انقدر خندیدم که میترسم خونریزی داخلی کرده باشم..

معضل قرن بیست و یکم اینجور که میگن افسردگی نیست، اختلال روانیه! در گذشته آدم‌های دچار اختلال یا طرد می‌شدند یا مورد آزار قرار می‌گرفتند، که برخورد درستی نبود، اما الان تریبون دارند، سلبریتی میشن، بقیه رو نصیحت می‌کنند، جلوی چشم همه هستند.. که این هم برخورد درستی نیست. یه بزرگتر لازمه تا بیمار رو از موقعیتی که معلولیتش باعث نگاه تحقیرآمیز یا حتی تأسف‌‌انگیزانه دیگران بشه، دور نگه داره. نه اینکه مثل قدیم
Isolated
باشه، و نه مثل الان
Exposed.

بسیاری از ایرانیان قسمتی از عمر خود را در سفری از ابتدا تا انتهای این نمودار کوهانی طی می‌کنند.

از بچگی پام به مطب چشم‌پزشک‌ها باز شده و اِن نفرشون رو دیدم تا الان. همیشه یه مشت مرد سیبیلوی خیکی بودند. اما الان رفتم شماره چشمم رو چک کنم، خانوم دکتر اپتومتریست انقدر خوشگل بود که کور شدم! آزیتا ساعیان خل و‌ چل خیلی هم بیراه نمیگه: اینارو باید نگاه کنیم دیگه، کی رو نگاه کنیم؟

یکی از توهمات بچه‌شیعه‌ها اینه که چون محتویات عاشورایی از برنامه‌های حکومتی گرفته تا فعالیت‌های خودجوش مردمی تا ادبیات و هنری که حول موضوع کربلا تولید شده، سه خصلت بزرگ‌ابعاد بودن و متنوع بودن و هنرمندانه بودن رو دارند، پس کلا چیز درستیه و فارغ از ارزش مذهبیش، نباید بذاریم از فرهنگ‌مون کنده بشه! (درست مثل مذاهب کهن که اگه یکی از مقدسات از جاش کنده بشه، وعده میدن که سنگ میشیم یا مثل یهودیت و اسلام که صحبت‌هایی از بوزینه شدن هم هست! در فرهنگ و رسوم هم چنین تهدیداتی وجود داره). اما این سه خصلت در خیلی چیزهای دیگه هم وجود داره که میتونند حتی پلید باشند.
مثلا همین فیلمی که اخیرا نتفلیکس قرار بود پخش کنه رو در نظر بگیرید که در یک مشت دختر بچه رفتارهایی رو نشون میده که فقط از دختران ۱۹ ساله هورنی انتظار میره، و مادر یکی ازین بچه‌ها که مسلمونه به دخترش میگه این جنده‌بازی‌ها چیه و فلان (ببینید پدوفیلی در بین چپ‌ها چه جایگاه رفیعی داره که حاضرند به خاطرش اسلام رو که با جان و دل عاشقش هستند رو هم تخریب کنند) که یعنی همیشه ترقی‌خواهی با مقاومت جامعه روبرو بوده، نباید تسلیم شد و باید به جنده‌بازی در ۸ سالگی ادامه داد! که البته آمریکایی‌ها انقدر امضای اعتراضی جمع کردند که نتفلیکس مجبور شد پخشش رو کنسل کنه (تو اتریش و کره‌جنوبی یک امضاء هم جمع نمی‌شد. لازمه باز بگم آمریکا اخرین سنگره، یا واضحه؟). من تردیدی ندارم بیشتر کسانی که دست‌اندرکار ساخت چنین فیلمی هستند، هنرمندند (با تعریف عرفی از هنرمند). از کارگردان تا فیلمبردار تا تدوینگر تا طراح صحنه تا کالریست تا اونی که موسیقی رو تنظیم کرده. همونطور که یک مداح یک بیت رو یه جوری میخونه که ممکنه مو به تن آدم سیخ بشه، یه تدوینگر باهوش هم میتونه فیلمی که درباره درگیر کردن کودکان با جذابیت‌های جنسیه رو یه جوری تدوین کنه که یه جای فیلم بگی چه قشنگ کات زد! و در این مورد هم ابعاد بزرگه، و متنوعه.
با «باز این چه شورش است...» نمیشه نتیجه گرفت با یک بساط انسانی یا عاقلانه مواجهیم. بیایید شورشی حول سکس با کودکان که در خلق عالم است بتون نشون بدم که کف و خون بالا بیارید.

