صف خرید ماریجوانا در هلند قبل از اعلام تعطیلی شهر رو یادتونه؟

در ایسلند دارن از همه تست می‌گیرن، حتی اونایی که علائم ندارن. میله‌های آبی درصد کسانی که مثبت هستند رو به تفکیک رده سنی نشون میده. همونطور که واضحه بیشتر توزیعش در بین جوانان و رده ۴۰ تا ۴۹ ساله، که به عدد عجیب ۲۳ درصد رسیده!
اما در هلند خیلی کمتر تست می‌گیرند و فقط ازون‌هایی که علامت دارند. و بیشتر پیرمردها مثبت شدن. اگه هر دو با یک رژیم تست می‌گرفتند، میله‌های قرمز باید هم‌قد آبی‌ها میشدند تقریبا، و شاید بلندتر (یعنی مثل رده ۶۰ تا ۶۹). اما چون هلند از خیلی‌ها تست نمی‌گیره، قسمت جوانانش مخفی میمونه.

حداقل یک‌چهارم همونایی که تو صف در کنار هم ایستاده بودند مثبت بودند و خبر نداشتند و خبر ندارند و دارند انتقال میدن به پیرها.

پیدا کنید پرتقال‌فروش‌های ایران را.

ظاهرا اینجوریه که دولت‌های شرق آسیا به عملکرد خودشون دربرابر کرونا نمره ۲۰ میدن و ما هم با کمی مخمل‌بافی در پشت گوشمون باید باور کنیم. اما اگه قراره کارت صدآفرین بدیم به این‌ها، چرا باید کره‌جنوبی و تایوان و ژاپن رو بذاریم کنار و به چین بگیم مدل موفق؟ حداقل در کره بدون اینکه کسی رو به شکل قرون وسطایی قرنطینه کنند، کنترلش کردند. اگه قرار باشه ازین اعداد و ارقام جواب سوال «چه مدلی از حکومت‌داری در حفظ جان انسان‌ها موفق‌تر است؟» رو پیدا کنیم، باید به کره و تایوان نگاه کنیم. که هر دو دموکراتیک هستند و هر دو تا مغز استخوان سرمایه‌داری. چه فعل و انفعالی در مغز یک فرد رخ میده که این نمونه‌ها رو ول می‌کنه و چین رو مرجع قرار میده و نتیجه می‌گیره دولت تمامیت‌خواه اقتدارگرا برای سلامت بشر مفیدتر است؟ آیا غیر ازینه که به کمونیسم علقه ایدئولوژیک یا حتی علقه عاطفی داره و دنبال بهانه‌ست برای اعلام پیروزی؟
فرض کنیم در ایران یک دولت مثلا کارآمد به روی کار می‌اومد که می‌تونست بحران اپیدمی رو کنترل کنه، اما نسبت به عرب‌ها کینه شتری داشت. در حالی که جان مردم رو از ویروس صیانت می‌کرد، در مناطق عرب‌نشین جنوب نسل‌کشی به راه مینداخت. موفق جلوه دادن چنان حکومتی فقط یک بیشعوری نیست. یک رذیلت اخلاقی هم هست. چون تجسم این ایده‌ست که «اگه حفظ سلامت ما اکثریت وابسته‌ است به حذف اقلیت عرب، بهتره حذف بشن».

آدم باید حواسش باشه به چه چیزی میگه «صلاح».

اگه در شرایط تحریم این تجهیزات رو میتونن بخرن، هرچیز دیگه‌ای رو میتونن بخرند. اینکه برای دارو و درمان مانع وجود داره یا پول نیست، افسانه‌ست.
اما مسئله این نیست که ما مردم دروغ‌های این‌ها رو باور کنیم یا نکنیم. ما کاره‌ای نیستیم. سوال اینه که دولت‌های اروپایی و چپ‌ها چرا به دروغ‌های این‌ها رسمیت رسانه‌ای میدن؟ چرا هیچ تلاشی برای رسوا کردن الیگارشی متقلب آخوندهای شیعه انجام نمیدن؟ چرا گاهی خودشون هم با این پروپاگاندا همراهی می‌کنند؟
کسی که قدرت نداره سکوت کنه که بش حرجی نیست. اون‌هایی که قدرت داشتند و سکوت کردند باید پاسخگو باشند. اروپایی‌ها قدرتش رو داشتند که این‌ها رو رسوای عالم کنند، اما نکردند. و برای همین باشون شریک هستند. همونطور که با بشار اسد شریک بودند.

