این یکی از آثار انقلابیون اروپاست.
سال ۲۰۱۵ در آلمان قانونی گذاشتن که ترجمه نادقیقش میشه ترمز اجاره! بروکرات‌ها تصمیم گرفتند که تعیین کنند برای هر محله از هر شهری، چه مقدار مبلغ اجاره «عرف» حساب میشه، و کسی حق نداره بیش از ۱۰ درصد عرف بالاتر بگیره از مستأجر. برای این کار باید یک شاخص تعریف می‌کردند (که حساب کتابش یه تعداد کارمند بطلبه!) که از روی سن بنا، امکانات بنا، مصرف انرژی و موقعیتش، نشون بده که چقدر باید از شاخص میانگین بالاتر یا پایین‌تر قرار بگیره. این با اینکه وزارت جهادکشاورزی برای مرغ شب عید قیمت تعیین کنه چه فرقی داره؟ هیچ.
اما مثل هر قانونی، استثنائاتی هم وجود داره، مثلا اگه مالک اندازه یک سوم هزینه ساخت یک خانه، صرف بازسازی کنه، میتونه بیش از حد مجاز افزایش اجاره بده! و تعیین اینکه چه تعمیراتی در اون حده، خودش محل موش و گربه‌بازی قانونی شده‌.
این سایت یک موسسه حقوقیه که به مستأجرها میگه اگه بیش از شاخص ازتون اجاره گرفتن به ما بگید میریم طرف رو تهدید به شکایت می‌کنیم، اگه کم نکرد میریم دادگاه. قانونش از طرف دولت قابل پیگیری نیست، یعنی به عهده مستأجره که اعتراض کنه یا نکنه. این موسسه میگه بکنید!

با وجود همه سیاست‌های کنترلی، در سه ماهه انتهایی سال ۲۰۱۹ نرخ متوسط اجاره در گرانترین شهر آلمان یعنی مونیخ ۱۶ و نیم یورو به ازای هر متر بود، یعنی ۱۴۰۰ یورو برای آپارتمان ۸۵ متری.

سایت immowelt ازین سایت‌های فروش املاک تو آلمانه. تو یه تحقیق که اخیرا انجام داده رشد نرخ اجاره در پنج سال قبل از قانون ترمز اجاره و پنج سال بعدش که میشه الان رو مقایسه کرده. ۳۹ شهر از ۴۰ شهر بررسی شده اجاره همچنان افزایش پیدا کردند، و در ۳۷ مورد، افزایش دو رقمی بوده.

البته یه جاهایی هم هستند که تونستند تندی نرخ رشد رو بگیرن، و از قضا با افزایش ساخت و ساز این کارو کردن!

کسانی که در مونیخ خونه میخرند تا اجاره بدن، در سال ۲۰۱۹ نسبت به ده سال قبلش، ۲ و نیم برابر پول بیشتری مجبور بودند بپردازند برای خرید، در حالی که مستأجرها در همین بازه مجبور شدند ۱ و نیم برابر اجاره بیشتری بدن. در بقیه شهرها هم تقریبا همین منواله، قیمت خونه‌ها به طور متوسط ۴۰ درصد بیشتر از نرخ اجاره رشد کرده.


و این یعنی با اینکه نرخ اجاره به افزایش خودش ادامه داده، سود مالک خونه پایین‌تر اومده. که یعنی جذابیت بازار مسکن برای سرمایه‌گذاری کمتر شده‌. تا زمانی که نرخ بهره وام در حد صفره، حتی با سود کمتری که از اجاره بدست میاد باز عده‌ای حاضر میشن سرمایه‌گذاری کنند. اما مشکل اینه که نرخ بهره رو نمیشه برای دراز مدت انقدر پایین نگه داشت.

وقتی میخوای بازار رو «کنترل» کنی، مجبوری تا تهش بری. اما ته وجود نداره.

اینطور نیست که #گله_گاو اصلا قابل پیش‌بینی نباشه.

اگه از سریع‌القلم بپرسید از خودمون تا اجدادمون تا اشکانیان رو سکه یه پول می‌کنه که بگه فساد اداری در ایران بالاست و در اروپا کمه و اینجوری نمیشه توسعه پیدا کرد. در حالی که اینجا میشه پول زیرمیزی داد و پروانه رو خیلی سریعتر گرفت، دقیقا به خاطر فساد اداری! در واقع اصل فساد، خود وجود این بروکراسیه. اما به ما گفتن دور زدن فساد، فساده!

