ستون‌نویس سیاتل تایمز درباره این نوشته که بوئینگ که به شکل تاریخی از شرکت‌های بومی این شهر بود قراره این ایالت رو ترک کنه و بره کارولینای شمالی کارخونه بزنه، و میگه در سال‌های گذشته خیلی بشون معافیت مالیاتی دادیم، اما باز وفادار نموندند! و نتیجه می‌گیره که باید احساسات رو گذاشت کنار و پذیرفت که بیزینس همینه و وقتی تضمینی نیست مشاغل ما رو نگه دارن، معافیت بشون ندید.
تیغ نزدن شرکت رو یک لطف در نظر می‌گیرند، و درسی که می‌گیرند اینه که بهتره دیگه لطف نکنیم!
در حالی که باید سوال رو یه جور دیگه پرسید: تو ایالت شما چه خبره که میلیاردها دلار معافیت مالیاتی بشون میدی، و به خاطر احساسات نوستالژیک موقع قول و قرار گذاشتن خیلی بشون سخت نمی‌گیرید، اما بازم جمع می‌کنند میرن؟ یه چیزی هست که قصد ندارید درستش کنید.


https://www.seattletimes.com/seattle-news/jilted-again-the-problem-isnt-boeing-its-us/?amp=1

ترامپ کمی رنگ‌پریده بود، اما ظاهرن مشکل تنفس نداره. شاید اگه سرما هم میخورد در همین حد دچار ضعف می‌شد، ولی فعلا جانوران آکادمیک دارن دنیا رو اداره می‌کنند، و این اون‌ها هستند که تعیین می‌کنند چه چیزی رو باید بزرگش کرد، و چه چیزی رو کوچک جلوه داد. اون‌ها حتی اجازه دارن با جان رییس‌جمهور آمریکا هم بازی و مثل موش آزمایشگاهی باش برخورد کنند. شاید منم اگه در قبیله‌ای بودم که انقدر قدرت داشت، فرعونی می‌شدم.

در سال ۹۸ در شهر کرج فقط ۷۹۹ پروانه احداث ساختمان صادر شده، که یعنی روزی فقط ۲ تا! که برای شهری با این جمعیت بومی و این جمعیت ورودی، فاجعه‌ست.

حالا که وضعیتی مشابه اشغالگری‌های صهیونیستی ولی با خطر بالاتر ایجاد شده، واکنش شخصیت‌های جهان اسلام چه خواهد بود؟

- زززززززینگ
- بفرمایید شرکت‌کننده آبی.
- هیچی؟
- خیر.

- زززززینگ
- شما بگید شرکت‌کننده زرد
- از کسی که تهدید به نسل‌کشی کرده حمایت می‌کنند؟!
- بوووووم.. صد امتیاز به شما تعلق می‌گیره. شرکت‌کننده آبی مجبوریم اینجا با شما خداحافظی کنیم.

- سرمایه‌داری فقط به نفع سهامدارها کار میکنه
- پس سهام بخر

این واقعا بامزه‌ست. احمق‌های ضدسرمایه‌داری رو باید با جملات مینی‌مال کیش و مات کرد، نه با بحث طولانی. اما این بگومگو به آدرس‌های غلطی آلوده شده. اینکه الان اونایی که سهامدار هستند ثروت‌اندوزی نجومی دارند، بیشتر به خاطر دخالت‌های فدرال‌رزرو و خزانه‌داریه، نه یک بازار آزاد و رها. شما تو سیستم کمونیستی هم میتونی پول چاپ کنی و فقط بین یه عده توزیع کنی (با این فرق کوچولو که اون یک عده باید از اعضای حزب کمونیست باشند). الان حقوق و مزایای رییس شرکت وابسته به بازدهی سهام شرکتشه، پس تا وقتی در اون پست هست درآمد شرکت رو صرف بازخرید سهام می‌کنه تا قیمتش بالا بره یا بالا بمونه، و وقتی بحران ایجاد شد دولت میاد میگه پول کم آوردی؟ بیا من بدم! شما به این میگید کاپیتالیسم؟
از طرفی فرض کنیم منطق این فضا رو پذیرفتیم، خریدن سهام انتفاع ما رو تضمین نمی‌کنه. یعنی توصیه جالبی نیست که در جواب بگیم «خب برو سهام بخر». چون همون دولتی که این سفره رو ایجاد کرده، برای همه فرصت برابر ایجاد نمی‌کنه که بشینند دورش. شاید یکمی سود کنه، اما جواب نقدی که وارد کرده نیست.