https://jamanetwork.com/journals/jama/fullarticle/2763852?resultClick=1

در این مقاله توضیح داده که اون قضیه که می‌گفتند ۲ متر فاصله بگیرید از همدیگه، برمبنای یک کلاس‌بندی خیلی قدیمی (۹۰ سال پیش!) در مورد قطرات ریز خروجی از دهانه که اصلا مبنای درستی نیست. در زمان سرفه یک ابر گازی تشکیل میشه در روبروی طرف که مثل یک تونل امن میتونه ذرات ریزتر رو به مسافت دورتر منتقل کنه. چقدر دورتر؟ تا ۸ فاکینگ متر!
بنابراین اهمیت نداره واقعا قطره‌ست یا ذره‌ست، وقتی صحبت ۸ متره یعنی باید ایربورن فرضش کنیم.
ماسک بزنید ایهالناس.

اولویت‌بندی‌های جهان معیوب است. چون سکان اداره جامعه رو دادیم دست تعدادی جانور آکادمیک، تا تعیین کنند چه چیزی برای ما خطرناک‌تر است.

«حزب کمونیست چین به همه دولت‌های ما دروغ گفت و سزاواره که ویروسش رو حمله نظامی تلقی کنیم، اما نباید فراموش کرد که دولت ما تصمیم گرفت حرف رژیمی رو باور کنه که بی‌شرمانه فخرفروشی می‌کرد که در اردوگاه‌های کار اجباری که برای اقلیت‌ها تدارک دیده دوره‌های مهارت‌آموزی برگزار میشه!».

عزیزم.. شما به گلوبالیست‌هایی رأی دادید که پول می‌گرفتند تا وانمود کنند مدل توسعه چین مدل موفقی است! که پول می‌گرفتند به موهومات مشتی جانور آکادمیک عمل کنند که از درک ساده‌ترین روابط منطقی عاجزند. شما دست به دامان دولتی شدید که بابت هیچ خطای فاحشی هزینه نمی‌داد و نمیده. حتی خطایی به بزرگی فروختن مملکت‌تون به کمونیست‌ها.

رژیمی که تمام ارکان مملکت‌داری رو دور ریخته و تماما به یک تشکیلات امنیتی خلاصه شده (مثل مترسکی که فقط یک چوب و یک کلاهه)، حتی همون کار امنیتی رو هم نمیتونه درست انجام بده! هیچ دیتابیسی وجود نداره که شماره پلاک خودروی شخصی پرسنل بیمارستانی توش جمع‌آوری شده باشه که بشه فیلترشون کرد. از اعمال قوه قهریه هم فقط ایجاد مانع رو بلدند! یعنی بین نیروی انسانی این‌ها با بلوک‌های سیمانی تفاوتی وجود نداره. شاید تنها تفاوت این باشه که بلوک سیمانی حرف نمیزنه و سه وعده غذا هم نمیخواد.
مثل اینه که به یه نفر بگن تو لازم نیست هیچ‌کاری بکنی، غذا و پوشاک و همه‌چیزت با ما. تو فقط بخواب! مسئولیتت فقط خوابیدنه. اما یه جوری بخوابه که از رو تخت بیفته و صورتش کبود شه. حتی خوابیدن رو هم نمیشه به این‌ها محول کرد.

https://t.me/irmed/17220

ثروتمندان نیویورک این شهر رو ترک کرده و به خونه‌های بزرگ‌ترشون در ایالت‌های دیگه کوچ کردند. اینکه بقیه هنوز اونجا هستند به این دلیل ساده‌ست که پول ندارند که جای دیگه‌ای داشته باشند.
همون مدرنیست‌هایی که به مدرنیزم شهری نیویورک می‌بالیدند و زندگی روستایی آمریکایی رو مسخره می‌کردند، الان آرزو میکنند کاش ثروت‌شون انقدری بود که می‌تونستند به یک جای پرت عقب‌افتاده کوچ کنند.

شهر بزرگ و متراکم، سکونتگاه فقراست. مهم نیست چقدر بش لعاب می‌زنند.

«هیچ‌وقت نهراس ازینکه آینده‌ای که نامعلوم است را به خدایی که آشناست بسپاری».

