آیا در تاریخ نمونه‌ای وجود داشته که دولتی سوبسیدی توزیع کنه و به همه مساوی برسه؟ یه جوری تیتر می‌زنند انگار اتفاق غیرمنتظره‌ای رخ داده.
دولت هیچ‌وقت توان توزیع معقول رو نداره، حتی اگه انگیزه‌ش رو داشته باشه (که اغلب اون رو هم نداره). دولت یعنی مسلط شدن عده‌ای از مردم بر عده دیگری از آن‌ها! و بدیهیه که عده مسلط، سهم بیشتری از منابع رو ببلعند.

من هم فکر می‌کنم شانس ترامپ برای پیروزی در انتخابات خیلی کمه و ما ایرانی‌ها باید آمریکای بایدنی رو بپذیریم. اما تو رو خدا متنی که این روزنامه‌نگارها نوشتن رو یه نگاه بندازید. میگه ما نظرسنجی‌های دو دهه اخیر آمریکا را بررسی کرده‌ایم و به این نتیجه رسیده‌ایم که ترامپ شکست خواهد خورد! چطوری دو دهه رو بررسی کردن اما چهار سال پیش رو بررسی نکردن؟ دقیقا در اکتبر ۲۰۱۶، یعنی با همین فاصله سه چهار هفته‌ای تا انتخابات، کلینتون ۱۳ درصد از ترامپ جلو بود! نه سه درصد چهار درصد، ۱۳ درصد!


پدیده ترامپ باعث شد بفهمیم بیشتر نهادها در جوامع ما، از داخل پوسیده و کرم‌خورده هستند. جامعه پزشکی، جامعه خبرنگاران، جامعه هنرمندان، دستگاه‌های اطلاعاتی امنیتی، ارتش، رسانه‌ها، دانشگاه‌ها، سازمان‌های بین‌المللی، خیریه‌ها، طبقه الیت، جریانات روشنفکری.. همه‌چی.

https://t.me/sahandiranmehr/26143

رییس خزانه‌داری پادشاهی انگلیس میگه هنرمند‌ها باید به فکر یه شغل دیگه باشند.
در حالی که بسته یک و نیم میلیارد پوندی رو آماده کرده بودند برای پول‌‌پاشی، اما کافی نبود. چون هیچ مقداری کافی نیست. چون نمیشه دو سال تمام به اینهمه آدم حقوق ماهیانه داد بدون اینکه کار کنند.

دوستان طرفدار UBI آیا تجدیدنظر خواهند کرد؟

یه مسئله‌ای هست به نام سندروم VIP
وقتی پای یه آدم مهم به بیمارستان می‌کشه، کادر درمان از ترس اینکه نتونند سالم پسش بدن هر کاری که به ذهن‌شون برسه انجام میدن و هر دارویی که در چنته دارن روش امتحان می‌کنند. و این باعث میشه طرف درمانی پرریسک‌تر از درمانی که اگه آدم مهمی نبود دریافت می‌کرد، دریافت کنه.
به نظر می‌رسه ترامپ هم اینو در بیمارستان والتر رید حس کرده، و قبل ازینکه کار شدت بیشتری پیدا کنه، ازونجا فرار کرد! و این قمار با سلامتی خودشه، که ممکنه چند روز بعد حالش خراب بشه، یا ممکنه معلوم بشه که به موقع فرار کرده. اما همزمان دست به یک قمار دیگه هم زد. ترامپ می‌دونست که میلیون‌ها نفر دیگه نه حوصله تعطیلی‌ها رو دارند، نه پس‌انداز مالی برای تحمل ادامه دادنش رو. بنابراین از همون روزی که فرار رو استارت زد داره این پیام رو ارسال می‌کنه که «چیزی نیست، از پس این بیماری برمیایید، اگه هم حالتون خراب شد داروهای خوبی داریم الان». اینکه واقعیت چیه و کرونا چقدر خطرناکه (که هست) دیگه مطرح نیست‌. این روایت‌ها هستند که مهمند. و ترامپ داره روایت خودش رو منتشر می‌کنه. در واقع داره سعی می‌کنه روایت «بهتره بگیریم و این لعنتی بساطش جمع بشه» رو در برابر روایت «باید تا مدت نامعلومی مراعات کنیم و خونه بمونیم» قرار میده. اینکه کدوم روایت مشتری بیشتری خواهد داشت رو کسی نمیدونه. ولی میشه حدس زد خیلی‌ها مشتری روایت ترامپ هستند ولی جرئت ندارند علنا بیانش کنند. قطعا تیک‌آبی‌های توعیتر، خبرنگارها، روشنفکرها، بچه پولدارهای هالیوود و سلبریتی‌ها، معلم‌ها و جانوران آکادمیک، بش رأی نخواهند داد به هرحال. پس مهم نیست که اون‌ها مشتری نباشند. مهم اینه که مردم عادی مشتری باشند. معلوم نیست این استراتژی در انتخابات به نفعش تموم بشه یا به ضررش، اما یک ریسکه، و کسی که در لحظات حساس جنگ ریسک می‌کنه قابل احترامه. اگه بایدن هم این ریسک رو می‌کرد قابل احترام بود، اما اون اهل جنگ نیست. اون مثل یه سلطان شکم‌گنده‌ست که به کسانی که زیر کجاوه‌ش رو گرفتن وابستگی داره. به عملکرد دولت ترامپ درباره کرونا انتقاد وارد می‌کنه اما نمیگه چطور باید قضیه رو در همین مرحله‌ای که الان هست جمع کرد. این افتضاحی که به بار اومده، نه فقط در آمریکا بلکه در بسیاری از کشورها، حاصل یک ناآمادگی و خرابکاری‌های سیستماتیکه (نه آمریکای الان با آمریکای زمان آنفولانزای اسپانیایی ۱۹۱۸ قابل مقایسه‌ست، که اون زمان کل ملت علیه دشمن خارجی بودند اما الان مردم در داخل به خون هم تشنه هستند، و نه دنیای الان که تا این حد دولت‌ها بزرگ و وابستگی مردم بشون شدیده، قابل مقایسه با دنیای گذشته‌ست).