یکی از نقاط قوت چپ‌ها اینه که خیلی سریع حرکت می‌کنند و اصلا زمان رو هدر نمیدن. علتش هم اینه که تخریب هیجان‌انگیزه. به شما یک چکش بدن بگن برو همه شیشه‌های این دفتر رو خرد کن، نمیری یه پنجره رو بشکنی بعد بگی خب پنجره بعدی رو هم فردا میشکنم. دخل همشون رو در کوتاه‌ترین زمان ممکن میاری.
چپ ایده‌ای برای زندگی بهتر نداره. بنابراین تنها رسالتی که برای خودش قائله تخریب همه چیزهاییه که نرمال محسوب میشن. چه به غلط نرمال شده باشند، چه به درستی.

اون «آموزش سالم و بی‌طرف» رو کی باید ارائه کنه؟ بله، دولت! در واقع منظورش اینه که کودک یک انسان مستقل و آزاد است و جزء اموال پدر و مادرش نیست، بلکه جزء اموال دولت است!
این‌ها خودشون در دامان خانواده‌های مذهبی تربیت شدند و از چیزی که توش بیرون اومدند، نفرت دارند، و این نفرت چنان کورشون کرده که حاضرند ربوبیت دولت رو بپذیرند! چنان از شیعه شدن بچه‌ها بیزارند که حاضرند فاشیست باشند.

مخاطب این توعیتش یه طلبه بیشرفه، و شخصا برای دخترش متأسفم که تحت تربیت چنین شیعه بیشرفی داره بزرگ میشه. اما بهتره همون پدرش مغزش رو بشوره تا دولت.‌ هیچ فاشیستی در قرن بیستم نبود که نیت خیری نداشته باشه.

این عکس مربوط به تپه‌حصاره البته. روی اون پلاک هم نوشته حصار، تپه مرکزی! بعد برای مطلب هفت‌تپه ازش استفاده می‌کنند.

هرچند یغمایی روی سر ما جا داره، اما کلا چیزهایی که باستان‌شناسان میگن رو نباید خیلی قطعی در نظر گرفت. خدا داند که در این رشته هم چقدر شبه‌علم مخلوط شده. مثلا با چه اطمینانی میشه گفت ترجمه اون گل‌نوشته درست بوده؟ با چه اطمینانی میشه گفت اونجا معبد بوده و چیز دیگه‌ای نبوده؟ در شیارهای میکروسکوپی یکی از ظروف آشپزی پیدا شده در یکی از کشورها، ذراتی پیدا کرده بودند که نتیجه گرفتند این‌ها با ماهی سوپ می‌پختند! معمولا وقتی از باستان‌شناس می‌پرسی چجوری از ایکس به نتیجه ایگرگ رسیدی، شروع می‌کنه به داستان تعریف کردن، که اغلب فرضیاته. مثلا آثار مشترکی در دو نقطه دور از هم پیدا میشه، میگه امکان نداره تونسته باشن این فاصله رو طی کنن، گرم بوده یا سرد بود یا مرتفع بوده، بعیده! اخه تو از کجا میدونی؟ شاید تونستن. دور مچ اسکلت النگو هست، میگه زن‌سالاری بوده! خب از کجا میشه این نتیجه رو گرفت؟ داری با ذهنیت مدرن خودت از زن‌سالاری النگوعه رو می‌بینی، شاید اونا یه منظور دیگه‌ای داشتن. فرضا اینکه گل‌نوشته میگه اینا قربانی شدن و داوطلب بودند، ترجمه درستی باشه، از کجا میدونی واقعا قربانی شدند و واقعا داوطلب بودند؟ از کجا معلوم چندتا دختر یاغی نبودن که برای حفظ آبروی جامعه هم دخل‌شون رو آوردن هم اسم مذهبی چسبوندن بش؟ بهرحال گل‌نوشته رو قاتل نوشته، نه مقتول.


https://t.me/asrejonoob/26565

دولت تشنه کنترل، هیچوقت سیراب نمیشه. مطمئنید آخوندها رو که ریختیم تو دریا، دولت بعدی این عطش رو نخواهد داشت؟ مطمئنید عطشش بیشتر نخواهد بود؟

تا زمانی که مردم فکر می‌کنند این خبر ارزش شورش خیابانی نداره، انتظاری جز یک آینده تاریک‌تر نداشته باشید.

https://t.me/maktubmedia/4784

دو تا پست قبلی توالی بامزه‌ای داره
شما هم قربانی هستید. فقط النگو ندارید.‌ دل‌تون برای اون دخترها نسوزه.

