وقتی می‌پرسیدی که در این آبادی‌ها چرا هیچ‌وقت به ذهن کسی نرسید که چاه آب حفر کنند و کانال‌کشی کنند و از وضعیت اسفناک بهداشتی و معیشتی که در اون بودند خارج بشن، جواب می‌دادند که کسی نمی‌دونه، شاید به ذهن چندنفری می‌رسید؛ اما فلاکت، عادی بود. آدم برای تغییر وضعیت عادی به خودش زحمت نمیده. و این در کنار کلیشه‌های مذهبی قرار می‌گرفت که میگه «مگه چقدر زنده‌ایم؟». کسانی که مرگ به زندگی‌شون مسلط شده، هر کاری بکنند، و نکنند، در خدمت مرگ قرار می‌گیره، نه زندگی. این آدم‌های مذهبی دچار سوء تفاهم شده بودند، که البته تبلیغات روحانیون توش کم‌اثر نبود‌. ایمان به جای اینکه انگیزه بسازه براشون، انگیزه‌ها رو دفن می‌کرد (نه فقط در محتوای منبرها، که تکرارش هم اثر بدی داره. معنی نداره هرروز و هر ظهر و هرشب به مردم یادآوری کنی که قراره بمیرند و دنیا بی‌ارزشه!).
هجویات فقهی و حواشی شرعی بشون اجازه نداد بفهمند که موضوع چی بوده. موضوع اصلی این بود که در چارچوب ایمانی، حیات شکل گرفته تا برای کسی جلوه کنه‌. درخت‌ها قد می‌کشند تا به کسی نشون بدن که قد کشیدن. دریاها طوفانی میشن برای اینکه به کسی نشون بدن که بهم می‌ریزند. کل دنیا در فعالیته و در حال یک اجراست، تا یکی تماشاش کنه. وقتی فرزند هجده ساله زنی می‌میره، در همدردی باش میگن هجده سال بچه رو با بدبختی بزرگ کرد، آخرش هیچی! دنبال فایده برای مادر می‌گردند. اما قرار نیست فایده رو اجزاء جهان تعیین کنند. تنها و تنها یک چیز به عنوان فایده مطرحه، و اون هم اجراست، تا اون یک نفر تماشا کنه‌. باید اون بچه رو هجده سال بزرگ کرد، تا اون یک نفر ببینه که بزرگش کردند. باید با زحمت چاه بکنی، و از راه دورتر آب رو به آبادی برسونی، تا اون یک نفر ببینه که اینکارو کردی. اینکه خودت ازون آب فقط یک روز استفاده کنی یا صدسال، مطرح نیست. همه‌چیزها دارن مداوم خودشون رو نشون میدن. کسی که ایمان داره باید مشتاق‌تر از همه مشغول نشون دادن باشه‌. اما این‌ها هیچ اشتیاقی نداشتند. نماز و روزه و خمس و زکات و عفت و حجاب، برپا بود، اما کسی خودشو به خدا نشون نمیداد.

این که تابلوی سیار یه صرافیه، ولی میشه ازش ایده گرفت برای پلاکاردهای اعتراضی. مثلا نرخ دلار به ریال رو بذاریم روش طوری که بشه هرروز یا هرساعت عوضش کرد، و تو تجمعات استفاده کنیم. هیچ شعاری هم لازم داره. خود عدد کافیه.

