هواپیمایی آسیانا کره‌جنوبی برای اینکه معدود خلبانان ایرباس A380 که در استخدام داره بتونند دوره آموزشی‌شون رو طی کنند بشون گفته این هواپیما رو خالی بلند کنند و برن باش یه دوری بزنند و دوباره فرود بیارن. که هزینه سنگینی داره. فقط هواپیمایی کره که رقیب بزرگترشونه دستگاه سیمولاتور داره، اما خلبانان خودش تو صفند و نمیتونه به آسیانا اجاره بده. مجبور شدند از تایلند که این دستگاه رو داره کمک بگیرند، اما به خاطر لغو پروازها، نمی‌تونند تا تایلند سفر کنند.

شما هم از دیدن اسم تایلند تعجب کردید؟ که حتی کره دست به دامنش شده؟ بله این کشور سیمولاتور A380 داره. کشوری که چند دهه پیش مردمش نون نداشتند بخورند.

حالت یک: ابرقدرت دنیا سوتی میده ولی ما نمی‌دیم، پس ما از ابرقدرت دنیا جلوتریم.

حالت دو: نیروی دریایی ابرقدرت دنیا هم سوتی میده، پس ابرقدرت نیست.

حالت سه: ما امکانات نیروی دریایی ابرقدرت دنیا رو نداریم، پس طبیعیه سوتی بدیم.

حالت چهار: ما باید انقدر سوتی بدیم تا تجربه کسب کنیم و یه روزی ابرقدرت بشیم.

حالت پنج: این ابرقدرت‌ لائیک است که سوتی میدهد، ما شهید می‌دهیم.


این‌ها به نظر من و شما مهملاتی بیش نیستند، و در عین مهمل بودن متناقض همدیگر هم هستند. اما مغز مستضعفان فکری طوری پروگرام شده که به فراخور حال روی یکی ازین آپشن‌ها سوئیچ می‌کند، از یک به پنج، از دو‌ به سه. از چهار به یک. و تا آخر عمر در این لوپ باقی میمانند.

گاهی
The best option is having no option.

فکر، و جدایی از قبیله، از جایی آغاز می‌شود که دیگر آپشنی ندارید.

حالت دو و سه

طنز سیاسی در عصر شبکه‌های اجتماعی به سطحی از کیفیت و پیچیدگی رسیده که قابل مقایسه با دوران‌های گذشته نیست.
در مواردی مثل این، اغراق نیست آدم بگه که این‌ها آثار هنری هستند.
کیتی هیل نماینده دموکرات کالیفرنیا بود. اما با کارمند خودش رابطه جنسی داشت که یه جورایی مصداق تعرض بود (درخواست جنسی مافوق به زیردست) . وقتی لو رفت نتونست جمعش کنه و استعفاء داد. اما هنوز در توعیتر فعاله، و از رو نرفته‌. یه جا در یک ویدئو نمایشی- تبلیغاتی ماسک خودش رو درآورد. اون لحظه رو مونتاژ کردند با صحنه‌ای از فیلم چشمان کاملا بسته استنلی کوبریک، اونجا که در یک سکس پارتی فوق محرمانه که همه ماسک به صورت دارند، تام کروز به عنوان یک مهمان غریبه لو میره و برای اینکه اذیتش کنند، لیدر محفل محکومش می‌کنه به برداشتن ماسک و افشای هویتش، و سپس درآوردن لباسش! این ترکیب ازین جهت بامزه‌‌تر شده که در طی رسوایی کیتی هیل، عکس‌های برهنه‌ش هم پخش شده بود.

مقامات تمام ایالت‌هایی که بالاترین آمار تلفات کرونا رو دارند، و عامل اصلی بالا بودن آمار آمریکا هستند، و از قضا همگی توسط دموکرات‌ها اداره میشن، دستور داده بودند که بیماران کرونا برای بستری به آسایشگاه‌های سالمندان منتقل بشن. در حالی که بیمارستان‌های اصلی و صحرایی خودشون با کمبود تخت مواجه نبود. نتیجه این شد که الان از هر دو نفری که فوت کرده، یکیش ساکن این آسایشگاه‌ها بوده.

عرض کردم خدمت‌تون که برنامه مقابله با کرونا یک پروژه سیاسی است.