کری تن بوم. ساعت‌ساز، نویسنده، و از بازماندگان هلندی هولوکاست.

چطور میشه نسبتی با دستگاه پروپاگاندای الیگارشی نداشت و همزمان چیزی رو امضاء کرد که توسط موسسه نایاکی‌ها که بازوی خارجی الیگارشی جمهوری‌اسلامیه تنظیم شده؟ مگه نسبت داشتن فقط با عقدی که خطبه‌ش رو خاتمی خونده باشه حاصل میشه؟
نگاهی به لیست امضاء کنندگان انداختم. تشکیل شده از جمع نایاکی‌ها بهمراه چند جانور آکادمیک ایرانی‌تبار و بومی، که با قلبی آرام و دلی مطمئن بتون میگم اگه دولت نباشه همشون از گرسنگی خواهند مرد. از پروفسور «مطالعات خاورمیانه» گرفته تا پروفسور «مطالعات زنان». کسانی که هزاران دلار خرج تحصیلات‌شون شده اما نه فایده‌ای برای جامعه ایران دارند نه فایده‌ای برای جامعه آمریکا.

اما ازین مورد خاص که بگذریم، به مخالفت با تحریم‌های اعمال شده بر ایران، چطور میشه برچسب مردم‌دوستی زد؟ به خدا باید پناه برد ازین نفاق. کسی که دلش میسوزه برای مردم، از قدرت‌های خارجی درخواست می‌کنه راه دسترسی به منابع مالی رو برای حکومت باز بذارند تا بتونه با قدرت بیشتری به سرکوب ایرانی‌ها و مردم منطقه بپردازه؟ کسی که دلش برای مردمی که گروگان الیگارشی هستند میسوزه، با علم به اینکه دسترسی بیشتر الیگارشی رو فربه‌تر می‌کنه، باز هم چنین درخواستی می‌کنه؟

اما از بحث نفاقش هم بگذریم. اون بیرون واقعیت‌هایی وجود داره. آمریکا برای نجات من ازین الیگارشی تحریم‌ها رو وضع نکرده. این تحریم‌ها وجود دارند چون شر نظام پراکنده بوده، و این شر پراکنده هم به خود آمریکا رسیده و هم به متحدانش. اگه می‌خواهید تحریم‌ها برداشته بشه، باید شر نظام رو برطرف کنید. برای اینکه شر نظام رو برطرف کنید باید با خود نظام طرف بشید. که اونم هزینه داره. و به سادگی و خوشمزگی هم‌لیست شدن با چامسکی نیست.


https://t.me/RezaNassaji/1885

من باب اینکه دنیا چطور کار می‌کند و دست چه کسانی است می‌تونید به خود توعیتر نگاه کنید.
این شبکه اجتماعی در ایران و چین کلا فیلتره. اما دولتمردان دو کشور اجازه پیدا کردن که داخلش فعالیت داشته باشند. مسدود کردن حساب این‌ها برای مدیران توعیتر، از نوشیدن آب هم آسانتر بود. اما نکردند. تز برخی اینه که شرکت‌های دره سیلیکون عملا به مزدورهای تجاری چین تبدیل شده‌اند، که محتمله. اما همزمان این واقعیت هم وجود داره که فعالیت این دولتمردان هم اعتبار شبکه رو به عنوان مرجع خبری بالا میبره، هم ترافیک رو بیشتر می‌کنه (برای توعیتر مهم نیست نیمی از ریتوعیت‌ها با هدف فحش دادن انجام میشه). بنابراین اگه بخوام از مدیریت توعیتر درخواست کنم به این گروگانگیرها اجازه فعالیت نده، در واقع دارم ازش میخوام از بخشی از منافع خودشون چشم‌پوشی کنند. تجربه ثابت کرده روی وجدان‌شون نباید حساب کرد، پس تنها راه باقی اینه که معامله کنم، و وقتی میتونم معامله کنم که بتونم چیزی بش بدم که جایگزین اون منافع از دست‌رفته باشه. چه چیزی میتونم به مدیریت توعیتر بدم؟

باید یه چیزی بدی به دولت آمریکا که جایگزین منافع از دست رفته‌ش توسط شرپراکنی جمهوری‌اسلامی بشه. چی میتونی بدی؟