من تخصصی در ژنتیک ندارم که بتونم بگم این ویروس در لابراتوار ساخته شده یا نه، و اتفاقا دلایلی وجود داره که اگه تخصص هم داشتم باز نمی‌تونستم با قطعیت بگم. اما این روش فکت‌نامه که در واقع کپی نمونه‌های لیبرال غربیه، در رد این ادعا، روش درست راستی‌آزمایی نیست. اگه معلم بودم این پستش رو به دانش‌آموزانم میدادم بخونند و ازشون می‌خواستم ایراداتش رو بگیرند. به راحتی چندتا مغلطه یا آدرس غلط رو میشه توش تشخیص داد. اینکه مدعی از جایی پول گرفته یا با کسی رفیقه، تأثیری در مسائل پیرامون ژن کووید۱۹ نداره. اگه حرفش غلط بود اما به جایی وصل نبود باید اون حرف رو جدی‌تر می‌گرفتیم؟ یا اینکه مقاله‌ای هنوز بررسی نشده معنیش این نیست که چرت و پرته. چون مقالات تأییدشده‌ای که چرت و پرت هستند هم زیادند. اساسا اون نهاد تأییدکننده، نمیتونه جایگزین قوه قضاوت افراد بشه. مقایسه ژن یک ویروس با نمایشنامه‌های شکسپیر هم مضحکه. موضوع طراحی صفر تا صد ویروس در لابراتوار نیست. موضوع یک جهش خاصه که در طبیعت بسیار بسیار کم رخ میده. و اتفاقا این کاریه که در همه لابراتوارهای ویروس‌شناسی به صورت روتین انجام میشه؛ ویروس‌ها رو جهش میدیم تا از قبل آماده باشیم که اگه با چنین جهشی در طبیعت مواجه شدیم، بدونیم چه خاکی بریزیم به سرمون.
برای رد یک ادعای تخصصی، باید تخصصی حرف زد. اینکه من کاپیتان شهبازی با اِن سال سابقه میگم شدنی نیست، یک رد علمی نیست.


https://t.me/factnameh/901

وقتی دنیای مدرن به پشتوانه علم و فن، به تفرعن مشروعیت داده و جاهلانه خودش رو بی‌نیاز از الهیات می‌بینه، اگه قدرتمندترین مرد دنیا بودم که قدرتم رو مدیون کسانی بودم که همون دنیای مدرن صداشون رو خفه کرده، قبل ازینکه از پزشکان و جانوران آکادمیک تشکر و تقدیر کنم، خدا رو تحسین می‌کردم که من رو تا همینجا آورده، حتی اگه در درون اعتقاد محکمی بش نداشتم. چون شاید ندونیم خدا دقیقا کیه، اما می‌دونیم فراعنه دقیقا چه کسانی هستند، و در برابر فراعنه باید با هرکسی ائتلاف کرد. حتی خدایی که نمیشناسیمش.

و این فرق من و ترامپه.

در حالی که در ایران کل کشور درگیر وضعیت تخم‌مرغه، سامسونگ جدیدترین بیلبورد ال‌ئی‌دی خودش رو در یکی از شهرهای چین نصب و راه‌اندازی کرد. برای دیدن تصویر سه‌بعدی که این بیلبورد میسازه نیاز به هیچ عینکی نیست.

اگه می‌‌گفتن تسلیم شدن به اغوای طبیعت را به تصویر بکشید، می‌شد این عکس. انگار صدای سر خوردن چوب قایق روی آب آرام‌گرفته که تنها بهم‌زننده سکوت همه‌جای دریاچه‌ست، شنیده میشه، و گرمای خفیف آفتابی که تازه از پشت کوه بیرون زده خنکی نسیمی که به پوست صورت خورده بود رو جبران می‌کنه.

ستون‌نویس سیاتل تایمز درباره این نوشته که بوئینگ که به شکل تاریخی از شرکت‌های بومی این شهر بود قراره این ایالت رو ترک کنه و بره کارولینای شمالی کارخونه بزنه، و میگه در سال‌های گذشته خیلی بشون معافیت مالیاتی دادیم، اما باز وفادار نموندند! و نتیجه می‌گیره که باید احساسات رو گذاشت کنار و پذیرفت که بیزینس همینه و وقتی تضمینی نیست مشاغل ما رو نگه دارن، معافیت بشون ندید.
تیغ نزدن شرکت رو یک لطف در نظر می‌گیرند، و درسی که می‌گیرند اینه که بهتره دیگه لطف نکنیم!
در حالی که باید سوال رو یه جور دیگه پرسید: تو ایالت شما چه خبره که میلیاردها دلار معافیت مالیاتی بشون میدی، و به خاطر احساسات نوستالژیک موقع قول و قرار گذاشتن خیلی بشون سخت نمی‌گیرید، اما بازم جمع می‌کنند میرن؟ یه چیزی هست که قصد ندارید درستش کنید.


