‏تو سریال Lone Star که درباره آتش‌نشان‌هاست، یکی از آتش‌نشان‌ها یه دختر مسلمونه. یه جا روسریشو از دست میده و همکاراش میپرن دیوار حفاظتی براش میسازن تا حجابش رو درست کنه!
این صحنه برای آمریکایی‌ها بامزه‌ست، برای عرب‌ها غرورآفرینه، و برای ما ایرانی‌ها حال بهم‌زن.
برای اون‌ها بامزه‌ست چون دارند نوع جدیدی از غیرت رو تمرین می‌کنند (یا به ملت معرفی می‌کنند) که قبلا تجربه‌ش نکردن. برای عرب‌ها غرورآفرینه چون جامعه غربی داره تصویر عرب بمب‌گذار رو ترمیم می‌کنه و «فرهنگ سنتی عرب» رو جایگزینش می‌کنه. و برای ما ایرانی‌ها حال‌بهم‌زنه چون این ادابازی‌ها که حتی در خود اسلام هم محلی از اعراب نداشت (هیچ‌جای قرآن و حدیث نیومده که این موضوع رو باید انقدر گنده کرد) به نقطه کانونی مذهب حکومتی تبدیل شد و اعصاب همه رو بهم ریخت. برای ما حال بهم زنه چون می‌دونیم که این ادابازی‌ها نشانه مذهبی بودن نیست، نشانه گرفتار مذهب بودنه، و هیچ‌کس به اندازه ما ایرانی به خاطر گرفتار مذهب بودن، فلاکت نکشیده. ما چیزهایی دیدیم که مردم دنیا ندیدن. و کسی هم به حرف‌مون گوش نمیده.

البته دیدم عده قلیلی از مسلمانان آمریکایی که انقدر عقل دارند که این چیزها رو که می‌بینند بگن «هالیوود حجاب اسلامی رو میفهمه اما درکی از عفت اسلامی نداره و گرنه می‌دونست که یک تکه پارچه مجوز لازم برای لولیدن یک زن در بین مردان نامحرم رو ایجاد نمی‌کنه». و کسی به اون‌ها هم گوش نمیده. اما مسئله حتی این هم نیست. مسئله اینه که دارند نشون میدن «گرفتاری مذهبی»، چه برای حجاب باشه چه عفت، چیز بدی هم نیست. و ما خیلی بدجور می‌دونیم.. که اینطور نیست.

یه خانوم که برخلاف دستور فرماندار آرایشگاهش رو باز کرده بود رو دادگاهی کردند و قاضی میگه اگه بگی که کارم اشتباه بود و خودخواهی کردم برات حبس نمی‌زنم.
و خیلی شجاعانه قبول نمی‌کنه و میگه من چون نان‌آور بچه‌هام هستم سالن رو باز کردم و بچه‌ها رو سیر کردن اسمش خودخواهی نیست!
نهایتا هفت روز باید بره حبس و ۷هزاردلار هم جریمه بده.
شرارت دولت همه‌جای دنیا هست (و اگه هنوز کسی فکر می‌کنه نباید با این نیروی شرور ستیز کرد یه جای مغزش آسیب دیده) اما چنین شهروندانی رو هرجایی پیدا نمی‌کنید. آزادی و استقلال مردم رو شجاع بار میاره.

آدم پنجاه شصت ساله که دنیا رو دیده و به جاهایی که من دوست داشتم زندگی کنم سفر کرده و در جاهایی که من دوست داشتم سفر برم زندگی کرده ولی نهایتا برگشته ایران زیاد دیدم و زیاد مسخرشون کردم. اما حالا می‌فهمم چرا برمی‌گشتند. خودم هم به همون نتیجه‌ای رسیدم که اون‌ها در شصت سالگی رسیدند.
چند دهه جلو افتام.

فعالان محیط‌زیست و دغدغه‌مندان اقلیمی خودآگاهی ندارند که این حرف‌ها رو می‌زنند؟ اگه من جای این‌ها بودم یه مدت آفتابی نمی‌شدم.‌ چون حقیقتی لو رفته که خیلی هم به نفعم نمی‌بود. اون حقیقت اینه که فقط در صورتی به اهداف کاهش آلایندگی می‌رسیدیم که اقتصاد دنیا وارد یک رکود بی‌سابقه بشه، میلیون‌ها شغل از بین برن، صدها میلیون نفر با بیکاری و فقر دست به گریبان بشن، تریلیون‌ها دلار بدهی روی دست دولت‌ها باد کنه، و کیفیت زندگی همه چنان عقبگرد کنه که نگران فروپاشی روانی افراد باشیم!.. اگه من جای این‌ها بودم و معلوم میشد نجات کره زمین به اون شکلی که مدنظر دانشمندانه، منوط به نابود شدن انسانه، تا اطلاع ثانوی سکوت می‌کردم.

