در حال حاضر در حال تماشای شرارت اکثریت هستید. اکثریت بنا به دلایلی، که یه مقدارش مبنای علمی داره و یه مقدار زیادش نداره، و یه مقدارش رو از دانشمندان دریافت کرده و یه مقدار زیادش رو از ژورنالیست‌های هوچی‌باز دریافت کرده، اینطور صلاح میدونه که کل اقتصاد تعطیل باشه و همه در خانه‌ها حبس باشند. حتی با اینکه دولت کسی که تخطی کرده رو با تیر بزنه خیلی مشکل ندارند! و بیشتر این‌‌ها کسانی هستند که یا مستقیما از دولت درآمد دارند یا غیرمستقیم، یا دولت داره به طور موقت هزینه‌هاشون رو تأمین می‌کنه. مابقی جمعیت که درآمد ثابت دولتی و غیردولتی ندارند و یا حمایتی از دولت دریافت نمی‌کنند یا اگر بکنند کافی نیست، عملا به خاک سیاه نشانده شده‌اند و در برابر این تصمیم اکثریت هیچ‌کاری نمی‌تونند بکنند (یکی از مغازه‌دارهای محله ما می‌گفت اگه مغازه رو باز کنم با ۱۰۰ میلیون بدهی باید باز کنم!).
اگر لوکالیسم وجود داشت این شر به خردترین حالت خودش تقلیل پیدا می‌کرد، چون هر واحد محلی یک نوع خاک که خودش صلاح میدید می‌ریخت روی سر خودش. ولی باید درباره واقعیت صحبت کرد، و در واقعیت لوکالیسمی وجود نداره، و همه چپیده‌اند زیر یک چادر. و باید درباره همین چادر حرف زد.

گفته میشه اسپانیا بالاخره در سه روز متوالی کاهش فوتی رو تجربه کرده، که یعنی شاید داره پیک رو رد می‌کنه. بقیه کشورهای پرتلفات هم شاید در نقطه پیک نباشند، اما خیلی هم وضعیت آخرالزمانی که در ابتدا تصور می‌شد ندارند. که ازین میشه دو نتیجه گرفت. یا مدل‌ها خیلی پرت و پلا بودند، یا اینکه فاصله‌گذاری اجتماعی و تعطیل کردن شهرها آتش رو برد زیر خاکستر و این پیک داره همه رو گول میزنه، و پیکی بسیار بزرگ‌تر کمی جلوتر سر بیرون خواهد آورد!

واقعیت اینه که تمام راهکارهای پیشگیرانه، از جمله مسدودیت مرزها و تست و غربالگری و فاصله‌گذاری وقتی خوب جواب میدن که حداکثری باشند. مثلا در فاصله‌گذاری نباید بیش از ۱۰ درصد جامعه جرزنی کنند‌. اگه بشه بیش از ۱۰ درصد، نتیجه‌ش میشه مشابه اینکه ۴۰ درصد جرزنی کرده باشند. و در عمل جرزنی‌ها بسیار زیاده. چه از طرف دولت، و چه از طرف خود مردم (و باز این نشانه‌ایست برای آنان که به لوکالیسم ایمان دارند. وقتی اسکیل اجتماع بالا میره، کنترل جرزنی‌ها به مراتب سخت‌تر میشه).
بنابراین اقداماتی که داره در کشورها انجام میشه یا خیلی دیر داره انجام میشه، یا خیلی کم‌اثره. و چه بسا ممکنه وضعیت رو بدتر کنه. هنوز میلیون‌ها نفر ایمن نشدن و بالاخره به فعالیت روزانه برمیگردن، یا اگه هم به فعالیت برنگردن، فرکانس جرزنی‌هاشون رو بالا میبرن.

من هم با قرنطینه موافق بودم، اما قرنطینه حتی در معنای لغویش به جداسازی آگاهانه مربوط میشه، نه یک تعطیل‌سازی کور. اینی که الان جریان داره کاملا کوره. معلوم نیست چه کسی باید جدا باشه، و معلوم نیست همه باید تا چه زمانی از هم جدا باشند. اینی که الان جریان داره حاصل حساب و کتاب نیست، حاصل پنیکه! مثل بچه‌ای که میترسه و میره زیر تخت قایم میشه. الان مردم دنیا رو چپاندن زیر تخت، بدون هیچ پلنی و هیچ افقی.‌