بیمه‌ها هم در این پروژه نقش دارند.. مثلا نیویورک همین الانش با یک علامت سوال بزرگ در برابر وضعیت بدهی‌هاش مواجهه. اما یه چیزی رو از من داشته باشید: حتی اونایی که به خاطر پول آدم می‌کشن در برابر جان انسان‌ها محتاط‌ترند تا کسانی که به خاطر آرمان‌ها و آرزوهای سیاسی‌شون آدم میکشن.

چه تئوری‌های توطئه جالبی به ذهن‌تون میرسه. اتفاقا از خلاقیت در نظریه‌پردازی توطئه استقبال می‌کنم. اینکه رهبر چین تلفن رو برداره به رییس سازمان بهداشت جهانی زنگ بزنه و بگه فعلا به دنیا اعلام نکن که کرونا قابلیت انتقال انسان به انسان داره یه داستان تخیلی به نظر می‌رسید، ولی الان بخشی از اخباره!
اما در مورد گله گاوی که به ما حکومت می‌کنند، همواره بی‌کفایتی سیستماتیک روی همه اقدامات عمدی و اتفاقات رندوم، سایه میندازه. این تشکیلات حتی اگه بخواد هم نمیتونه دیسیپلین داشته باشه، و جایی که فقدان دیسیپلین خودش رو نشون میده زمان‌بندیه. در هر دو، این زمان‌بندی بود که برنامه‌شون رو بهم ریخت.

رهبر انقلاب یک بار گفته بود ما باید گریه و خنده مردم رو مدیریت کنیم! از ایشون دعوت می‌کنم ترس مردم رو هم مدیریت کنه. خلیفه مسلمین باید شخصا در صف اول شمشیر بزنه‌. این از سنت‌های اسلامه.

در مورد این مملکت به طور خاص، هرروزی که زنده‌اید روز خوشه. چون با توجه به تمام عواملی که در جهت نابودی شما فعالند، همینکه زنده‌اید یعنی مورد عنایت ویژه خالق کائنات قرار دارید.

اما از منظر عام، دنیا فاقد روزهای خوشه. فقط میشه در روزهای بد، خوش گذرانی کرد. برای همینه که انسان ناچاره که باور کنه پس از مرگش دنیای دیگه‌ای رو خواهد دید.

ایلان ماسک علیرغم مقررات کمونیستی وضع شده در کالیفرنیا، تولید کارخانه تسلا رو دوباره استارت زد، و آماده‌ست که به خاطرش بازداشت هم بشه.

همیشه این کارآفرین‌ها هستند که جنم جنگیدن با بروکرات‌های مفت‌خور رو دارند. حتی اگه دوست دارید یک فعال سیاسی مبارز باشید، قبلش وارد دنیای کارآفرینی و بیزینس بشید. حتی اگه دوست دارید یک فعال محیط‌زیستی باشید، اول تجربه تجاری به دست بیارید و لباس ریسک‌ رو به تن کنید. امکان نداشت ایلان ماسک به چنین شجاعتی برسه اگه درگیر ریسک نبود.

حالت یک و دو

مثال زیاده. خودتون دارید می‌بینید.

زدن شناور خودی چیزیه که در تاریخ معاصر بی‌سابقه‌ست. و شاید لازم باشه تا جنگ‌های دریایی افسانه سه برادر به عقب برگردیم تا مشابهش پیدا بشه.

چند قرن قبل ازینکه هواپیمایی وجود داشته باشه دریانوردی در دنیا وجود داشت و دیسیپلین خودش رو تثبیت کرده بود. نیروهای دریایی دنیا روی اون میراث کهن سوار شدند. شاید به این دلیله که چنین خبطی در تاریخ معاصر بی‌سابقه‌ست. چون در این حرفه بخش بزرگی از شلختگی‌ها خیلی وقته که برطرف شده. برای همینه که ماستمالی این قضیه برای سربازان سایبری امام زمان یکم مشکله و هرچی ویکیپدیا رو شخم میزنند، چیز درخوری که متناسب باشه پیدا نمی‌کنند.

بعدش ما هم با رعایت پروتکل بهداشتی رفراندومی درباره ساختار حکومتی کشور برگزار کنیم. چطوره؟

مرکز شهر قاهره. درست ۶۰ سال پیش. زمانی که هنوز فنر در نرفته بود و به گذشته‌های اسلام رجعت نکرده بودند.
روی تابلو سینما پوستر فیلمی نصب شده که نادیه لطفی بازی کرده بوده.. که همین سه ماه پیش فوت کرد.