فقط برای ایجاد چشم‌نوازی سینمایی نیست. کاراکتری که تصادفا سر بی‌حجابش رو می‌بینه میگه wow انگار یکی از سوپر مدل‌های مجله وگ رو دیده. بنابراین مقصود صرفا این نیست که برای بیننده چشم‌نواز باشه، بلکه میخواد بگه برای کاراکترهای داستان هم چشم‌نوازه.
و این ازون ذهنیت کلیشه‌ای حاصل شده که اینها با حجاب دارن از یک گنجینه جنسی حفاظت می‌کنند! که یعنی دارند به خاطر خدا از خودگذشتگی ویژه‌ای انجام میدن.
در حالی که در اسلام اصلا از خودگذشتگی مطرح نیست. بلکه برعکس از طرف الله این منت بر سر زن گذاشته شده که «لخت و بی‌ارزش بودی. پوششی برات قرار دادیم که مورد احترام باشی». (قبلا نوشته بودم که هدف اسلام از حجاب تمرین تقوا نبود. خرید اعتبار اجتماعی برای زن مسلمان بود).

یه مقدارش شخصیه. در مورد اون مقدارش که شخصی نیست می‌تونم بگم چیزی که اون پنجاه شصت ساله‌ها می‌فهمند (و شاید آگاهی نداشته باشند که دقیقا چی رو فهمیدن) اینه که از ذهن‌شون نمی‌تونن مهاجرت کنند. پاسپورت و خونه و ماشین و اشتراک آب و برق و اینترنت و فرم مالیات و همسایه و همکار، چنج میشه، اما ذهن سرجاشه‌.‌
این ذهن دو نوع سرمایه داره. یکی دارایی‌های حافظه‌ای و عادتی. و یکی دارایی کارکردی. ایرانی تیپیکال وقتی نمی‌تونه ذهنش رو مهاجرت بده، معمولا درگیر نوع اوله. اینا همونایی هستن که ازشون می‌شنوید «نمی‌تونم از ایران دل بکنم». مورد دوم مربوط به کسانیه که سیم‌کشی مغزشون طوریه که در برابر مسائل بومی بهتر کار می‌کنه، و جای دیگه کاراییش میاد پایین. هیچ‌کس دوست نداره جایی باشه که سرمایه‌هاش کمتر می‌ارزند.


اما یه اقلیتی هم وجود دارند که فارغ از سرمایه‌ها، ذهن‌شون مهاجرت‌پذیر نیست چون دنیا رو تخت می‌بینند. دنیای تخت یعنی همه‌جا یک‌جاست. همه شهرها یک شهرند. همه آدم‌ها یک آدمند. همه دغدغه‌ها یک دغدغه‌ست، و همه گرفتاری‌ها یک گرفتاریه. کسی که این نگرش رو داره، جایی برای فرار نداره.

حالا هم که دولت انگلیس میخواد مردم بتدریج برگردن سرکار، این مردم انگلیس هستند که میگن نمیریم خطرناکه! این هم یک نمونه دیگه در اثبات اینکه شهروند آمریکایی در مقاومت در برابر این استالینیسم بهداشتی ده‌ها فرسنگ از اروپایی‌ها هم جلوتره، چه برسه اهالی جهان سوم.
اما از کرنش نهادینه شده شهروند انگلیسی در برابر حاکمیت و طبقه الیت که بگذریم، این جماعت وارد حیطه انکار علم هم شده‌اند! اینکه بعد از چهارماه از انتشار اولیه ویروس فکر کنی پات رو از خونه بذاری بیرون میفتی میمیری، با تمام دانسته‌های علمی در تناقضه. اون هم در مورد ویروسی که برای افراد زیر ۶۰ سال فرقی با آنفولانزا نداره!
اگه قرار نبود از پرینترهای بانک‌های مرکزی استفاده بشه و متعاقبا تعهدی برای جبران درآمد از دست رفته وجود نداشت، این anger که تو تیتر اومده ایجاد نمیشد. چون سرشون رو مینداختن پایین و عین بچه آدم میرفتن سرکارشون و خوشحال هم میشدن.