معقول‌ترین راهکار اجباری کردن ماسک در فضای عمومی و بازگشایی شهرهاست (و در کنارش تأمین اکسیژن و ونتیلاتور، به جای وام دادن به رستوران‌ها!). اینکه نمیخوان اینکارو بکنند توجیه منطقی نداره. فضایی که بوجود اومده چنان در راستای منافع بعضی‌هاست که مایلند این وضعیت زیرتختی هی تمدید بخوره. نمیشه دست گذاشت روی یک شخص یا یک نهاد و گفت اینه که داره نفع میبره. ولی نمیشه انکار کرد که چند تریلیون دلار جریان نقدینگی که بانک‌های مرکزی راه انداختن چیزیه که در تاریخ بشر بی‌سابقه‌ست، و جایگاه خیلی‌ها رو تغییر خواهد داد. قبلا به خاطر مبالغی بسیار کمتر ازین، شاهد شارلاتان‌‌بازی‌های بسیاری بودیم. کشورهای در حال توسعه هم که تابع بزرگ‌ترها هستند، بدون اینکه ازون جریان پولی هنگفت سهمی داشته باشند، صرفا به تقلید اکتفا می‌کنند.

فلوریدا که دو هفته پیش تو سواحلش سوزن نمیشد انداخت الان نصف تخت‌های آی‌سی‌یوش خالیه! این در حالیه که این ایالت تعداد زیادی از بازنشسته‌های کل آمریکا رو در خودش جا داده.

مجری رادیو معارف به نقل از یک نفر دیگه می‌گفت اگه کل ویروس کرونا که در دنیا پخش رو جمع کنیم روی هم وزنش میشه ۱ گرم! و بعد داشت ازین نتیجه می گرفت که «قدرتی خیدا».

مومنین کیلویی حتی در توحید هم به کمیت استناد می‌کنند. مثلا اگه وزنش میشد ۵۲ کیلو نمی‌شد ازش پی به قدرت الهی برد؟ سر سونامی ژاپن هم همین داستان بود. می‌گفتند «می‌بینی؟ خدا بخواد کل یک شهر رو در عرض پنج دقیقه می‌بره زیر آب!». یعنی اگه غرق شدن شهر پنج ساعت طول می‌کشید یعنی خدا ضعیف بوده؟ حتی طبیعت‌گرایان هم ازین حرف‌ها می‌زدند: «موج ۱۵ متری! اینجور وقت‌هاست که انسان به قدرت مادِر نیچر پی میبره!». یعنی از موج پنجاه سانتی نمیشد نتیجه گرفت طبیعت چه مادر به‌ خطایی است؟ سخت‌ترین مواد رو همین جریان‌های خیلی ملایم آب از بین میبرند.

اگه قرار باشه پی ببری که خدایی هست، باید از کلیت چیزهایی که وجود داره پی ببری. اگه هم قرار باشه پی نبری، با همون کلیتش پی نمیبری. این عددبازی‌ها چیه؟

رسیدن به مقام «انسان کامل» اونجور که پیامبران اولوالعزم مدنظرشون بود با تمام سختی‌ها و ریاضت‌هاش ممکنه، اما «شهروند مطلوب دولت» شدن غیرممکنه.

بعضی از هموطنانم توجیه نیستند متأسفانه

من فقط وقتی باور میکنم خیلی جدی از چین عصبانی هستید که جنس چینی نخرید.
کی میتونه چنین روزه‌ای بگیره؟
دلیل جون گرفتن کمپین بایکوت اسراییل هم همین بود. نخریدن جنس اسراییلی که تو قفسه وجود نداره، خیلی آسونه. مثل طلاق گرفتن از کسیه که هنوز باش ازدواج نکردی.

یکی از اتفاقات عجیب این روزها رو داره شرکت گیلیاد رقم میزنه. داروی آنتی‌وایرال رمدسیویر این شرکت که برای ابولا استفاده می‌شد، «محتمل است» که برای کرونا هم جواب بده. اما آزمایشات کافی که نشون بده اثر داره انجام نشده، یا هنوز تکمیل نشده. هیچ مجوزی هم نداره. اما چون نمیخواد برای نتایج این‌ها صبر کنه، تولید ماده موثر رو از ماه ژانویه شروع کرده. و در حالی که تولید این ماده خیلی پیچیده و زمانبره، زمانش رو به نصف کاهش داده، و با همکاری شرکت‌های طرف قراردادش در کشورهای مختلف (که بسته‌بندیش رو انجام میدن. و بسته‌بندی مهمهیه، چون تزریق وریدیه)، با تیراژی میخواد تولید کنه که یه جورایی برای دارویی که نه مجوز داره نه معلومه اثر داره یا نه، در تاریخ صنعت داروسازی بی‌سابقه‌ست.