همه‌جا کمابیش همینه. فقط در نحوه مجازات مجرمین تفاوت وجود داره. اینکه هرکسی شانس اینو داشته باشه که یه روزی هرچی خواست بخره، به مردم عادی قدرت می‌داد. سرمایه‌داری، مردم رو از همیشه کف هرم بودن نجات می‌داد و بشون انگیزه میداد که خودشون رو بالا بکشند. صاحبان قدرت، در رأس هرم، با همدستی احمق‌های لوزر در کف هرم، تمام تلاششون رو می‌کنند تا هرچه سرمایه‌داری رشته کرده بود پنبه کنند. ترکیب «بذار ضعیف بمونند» از بالا، و «بذار هممون در یک حد ضعیف بمونیم» از پایین، چیز خطرناکی شد که همه‌چیز رو در مسیر خودش تخریب می‌کنه. توده ضعیف یعنی مردمی که حداکثر یک رأی دارند، و یک خانه، و یک ماشین، و یک شغل.. و شاید روزی به یک دست لباس هم رسید. تیپ مجاهدین که یادتون هست.

نمیدونم چرا مغزشون اینجوری کار می‌کنه.
یا...
کار نمی‌کنه!

ادعای این یکی خیلی بامزه‌ست.. میگه لخت بود بعد اومد بغلم کرد و بوسیدم!
خب یکم مقاومت میکردی، حداقلش این بود که یه کبودی ایجاد میشد و همون کبودی رو مدرک اثبات ادعا می‌کردی.
یک زن آمریکایی رو میشناختم که تو ارتش آمریکا کار می‌کرد و بعدا مسلمان شده بود. یکبار برام تعریف کرد که چه تجربیاتی داشته. یکی ازون تجربیات این بود که یکی از سربازان بش تجاوز کرده بود. وقتی بش گفتم چرا مقاومت نکردی عصبانی شد! انگار نباید این سوال رو پرسید. و گفت زورم نمیرسید بش! دیگه ادامه ندادم و نگفتم اگه اون سرباز یه خط رو صورتش می‌افتاد فردا صبح مافوقش ازش بازجویی می‌کرد که چه اتفاقی افتاده. حداقل حداقلش این بود که مجبور می‌شد برای یکی تعریف کنه که چی شده، حتی اگه دروغ بگه، و خود اون دروغ هم می‌تونست براش دردسر درست کنه.
مقا‌مت نمی‌کنند، چون ریسک داره. چندسال صبر کردن و از دور تهمت زدن، ریسکش در حد صفره!

این عالیه. البته با اینکه آلفا هستند مخالفم. مرد آلفا مسئولیت‌پذیره. ولی کلیت این سوال خیلی درسته.
مثلا من هیچ وقت موقعیتی که بتونم به کسی تعرض کنم نداشتم. به قول خانوم ساعیان کی به من نگاه می‌کنه؟ چرا با حرفای من نیش‌شون باز نمیشه؟ چون من «فانی» نیستم. چون کسی در مورد من فانتزی نمیسازه. من حتی دوچرخه هم ندارم، چه برسه بخوام ببرمشون جایی. معمولا ادعای تجاوز در مورد مردانی به کار میره که طرف اتفاقا خیلی هم مایل بوده باش سکس داشته باشه، اما نه انقدر بی‌مقدمه و سریع! در واقع این‌ها بیشتر از خدشه‌دار شدن تصورات‌شون ناراحت میشن تا خدشه‌دار شدن بدن‌شون.
اینا از مردان جذاب یا پولدار یا بانفوذ ضدحال میخورن، نک و ناله‌ش رو میارن تحویل پسران عزب و دست از همه‌چی کوتاه توعیتر میدن.

اینکه اون موقع مورد آزار قرار گرفتید تقصیر اون فرد بوده، اما اینکه الان بعد اینهمه سال احساس بدی دارید، تقصیر خودتونه، که نمی‌تونید ازش عبور کنید.
آدم باید از مالکیت خودش دفاع کنه، از جمله مالکیت بدنش. اما نباید خیلی تو نقش قربانی فرو رفت.