۲۷ اسفند چین اعلام کرد که اویگان اثر مثبت داشته. ۱ فروردین جمهوری اسلامی از ژاپن میخواد این دارو رو بدن. یه مقدار کمی ازش وارد شده و برای مقامات و سپاهی‌ها مصرف شده. بعدش دیدند قراره همه تجویز کنند و مصرف بره بالا، برند چینی وارد و توزیع شده. یعنی عملا ده روز هم نیست که داره استفاده میشه، و روی مردم عادی و در تعداد بالا هم مصرف نشده‌. ولی دکتر هاشمیان میگه چون ما این دارو رو داشتیم مرگ و میرمون کمتر از آمریکاست، اونجا همه دارند میمیرند! دکتری که حتی در این وضعیت هم سعی داره پروپاگاندای حکومتی رو تقویت کنه قابل اعتماد نیست. مگه برند چینی رو تست کرده و جواب نگرفته که انقدر اصرار داره فقط باید ژاپنیه رو مصرف کنیم؟
هر دو طرف دارند میگن «من فنی‌ترم». اما بحث فنی نیست اصلا. صرفا دعوای دو تا واردکننده‌ست. مردم هم این وسط توپ بازی.



https://t.me/irmed/17256

گرفتاری شدیم از دست این‌ها به قرآن.
همشون هم از حجم ادعا دارن متلاشی میشن. اون یکی می‌گفت من پرچم ریه رو بردم بالا! این یکی میگه من در غرب آسیا تکم!

شفافیت اطلاعات آمریکا فقط شامل بخش آی‌سی‌یو نمیشه. شامل این هم میشه که معلومه چه گروهی از افراد حقیقی و چه تعداد ازون‌ها متحمل فشار اقتصادی شدن و چقدر، و اگه کمکی بشون نشه سه هفته بعد اثرش بر بازارهای جهانی چطور خواهد بود.
در ایران، خسارت‌ها انقدر پشت حجاب باقی میمونه تا زمانی که انباشت‌شون به کوهی تبدیل بشه که از دور هم قابل دیدن باشه! و این البته صرفا یک معضل سیاسی نیست در این سرزمین. عقبه فرهنگی داره. میل بیمارگونه به «خوب به نظر رسیدن اوضاع» چنان عمیق نهادینه شده در ذهن‌ها که هرکس در هر پست و مقامی قرار می‌گیره به طور خودکار شروع می‌کنه به قلب واقعیت. شاید به این دلیل که در ایران، قدرت به «هدف اولی» کل جامعه تبدیل شده. یعنی فلسفه‌ اینکه که یک ایرانی متولد می‌شود و زندگی می‌کند و میمیرد اینه که قدرتمند باشیم! (اگه دقت کنید علت نارضایتی بخشی از ایرانی‌ها از فشل بودن سیستم، فقدان قدرت واقعی در حکومته!) و چون واقعیات با فانتزی‌های قدرت‌پرستانه همخوانی نداره، به دیتا هجوم برده میشه. یا با مخفی کردنش، یا با جعل کردنش.

نمی‌دونم چجوری میشه به مردم حالی کرد کشورهایی که خیلی کمتر از ما به قدرت فکر کردند الان خیلی قدرتمندتر از ما هستند و ازین باید درس گرفت.