البته سرمایه‌داری شکست خورده. شنیدید که؟

با موجوداتی طرفیم که هیچ خاصیتی ندارند جز اینکه بچه هیئتی باشند. ایمان، شریعت، اخلاق، و حتی عقلشون جمع شده در هیئت، و هیچ درکی از چیزهایی که خارج از هیئت هست ندارند، و نمیخوان هم داشته باشند. چنان هیئت رو در مرکز عالم وجود قرار داده‌اند که عقل‌شون زائل شده و از زمانه پرت افتادند. طوری که حتی متوجه نمیشن که چه حالت دلقک‌واری پیدا کردن.

فرزند زمانه یعنی شلدون ادلسون.‌ یک سرمایه دار یهودی که اعلام کرد دو ماه حقوق هزاران کارمندش در هتل‌ها و کازینوها رو پرداخت می‌کنه تا در خانه بمانند. نه نوحه‌ای خوند، نه رپورتاژی رفت، نه پای خدا رو کشید وسط. یه دونه ازین پولدارها رو با صدهزار بچه هیئتی که فکر می‌کنند اگه تا اذان صبح بیدار بمونند و دیگ‌ها رو بشورند یعنی هنوز ایمان در جامعه زنده‌ست، عوض نمی‌کنم.

از نظرسنجی‌های اخیر نتیجه می‌گیرم بخشی از اعضای کانالم از حواریون عیسی هستند. داروی درمان کرونا را زیر ۱۰۰ دلار قیمت می‌زنند و برای نجات یک نفر هم که شده تا آخر عمر خانه‌نشین می‌مانند.

عباس عبدی که فقط تعرض به ساکنان سفارت آمریکا رو مجاز میدونه و نه کشورهای دیگه مثل چین، خطاب به سخنگوی وزارت بهداشت میگه آمار چین چه شوخی تلخ بود چه نبود، نباید بش توجه می‌کردید، باید به عملکردشون نگاه می‌کردید. اگر آنفولانزا بود کل یک شهر یازده میلیونی رو قرنطینه نمی‌کردند. و اگر چینی‌ها قصد فریب داشتند، چرا ترامپ فریب خورد و کره جنوبی فریب نخورد؟

اینجا ذکر چند نکته درباره افاضات این زباله سیاسی لازمه.

۱- طبیعیه که کشورهای شرق آسیا شناخت بهتری از همدیگه داشته باشند و مثلا کره جنوبی بهتر از ما به عمق پدرسوختگی دولت چین واقف باشه. همونطور که ما در خاورمیانه بهتر از آرژانتینی‌ها می‌دونیم ترکیه رو چه جانورانی اداره می‌کنند.‌ این «ما» هم شامل دانسته‌های تجربی توده عوام میشه، هم به طور خاص مجموعه اطلاعات دستگاه‌های امنیتی و دولتی.
۲- اگه قرار باشه با دولتی متقلب و فریبکار طرف باشیم، هیچ مقداری از شناخت و از پیش‌آمادگی کافی نیست. چون در مورد بیماری‌های واگیردار عالمگیر اون هم با این قدرت سرایت بالا، زمان واکنش خیلی مهمه. حتی اگه بقیه کشورها دقیقا همزمان با ووهان اقدامات‌شون رو شروع می‌کردند، باز هم ممکن بود دیر باشه. تا یک ساعت قبل از شروع اون قرنطینه‌ی کذایی به تأخیرافتاده، هزاران نفر با پروازها داشتند در دنیا جابجا می‌شدند.
۳- سیاست کلی هر کشوری در برخورد با این معضل رو کارشناسانش تعیین می‌کنند. جز در مواردی استثنایی مثل ایران، سیاستمدار نقشی در تعیین اینکه چه کاری درسته نداره. وقتی دکتر فاووسی تا همین اوائل فوریه می‌گفت خطری آمریکا رو تهدید نمی‌کنه، ترامپ چی می‌تونست بگه؟ همون بستن پروازهای چین که انجام داد هم خلاف نظر کارشناسان بود. ما نمی‌دونیم اون کار چقدر براشون زمان خرید و چقدر موثر بود، اما تنها و تنها موردی بود که سیاستمدار از کارشناس سبقت گرفت. این یک مورد هم مربوط میشد به شخصیت خاص ترامپ. و گرنه در حالت عمومی، رییس‌جمهور سبقت نمی‌گیره از کارشناس. مگر در کره جنوبی که زودتر و بهتر عمل کرد، رییس‌جمهور گفت کی عمل کنند و چطور عمل کنند؟
۴- خود من در همین کانال در اوائل فوریه داشتم درباره گسترش بیماری به شنزن می‌نوشتم، اما به خوانندگانم نگفتم باید ما هم آماده بشیم، ما هم باید بریم ماسک تهیه کنیم تا نایاب نشده، ما هم باید بریم غذا ذخیره کنیم، ما هم باید از رفتن به اماکن پرازدحام خودداری کنیم، و خودم هم وارد اون اماکن شدم. البته گفتم، ولی چند هفته بعد، و عمل کردم، ولی چند هفته بعد. درسته که از کارشناس انتظار دارم از من که تخصصی در اپیدمی ندارم مسلط‌تر و گوش به زنگ‌تر باشه، اما یه سوزن هم به خودم میزنم. اگه فریب نخوردن از چین انقدر راحت بود خود آقای عبدی چرا در ژانویه به مخاطبینش هشدار نداد؟ ایشون متأسفانه مسئولیت مطبوعاتی هم داره در کشور. چرا به روزنامه‌نگارها نگفت دورکاری رو از همون موقع شروع کنند؟