مثلا این یک نمونه دیگه. در کاپیتالیسم برای کشف قیمت‌ها، رفراندوم میذارن؟

حالا از طنز قضیه بگذریم. فکر کن برای قیمت مک‌بوک اپل رفراندوم بذارن. من به حداکثر ۱۲۰ دلار رأی میدم 😄

میانگین قیمت گاو شیرده هولشتین در آمریکا کیلو ۴۸ هزارتومنه. یعنی یک گاو معادل یک آیفون ۶۴ گیگ! که فکر می‌کنم اینجا هم تقریبا همینه. از هر زاویه‌ای بش نگاه کنیم مفته. تبدیل ریال به گاو هم گزینه خوبیه برای مراقبت از ثروت.
اما در شرایط فعلی، فقط کاربرد سرمایه‌گذاری نداره، کاربرد حیاتی هم داره. در زمان جنگ جهانی دوم و قحطی، تنها چیزی که خانواده ما رو زنده نگه داشت، یک رأس گاو بود. به نظر میرسه داخل یک سیکل هستیم و الان داریم دوباره برمی‌گردیم به وضعیت ایران جنگ جهانی دوم. مسئله این نیست که چیزی در قفسه فروشگاه‌ها پیدا نشه. مسئله اینه که از قفسه برداری، پولش رو بدی، و بیای بیرون و به زور ازت بگیرن! برنده نهایی اونیه که غذاش رو از قفسه طویله برداره.

یعنی کسی بعدها خواهد فهمید که چیزی که ما رو تهدید می‌کرد چه فرقی داشت با چیزهایی که بقیه آدم‌های زمانه ما رو تهدید می‌کرد؟
در سرزمین‌های نرمال، مطالبه عکاسان از تولیدکنندگان دوربین برای تعبیه رمزگذاری سخت‌افزاری در دوربین‌های حرفه‌ای بالا رفته‌. اون‌ها میخوان اگه از چیزی عکس گرفتن، فقط تو لپ‌تاپ خودشون باز بشه. اگه مموری دست ماموران امنیتی افتاد نتونند براشون دردسر بسازند.
یعنی کسی بعدها خواهد فهمید که این برای ما ایرانی‌ها کاربردی نداشت چون پسورد رو با میله‌های آهنی ازمون می‌گرفتند؟

در چین دارند واکسنی که همه مراحل تست رو به طول کامل طی نکرده به مردم می‌زنند. استدلال یک شهروند چینی در پذیرفتن این اقدام خیلی جالب، و ناراحت‌کننده‌ست. میگه:
«اگه کشور قصد داره اجازه بده مردم عادی هم واکسن رو بزنند، یعنی عوارضش اونقدرها هم بد نبوده».

یک بچه به مادرش انقدر اعتماد نداره. وقتی مادرش میبردش درمانگاه تا آمپول بزنه، جیغ و داد راه میندازه و هرچقدر بش بگه درد نداره فایده نداره. حتی اگه بگه این با آمپول‌های قبلی که زدی فرق داره هم باز فایده نداره. رابطه‌ای که این‌ها با حکومت‌شون دارند دیگه در حیطه اعتماد نیست. یک جور ایمانه، شبیه ایمانی که اعضای اسماعیلیه به حسن صباح داشتن.