حالت چهار

مسابقه گذاشتن تا پستی که من نوشتم رو تأیید کنند.

فکر می‌کنه مثل تزریق واکسن که یه مقدار کم از بیماری رو می‌گیری تا بعدا مقدار بزرگترش رو نگیری، هدف از مانور، دادن تعداد کمی از شهداست! و لابد اگه کسی نمیره یعنی خوب تمرین نکردیم! چون معلوم نشده که چجوری ممکنه تلفات سنگین بدیم!

مغز بچه شیعه واقعا اینطور کار می‌کنه.. و برای همینه که باید از تسلیحات دور باشه.

در طرح جدید حضرات حتی وقتی تمام پول خودرویی که خریدی رو پرداخت کرده باشی تا یک سال حق فروختنش رو نداری! که نه تنها ناقض حق مالکیت و غیرقانونیه، بلکه غیرشرعی هم هست. اما صبر کنید ببینید کسی ازشون شکایت خواهد کرد یا نه.
در جامعه تحت توتالیتریسم، مردم حتی قابلیت درک اینکه چه روند خطرناکی علیه‌شون بوجود میاد رو از دست میدن.

فرماندار کالیفرنیا میگه بدون حمایت دولت مرکزی، ایالت‌ها ناچار خواهند شد تصمیمات ناممکن بگیرند. و به همین خاطر به اتفاق چند ایالت دیگه از دولت تقاضای ۱ تریلیون دلار! کردند تا بتونند «خدمات عمومی» متورمی که روی دوششون قرار گرفته رو سرپا نگه دارند.

وقتی استفاده از پرینتر رو نرمالایز می‌کنی، روزی نخواهد بود که ازت یه بسته جدید چاپ شده نخوان. و البته این نشون میده که دولت رفاه چقدر در برابر بحران‌ها و تلاطم اقتصادی آسیب‌پذیره. هرکی بیشتر متعهده به تأمین خدمات مفت، تعطیلی فعالیت‌های اقتصادی براش گرانتر تموم میشه.

- حتی نکرد بگه جان مردم فدای پول، که یکم مادی‌گرایانه به نظر بیاد. فکر می‌کنه جان مردم برای تولید به اندازه کافی منفی هست! در حالی که از جان مایه گذاشتن برای تولید، میتونه یک فضیلت اخلاقی باشه. حتی برای کمونیست‌ها. البته کارمندان تسلا اصلا لازم نیست جان‌فشانی کنند، چون حضورشون در سر کار فعلا اختیاریه، و در محل کارشون هم ایمن هستند. این فقط لو میده دیدگاه این‌ها درباره تولید چیه: فقط وقتایی که بمون حال میده باید تولید کنیم، اگه حال نداد میشینیم نگاه میکنیم، ثروت و رفاه از آسمون میاد.

- اساسا کسی که نابغه‌ست، شعور هم داره. من که خوشم میاد از ماسک نمیگم ایلان ماسک نابغه‌ست، پس این‌ها چرا میگن؟ چون جایگاه خودشون رو می‌دونند. میترسه اگه در کنار شعور، نبوغ ماسک هم انکار کنه ازش بپرسن «خودت چه خروجی برای اقتصاد داشتی؟»، که جوابش معلومه و رسوا کننده‌ست.‌ اما در مورد شعور میتونه هر سوالی رو با اعتماد نفس و قلبی مطمئن جواب بده. چون میشه تو خونه نشست و قهوه خورد و نتفلیکس تماشا کرد و بمب شعور بود! ایزی پیزی.

کیس حامد اسماعیلیون ثابت کرد طبقه متوسطی که زندگیش رو به حکومت زنجیر کرده حتی مبارزه نمادین با حکومت رو هم برنمیتابه. چون حتی وقتی ایده‌هایی مطرح میشه که کاملا واضحه امکان موفقیت ندارند هم، باز مخالفت می‌کنند. در حالی که برای حفظ ظاهر میتونستند نادیده بگیرند.

‏با اینکه با ایده مخالفند اما چون می‌دونستند که عملی نیست میتونستند ریاکارانه حمایت کنند. می‌تونستند بگن داغداره، بذار تقلاش رو بکنه، ما هم یه امضایی میدیم و ژست مشارکت و همدردی می‌گیریم.‌ اتفاقی هم برای نظام عزیزمون نمیفته. اما دیگه حتی میلی به ریا هم ندارند.

