در اصل این نظرسنجی من نیست. این عملا هرسال در حال پاسخ‌دهی توسط مردمه. سالانه ۲۰ هزارنفر در ایران بر اثر تصادفات کشته میشن، اما هیچ‌کس نمیگه باید حمل و نقل جاده‌ای رو تعطیل کنیم. برای همین حداقل رو عدد ۲۰ گذاشتم، چون اکثریت ۹۹ درصدی مردم آلردی معتقدند ۲۰ هزارتا اونقدری نیست که حمل و نقل تعطیل شه، چه برسه کل اقتصاد. پس اونی که ۲۰ رو میزنه، اتوماتیک دچار تناقضه.
یه عده هم هستند که ازون طرف دچار تناقضند و مدعی‌اند گزینه مورد نظرشون در لیست نیست، چون فکر می‌کنند اقتصاد تحت هیچ شرایطی نباید تعطیل شه. تحت هیچ‌شرایطی شامل خیلی چیزها میشه، از جمله از بین رفتن نیروی کار. چطور میشه اقتصاد تعطیل نشه اگه کسی باقی نمونه که کار بکنه؟ باید برای حفظ خود اقتصاد، یه حدی قائل باشی که تهدید ازون حد گذشت اقتصاد رو موقتا تعطیل کنی. اگه ویروس بعدی رده سنی ۲۰ تا ۴۰ رو هدف قرار می‌داد تکلیف چیه؟ برای اینکه بتونی کار بکنی اول باید زنده بمونی. آبوی‌اِسلی.
پس خواه ناخواه باید یک حد انتخاب کنید، که بیش از مقداری باشه که جامعه بش عادت داره، و کمتر از چیزی باشه که جامعه رو از هم میپاشونه.

علاوه بر اینکه جامعه باید تکلیفش معلوم باشه که از لحاظ اخلاقی و روانی تا چه حد از تلفات رو حاضره بپذیره تا اقتصاد تعطیل نشه، در مورد خود مفهوم تعطیل کردن اقتصاد و نحوه اجراش هم باید بحث کرد. مثلا در یکی از گزارش‌های سی‌دی‌سی اومده حتی اون مبتلای کرونا که به شدت درحال انتشاره، در فضای باز خیلی نمیتونه به کسی منتقل کنه. این فضای بسته‌ست که وضعیت رو خطرناک‌تر می‌کنه. ۱۹ برابر خطرناک‌تر!
آیا میشه فعالیت اقتصادی رو طوری ادامه داد که همه‌چیز به فضای باز منتقل بشه؟

مردم همه چیز را بیمه می‌کنند غیر از حرف‌هایشان. به «ممکن نیست» های دیگران نباید اعتماد کرد. چون اگر ممکن شد، از هیچکدامشان نمی‌شود خسارت گرفت.

وقتی دکتر برکس زد تو برجک رسانه‌ها که چرا وقتی هنوز تخت کم نیومده بیخود میگید کم اومده، خبرنگارها حرص‌شون دراومد. چون کسی داشت اعتبارشون رو می‌برد زیر سوال که دیگه ترامپی نیست، یه دکتر غیرسیاسیه که به دولت اوباما هم خدمت کرده بوده‌. برای همین روزنامه‌نگار نیویورک‌تایمز پروژه تخریبش رو استارت زد. اون هم با این ادعا که ترامپ قدرت عجیبی داره در متمایل کردن نظر کارشناسان به نظرات شخصی خودش، و بارها این کارو کرده و دکتر برکس هم آخرین نمونه‌ست!
این یه لوپ بامزه‌ست. برای اینکه جریان حمله به طرف مقابل رو زنده نگه دارن، مجبورند طرف مقابل رو باد کنند. یعنی اگه هم ترامپ واقعا قابلیت این رو نداشت که نظر کارشناسان رو عوض کنه، حالا یه ادعا وجود داره که میتونه! و چون این قابلیت‌ها خطرناکند پس باید بیشتر بش حمله کنیم!

اینو دیروز نوشتم شیفتگان اروپا بشون برخورد
میدونستم بشون برمیخوره و عمدا اینجوری نوشتم
اینا همونایی‌ان که نمیخوان باور کنن ایتالیا در مقایسه با سنگاپور عملا یه کشور جهان‌سومیه.