معجزات فنی نظام هیچوقت به نفع مردم کار نمی‌کنه.
روسیه پنجاه ساله که داره موشک‌هایی میسازه که سرعت‌شون همینقدر یا بیشتره، اما هنوز نتونسته ماشینی بسازه که صدی ۵ لیتر مصرف کنه و قابل استفاده هم باشه. ولی خیلی از عوام بیسواد هستند که نمی‌تونند بفهمند این اعداد بهمدیگه ربطی ندارند، و با اینکه پذیرفته نیست فهم فرمانده یک حکومت در حد فهم عوام بیسواد باشه، اما این نفهمی‌ها اگه قرار نبود مبنای سیاست‌گذاری باشه قابل اغماض بود. خیلی از پیشرفت‌ها وجود داره که مردم نمیدونند چه فرآیندی طی کرده تا به اینجا رسیده. چیز عجیبی نیست که مردم متوجه پیچیدگی این چیزها و تفاوت‌شون با همدیگه نباشند. یا حتی خبر نداشته باشند لبه تکنولوژی کجاست (یکی باید به خلیفه بگه الان دیگه صدی ۵ عادیه، برای صدی ۴ که در اروپا رایجه چه فکری داری؟).

اما چیزی که یک گناه نابخشودنیه گروگان گرفتن مردمه. اینکه به مردم بگی فعلا شما سوار ارابه‌های مرگ بشید تا تولیدکننده‌ای که گاو شیرده ماست شاید در بیست و پنج سال آینده بتونه چیزهایی رو بسازه که بقیه مردم دنیا همین الان میتونند بخرند!

مردم برای زنی که گفت سیر کردن بچه‌ها خودخواهی نیست و از دولت معذرتخواهی نکرد، تو گوفاندمی تا الان ۹۲ هزار دلار پول جمع کردن.
تودهنی خوبی بود به جناب قاضی‌.

همون مسخره‌بازی‌ها که در ایران دیدیم رو دارند در متروی نیویورک هم اجرا می‌کنند و هیچ‌کس نمیپرسه اگه این کار پشتوانه علمی و منطقی داشت چرا همون دو ماه پیش انجام ندادید؟ و اگه پشتوانه نداشت چرا الان و با همراهی دوربین‌های رسانه‌ای دارید انجام می‌دید؟
هیچ‌کس انگشت همون دستی که باش میله رو گرفته بوده رو نمی‌کنه تو دهنش. ولی حتی اگه انقدر کثیف بود که این کارو بکنه توی احتمال ابتلا تأثیری نمی‌داشت، چون قبلا بواسطه تنفس هوای آلوده داخل واگن حجم نجومی از ویروس وارد بدنش شده بوده آلردی.

انکار علم و منطق هم سیاسیه. اگه مخالفان‌ منکر باشند، خجالت‌آوره. اما اگه خودی‌ها منکر باشند، قابل اغماضه. فقط تصور کنید چه می‌شد اگه طرفداران ترامپ چنین تئاتری رو اجرا می‌کردند.

A Paris Education

یه فیلم فرانسوی دیدم که توش Sophie Verbeek
داره استارت یه چیزی شبیه جنبش جلیقه زردها رو میزنه. یه چپ محیط‌زیستی مصمم. دوست‌پسرش هنرجوی فیلمسازیه و با کارهایی که اکتیویست‌ها می‌کنند مخالفه، چون معتقده اول باید جامعه رو با هنر ارتقاء داد، بعدش مشکلات قابل حل میشن. اما این دختره معتقده این حرف‌ها فقط حرفند و برای تغییر باید مبارزه کرد. و اما هر دو در رابطه افتضاحند‌. هم در انتخاب پارتنر، هم در مسائل عاطفی. پسره نهایتا خودکشی می‌کنه. دختره هم یه چریک تکیده باقی میمونه که زندگی نداره. به نظر نمیاد فیلمساز از قصد خواسته باشه بگه اینایی که میخوان دنیا رو نجات بدن تو نجات خودشون هم موندن. احتمالا حواسش نبوده که داره این پیام رو منتقل می‌کنه.