اگه موجودات فضایی یه سر به زمین بزنند از خیلی از چیزهایی که می‌بینند شوکه خواهند شد. مخصوصا در ایران. مثلا خواهند دید که مردم از کوچه‌های تنگ روستاها خوش‌شون میاد، طوری که آژانس‌های مسافرتی تورهای سیاحتی برگزار می‌کنند که بخشی از برنامه‌ش عبور و عکاسی ازون کوچه‌های تنگه. و همزمان همون مردم با دولت همکاری می‌کنند تا طرح‌های عقب‌نشینی که در شهرها اجرا میشه رو در روستاها هم اجرا کنه! خونه‌های روستایی رو تخریب می‌کنند، و میرن عقب‌تر، یکی دیگه با معماری‌ای که در شهر رواج داره میسازن، و کوچه عریض‌شده رو آسفالت می‌کنند! و هرچه تعداد این روستاهای شهری شده بیشتر میشه، تقاضا برای تور روستاهای کوچه‌تنگ بالاتر میره! یعنی دقیقا چیزی که ازش خوششون میاد رو از صحنه محیط حذف می‌کنند، و هرچی بیشتر حذفش می‌کنند بیشتر دل‌شون براش تنگ میشه! موجودات فضایی احتمالا با خودشون میگن این‌ها با مازوخیسم به دنیا میان و بخشی از ژن‌شونه.

اون بیرون واقعا یه موجوداتی دارن تو خیابون‌ها راه میرن که فکر می‌کنند اگه دولت از منابعی که نداره به همه کارخونه‌ها وام بلاعوض بده، صنعت رونق می‌گیره!
اون بیرون جای خطرناکیه. تنها بیرون نرید.

برای اینکه بتونه اون ۱۲۰ میلیارد دلار سابق برگرده، با قیمت فعلی نفت باید روزی ۹ میلیون بشکه صادر کنند! ۹ فاکینگ میلیون بشکه.
ما هشتاد میلیون نفری که اینجا ساکنیم، یک نمونه تاریخی زنده‌ایم که بعدها در دانشکده‌های اقتصاد دنیا درباره سقوط‌ اقتصادی و اجتماعی‌مون تو کلاس پاورپوئینت ارائه می‌کنند.

اینکه تازه حضرات محقق دارند میگن که ضدعفونی دست و اشیاء زیاد مهم نیست چون ویروسی که روی اجسام قرار می‌گیره انقدری نیست که بتونه سیستم ایمنی بدن رو با چالش مواجه کنه برای من کوچکترین سوپرایزی نداره. دوستان یادشونه که در مورد وایتکس‌پاشی‌ها گفتم کی اول کف دستشو لیس میزنه بعد میله مترو رو می‌گیره؟ و کی بعد ازینکه میله مترو رو گرفت، کف دست خودشو لیس میزنه؟ وقتی میلیون‌ها ذره حامل ویروس از دهان طرف میاد بیرون، چه معنی داره کلید کنیم روی چندتا دونه روی یک میله؟ همون چندماه پیش که در آلمان خونه دو قربانی کرونا که باهم زندگی می‌کردند رو زیر و رو کردند و اثری از ویروس روی اجسام پیدا نکردند باید این بساط الکل جمع می‌شد. چیزی که سوپرایزکننده‌ست تنبلی همه، از عوام تا نخبگان، در زیرسوال بردن رفتارهای گله‌ایه. ما خیلی هم با کمبود دانش مواجه نیستیم. مشکل اصلی کمبود عقله.

چند روز پیش فمنیست‌ها تظاهرات بزرگ و خشنی در مکزیک برگزار کردن‌. سقط جنین در خیلی از شهرهای مکزیک غیرقانونیه. به ماه بارداری و این‌ها کار نداره، کلا ممنوعه‌. و اینا میخوان این ممنوعیت لغو بشه‌. پرچم‌شون هم سبزه.‌ مجموعا فمنیست‌های اونجا به اعتراضات‌شون میگن «موج سبز». اما این تنها رنگش نیست. یکی از گروه‌هایی که آدم جمع می‌کنه تو این تظاهرات‌ها گروه رز قرمزه. اینجا زیر این سکو پرچم‌شون رو می‌بینید. و چه لوگویی داره؟ یس، خودشه، داس و چکش. فقط یکم چرخوندنش که به شکل حرف R دربیاد.
تو وبلاگ‌شون نوشته درسته که نجات کامل زنان در سوسیالیسم جهانی رخ میده، ولی برای دفع ظلم و ستمی که بمون میشه تا اون موقع نمی‌تونیم صبر کنیم 😁