این‌ها از فرهنگ تجاوز که ادعا می‌کنند میراث مردسالاریه فغان می‌کنند، بعد همون حساسیت‌های سنتی-مذهبی رو نسبت به بدن‌شون دارند که صاف از صندوقچه مردسالاری بیرون اومده! کی این ذهنیت رو جا انداخت که زن اگه دست بخوره خراب میشه؟ مرد قبیله‌ای! چه چیزی این فرهنگ رو ایجاد کرد که اگه به یه جاییت دست زدن تا تمام شصت سال آینده احساس بد داشته باشی؟ اتمسفر مردسالارانه!
به هرکس که مایلند تهمت می‌زنند چون مدعی‌اند مردی بوده که اصول نداشته، بعد از ما انتظار دارند هر تهمتی رو باور کنیم، که یعنی اصول نداشته باشیم! اینها دچار تناقضات وحشتناک هستند؛ شما نباشید.

Governments never pay fair wage to soldiers who put their life at risk defending the intrests of the state. But for whatever reason they still join the army. Maybe part of that reason is that they think what they're gonna do is the most important job they've ever had. Of course hunting down an enemy sniper trying to blow up a tanker looks more "serious" than cleaning up your garage! One initiative for making peace and putting an end to "young men slaughter for the sake of oldmen's delusions" is redefining the importance of daily life routine works. Sometimes, or dare I say most of the times, it would be way more safe for everyone if people don't feel an urgent need to do something serious!

میگه دعوتم کنی به نوشیدن شراب و قبول کنم، توش جواز سکس نداره!
Ok, fair enough!

بیچاره دولتی که بخواد مسئولیت حفاظت از تو رو به عهده بگیره.. چون دوربین که نمیتونه نصب کنه تو واژنت..
But..

بذار یه چیزی بگم لیدی! وقتی اینجا نوشتم که الکل باید به عنوان سم به رسمیت شناخته بشه نه یک ماده خوراکی، اومدن گفتن بک‌گراند مذهبیت زده بالا باز!
Oh, really?

یکی سری اومدن یه مشت لینک مقاله برام فرستادن که اونقدی که تو میگی آسیب نمیزنه به مغز. ایکس مقدار ضرر داره، نه ایگرگ مقدار!

Fucking cluless idiots.

انگار مسئله فقط تعداد سلول‌های تخریب شده‌ست.

من الکل رو سم می‌دونم چون نمیخوام مغزم خاموش بشه!
تو میری یه جا که داوطلبانه مغزت رو خاموش کنی..

No arguing with that

تنها چیزی که میتونه ازت محافظت کنه مغزته، و تو خاموشش می‌کنی. یعنی خودت آگاهانه میخوای برای مدتی هیچ حفاظتی نداشته باشی!

Yes.. fucking YOU!

همیشه وحشت داشتم که یکی در بین جمعیت انسانی جمله مرگ حق است رو «حق ماست که بمیریم» ترجمه کنه تو ذهنش.. بالاخره این کابوس به حقیقت پیوست. واقعا فکر کرده کلمه حق در اینجا یعنی
Right to have something.
و متوجه نیست که یعنی «درستش اینه که بمیریم».

اما فرض کنیم داریم درباره حق داشتن چیزها صحبت می‌کنیم.. چطور میشه داشتن عشق یه حق باشه؟ مثلا اگه دلت مملو از عشق نیست بریم یقه کی رو بگیریم؟ کی حقت رو پایمال کرده؟
واقعیات دنیا تعیین می‌کنه که حق من چیه، نه قوه تخیلم. به قوه تخیلم استناد کنیم الان حقم این بود که از دهانم آتش دربیاد و بتونم ساختمان‌های دولتی رو باش بسوزونم!

نشستند جلوی صفحه‌های نمایش دیجیتال رویاپخش‌کن! و شبانه‌روز به این فکر می‌کنند که حقم اینه حقم اونه!
بتمرگ شهروند جهانی عزیز.. بتمرگ سرجات.

اسم این رو میذارم «تهی بودن هنرمندانه». تصادفی انقدر تهی نیست. این یک هنره. دارید به یک تابلو نگاه می‌کنید. که المان‌هایی از تکنوکراسی عددمحور (۳۰ درصد) رو با المان‌هایی از سطحی‌سازی حکومتی مذهب (سیاهپوشی شهری!) رو با هم ترکیب کرده و این شاهکار بدست اومده.
امسال ۲۲ درصد اشک بیشتری خواهیم ریخت!
Oh boy.. its amazing. Its so low it gets you high.

خدافس بچه‌شیعه‌ها.. مواظب خودتون باشید 😄

درباره تجاوز می‌نویسم دخترها میرن، درباره محرم می‌نویسم این سه نقطه‌ها
به قول کفار:
Good riddance