هیچ‌کس تو کانال شخصیش این تعداد پست در نقد فشل بودن دولت‌ها از جمله دولت آمریکا نداره، بعد من رو متهم می‌کنند به آمریکاپرستی!
خیر عزیزان، فشل بودن دولت‌ها یه موضوع دیگه‌ست که من از شما جلوترم در اشاره کردن بش. اینی که اینجا دارم میگم شفافیت بی‌مانند و آزادی گردش اطلاعات در آمریکاست. حتی المان معلوم نیست داره چجوری فوتی‌ها رو حساب می‌کنه. و همچنین این واقعیت که در دوران ما همه مجازند روایت آمریکایی رو زیر سوال ببرند، ولی به روایت‌های غیرآمریکایی اعتماد مطلق دارند! و همونقدر کندذهن هستند که باور کنند در کل چین ۳۸۰۰ بیمار فوت شدن تا الان!

اینجا نوشته بودم آزادی شامل آزادی اینکه تعاریف خودت از مفاهیم رو داشته باشی هم میشه، و چون یه عده ازین آزادی استفاده کردند ما متوجه شدیم میشه مسافرت با مترو رو نوعی فلاکت حساب کرد!
و خیلی‌ها ازین آزادی خوششون نمیاد. برای همین ازینکه آمریکا بیشتر تلفات بده ذوق‌زده‌اند، و دروغ‌های کشورهای دیگه رو باور می‌کنند. چون از تعاریف آمریکایی یا هر تعاریف متمایزی خوششون نمیاد. مثلا در تعریف آمریکایی، جنگ رو باید برد اما نه با مهر و موم کردن آپارتمان پیرزن‌ها، که بعد همون تو از گرسنگی بمیرند، و در برگه فوت هم بنویسند کهولت سن! یا جنگ رو باید برد، اما نه با تعطیل کردن کل اقتصاد؛ که صرفا تعریف آمریکایی نیست، برخی از خوانندگان ایرانی این کانال هم هم‌نظرند با این سبک. یعنی حاضرند بپذیرند که در کنترل بیماری خیلی موفق نباشند، اما بتونن برن سرکار! این اختلاف فکری مهمیه. این یعنی ما مسابقه شما رو قبول نداریم که بعد بخوایم تلاش کنیم از سکوی سوم بریم روی سکوی اول یا هرچه!
(متأسفانه هند هم افتاده تو این مسابقه، که اصلا براش ساخته نشده. و می‌بینیم که داره براش گرونتر تموم میشه در مقایسه با حالتی که وضعیت رو رها می‌کرد. صدهاهزارنفر در مرزهای استانی جمع شدن کنار هم منتظر اتوبوس تا برگردن خونه، چون قراره قرنطینه شروع بشه!).

وقتی ایتالیایی‌ها تو بالکن آپارتمان‌هاشون آواز می‌خوندند فضای نت پر شد از تحسین این روحیه همگرایانه و فلان. اما هیچ‌کس نگفت چرا آپارتمان‌های این‌ها انقدر کوچک و خفه‌ست؟
امیدوارم بفهمید منظورم چیه.




https://t.me/anarchonomy/1283

اگر به خدا اعتقاد دارید برای هند دعا کنید. چون فقط میشه براشون دعا کرد.
هر فاجعه‌ای برای این ملت بیچاره اتفاق بیفته مسئولش جانوران آکادمیک و سازمان چینی بهداشت جهانیه. آدم‌هایی که عقل‌شون کمتر از اطلاعات‌شونه.

«موندم یه کدوم از گزارشگران اسگل رسانه‌های آمریکایی که پکن رو بابت مثلا لیدر بودن در مدیریت این بحران تحسین کردن الان میتونن توضیح بدن چرا کشوری که ظاهرا تونسته بیماری رو کنترل کنه به نظر میاد هیچ تجهیزات مربوط به کرونا که درست کار بکنه نداره؟».

حتی ماسک‌هایی که فرستادن هلند استاندارد نیست.
بعضی‌ها میگن عمدا بی‌کیفیت‌ها رو صادر کرده. که ازشون بعید نیست، ولی به زعم من محتمل‌تر اینه که اون کارگاه چینی تولیدکننده اصلا نمیدونه استانداردش چیه.

حتی کیت‌های تست که ترکیه از چین وارد کرده هم کار نمی‌کنند.

افکار عمومی جهان دو نتیجه می‌تونند بگیرند، یا تولیدکننده‌های چینی کفایت لازم رو دارند ولی عمدا دارن به کشورها تجهیزات بدردنخور میفرستند تا ابعاد بحران رو بیشتر کنند، یا تولیدکننده چینی انقدر بی‌کفایته که از هر ده محصول تولیدی، هشت‌تاش بلااستفاده‌ست!