یه برنامه‌نویس که سابقا برای گوگل کار می‌کرده مدل پیش‌بینی تلفات کرونا که نیل فرگوسن ملعون برای دولت انگلیس ساخت و دنیا رو به تعطیلی کشوند رو بررسی کرده و میگه باگ‌های این برنامه انقدر بالاست که عملا خروجی رندوم بیرون میده! یکی از نکات عجیب قضیه اینه که برنامه هیچوقت توسط برنامه‌نویسان حرفه‌ای تست نشده بوده!
چیزی که به عنوان نتیجه‌گیری نهایی میگه عالیه. به عنوان یک پیشنهاد شخصی میگه بهتره اپیدمولوژی آکادمیک به کلی کنسل بشه! چون این کارها رو شرکت‌های بیمه بهتر انجام میدن. اون‌ها علاوه بر اینکه داده‌شناس در استخدام دارند، آدم‌هایی در اختیار دارند که مدل‌ها رو تست می‌کنند و چک می‌کنند چقدر قابل فهمه و چقدر به واقعیت روی زمین نزدیکه.. چون درآمد شرکت‌شون وابسته به اینه که دقیق باشند. اهالی دانشگاه این آدم‌ها رو ندارند و هرچیز پرتی رو ممکنه ارائه کنند و ما هم چیزی که ارائه کردن رو جدی می‌گیریم، چون یه پروفسور! پشتش بوده. و نتیجه میشه اینی که داریم می‌بینیم.

وقتی به یقین برسی که با گله گاو طرفی انتظاراتت متناسب باش تعدیل میشه.

«ترجیح میدم ۲هزار نفر اول دفتر تلفن شهر بوستون بم حکومت کنند تا ۲هزارنفر اساتید دانشگاه هاروارد که مشغول تدریسند».
ویلیام باکلی.

با وجود افتضاحات به بار اومده هم در میزان تلفات و هم ضربه اقتصادی، در آخرین نظرسنجی از اهالی نیویورک، ۸۰ درصد مردم از عملکرد فرماندار این ایالت در برابر کرونا رضایت داشتند! احتمالا اگه این آقا به تک‌ تک‌شون تجاوز کنه هم باز ازش رضایت خواهند داشت.

قبلا نوشته بودم که در دموکراسی صاحب قدرت فقط به اکثریت پاسخگوعه. هر بلایی هم سر اقلیت بیاد، درباره اون اقلیت فقط به اکثریت پاسخ میده، نه به خود اون اقلیت. ساده‌لوحی و از خودباختگی عوام اگه با مارکتینگ موفق سیاستمدار جفت بشه، ترکیب شیمیایی خطرناکی بوجود میاد که از توش هولوکاست هم میتونه دربیاد. شهروند راضی، فرماندار راضی، گور پدر چندهزارنفری که فله‌ای دفن شدند.

البته وزیر اقتصادشون نگفته میراث ماست، ولی مفهوم کلی همونه که به هرقیمتی باید نجاتش بدیم. چیزی که نمیگه اینه که عملا شرکت رو دوره کردن. قراره ۲۵ درصد سهامش رو به ثمن بخس در اختیار بگیرند و در هیئت مدیره حق رأی داشته باشند. که فردا در تصمیماتی مثل تعدیل نیرو دخالت کنند.
پس برنامه اینجوریه: عمدا اقتصاد رو فلج می‌کنیم، و وقتی شرکت‌ها به زانو افتادن میاییم بالاسرشون و میگیم اگه پول لازم داری بت میدیم ولی به شرطی که دولتی بشی! خیلی هم تمیز و زیبا.

اگه فکر می‌کنید مردم نیویورک متمدن‌تر و فهیم‌تر از بقیه هستند به گزینه Leave نزدیک نشید. همین الان انتخابش کنید. فردا دیره.
من مخاطبانی برای کانالم لازم دارم که سطح هوش‌شون از آیت الله صدیقی خیلی بالاتر باشه.

یکی برداشته گزارش مجامع سالیانه شرکت برکشایر هثوی از سال ۱۹۷۷ تا ۲۰۱۹ رو جمع کرده تو یه فایل پی‌دی‌اف. شده هزار صفحه!
مقایسه درآمد در ۴۳ سال پیش و الان خیره کننده‌ست. در این جلسات معمولا حرف‌های نکته‌داری هم زده میشه که برای اونایی که اهل بورس و اقتصاد هستند میتونه جالب باشه. این فایل یه جورایی خلاصه‌ای از زندگی حرفه‌ای وارن بافت هم هست.