عبدی کلانتری، که اصلا معلوم نیست با این علاقه‌ش به سوسیالیسم چرا نیویورک رو به جای کاراکاس انتخاب کرده برای زندگی نوشته اینکه نیویورک بیش از همه به ونتیلاتور نیاز داره و دست به دامان دولت فدرال شده و ترامپ هم مجبوره کارخانه‌ها رو، که در ایالت‌های دیگه هستند، وادار کنه بسازند و به نیویورک بدن، تجسم عملی همون آرمان سوسیالیسمه که «به هرکس به اندازه نیازش، و از هرکس به اندازه توانش».
چندبیت شعر هم گفته درباره اینکه حق نفس کشیدن یک کالا نیست. که یعنی برای دستگاه تنفس نباید به فکر پول بود اصلا! پول چیه؟ همه فی‌سبیل‌الله. فقط حواسش نیست که اگه دستگاه تنفس رو «حق» به حساب بیاریم، باید بقیه تولیدات مرتبط با سلامت رو هم حق حساب کنیم. مثلا امپرازول حق منه! چون حق منه که معده‌م زخم نشه! وارفارین حق منه! چون حق منه که اگه یه وسیله فلزی تو بدنم گذاشتن خونم لخته نشه! آملودیپین حق منه، چون حق منه که به خاطر فشار خون سکته نکنم! عینک طبی حق منه، چون حق منه که تابلوها رو بتونم بخونم! اینجوری باید کل صنعت دارویی و تجهیزات پزشکی صلواتی کار کنند!.. من اصلا سوال «در طول کل تاریخ کدوم صنعت تونسته صلواتی کار کنه؟» رو نمی‌پرسم. من اتفاقا سوال شخصی می‌پرسم: خود آقای کلانتری حاضره صلواتی کار کنه؟ منظورم از کار صلواتی خیرات شب جمعه نیست. منظورم ریسک کردن و سپس سرمایه‌گذاری کردن و سپس صبح ساعت ۶ بیدار شدن و به سر کار رفتن و ۶ بعد از ظهر برگشتن و ۳۰۰ روز در سال آن را تکرار کردن و حقوق نگرفتن است.
بذارید ده هزار دلار شرط ببندم که اگه ایشون ماهی ده‌هزار دلار درآمد ثابت بادآورده هم داشت و تمام وقتش آزاد بود هم چنین کاری نمی کرد.
اما ازین‌‌ها بگذریم.

قضیه ونتیلاتور‌ها این‌ها رو به غلیان انداخته. بله الان ایالتی که نیاز ندارد ولی توان دارد، داره میسازه و میده به نیویورک که نیاز دارد ولی توان تولید ندارد. اول اینکه سوسیالیست‌ها خیلی دوست دارند نقش خدا رو ایفا کنند، اما نمیشه. با هیچ مکانیزمی نمیشه جلوی مرگ رو گرفت. همه رو هم به زور اسلحه مجبور کنی ونتیلاتور بسازند بازم کم میاد و عده‌ای خواهند مرد. حتی فراعنه هم در ساخت اهرام کم می‌آوردند. هم در زمان، هم در نیروی انسانی. دیگه از فرعون که نمیشه جلو زد در بهره‌کشی. نمیشه دنیا رو فلت و مسطح کرد، نمیشه پستی بلندی رو حذف کرد، نمیشه همه رو یه اندازه خوش‌شانس کرد، نمیشه قواعد طبیعت رو خم کرد. دوم اینکه الان اون کارخانه‌ای که ترامپ بش حکم داد که «بساز، و سریع بساز و زیاد بساز» از کجا سبز شده؟ مگه تا دیروز خودرو سواری نمی‌ساخته؟ مگه تا دیروز شیر پنوماتیک نمی‌ساخته؟ چطور تونسته فعالیت کنه که الان این تشکیلات و این دانش فنی و این بنیه صنعتی رو داره؟ اگه سرمایه‌داری و تجارت آزاد نبود که الان بیشتر اینا یه مشت سوله متروکه بودند.
رهبر کره شمالی هی دستور بده واکسن بسازند. کی میخواد بسازه؟ کی رو داره که بسازه؟ هر روز هم یه نفر رو بندازه تو قفس سگ‌ها فایده‌ای نداره.

اواسط دی‌ماه دو سه نفر از خانواده ما سرما خوردند. یعنی «تصور کردند» سرما خوردند. اما حال یکیشون خراب شد و فقط ریه درگیر بود. طوری که نمی‌تونست درست نفس بکشه. ده روز متمادی شب‌ها روی صندلی می‌خوابید. چون اگه دراز می‌کشید نفسش بالا نمی‌اومد. باید دم و بازدم رو ارادی انجام میداد. وقتی مراجعه کردند به مطب پزشک، دیدند پره از مریض‌هایی با همون علائم. نفس‌هایی که به زور بالا میاد، و سرفه‌های خشن.
اگه اون کرونا بود و همون موقع مطب‌ها رو پر کرده بود، پس تا یک ماه بعدش باید خیلی‌ها می‌گرفتند. این ویدئو کوتاه رو اواسط بهمن از بازار تهران گرفتم. همه توجهات به سمت تظاهرات ۲۲ بهمنه، ولی قبل ازون هم شرایط شهر برای گسترش سریع ویروس ایده‌آل بوده. اگه اینا ناقل بودند، یعنی کل تهران گرفته. الان درست دو ماه ازین شلوغی گذشته. پس چرا به پیک نمی‌رسیم؟

«شرکت‌های چند میلیارد دلاری دارند دولت رو التماس می‌کنند که در لیست برنامه نجات مالی قرارشون بده».