https://www.seattletimes.com/seattle-news/jilted-again-the-problem-isnt-boeing-its-us/?amp=1

ترامپ کمی رنگ‌پریده بود، اما ظاهرن مشکل تنفس نداره. شاید اگه سرما هم میخورد در همین حد دچار ضعف می‌شد، ولی فعلا جانوران آکادمیک دارن دنیا رو اداره می‌کنند، و این اون‌ها هستند که تعیین می‌کنند چه چیزی رو باید بزرگش کرد، و چه چیزی رو کوچک جلوه داد. اون‌ها حتی اجازه دارن با جان رییس‌جمهور آمریکا هم بازی و مثل موش آزمایشگاهی باش برخورد کنند. شاید منم اگه در قبیله‌ای بودم که انقدر قدرت داشت، فرعونی می‌شدم.

در سال ۹۸ در شهر کرج فقط ۷۹۹ پروانه احداث ساختمان صادر شده، که یعنی روزی فقط ۲ تا! که برای شهری با این جمعیت بومی و این جمعیت ورودی، فاجعه‌ست.

حالا که وضعیتی مشابه اشغالگری‌های صهیونیستی ولی با خطر بالاتر ایجاد شده، واکنش شخصیت‌های جهان اسلام چه خواهد بود؟

- زززززززینگ
- بفرمایید شرکت‌کننده آبی.
- هیچی؟
- خیر.

- زززززینگ
- شما بگید شرکت‌کننده زرد
- از کسی که تهدید به نسل‌کشی کرده حمایت می‌کنند؟!
- بوووووم.. صد امتیاز به شما تعلق می‌گیره. شرکت‌کننده آبی مجبوریم اینجا با شما خداحافظی کنیم.

- سرمایه‌داری فقط به نفع سهامدارها کار میکنه
- پس سهام بخر

این واقعا بامزه‌ست. احمق‌های ضدسرمایه‌داری رو باید با جملات مینی‌مال کیش و مات کرد، نه با بحث طولانی. اما این بگومگو به آدرس‌های غلطی آلوده شده. اینکه الان اونایی که سهامدار هستند ثروت‌اندوزی نجومی دارند، بیشتر به خاطر دخالت‌های فدرال‌رزرو و خزانه‌داریه، نه یک بازار آزاد و رها. شما تو سیستم کمونیستی هم میتونی پول چاپ کنی و فقط بین یه عده توزیع کنی (با این فرق کوچولو که اون یک عده باید از اعضای حزب کمونیست باشند). الان حقوق و مزایای رییس شرکت وابسته به بازدهی سهام شرکتشه، پس تا وقتی در اون پست هست درآمد شرکت رو صرف بازخرید سهام می‌کنه تا قیمتش بالا بره یا بالا بمونه، و وقتی بحران ایجاد شد دولت میاد میگه پول کم آوردی؟ بیا من بدم! شما به این میگید کاپیتالیسم؟
از طرفی فرض کنیم منطق این فضا رو پذیرفتیم، خریدن سهام انتفاع ما رو تضمین نمی‌کنه. یعنی توصیه جالبی نیست که در جواب بگیم «خب برو سهام بخر». چون همون دولتی که این سفره رو ایجاد کرده، برای همه فرصت برابر ایجاد نمی‌کنه که بشینند دورش. شاید یکمی سود کنه، اما جواب نقدی که وارد کرده نیست.