تو اوت‌لوک دویچه‌بانک برای بازار مسکن آلمان میگه عرضه خیلی عقب‌تر از تقاضاست. چون در ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ فقط ۲۸۵ هزار واحد ساخته شدند، در حالی که طبق برنامه‌ای که دولت داشت باید ۳۷۵ هزار واحد می‌بود!
نکته جالب اینه که هدف اصلی دولت ۴۰۰ هزارتا بود. کی؟ زمانی که فوج فوج مهاجر داشت می‌ریخت آلمان. اما اوضاع که بی‌ریخت شد خود سیاستمدارها یکمی پدال ترمز مهاجرت رو فشار دادند. یعنی اون هجوم فله‌ای دیگه وجود نداره. اما این رقم تارگت رو همونقدر لحاظ می‌کنه، و میگه کم ساختیم! انگار تقاضا یه عدده که دولت باید مثل تورم اعلام کنه! حالا مهم نیست اون بیرون چه خبره.

عجب گزارش مفرحیه. دو سه پاراگراف پایین‌تر نوشته یکی از مشکلات اینه که از سال ۲۰۱۱ از تعداد کارمندان اداره املاک شهرداری‌ها ۱۰ درصد کم شده و این بررسی درخواست‌های جواز رو کندتر کرده!
دقیقا همون قضیه «لطفا تعداد مأموران دروازه را بیشتر کنید».

چند پاراگراف پایین‌تر نوشته شرکت‌های ساختمانی با کمبود نیرو مواجه بودند آلردی، اما کرونا باعث شد وضع بدتر بشه، چون کارگرانی که از لهستان و چک می‌اومدن به خاطر ممنوعیت تردد نمیتونن بیان فعلا.

یادتونه هزار بار شنیدید که از تعداد بالای کارگران افغان در ساختمان‌سازی ایران نتیجه گرفتند که «ایرانی‌ها تنبلند»؟

بند ۱۵ قانون اساسی آلمان به دولت اجازه میده که اموال مردم رو مصادره کنه. البته باید پولش رو به مالک بده، اما تو قانون نیومده که باید طبق قیمت به روز بازار حساب کنه. اگه مالک راضی نبود باید برن دادگاه.
پارسال یه ایرانی‌ کچل تو برلین به نام روزبه طاهری یه کمپین راه انداخت که رفراندوم برگزار بشه که از دولت بخواد شرکت‌هایی که تعداد انبوه واحد اجاره دادن رو مصادره کنه، تا خونه‌های استیجاری بیفته دست دولت و دیگه هرسال اجاره بها افزایش پیدا نکنه، یا به قول خودشون همون نرخی که هست فریز بشه. که البته به جایی نرسید ولی همون موقع نظرسنجی نشون میداد ۴۴ درصد برلینی‌ها که اکثریت بودند با این کار موافقند.

بهتر نبود میذاشتن استالین علاوه بر آلمان شرقی، قسمت غرب رو هم تصاحب کنه؟ اون همه خون هم ریخته نمی‌شد.

اون شرکتی که روزبه کچل میخواست دولت املاکش رو تصاحب کنه Deutsche Wohnen بود. بزرگترین شرکت اجاره‌دهنده آلمان. اون موقع که بحث رفراندوم بود یکم سهامش افت کرد اما این روزها وضع سهامش خیلی خوبه. حتی ۹۰ میلیون یورو سرمایه‌گذاری کرده در خریدهای برلین. مقامات شهر به این شرط بش اجازه دادند واحد بخره که تا ۲۰ سال نفروشدشون یا تغییر کاربری نده! (این به فکر استالین هم نمی‌رسید). اما همه این شرایط «سر گردنه» رو قبول کرده. اینجا میگه ببین چقدر پول هست تو این کار که با این که به صلابه کشیدنش باز حاضر نیست از بازار املاک برلین دست بکشه.

که به طرز متناقض‌نمایی نشون میده تمام سیاست‌های کنترلی تا الان جواب نداده هیچ، بلکه بازار رو برای بعضی بازیگران انحصاری‌تر کرده.

توصیه‌های مقامات شهر مینیاپولیس به شهروندانش رو ببینید: تنها قدم نزنید! دائما نسبت به اطراف خود هشیار باشید! (جیمز باندیم مگه؟) پول نقد کمی همراه داشته باشید! آماده باشید که گوشی‌تون رو سریع تحویل خفت‌گیرها بدهید! درگیر نشید. هرچی میگن گوش کنید!