‏تا قبل ازین هر نوع ایده‌ای که ذره‌ای خشونت یا هزینه‌سازی در خودش داشت رد می‌کردند با این توجیه که مبارزه با نظام نباید به نابودی ایران منجر بشه. اما حالا هر ایده‌ای رو رد می‌کنند، حتی اگه شانس اون ایده در خسارت زدن به ایران در حد صفر باشه، و طراحش هم یک داغدیده غیرسیاسی باشه.

‏اگر شاهزاده یا یک بازمانده سلطنتی ایده‌ای مطرح کنه میگن ما از پادشاهی عبور کردیم، اپوزیسیون باید محصول یک فهم دموکراتیک باشه! وقتی ارایه ایده‌ها به صورت دموکراتیک عرضه میشه، درباره افراد عادی که مطرحشون کردن میگن ایشون کیه مگه؟ شاهزاده‌ست؟ نماینده خداست؟ نماینده ما که نیست!

‏کیس حامد اسماعیلیون ثابت کرد برای این‌ها نه نوع ایده‌ها مهمه، نه هزینه‌هایی که میسازند یا نمیسازند مهمه، نه حتی امکان‌پذیری اجراشون، نه اینکه از طرف چه کسی یا کسانی مطرح بشن. و این یعنی همه این‌ها همواره بهانه‌ست، این‌ها با اصل ستیز با این نظام مخالفند.

در ایالت‌های ساحلی و دموکرات، هرچند مقررات قرنطینه از سمت دولت محلی وضع شده، اما درصد قابل توجهی از مردم همین ایالت‌ها از اجرای این مقررات حمایت می‌کنند‌ (البته اینکه با اطمینان بگیم یک مسئله چقدر پشتوانه مردمی داره کار آسونی نیست. چون حتی تصورات مردم ازینکه چه چیزی تهدیدشون می‌کنه هم تحت تأثیر القائات دولتی بوده).

و در این ایالت‌ها بیشترین تراکم از دو‌ شاخه از مشاغل خدماتی وجود داره: رستوران‌ها، و شرکت‌های نرم‌افزاری. و دقیقا شاغلان این دو بخش بیشترین آسیب رو از تعطیلی می‌بینند. فاصله درآمدی و تخصصی یک کارگر پیتزافروشی با یک مهندس در فیسبوک، میتونه نمادی از فرش تا عرش بازار کار باشه، اما به طرز جالبی هر دو در یک مخمصه گیر افتادند، با اینکه شاید الان دقیقا آگاه نباشند که چه چیزی در انتظارشونه. کارگر پیتزافروشی میتونه از تسهیلات مالی دولتی استفاده کنه و حتی رضایت داشته باشه، اما اگه رستورانی که توش کار می‌کرد نتونه سرپا بمونه، که بسیاری‌شون سرپا نخواهد موند (یا افزایش حداقل دست‌مزد رو بهانه کنند برای کاهش تعداد کارکنان)، همه معادلاتش بهم میریزه. ازون طرف شرکت نرم‌افزاری وضعیت بحرانی رو بهانه می‌کنه برای اصلاح ساختاری و کنار گذاشتن استخدام رسمی و استفاده از نیروی قراردادی. که همین الان شروع شده آلردی. شاید مقامات دولتی مخالف پیشروی قراردادی‌ها باشند اما کار خاصی از دست‌شون برنمیاد. چون بودجه محلی چنان وابسته به مالیات این‌هاست که نمی‌تونند خیلی هم تحت فشار قرارشون بدن.

نهایتا در هر دو، اتفاقاتی میفته که الان موقتیه ولی دائمی خواهد شد‌.

بنابراین این مردمی که تو خونه نشستن و مشکلی با ادامه این خانه‌نشینی ندارند و فکر می‌کنند دارند از خودشون مراقبت می‌کنند خبر ندارند که دارند قربانی میشن. فقط چند هفته بعد اثرش رو بوضوح می‌بینند. ما داریم وقوع یک درس عبرت رو به طور زنده تماشا می‌کنیم، که عوام با اعتماد به نخبگان و طبقه الیت، خودشون رو با دست خودشون بازنده بازی می‌کنند. و این یکی از شعبده‌های دموکراسیه. که میتونی گوسفند رو قربانی کنی، که تماما تصمیم خودش باشه!