مثلا این یک نمونه دیگه. در کاپیتالیسم برای کشف قیمت‌ها، رفراندوم میذارن؟

حالا از طنز قضیه بگذریم. فکر کن برای قیمت مک‌بوک اپل رفراندوم بذارن. من به حداکثر ۱۲۰ دلار رأی میدم 😄

میانگین قیمت گاو شیرده هولشتین در آمریکا کیلو ۴۸ هزارتومنه. یعنی یک گاو معادل یک آیفون ۶۴ گیگ! که فکر می‌کنم اینجا هم تقریبا همینه. از هر زاویه‌ای بش نگاه کنیم مفته. تبدیل ریال به گاو هم گزینه خوبیه برای مراقبت از ثروت.
اما در شرایط فعلی، فقط کاربرد سرمایه‌گذاری نداره، کاربرد حیاتی هم داره. در زمان جنگ جهانی دوم و قحطی، تنها چیزی که خانواده ما رو زنده نگه داشت، یک رأس گاو بود. به نظر میرسه داخل یک سیکل هستیم و الان داریم دوباره برمی‌گردیم به وضعیت ایران جنگ جهانی دوم. مسئله این نیست که چیزی در قفسه فروشگاه‌ها پیدا نشه. مسئله اینه که از قفسه برداری، پولش رو بدی، و بیای بیرون و به زور ازت بگیرن! برنده نهایی اونیه که غذاش رو از قفسه طویله برداره.

یعنی کسی بعدها خواهد فهمید که چیزی که ما رو تهدید می‌کرد چه فرقی داشت با چیزهایی که بقیه آدم‌های زمانه ما رو تهدید می‌کرد؟
در سرزمین‌های نرمال، مطالبه عکاسان از تولیدکنندگان دوربین برای تعبیه رمزگذاری سخت‌افزاری در دوربین‌های حرفه‌ای بالا رفته‌. اون‌ها میخوان اگه از چیزی عکس گرفتن، فقط تو لپ‌تاپ خودشون باز بشه. اگه مموری دست ماموران امنیتی افتاد نتونند براشون دردسر بسازند.
یعنی کسی بعدها خواهد فهمید که این برای ما ایرانی‌ها کاربردی نداشت چون پسورد رو با میله‌های آهنی ازمون می‌گرفتند؟

در چین دارند واکسنی که همه مراحل تست رو به طول کامل طی نکرده به مردم می‌زنند. استدلال یک شهروند چینی در پذیرفتن این اقدام خیلی جالب، و ناراحت‌کننده‌ست. میگه:
«اگه کشور قصد داره اجازه بده مردم عادی هم واکسن رو بزنند، یعنی عوارضش اونقدرها هم بد نبوده».

یک بچه به مادرش انقدر اعتماد نداره. وقتی مادرش میبردش درمانگاه تا آمپول بزنه، جیغ و داد راه میندازه و هرچقدر بش بگه درد نداره فایده نداره. حتی اگه بگه این با آمپول‌های قبلی که زدی فرق داره هم باز فایده نداره. رابطه‌ای که این‌ها با حکومت‌شون دارند دیگه در حیطه اعتماد نیست. یک جور ایمانه، شبیه ایمانی که اعضای اسماعیلیه به حسن صباح داشتن.

اگه موجودات فضایی یه سر به زمین بزنند از خیلی از چیزهایی که می‌بینند شوکه خواهند شد. مخصوصا در ایران. مثلا خواهند دید که مردم از کوچه‌های تنگ روستاها خوش‌شون میاد، طوری که آژانس‌های مسافرتی تورهای سیاحتی برگزار می‌کنند که بخشی از برنامه‌ش عبور و عکاسی ازون کوچه‌های تنگه. و همزمان همون مردم با دولت همکاری می‌کنند تا طرح‌های عقب‌نشینی که در شهرها اجرا میشه رو در روستاها هم اجرا کنه! خونه‌های روستایی رو تخریب می‌کنند، و میرن عقب‌تر، یکی دیگه با معماری‌ای که در شهر رواج داره میسازن، و کوچه عریض‌شده رو آسفالت می‌کنند! و هرچه تعداد این روستاهای شهری شده بیشتر میشه، تقاضا برای تور روستاهای کوچه‌تنگ بالاتر میره! یعنی دقیقا چیزی که ازش خوششون میاد رو از صحنه محیط حذف می‌کنند، و هرچی بیشتر حذفش می‌کنند بیشتر دل‌شون براش تنگ میشه! موجودات فضایی احتمالا با خودشون میگن این‌ها با مازوخیسم به دنیا میان و بخشی از ژن‌شونه.