نمیخوام بگم اگه اینجوریه، پس فرق یه شهر ثروتمند در یک کشور غربی با مثلا کراچی چیه؟ فرق زیاده. ولی آیا این نشون نمیده که سپردن امنیت به دولت، چه مرکزی چه شهری، با شکست مواجه شده؟ برای چی باید مالیات داد تا بودجه پلیسی تأمین بشه که هیچوقت نیست و نمیتونه دزدها رو جمع کنه و علاقه‌ای هم برای پیگیری جرم نداره؟
من این رو از ایرانی‌ها می‌پرسم، چون به هرحال اون‌ها دویست سال از ما جلوترند و تازه رسیدن به این وضعیت.. بهتر نیست ما همین مسیر رو نریم؟

هربار گفته میشه همه مردم باید مسلح باشند جواب کلیشه‌ای که داده میشه اینه: مردم خصومت دارند می‌زنند همدیگه رو لت و پار می‌کنند!

اولا که هیچ‌جای دنیا به اندازه عراق پس از جنگ دچار خصومت‌های شخصی نبود. تازه اونجا ده برابر ایران گرفتار ایل و قبیله‌ست. اما حتی اونجا هم یه مدت ترور وجود داشت، بعد فروکش کرد.

دوما اگه ایرانی‌ها انقدر با همدیگه خصومت دارند چرا همین الان اقدام نمی‌کنند؟ با چیزی غیر از تفنگ نمیشه کسی رو ناکار کرد؟ با موتور نمیشه از کنار کسی رد شد و یه ضربه با چاقو به گردنش زد و در رفت؟ اسید ارزونتره یا کلت؟

سوما، حتی بیشتر حوادث مربوط به دعواها و خصومت‌ها دقیقا به این دلیل رخ میده که طرف دیوانه‌تر مطمئنه که طرف آرام‌تر، اسلحه نداره.


مردم متأسفانه پذیرفتن که صغیرند و صلاحیت لازم برای حمل اسلحه ندارند. و چون خودشون رو صغیر می‌پندارند، کل جامعه رو هم صغیر می‌پندارند. برای همین در این موقعیت عجیب و خجالت‌آور قرار گرفتن که ازینکه مردم سالم و زحمت‌کش مسلح باشند بیشتر می‌ترسند تا اینکه دزدها و خلافکاران مفت‌خور تنها مسلحان جامعه باشند!

وقتی پذیرفتی که صغیرتر ازونی که مسلح باشی، باید بپذیری که صغیرتر ازونی که مالک بعضی چیزها باشی. که نهایتا میرسه به اینجا که بت میگن: هرچی خواستن که ازت به زور بگیرن، سریع بشون بده!

قبلا یه صحبت‌هایی درباره مدیریت شورایی بود! یعنی مالکیت کارخانه رو بدهند به مجموعه کارگران که خودشون بدونند چه گلی به سر بزنند. حدس می‌زدم که زیر اون بار هم نخواهند رفت، چون اگه خودشون مالک باشند اگه شرکت ضررده شد باید مالک ضررش هم بشن. این‌ها میخوان دولتی باشه تا هیچوقت ضرری وجود نداشته باشه. لابد اینطور استدلال کردند که وقتی میشه یه کارخونه خوابیده باشه اما سهامش همینطور بره بالا، باید بشه کارخونه خوابیده باشه اما کارگراش همینطور حقوق بگیرند! نهایتا کل جمعیت ایران در کارخانجاتی شاغل باشند که سوله‌های خالی هستند ولی از دولت حقوق می‌گیرند.
این به ذهن جورج اورول هم نمی‌رسید.

نظرم اینه که هر سوالی رو جدی نگیرید، حتی اگه در مورد یه موضوع جدی باشه. به عنوان مثال سوال‌کننده اگه جدی بود، خیلی خیلی قبل‌تر از اینکه بپرسه «فیلتر کردن تیک‌تاک توسط آمریکا چه فرقی دارد با فیلتر کردن فیسبوک توسط ایران؟» می‌پرسید چاپ پول بی‌پشتوانه توسط فدرال رزرو چه فرقی دارد با چاپ پول توسط بانک ونزوئلا؟». چیزی که اثر خیلی جدی‌تره داره روی زندگی مردم. ولی هرگز چنین چیزی نپرسید.
هدف نظام ایران از فیلتر کردن فیسبوک مسدود کردن جریان اطلاعاته. که ایرانی‌ها صدای همدیگه رو نشنوند. هدف آمریکا از ضربه به تیک‌تاک، مسدود کردن جریان اطلاعات نیست، چون آلردی جریان داره و مردم صدای همدیگه رو میشنون. هدف ضربه زدن به دولت چینه. یه بار هوآوی میره زیر چرخ، یه بار تیک‌تاک. البته موارد دیگه‌ای هم هست، اما چون مردم کاربرشون نیستند ازش خبر ندارند.

پلییییز، نظرم رو درباره چیزهای مهم‌تری بپرسید.

