این تصور غلط بوجود اومده که این گرفتاری صفر و یکیه، یعنی یا سیستم ایمنیت بلده ویروس رو شکست بده، یا بلد نیست. اما اینطور نیست. سیستم ایمنی هم مثل بیمارستان یه ظرفیتی داره، شاید صد مریض در روز رو بتونه درمان کنه، اما اگه یهو سیصد مریض بش مراجعه کنند دیگه نمیتونه کاری بکنه. حجم ویروسی که دریافت می‌کنید مهمه.
بعد سازمان بهداشت جهانی احمق همچنان داره میگه تا علائم نداشتید لازم نیست ماسک بزنید! در حالی که برای کاهش حجم دریافت، هر فیلتری که بشه بست دور صورت مفیده. شما خبر ندارید اون مرزی که سیستم ایمنی‌ خودتون و بغل دستی‌تون کم میاره کجاست.

اینکه این‌ها میتونن این سطح از فلاکت و بهم‌ریختگی رو در کشورشون تحمل کنند و شادتر از بقیه کشورها باشن اینه که این توانایی رو دارن که دنیاشون رو کوچک کنند. کسانی که آموزش‌های سخت کماندویی دیدن این رو می‌دونند که اگه کسی دنیاش رو کوچک نکنه نمیتونه از پس این دوره‌های آموزشی بربیاد. تو دنیای کوچک، اگه قراره بری تو صف کپسول گاز بایستی، فقط به کپسول فکر می‌کنی، و وقتی گرفتیش دیگه بش فکر نمی‌کنی. در مقابل کسی که دنیاش بزرگه، به کپسول فکر می‌کنه، به اینکه چرا اونجاست، بقیه چرا اونجان، قراره چی بشه؟ فردا کپسول میرسه بمون؟ چرا زندگی‌مون اینجوریه؟ اگه یه جا دیگه بودیم بهتر نبود؟ داریم حیف میشیم، چجوری میشه ازین وضعیت رها شد؟ هم فکر می‌کنه‌‌. تو دنیای کوچیک، فاصله‌ت رو اونجایی که میگن اجباریه رعایت میکنی، اما جای دیگه نه‌‌. چون به اینکه «قراره چی به سرمون بیاد؟» فکر نمی‌کنی. هیچ‌وقت به «کل» فکر نمی‌کنی.

عزیزان، خودم خبر دارم که پست‌های من داره هرروز دزدیده میشه و در کانال‌های دیگه می‌بینید. اما لزومی نداره بم اطلاع بدید. هیچ کاری از دستم برنمیاد پس دونستنش هیچ فایده‌ای نداره. انقدر این کپی‌پیست‌ها رو برام فوروارد نکنید.
باتشکر.

هیچوقت به حرفام «اعتقاد» نداشته باشید. عقل‌تون رو به کار بگیرید، اگه منطقی به نظر می‌رسید به بقیه هم بگید. اگه یه چفیه ببندید دور صورت‌تون و برید بیرون چه ضرری بتون تحمیل میشه؟
واقعا عبرت‌آموزه که در هند با اون وضعیت اسف‌بار فرهنگی، خیلی از مردم به صورت کاملا خودجوش هر دستمالی گیرشون اومده بستن دور صورت‌شون بعد تحصیلکرده‌های اینجا رو باید با مقالات علمی بمباران کنیم تا مسئله به این سادگی رو بپذیرند.
در وضعیت جنگی، مسخره‌ست دنبال راه‌حل‌های صددرصدی بودن. مثل اینه که تو جنگ کسی کلاه محافظ نذاره رو سرش و بگه «فایده نداره، اگه گلوله به چشمم بخوره هم میمیرم». چون ممکنه گلوله به چشمت بخوره باید کله‌ت بی‌حفاظ بمونه؟

محققان دانشگاه هاروارد میگن قرنطینه کلی شهرها باعث میشه روند انتقال به شدت کند بشه، که فشار روی بیمارستان رو کم می‌کنه اما از طرفی درصدی از جمعیت که ایمن میشن پایین میاد. در حالی که ما میخوایم همه در دراز مدت ایمن بشن. وقتی قرنطینه باز شد، میلیون‌ها نفر که هنوز ایمن نشدن میریزن تو خیابون و روز از نو و روزی از نو. بنابراین پیشنهاد دادن به جای طولانی‌تر کردن قرنطینه، کوتاهش کنند و دفعاتش رو بیشتر کنند. یعنی شهر دو هفته بسته، دوباره دو هفته باز، دوباره دو هفته بسته.
البته مشکل ایده‌شون اینه که اجرای این کار زیرساخت نظارتی بزرگی میخواد.