اون بیرون واقعا یه موجوداتی دارن تو خیابون‌ها راه میرن که فکر می‌کنند اگه دولت از منابعی که نداره به همه کارخونه‌ها وام بلاعوض بده، صنعت رونق می‌گیره!
اون بیرون جای خطرناکیه. تنها بیرون نرید.

برای اینکه بتونه اون ۱۲۰ میلیارد دلار سابق برگرده، با قیمت فعلی نفت باید روزی ۹ میلیون بشکه صادر کنند! ۹ فاکینگ میلیون بشکه.
ما هشتاد میلیون نفری که اینجا ساکنیم، یک نمونه تاریخی زنده‌ایم که بعدها در دانشکده‌های اقتصاد دنیا درباره سقوط‌ اقتصادی و اجتماعی‌مون تو کلاس پاورپوئینت ارائه می‌کنند.

اینکه تازه حضرات محقق دارند میگن که ضدعفونی دست و اشیاء زیاد مهم نیست چون ویروسی که روی اجسام قرار می‌گیره انقدری نیست که بتونه سیستم ایمنی بدن رو با چالش مواجه کنه برای من کوچکترین سوپرایزی نداره. دوستان یادشونه که در مورد وایتکس‌پاشی‌ها گفتم کی اول کف دستشو لیس میزنه بعد میله مترو رو می‌گیره؟ و کی بعد ازینکه میله مترو رو گرفت، کف دست خودشو لیس میزنه؟ وقتی میلیون‌ها ذره حامل ویروس از دهان طرف میاد بیرون، چه معنی داره کلید کنیم روی چندتا دونه روی یک میله؟ همون چندماه پیش که در آلمان خونه دو قربانی کرونا که باهم زندگی می‌کردند رو زیر و رو کردند و اثری از ویروس روی اجسام پیدا نکردند باید این بساط الکل جمع می‌شد. چیزی که سوپرایزکننده‌ست تنبلی همه، از عوام تا نخبگان، در زیرسوال بردن رفتارهای گله‌ایه. ما خیلی هم با کمبود دانش مواجه نیستیم. مشکل اصلی کمبود عقله.

چند روز پیش فمنیست‌ها تظاهرات بزرگ و خشنی در مکزیک برگزار کردن‌. سقط جنین در خیلی از شهرهای مکزیک غیرقانونیه. به ماه بارداری و این‌ها کار نداره، کلا ممنوعه‌. و اینا میخوان این ممنوعیت لغو بشه‌. پرچم‌شون هم سبزه.‌ مجموعا فمنیست‌های اونجا به اعتراضات‌شون میگن «موج سبز». اما این تنها رنگش نیست. یکی از گروه‌هایی که آدم جمع می‌کنه تو این تظاهرات‌ها گروه رز قرمزه. اینجا زیر این سکو پرچم‌شون رو می‌بینید. و چه لوگویی داره؟ یس، خودشه، داس و چکش. فقط یکم چرخوندنش که به شکل حرف R دربیاد.
تو وبلاگ‌شون نوشته درسته که نجات کامل زنان در سوسیالیسم جهانی رخ میده، ولی برای دفع ظلم و ستمی که بمون میشه تا اون موقع نمی‌تونیم صبر کنیم 😁