پس از پرونده شیرین اجاره‌بها در آلمان، برمیگردیم به ایران، با هفتاد و پنج درصد جمعیت کمونیست! (اینکه در این کشور با وجود اینهمه شور و شوق کمونیستی، چپ‌ها نتونستن حکومت رو در دست بگیرند یکی از عجایب تاریخیه).

این داستان: هر کد ملی یک واحد مسکن!
خب طبیعیه که هر انسانی سرپناه میخواد. سوالی که همیشه مطرح بوده، حتی از زمان نئاندرتال‌ها، این بوده که «در کجا؟». هر کد ملی، یک مسکن در کجا؟ در تهران؟ خب من به ازای کد ملی‌ام یک واحد در منهتن می‌خوام! مجلس شورای اسلامی اقدام فرماید.

کودک، فکر می‌کنه قواعد دنیا متأثر از کلماتند. مثلا «پیامبر هرجا که می‌رفت ابری با او حرکت می‌کرد تا همیشه در سایه بماند»، یعنی ابری هست که انسان رو فالو کنه، فقط ما توفیق نداشتیم ببینیم! چطور فالو می‌کنه؟ بسیار ساده اس.

یه بازی هست به نام YLYL
مخفف «بخندی میبازی».
حالا من از خلاصه مطالب کانالم یه جمله میسازم، اگه خندیدید میبازید. بریم؟
.
.
.
.


یک گله گاو دارند به هشتاد میلیون کودک حکومت می‌کنند.
..
‌
.
.
اوکی. خودم باختم.

جمهوری کثافت عسلامی با مداخله در اقتصاد و بهم‌ریختن تعادل و رقابت ارگانیک از یک سمت، و ایزوله کردن مملکت با ماجراجویی‌های سیاسی و ایدئولوژیک از یک سمت، و چاپ پول و توزیع رانت از سمتی دیگر، امکان درآمدزایی را از استان‌های حاشیه‌ای سلب کرده است.

راه حل: همان جمهوری کثافت عسلامی، با همه آن خصوصیات، کارخانه بزند!


#لبخند_شبانه

تبلیغ یه هتل تو جزیر موریسه. از آهنگ و ادیتش خوشم اومد گفتم ببینید.

به این فکر نکنید که قشم ما می‌تونست ده برابر بهتر از این باشه. اذیت میشید.

یک نکته‌ای به این مطلب باید اضافه کرد.
یه تصوری وجود داره که ما نیاز داریم یه عده دانشمند رو جمع کنیم یه جا که فقط درباره علوم بنیادی تحقیق کنند! و چون چنین تحقیقاتی نفع مستقیم مالی نداره، پس باید دولت هزینه‌ش رو بده.
اما در واقعیت خیلی از یافته‌های بنیادی زمانی بدست اومدن که داشته تحقیقاتی روی یک محصول کاربردی انجام میشده. نمونه بارزش باتری‌ها هستند که الان تعداد بیشماری از شرکت‌ها عجله دارند که تکنولوژیش رو ارتقاء بدن، و در حین تحقیقات در این باره، مسائل تا قبل ازین ندانسته‌ای درباره شیمی بنیادی کشف شده. یا مثلا در ضمن تحقیقات برای ساخت دوربین‌های دید در شب حساس‌تر، کاشف به عمل اومد اگه به جای یک لایه گرافن، دو لایه ازش رو بذاریم رو هم ولی کاملا متقارن روی هم قرار نگیرند بلکه بالایی ۱ ممیز ۱ درجه کج باشه، یه ابرهادی استثنایی بدست میاد که به نور مادون قرمز حساسه!
قطعا وقتی یه عده دانشمند رو جمع کنی یه جا و میلیون‌ها دلار بودجه در اختیارشون بذاری تا مثل بچه‌ها تو جنگل بازی کنند، بالاخره کشفیاتی خواهند داشت، همونطور که اون بچه‌ها چندتا حشره عجیب غریب پیدا می‌کنند و میارن برات، اما با همون منابع می‌شد به چیزهای مهم‌تر یا بدردبخورتری رسید. دپارتمان انرژی برای سال ۲۰۲۱ ابرکامپیوتری تحویل می‌گیره که از لحاظ قدرت پردازش شماره یک دنیا خواهد بود، و طبق روال خیلی از دانشگاه‌ها ازش استفاده خواهند کرد. چرا دانشگاه‌هایی که میلیاردها دلار پول تو حساب‌شون هست دنگ نمیذارن که مشترکا ابرکامپیوتر شماره یک دنیا رو بخرند؟ چون با خودشون میگن چرا ما از جیب بدیم وقتی پول مالیات‌دهنده هست؟



https://t.me/RahbordChannel/1739