https://t.me/irmed/17410

چند هفته پیش که داشتم می‌نوشتم سفر با مترو نوعی فلاکت است فکر نمی‌کردم به این زودی بتونم انقدر وسعت بدم به اون تعریف که الان بگم سفر با مترو شما را می‌کشد!
این تفاوت فاحش بین نیویورک و کالیفرنیا رو فقط میشه اینطور توضیح داد که در نیویورک مردم در مترو میریزند روی همدیگه، اما در جایی مثل لس‌آنجس مردم عادت دارند به استفاده از ماشین شخصی.

از وضعیت بغرنج ایتالیا تا همین الان ده‌ها مقاله دراومده درباره سوسیالیسم تا کاپیتالیسم، لیبرالیسم تا نئولیبرالیسم، از ناسیونالیسم تا گلوبالیسم. اما باید به نویسندگان همه این‌ها گفت «فعلا یکم آروم باشید تا ببینیم چه خبره دقیقا». چرا که بنا به این مقاله فاینانشال‌تایمز، استان وِنِتو ایتالیا با نصف جمعیت لومباردی که همسایه دیوار به دیوارشه، تلفات به مراتب پایین‌تری داشته. بعبارتی نمیتونیم ایتالیا رو با کره جنوبی مقایسه کنیم، چون از لحاظ عملکرد، یه کره جنوبی داخل خود ایتالیا هست همین الان! ونتو نه تنها تست‌های زیادی انجام داده بلکه از همون ابتدا رویه دیگه‌ای در پیش گرفته. به جای اینکه هرچی مریض علائم‌دار که مراجعه می‌کنه به بیمارستان پذیرش کنند، بشون گفتند بمونید خونه و اگه خیلی داغون شدید بیایید اینجا. ازونجایی که در لومباردی خود بیمارستان‌ها به محل توزیع ویروس تبدیل شدند، ونتو با عدم ارتکاب این اشتباه مهلک، تلفات خودش رو پایین آورد.
پس با به کارگیری عقل سلیم و یه سری کارهای ساده میشده وضعیت رو به شکل دیگه‌ای درآورد، نیازی به مقالات کلیک‌خور درباره آینده نظامات سیاسی جهان هم نبود.



https://www.ft.com/content/9c75d47f-49ee-4613-add1-a692b97d95d3

این خبر انقدر عجیب و شرم‌آوره که امیدوارم تکذیب شه
کلروکویین رو دارن تو نیویورک روی دو هزار نفر تست می‌کنند ببینند جواب میده یا نه، بعد به عنوان پلاسبو قرص ویتامین ث رو استفاده کردن که خودش میتونه اثر داشته باشه رو حال بیمار!
شایدم نداشته باشه، ولی وقتی اینهمه گزینه دیگه وجود داره که میشه به عنوان پلاسبو استفاده کرد، این کار چه معنی داره؟

دلیل اینکه بیمارستان‌های نیویورک خیلی هم حالت جنگی ندارند اینه که ۶۰ درصد و حتی در مواردی بیش از ۶۰ درصد مشتریان اورژانس‌شون رو از دست دادن! و این باعث شده درست در تضاد با هرسال که این موقع مریض تو صف بود تا تخت خالی بشه براش، الان کرونا هست و تخت خالی دارند. یعنی نه تنها به خاطر سکته مراجعه نمی‌کنند، بلکه کسی برای آپاندیس هم نمیاد! یه عده به اشتباه فکر می‌کنند اگه الان مراجعه نکنند و بعدا برن بیمارستان خطرش کمتره، و این تأخیر باعث میشه وضعیت‌شون بدتر بشه و بعدا اگه هم مراجعه کنند نشه کار موثری براشون کرد. ولی اون‌هایی که وضع‌شون ناگهانی خراب میشه و نمیتونند تحمل کنند، کجان؟ آریتمی‌ها کجان؟ آپاندیسی‌ها کجان؟ خونریزی معده‌ها کجان؟ فشارخونی‌ها کجان؟ قندی‌ها کجان؟ مسمومیت‌ها کجان؟



https://web.archive.org/web/20200407003007/https://www.nytimes.com/2020/04/06/well/live/coronavirus-doctors-hospitals-emergency-care-heart-attack-stroke.html