یکی از شجاعانه‌ترین پروژه‌های تاریخ، سفر مبلغان مسیحی اروپا به مکزیک بود‌. خیلی‌هاشون وقتی وارد این منطقه میشدن حس میکردن جهنمی که خدا آماده کرده همونجاست. چون مردم بومی، هیچ بویی از استانداردهای اخلاقی اروپایی نبرده بودند و از مذاهب ابراهیمی هم دور افتاده بودند. اونجا قبیله‌ها با هم زیاد می‌جنگیدند، و به خاطر منابع محدود امکان نگهداری از اسرای جنگی رو نداشتن. خوردن گوشت اسیر یک اتفاق روتین بود. اون مبلغین، چنین موجوداتی رو به پیروان مسیح تبدیل کردند، که شبیه به یک معجزه‌ بود، اما به خاطرش چیزهایی تحمل کردند که در تاریخ اسلام نمونه مشابه نداره.
و حالا میراث‌شون داره توسط کمونیست‌ها از بین میره. قرن بیستم آلبوم خونباری بود که نشون میداد همه آدم‌خواران تاریخ در برابر این جماعت باید لنگ مینداختند. اما در قرن بیست و یکم قراره این کارو با خون پریود انجام بدن.

این «همه» که صحبتش رو می‌کنید کمتر از ۵۰ درصد جمعیت رأی‌دهنده آمریکاست. با اینکه ترامپ از هر نظر گزینه بهتریه. جدا از همه سیاست‌ها و خط مشی‌های دو طرف، حتی سیستم ایمنی ترامپ هم قوی‌تر از رقباشه 😄 اما مردم اونجا هم مشکلات فکری زیادی دارند، از جمله اینکه فکر می‌کنند اگه مریض بشن تقصیر دولت و شخص رییس‌جمهوره که ازشون مراقبت نکرده‌‌. اکثریت این مردم فکر می‌کنند ترامپ قاتل ۲۵۰ هزارنفریه که از کرونا مردند (یا تو گواهی فوت‌شون اینجور نوشته شد). هیچ‌وقت روی تصمیمات مردمی که با عقل سلیم بیگانه شدن شرط‌بندی یا حتی پیشگویی نکنید. به نتیجه انتخابات‌شون به شکل یک اتفاق رندوم نگاه کنید. مثل دو تا بچه تخس که سنگ میزنند به طرف همدیگه و نمیشه گفت کدوم‌شون کور میشه.