نظر من که به دومی نزدیک‌تره. از قضا همین چندروز پیش یکی از کانال‌های یوتیوبی اومد یه سری باتری لیتیوم چینی رو با باتری‌های ژاپنی و کره‌ای مقایسه کرد. باتری‌های چینی ۹۸۰۰ میلی‌آمپر بودند! که خیلی زیاده، اما باتری‌های ژاپنی و کره‌ای بیشتر از ۳۵۰۰ نیستند. وقتی تست کرد، باتری‌های ژاپنی و کره‌ای همون ۳۵۰۰ میلی‌آمپر خروجی میدادند، یعنی بین ۹۵ تا ۱۰۰ درصد مقداری که روی باتری چاپ شده بود. اما باتری‌های چینی فقط ۱۰ تا ۱۲ درصد مقداری که روشون چاپ شده بود خروجی میدادند، یعنی ۹۸۰ میلی‌آمپر! خیلی ساده جلوی ظرفیت واقعی باتری یک صفر اضافه کردن و دارن میفروشن! یعنی اصلا معلوم نیست چه آشغالی توش پر کرده، و جالب اینه که خیلی هم ارزونتر نمیده. بعبارتی اگه دلارش رو تقسیم بر آمپرش کنی، باتری سونی یا ال‌جی به مراتب ارزونتر میفتن. من دلیلی نمی‌بینم که فکر کنم همین وضعیت در کارخانجات ساخت ماسک و ونتیلاتور و کیت تست در جریان نیست.

ولی به هرحال مردم هر نتیجه‌ای بگیرند، عالیه و پاپ کورن میطلبه.

من هیچ تعصبی رو نظرم ندارم، ولی باید قانعم کنید. این کار چه نفعی براش داره؟
اگه این کمونیست‌ها هم مثل اهالی خاورمیانه گرفتار موهومات مذهبی بودند، قانع می‌شدم، چون در دیار ما اصلا نفع و زیان مفهوم نداره. فقط شدت جنون، امتیاز داره (قاسم سلیمانی یه جا میگه در هتل پنج ستاره هم باشیم بالاخره میمیریم! خب مرتیکه بیا تو همون هتل بتمرگ و بمیر، چرا منطقه رو به آشوب می‌کشی؟). اما چینی‌ها اینطوری نیستند. پول براشون یک نوع خداست و قدرت اقتصادی، سقف آرمان‌شونه. گند زدن به اقتصاد دنیا و تجارت جهانی از یک طرف و لجن‌مال کردن وجهه ملی‌شون در افکار عمومی، درست متضاد منافع‌شونه. اینا با جاده ابریشم داشتن یه وجهه رویایی میساختن، یهو همش فروریخت.

«بنگلادش ۱۶۴ میلیون نفر جمعیت داره با کمپ‌هایی از مهاجران که ۴ برابر متراکم‌تر از نیویورک هستند. ویروس کرونا که میگن ۱۰ برابر کشنده‌تر از آنفولانزاست اوائل ماه مارس رسیده به این کشور، تا ۳ روز پیش هیچ‌جا رو هم تعطیل نکرده بودن، تا الان فقط ۵ کشته داشته!».

شخصا این مسئله رو مطرح نمی‌کنم، اما به کسی که مطرح کرده حق میدم. بنگلادش اصلا زیرساخت اینکه تست کنه و آمار دربیاره نداره. اما خیلی بیشتر از ۱۴ روز از اولین کیس‌ها گذشته، با اون وضع تراکم تا الان باید مبتلایان خیلی پرتعداد می‌بودند، و چون امکانات بستری هم نیست کشته‌ها هم باید پرتعداد می‌بودند. کجان پس؟ مریض رو میشه گزارش نداد، اما هزاران جنازه رو که نمیشه قایم کرد.

اینکه کمونیست‌ها به کمونیست بودن خودشون اذعان کنند، چیزیه که من صادقانه ازش استقبال می‌کنم. فقط لطف کنند یه داس و چکشی هم به آواتارها اضافه کنند جهت نوستالژی.
تا دیروز داشتند به مکرون می‌گفتند «نئولیبرال آدمخوار». حالا به فتوای جهادش استناد می‌کنند!
بهرحال اسم من محمد نیست.

https://t.me/neychabouriat/847

واشنگتن‌پست نوشته ما چوب بهینه بودن حداکثری بخش خصوصی‌مان را خوردیم. تولیدکنندگان ما از هر تولیدکننده‌ای بهینه‌ترند، و برای همین فقط به نیاز در لحظه بازار جواب می‌دهند، و در نتیجه وقتی نیاز ناگهان جهش پیدا می‌کند، دست‌مان خالی می‌ماند.