نانسی پلوسی قید کرده بود که اگه به ایرلاین‌ها پول بدیم باید مصرف سوخت‌شون رو بیارن پایین، و ضمنا روی هر بلیت هم بنویسند که اون سفر چقدر باعث میشه گاز گلخانه‌ای وارد جو بشه!

که صد البته مضحک بود. بازدهی موتورهای هواپیماها همین الانش به سطح خیلی بالایی رسیده و ازین بالاتر نیاز به کمی شعبده داره. با بخشنامه دولتی نمیشه فیزیک رو تسلیم کرد. یا اینکه مقدار آلایندگی روی بلیت چاپ بشه مطلقا تأثیری در تصمیم مسافر نداره. حتی اگه عکس جسد یه بچه که به خاطر سیلی که میگن نشانه تغییر اقلیمه خفه شده باشه و مگس‌ها روش جمع شده باشن هم چاپ کنند روی بلیت، تأثیری نداره. ولی به هرحال یک مطالبه‌ست. یه پولی دارند هبه می‌کنند، میگن عوضش این کارو بکن. اگه می‌گفت استریپ‌تیز کنید هم باز حق داشت. صحبت میلیاردها دلاره. اما جمهوری‌خواه‌ها گفتند این چرت و پرت‌ها چیه زن حسابی؟ که حق هم داشتند، اما هیچ کدومشون نگفت به جای اینا، یه سری مطالبات معقول‌تر داشته باش. و این خیلی طنزه. که یه پول هنگفت بدن، و چیزی هم در قبالش نخوان.

«در غرب مردم بر این باورند که دولت میاد نجات‌شون میده. در جهان سوم مردم می‌دونند که دولت به تخمش هم نیست چه بلایی سر مردم میاد.
ازین لحاظ جوامع جهان سوم از جوامع غربی آزادترند».

یه جا دیدم نوشته بود بهینه نبودن اختصاص منابع در ایران یه جا به درد خورد. اینها از بس ظرفیت بیمارستانی مازاد ساختن که الان در مقابله با کرونا به کار میاد، در حالی که در غرب درست به اندازه ساختند و الان کم آوردند!

اشکال این جور تفکرات اینه که فکر می‌کنند حماقت برای آدم جایزه میاره. فکر می‌کنه بیمارستان فقط یعنی یه اتاق که یه نفر توش بخوابه. در حالی که سیستم بهداشت و درمان ما عملا زیر فشار تعهدات پوپولیستی فرو ریخته. ایشون هم فکر می‌کنه به امان خدا رها شدن مردم در جهان سوم، آزادیه! ما اصلا حکومت نداریم که بخوایم فکر کنیم میاد نجات‌مون بده یا نمیاد. آزاد اونیه که روی پای خودش بایسته. الان مردم ما روی پای خودشونن؟ اون گروگانی که میدونه کسی براش غذا نمیاره آزاده؟ خیر. فقط مأیوسه. گروگان فقط وقتی آزاده که ولش کنند بره پی زندگیش. ما آزادتر از غربی‌ها نیستیم. ما فقط مأیوس‌تر از اون‌هاییم.

بالاخره نیویورک هم به حرف من رسید. گفتم حتی اگه شده روسری ببندید دور صورت‌تون، حالا اینام میگن روسری هم خوبه‌. باندانا هم غنیمته. یحمتل چندروز دیگه پیشنهادم درباره چفیه رو هم ابلاغ کنند. البته حرف من نبود، حرف تحقیقات بود، من فقط منتقل کردم.

ژاپن نه آنچنان تستی می‌گیره نه قرنطینه‌ای کرده نه آخرالزمان شده. فقط ماسک میزنند. بعد خاورمیانه‌ای‌ها که بستن صورت جزیی از سنت چندهزارسالشونه، نشستن ببینند چهارتا کارمند تو سازمان بهداشت جهانی چی دستور میدن بشون! خجالت‌آوره.

https://t.me/COVID19Up/2241

«اونی که میگه یک شخص قادر نیست دنیا رو کن‌ فیکون کنه هیچوقت یه خفاش نپخته رو نخورده».