مشکلات فکری البته محدود به رأی‌دهندگان نمیشه و شامل رأی‌ندهنده‌ها هم میشه! یه عده «بچه باکلاس» هم در این مملکت هستند که میگن «یعنی کشور به این بزرگی دو تا آدم مناسب‌تر نمیتونه تولید کنه که یکیش رو انتخاب کنیم! قحط‌الرجاله؟». در واقع یه جور خودنمایی اخلاقی و طبقاتی هم هست (به این شکل: این مردم دریوزه براشون اخلاقیات مهم نیست که میرن به فلانی یا رقیبش رأی میدن؟ خوب شد من مثل اینا نیستم. یا این مردم انقدر بیسوادند که نمی‌فهمند فلانی و رقیبش آدم مناسبی نیستند؟ خوب شد سواد من بیشتر ازین‌هاست).
اما اگه به این‌ها یک کاغذ آچهار بدیم و بگیم خصوصیات دو نامزد فرضی رو بنویس که به نظرت آدم‌های «مناسب» هستند، خواهیم دید که اگه فردی رو با اون خصوصیات پیدا کنیم، اون فرد ۴۸ ساعت هم نمیتونه در فضای سیاسی آمریکا دوام بیاره! تازه دو روز که زیاده، همون صبح به عنوان صبحانه زنده زنده میخورنش و به ظهر نمیرسه. در واقع این‌ها با گزینه‌های موجود مشکل ندارند، با فضای موجود مشکل دارند. این‌ها دنبال فرصتی برای انتخاب بین دو نفر آدم مناسب نیستند، این‌ها میخوان اصلا لازم نباشه انتخاب کنیم! آرمان «آدم مناسب» در ذهن این‌ها همپوشانی زیادی داره با یکی مثل رییس‌جمهور چین. سیاست‌های کلی نظام رو از کاراکتر شی جین پینگ حذف کنید، چی باقی میمونه؟ یه ربات که به دوربین‌ها لبخند میزنه، و هر حرفی میزنه قبلا توسط چندتا بروکرات نوشته شده‌. یک ربات روخوانی‌کننده از متون رسمی که یه جا روبان می‌بره، یه جا برای تانک‌‌هایی که رژه میرن دست تکون میده. هر از چندی هم حزب، این آدم مناسب رو با یه آدم مناسب دیگه جایگزین می‌کنه!
اگه همین الان در آمریکا رفراندومی برگزار بشه که بپرسه آیا موافقید که آمریکا با نظام سیاسی چین اداره شود؟ با ۵۵ درصد موافق، رأی میاره.

تو ایران، احتمالا ۷۵ درصد.

این پروژه‌های خزنده در ایران قابل اجرا نیست. از اینکه ایرانی‌ها سیستم حاکمیتی چین رو می‌پسندند نمیشه نتیجه گرفت که از خود چینی‌ها خوششون میاد یا می‌تونند تحمل‌شون کنند. در اون منطقه قرابت فرهنگی وجود داره که قابل اجراست. اینجا حتی سلبریتی‌های حکومتی هم برخورد نژادپرستانه دارند با جماعت شرقی.

آیا در تاریخ نمونه‌ای وجود داشته که دولتی سوبسیدی توزیع کنه و به همه مساوی برسه؟ یه جوری تیتر می‌زنند انگار اتفاق غیرمنتظره‌ای رخ داده.
دولت هیچ‌وقت توان توزیع معقول رو نداره، حتی اگه انگیزه‌ش رو داشته باشه (که اغلب اون رو هم نداره). دولت یعنی مسلط شدن عده‌ای از مردم بر عده دیگری از آن‌ها! و بدیهیه که عده مسلط، سهم بیشتری از منابع رو ببلعند.

من هم فکر می‌کنم شانس ترامپ برای پیروزی در انتخابات خیلی کمه و ما ایرانی‌ها باید آمریکای بایدنی رو بپذیریم. اما تو رو خدا متنی که این روزنامه‌نگارها نوشتن رو یه نگاه بندازید. میگه ما نظرسنجی‌های دو دهه اخیر آمریکا را بررسی کرده‌ایم و به این نتیجه رسیده‌ایم که ترامپ شکست خواهد خورد! چطوری دو دهه رو بررسی کردن اما چهار سال پیش رو بررسی نکردن؟ دقیقا در اکتبر ۲۰۱۶، یعنی با همین فاصله سه چهار هفته‌ای تا انتخابات، کلینتون ۱۳ درصد از ترامپ جلو بود! نه سه درصد چهار درصد، ۱۳ درصد!


پدیده ترامپ باعث شد بفهمیم بیشتر نهادها در جوامع ما، از داخل پوسیده و کرم‌خورده هستند. جامعه پزشکی، جامعه خبرنگاران، جامعه هنرمندان، دستگاه‌های اطلاعاتی امنیتی، ارتش، رسانه‌ها، دانشگاه‌ها، سازمان‌های بین‌المللی، خیریه‌ها، طبقه الیت، جریانات روشنفکری.. همه‌چی.

https://t.me/sahandiranmehr/26143