لینک مقاله:
https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2020.03.22.20041079v1

یه عده دیگه پیشنهاد میدن به جای بیشتر کردن تعداد قرنطینه، به صورت تدریجی بازش کنیم. یعنی اصناف به طور نوبتی اجازه پیدا کنند فعالیت رو از سر بگیرند. مثلا خیاط‌ها و کابینت‌سازها، اول، بعد تزئینات‌فروشی‌ها، و در انتها رستوران‌ها و گیم‌نت‌ها. هرچه مراجعه‌کننده یک صنف کمتر، زودتر، و هرچه بیشتر، دیرتر.
ایده بهتریه ولی این هم مشکل نظارتی رو داره. چجوری میشه تو یه خیابون به سه تا مغازه اجازه فعالیت داد، و پنج‌تا رو تهدید به پلمپ کرد؟ (یک نکته بامزه اینه که نظام حاکمیتی با خود صاحب بیزینس تماس مستقیم نداره. مثلا الان مکانیزمی وجود نداره که به طرف زنگ بزنند بگن شما فعلا باز نکن، یا شما میتونی باز کنی. با طرف به صورت حضوری برخورد می‌کنند، وقتی که اومد جلوی محل کارش! که معمولا دعوا راه میفته).

به کسی که رهبری مبارزه رو به عهده داره، ایده‌های متنوعی ارائه میشه که هر کدوم هزینه‌هایی داره. و اون رهبر باید یکی ازون‌ها رو انتخاب کنه و هزینه‌هاش رو بپذیره. در واقع ما رهبر انتخاب می‌کنیم (اگه بذارن انتخاب کنیم البته) که هزینه‌ها رو بندازیم گردنش.

بخشی از یک اسلاید آموزشی
میگه دقت تست‌های کرونا بین ۶۰ تا ۷۰ درصده. یعنی بین ۳۰ تا ۴۰ درصد ممکنه مثبت باشند ولی مثبت نشون نده، و فقط با سی‌تی‌اسکن مشخص بشه که درگیرند. یعنی اگه حتی وزارت بهداشت دروغ هم نمی‌گفت، باز آمار واقعی اونی نبود که صرفا از تست‌ها بدست می‌اومد. حالا حساب کنید چه حجاب ضخیمی هست بین ما و واقعیت.

گویا دولت هند معتقده ویروس در صف نانوایی و بقالی منتقل میشه اما در صف اتوبوس شرم می‌کنه و سرجاش میمونه!

سلبریتی‌های تولیدی جمهوری اسلامی حتی وقتی الکل می‌خورند واقفند که شوخی‌های اینستاگرامی‌شون با به اصطلاح مقدسات، باعث برافروختن لشکر سایبری سپاه و مقلدین وحید خراسانی میشه، اما همین برافروختن‌های موقتی رو لازم دارند برای مطرح ماندن. کل این قضایای تکراری مبتذل‌تر ازونیه که بش پرداخته بشه. اما همیشه تعدادی «نخودیِ ناظر» وجود دارند که با غفلت ازینکه کرم‌ریزنده و عربده‌کش هر دو در یک تیم هستند (و رزق و روزی‌ هردو لنگ تشکیلات طاغوته) واقعا این بازی‌های دوزاری رو باور کرده و احساس می‌کنند نباید بی‌تفاوت باشند. اما دقیقا همین بی‌تفاوت نبودنه که اون‌ها رو به ورطه پریشانی میکشونه. اگه کسی واقعا اعتقاد داره به حقانیت امام صادق، باید در برابر این شخصیت متواضع باشه. و این تواضع مجیزگویی نیست. تواضع یعنی پذیرفتن این اصل که «من در حدی نیستم که وکیل وصی آن حضرت باشم». تمام کسانی که وکالت ایشون و بقیه شخصیت‌های تاریخ اسلام رو به عهده گرفته‌اند، خودبرتربیند. و این خودبرتربینی اون‌ها رو پریشان‌خاطر و پریشان‌حال و پریشان‌گو و پریشان‌رفتار کرده. دنیای اسلام پر از مختارهاییه که از خود امام امضاء ندارند.

