوب»
«شورای عالی قیمت»

و این داستان تکراری، همچنان ادامه دارد.

«۱ درصد پولدارترین دارند دو برابر ۵۰ درصد فقیرترین دی‌اکسید‌کربن تولید می‌کنند».

سندشون برای این طرز تیتر زدن که هدفش صرفا نفرت‌پراکنیه، اینه که مدعی‌اند یک پرواز با هواپیما اندازه میانگین کل زندگی یک آدم در یک کشور آفریقایی در یک سال، انتشار آلاینده داره.

برای مارکسیست‌ها، هم کرونا قوه تشخیص داره هم مولکول دی‌اکسید کربن. کرونا می‌فهمه که یه تجمع خیابانی برای شعارهای مارکسیستی برپا شده، بنابراین اونجا منتشر نمیشه، اما تو فروشگاه‌ها و همچنین میتینگ‌های ترامپ منتشر میشه. دی‌اکسیدکربن هم اگه ببینه از اگزوز موتور جت اومده بیرون، باعث گرمایش زمین میشه، اما اگه از اگزوز موتور گازی یه دستفروش تو غنا بیاد بیرون، به اتمسفر رحم می‌کنه!

سفر هوایی مختص ثروتمندان نیست که ازش برای بولد کردن اختلاف طبقاتی استفاده بشه. همین الان یک کارگر نسبتا فقیر هندی میتونه سوار همون هواپیمایی بشه که یک وکیل هلندی سوار میشه. فقط تعددش کمتر از تعدد سفرهای هوایی اون هلندیه‌ست، که کافیه یکم درآمدش افزایش پیدا کنه تا تعدادش رو بیشترش کنه. لازم نیست پولدار بشه.

آهنگ‌هایی که ساندکلاد و احتمالا با کمک الگوریتم‌های هوش مصنوعی مطابق با سلیقه‌م پیشنهاد میده، نزدیک‌ترند به چیزی که ممکنه بپسندم تا آهنگ‌هایی که خوانندگان کانال پیشنهاد میدن. هرچند بعضی‌ها خیلی نزدیک میان. می‌تونیم ازین نتیجه بگیریم هوش مصنوعی در این زمینه انسان رو شکست داده؟

دهباشی در توضیح این واقعیت که برای کنار زدن یک قدرت سیاسی-امنیتی، باید قدرت داشت، سقوط شوروی رو مثال میزنه و میگه به خاطر ضعف در سرکوب بود که متلاشی شد نه مسائل اقتصادی.
اما توجه نداره که اقتدار نظامی-امنیتی پشتوانه اقتصادی و نظم سیستماتیک میخواد. حتی ولوم توحش داعش هم با مقدار نفتی که می‌تونست بفروشه و گروگان‌هایی که می‌تونست معامله کنه، بالا و پایین می‌شد. اینکه اسد مجبور شد دست به دامن ایران و روسیه بشه، به خیانت خیلی از نظامیان خودش برمی‌گشت. چون وقتی عدم کارآمدی با عدم مشروعیت همراه میشه، حتی حفظ وفاداری‌های ایدئولوژیک هم سخت‌تر میشه. اینکه حکومت اقتدارگرای چین با چالش انقلاب مواجه نیست به خاطر تسلط همه‌جانبه و قدرت کنترلش نیست. به خاطر اینه که مردمش حس نمی‌کنند که نیاز به نوع دیگه‌ای از حاکمیت دارند، یا حس نمی‌کنند که نوع دیگه‌ای هست که می‌تونه برای چین بهتر باشه (شخصا قبول ندارم سانسور باعث ایجاد این ذهنیت شده).
دهباشی میگه برای حکومتی که میتونه مشت آهنین رو نگه داره، زوال معنی نداره. این مثل اینه که بگن اگه ورزش کنی نمیمیری! این ترجمه‌ای دیگه از همون موهوماتیه که از وابستگان حکومتی می‌شنویم و کلیدواژه‌‌ش «اراده»ست. همون ژانر «ما می‌توانیم»، که وانمود می‌کنه هر کمبودی تنها از عدم اراده و خودباوری بوجود میاد، نه هیچ‌چیز دیگه‌ای. مثلا روس‌ها هم چون اراده‌شون رو از دست دادن، فدراسیون رو از کف دادند!

چند وقت پیش درباره یک موضوعی که واکنش رسمی ایجاد کرده بود در توعیتر سرچ کردم، و تعداد توعیت‌هایی که درباره‌ش نوشته شده بود به طرز عجیبی کم بود. یعنی دولت به صدای شاید یک مجموعه دویست‌نفری واکنش نشون داده بود!
توعیتر هم خود حکومت رو دچار توهم کرده، هم مخالفانش رو. اگه در جمع اون سمتی‌ها باشی به نظر میرسه همه دنبال انتقام سلیمانی هستند، و اگه در جمع این سمتی‌ها باشی فکر می‌کنی همه دنبال ویزا هستند که برای همیشه برن!

قدرت قبیله‌ست که چنین معجزاتی میسازه. و شهروند مدرن فکر می‌کنه از لحاظ ذهنی خیلی پیشرفته‌تر از آدم‌های هزار سال پیشه.