فارغ ازین که این استدلال قابل اعتنا هست یا نیست، خیلی‌ها بش اعتنا خواهند کرد. بنابراین احتمال داره مقرراتی وضع بشه که به صورت دستوری این بهینه بودن رو تا حدی کاهش بده. البته الان نه، ولی چند روز بعد، شاید. بعضی مصوبات، الان شنیعند. اما وقتی آمار کشته‌ها به چهارصدهزار نفر رسید دیگه شنیع به نظر نمیان. در واقع وقتی به اون عددها رسیدیم، هر طرح محیرالعقولی قابل تصویبه. سیاست‌مدارها و بروکرات‌ها فرصت «حزن و عصبانیت بی‌حساب ملی» که ممکنه هر یک قرن یک‌بار پیش بیاد رو بدون استفاده حداکثری رها نمی‌کنند.
یکی ازین طرح‌ها میتونه این باشه که یک لیست از تولیدات استراتژیک تهیه کنند، و سپس تعیین کنند تولیدکننده باید درصد معینی اضافه‌تر از نیاز بازار تولید کرده و اون مقدار اضافه رو ذخیره‌سازی کنه. یعنی برای اینکه هشتاد عدد از محصول رو بفروشه، صد عدد تولید کنه. که به عنوان مالیات فیزیکی معرفیش کنند. که وقتی بحران پیش اومد ازون ذخیره استفاده کنیم. که مثل روز روشنه که شرکت‌ها میلیون‌ها دلار خرج خواهند کرد تا در واشنگتن‌دی‌سی لابی کنند تا درصد صنف خودشون رو پایین‌تر بیارن، اما به هرحال به گریبان‌شون آویخته خواهد بود.

این البته یک احتماله، و ممکنه اتفاقات یه جور دیگه باشند، ولی حتما به بهانه «رزرو» آش مخصوصی خواهند پخت.

پزشکان و پرستاران در سراسر دنیا به قهرمانان جامعه تبدیل شدند که گفته بودم «سرباز ملت» سازی ازشون باعث میشه نشه ازشون انتقاد کرد. و منظورم انتقاد از خطای پزشکی بود، که می‌دونیم وجود داره، ولی نمی‌دونیم در این روزهای هرج و مرج درمانی چندنفر رو قاطی کرونایی‌ها به قبرستان فرستاده؛ اما مشکل فقط خطاهای پزشکی نیست. پروپاگاندای آزاردهنده هم هست.
از «کار سخت» پرستار طوری صحبت می‌کنند انگار تا الان کسی کاری با سختی معادل این انجام نداده بوده! انگار این‌ها اولین بشری هستند که به خاطر کار کمبود خواب دارند، یا چند روز یا حتی چند هفته از دیدن خانواده‌شون محرومند، یا لباسی که می‌پوشند سنگینه، یا کار مداوم اثراتی روی پوست و موشون میذاره! که البته بیشترشون زن هستند. که یعنی باید به صورت دوبل! دلسوزی کرده و قدردان باشیم! چون هم زن هستند، و اتوماتیک باید بیشتر بگیم «اخ.. بمیرم براتون»، و هم جزء جامعه پزشکی هستند که در سنت ایرانی باید تاج سر ما باشند، دست به سیاه و سفید نزنند، پوست‌شان خط نیفتد یک‌وقت. این‌ها همون‌هایی بودند که از قدیم چاق و چله‌ترین مرغ‌مون رو به همراه بیست سی‌تا تخم‌مرغ به همراه یک کاسه عسل تقدیم می‌کردیم بشون به عنوان حق ویزیت! حالا چطور دلمون اومد انقدر کار بکشیم ازشون که کش ماسک کبود کنه صورت نازنین‌ و لطیف‌شون رو؟ چه شده است ما را؟

آزاردهنده‌ست چون انگار کارگر بنا وجود نداشته، انگار جوشکاری که زیر آفتاب کار کنه وجود نداشته، انگار مقنی نداریم، انگار کسی که باید تا کمر بره تو فاضلاب نداریم، انگار نیست کسی که وسط سوز سرما از دکل برق بره بالا، انگار نیست افسری که دو هفته یه بار از پادگان میره بیرون، انگار نیست راننده لودری که باید وسط طوفان خاک و گرد سنگ کار کنه. انگار نیست غواصی که با تجهیرات سنگین بره زیر آب تا بریدگی کابل رو پیدا کنه.‌ که همشون مرد هستند. انگار این‌ها وجود ندارند. و چون دست یکی ازین عزیزان جامعه پزشکی تو دستکش عرق کرده و چروک شده، باید بزنیم تو سرمون و شیون کنیم ازین مجاهدت فی سبیل‌الله بی‌سابقه!

انقدر دورافتاده از واقعیتید و انقدر پیله‌کرده در طبقه اجتماعی خودتون هستید که خبر ندارید روزی چند کارگر در محل کار جون‌شون رو از دست میدن. پرستار تازه امروز وسیله حفاظتی کم آورده‌... کارگر ساختمانی هیچ‌وقت وسیله حفاظتی نداشته.