و این وضعیت غم‌انگیز ما رو بهتر نشون میده. خسته‌های اونجا حداقل شانس این رو دارن که به کسی رأی بدن که اهل قمارهای خطرناکه. اما هیچ آپشنی برای ما وجود نداره، فرقی نداره چقدر از شرایط تحمیلی خسته شده باشیم.

لیبرال‌ها بعد ازینکه سه سال تمام جیغ زدن که وای روسیه در انتخابات آمریکا دخالت کرد، الان میگن شاید بهتر باشه بقیه کشورها در قالب سازمان ملل در اداره آمریکا مشارکت داشته باشند 😄

البته الان این حرف‌ها واکنش منفی زیادی ایجاد می‌کنه و نیویورک‌تایمز اینو میدونه، ولی یکی از روش‌های کلاسیک چپ‌ها در تخریب چیزها و ارزش‌‌ها و نُرم‌ها، اینه که اول حرف‌های تابوشکن بزنند تا با تکرار قبحش ریخته بشه.
ولی اینطور نیست که همین الانش هیچ دخالتی وجود نداشته باشه. وقتی عوامل قطر و عربستان و چین و حتی اراذل جمهوری‌اسلامی اونجا در حال جهت‌دهی به افکار عمومی آمریکا هستند و حتی روی تصمیم‌گیری‌ها تأثیر میذارن، یعنی آلردی این دخالت در جریانه.

انقلاب اسلامی صادر شد نهایتا و حجاب داره سانت به سانت به پوشش غربی‌ها اضافه میشه، ولی به دلایل نامعلوم از لگن به بالا گسترش پیدا می‌کنه فقط؛ از لگن به پایین پیشرفتی نداره.

مخالفت ترامپ با بسته جدید حمایتی، به خاطر مخالفت با اصل چاپ پول بی‌پشتوانه نیست، چون ترامپ اصلا ضددولت نیست؛ به خاطر اینه که ایالت‌های دموکرات قصد داشتند بیشترش رو بالا بکشند. اما اینکه مخالفت رییس دولت با چاپ پول، به هر دلیلی، منجر به شکستش در انتخابات میشه، فقط این معنی رو داره که مفهوم دولت، به معنی عام، و در شکل فعلی، اصلاح‌ناپذیره. نه فقط به این دلیل که نخبگان واقع‌بین نمی‌تونند بش وارد بشن، بلکه به این دلیل که دیگه در دموکراسی مدرن مردم به نخبگان واقع‌بین رأی نمیدن. و این فقط مختص آمریکا نیست. این ویروس توهم‌زای مفت‌خواهی همه دنیا رو گرفته‌. در واقع میشه گفت از اصلاح‌ناپذیری دولت به اصلاح‌ناپذیری جامعه رسیدیم. البته عموما کسی جرئت نمی‌کنه در مورد دومی حرف بزنه. ولی اصلا چیز جدیدی نیست‌. در محتویات ادیان ابراهیمی، که در خودشون اقتباس‌هایی از اسطوره‌های کهن دارند، «ملتی که درست بشو نیست» زیاد به کار رفته، و نصیحتش به معدود افرادی که قصد اصلاح دارند اینه که «جمع کنید برید». در دنیای قدیم، زمین پهناورتر از الان بود، چون هنوز جاهای زیادی وجود داشت که «دورافتاده» باشند. اما الان نمیشه از جوامع خیلی دور شد، چون دامنه قدرت، کنترل و اثرگذاری‌شون همه‌جا رو فراگرفته. لذا ما به جای فرار در سطح زمین، باید به داخل زمین فرو بریم. ارتباط‌گیری با مردمی که پشت سرهم به فساد و تباهی و موهومات رأی میدن، منفعتی برای ما نداره. به جای گروه‌های بزرگ باید گروه‌های خیلی کوچک زیرزمینی تشکیل داد، و این فکر رو که میشه «الان» زندگی روی زمین رو اصلاح کرد، دور ریخت. الان، مُرده‌‌. شاید بشه برای آینده دور کاری کرد. یا بشه حداقل این پیام رو بشون رسوند که «میشه عقل داشت و به واقعیت ایمان آورد».