شرکت بیمه Allstate آمریکا به خاطر اینکه مردم کمتر رانندگی می‌کنند و متعاقبا کمتر تصادف می‌کنند، ۶۰۰ میلیون دلار از مجموع پولی که از مشتریانش گرفته بود بشون پس داد. تقریبا برای هر ماشین میفته ۱۵ درصد تخفیف. طبق اطلاعاتی که جمع کردند (مشتریانش میتونند به ازای نصب دستگاه ردیاب، جایزه تخفیفی بگیرند، این اطلاعات رو اینجوری بدست میارن و برای همین از نظرسنجی خیلی دقیق‌تره) میزان رانندگی بین ۳۵ تا ۵۰ درصد کاهش پیدا کرده (البته اینطور نیست که ریسک تصادف هم پنجاه درصد کم بشه، چون همه‌جا خلوته و اونایی که رانندگی می‌کنند با سرعت بالاتری رانندگی می‌کنند). نکته مهم اینه که این کاهش رانندگی حتی در ایالت‌هایی که دستور خانه بمانید ابلاغ نشده هم دیده شده، یعنی ایالت‌هایی که تا همین امروز حتی یک فوتی کرونایی نداشتن.

«حامی خرد باش، و با یک آتئیست بخواب».

می‌بینید مومنان عزیز؟ آتئیست‌ها در استراتژی، زرنگ‌تر از شما هستند. نمیگه حامی خرد باش و آتئیست شو، میگه همین که با ما بخوابی کافیه.

نمی‌دونم چطور روشون میشه بپرسند «مثلا دست نامرئی بازار که می‌گفتید کجاست؟» وقتی یکی از ریغوترین دولت‌های جهان هم میتونه یهو یک میلیارد دلار از متکاش دربیاره و بریزه وسط و خیلی چیزها رو بهم بزنه.
باید ازین‌ها پرسید دست مرئی دولت در مورد کالایی به سادگی ماسک چه غلطی کرد براتون؟ شاید چند کشور در کنترل بیماری موفق‌تر بودند، که البته اون هم به خاطر تصمیمات درست کارشناسان بهداشتی درمانی‌شون بوده نه دولت‌شون، در مورد ماسک می‌تونیم بگیم هیچ کشوری موفق نبوده و همه دولت‌ها نه تنها وضع رو بهبود ندادند که بدترش هم کردند.
این بدتر کردن ازونجا ناشی شد که در دست مرئی دولت همیشه پتک قرار داره. هم می‌خواستند حجم تولید به شکل نجومی بالا بره و هم قیمت همونجوری بمونه که قبلا بود! و پتک هم طبق معمول معجزه‌ای که می‌خواستند نداشت‌.

تنها راه بالا بردن نجومی حجم تولید بالا رفتن انگیزه برای تولید بود. و این انگیزه با اشتیاق به پول ایجاد میشه، نه با خوف از پتک! و این اشتیاق وقتی شکل می‌گرفت که قیمت محصول بالا می‌رفت. وقتی حاضر باشیم پول زیادی بابت ماسک بدیم، خیلی‌ها راغب میشن که وارد بازی بشن. و وقتی وارد شدند یک اتفاق حتمی و یک اتفاق محتمل میفتاد. به طور حتمی الان تعداد بسیار بیشتری ماسک دست مردم بود، و به طور محتمل با افزایش رقبا قیمت می‌اومد پایین.
طنز تلخ اینه که با دخالت دست مرئی دولت، ماسک گرانتر شد بهرحال، اما منجر به تولید بیشتر نشد. چون درآمد حاصل از این افزایش قیمت رفت تو جیب واسطه‌ها، نه تولیدکننده‌های بالفعل و بالقوه.

در بازار آزاد یه سری دردها رو باید چشید، و به ازاش از ثمراتش بهره‌مند شد. دولت تشدید شده همون دردها رو تحمیل می‌کنه در حالی که خبری از ثمرات نیست.