شهردار لندن می‌گفت چاقوکشی و قتل و دزدی و حتی ترور، از مقتضیات شهرهای بزرگه! یعنی اومدی تو شهر بزرگ ساکن شدی باید پی این چیزهاش هم به تن بمالی! (میگم جوامع اصلاح‌پذیر نیستند اینم یک نمونشه. همین آقا با همین سطح از ترکیب بی‌عرضگی و وقاحت، همچنان طرفدار داره و امثال این آقا همچنان رأی میارن). حالا مشابهش رو داریم در ایران می‌بینیم. به جای اینکه دولتی که مالیات و منابع مملکت رو در اختیار گرفته تا امنیت رو تأمین کنه بیاد پاسخگو باشه، به مردم دفترچه راهنمای زندگی در شهر خشن ارائه میده!
به زودی وقتی فردی چاقو خورد میگن: اضافه وزن مانع دویدن سریع و فرار از صحنه خطر میشه. شهروندان باید در خیابان، چابک باشند!

https://t.me/khabaronline_ir/311750

- من باید اسلحه داشته باشم از خودم دفاع کنم

- اسلحه؟ دیوونه شدی؟ خطرناکه. ممکنه از دست پسرداییت عصبانی بشی بری بکشیش.

- اگه بخوام بکشمش الانم میتونم.

- بهرحال کاره، پیش میاد. اسلحه نباید دست محکوم باشه، باید دست حاکم باشه.

- اوکی، خب حاکم جلوی دزدها رو بگیره پس.

- حاکم که نمیتونه سر هر کوچه یه نگهبان بذاره که. دزد دیدی باید گوشیتو بدی فرار کنی.

- نخوام بدم چی؟

- دیوونه، گوشیت مهم‌تره یا جونت؟

- چرا باید بین گوشی و جونم یکی رو انتخاب کنم؟ پس برای چی حکومت داریم؟

- مملکت که بدون حکومت نمیشه

- فعلا که خیابون حکومت نداره، دزدها هر کاری بخوان می‌کنند

- خب این مقتضیات شهره دیگه. دوست نداری برو تو غار زندگی کن.

و عده‌ای معتقدند اسلحه دست مردم باشه خطرناکه، اسلحه باید فقط در اختیار این گاوها باشه.

یه زمانی به یه عکاسه گفتم لنزی که من دارم آماتوری‌ترین لنز دنیاست، با این نمیشه عکس هنری انداخت. گفت حاضری با اونایی که همون لنز رو دارن مسابقه بدی؟
حالا به اینا که انقدر نگرانند مرز بین سگ و انسان محو بشه باید گفت حاضری با یه سگ سر آدم بودن مسابقه بدی؟

تو این مقاله رابطه عنکبوتی سازمان‌هایی که اسپانسر اراذل بی‌ال‌ام هستند رو بررسی کرده. همونطور که واضح بود این شلوغ‌بازی‌ها در خیابان‌های شهرهای آمریکا، هرچیزی هست غیر از خودجوش، و به هرچیزی بها میده غیر از زندگی سیاهان. خلاصه‌ش اینه که یه سری میلیاردر از جمله خانواده بافت، از حتی قبل‌تر از اومدن ترامپ به کاخ‌سفید در حال هل دادن این پروژه مارکسیستی بودند، که هدفش تغییر سیستم حاکمیتی در آمریکاست. یا همون تبدیل آمریکا به یک چین غربی.

https://www.tabletmag.com/sections/news/articles/warren-buffett-black-lives-matter

تو بحث شیرین انرژی‌های تجدیدپذیر، این قسمتش رو زیاد نشون نمیدن.