در اصل این نظرسنجی من نیست. این عملا هرسال در حال پاسخ‌دهی توسط مردمه. سالانه ۲۰ هزارنفر در ایران بر اثر تصادفات کشته میشن، اما هیچ‌کس نمیگه باید حمل و نقل جاده‌ای رو تعطیل کنیم. برای همین حداقل رو عدد ۲۰ گذاشتم، چون اکثریت ۹۹ درصدی مردم آلردی معتقدند ۲۰ هزارتا اونقدری نیست که حمل و نقل تعطیل شه، چه برسه کل اقتصاد. پس اونی که ۲۰ رو میزنه، اتوماتیک دچار تناقضه.
یه عده هم هستند که ازون طرف دچار تناقضند و مدعی‌اند گزینه مورد نظرشون در لیست نیست، چون فکر می‌کنند اقتصاد تحت هیچ شرایطی نباید تعطیل شه. تحت هیچ‌شرایطی شامل خیلی چیزها میشه، از جمله از بین رفتن نیروی کار. چطور میشه اقتصاد تعطیل نشه اگه کسی باقی نمونه که کار بکنه؟ باید برای حفظ خود اقتصاد، یه حدی قائل باشی که تهدید ازون حد گذشت اقتصاد رو موقتا تعطیل کنی. اگه ویروس بعدی رده سنی ۲۰ تا ۴۰ رو هدف قرار می‌داد تکلیف چیه؟ برای اینکه بتونی کار بکنی اول باید زنده بمونی. آبوی‌اِسلی.
پس خواه ناخواه باید یک حد انتخاب کنید، که بیش از مقداری باشه که جامعه بش عادت داره، و کمتر از چیزی باشه که جامعه رو از هم میپاشونه.

علاوه بر اینکه جامعه باید تکلیفش معلوم باشه که از لحاظ اخلاقی و روانی تا چه حد از تلفات رو حاضره بپذیره تا اقتصاد تعطیل نشه، در مورد خود مفهوم تعطیل کردن اقتصاد و نحوه اجراش هم باید بحث کرد. مثلا در یکی از گزارش‌های سی‌دی‌سی اومده حتی اون مبتلای کرونا که به شدت درحال انتشاره، در فضای باز خیلی نمیتونه به کسی منتقل کنه. این فضای بسته‌ست که وضعیت رو خطرناک‌تر می‌کنه. ۱۹ برابر خطرناک‌تر!
آیا میشه فعالیت اقتصادی رو طوری ادامه داد که همه‌چیز به فضای باز منتقل بشه؟

مردم همه چیز را بیمه می‌کنند غیر از حرف‌هایشان. به «ممکن نیست» های دیگران نباید اعتماد کرد. چون اگر ممکن شد، از هیچکدامشان نمی‌شود خسارت گرفت.

وقتی دکتر برکس زد تو برجک رسانه‌ها که چرا وقتی هنوز تخت کم نیومده بیخود میگید کم اومده، خبرنگارها حرص‌شون دراومد. چون کسی داشت اعتبارشون رو می‌برد زیر سوال که دیگه ترامپی نیست، یه دکتر غیرسیاسیه که به دولت اوباما هم خدمت کرده بوده‌. برای همین روزنامه‌نگار نیویورک‌تایمز پروژه تخریبش رو استارت زد. اون هم با این ادعا که ترامپ قدرت عجیبی داره در متمایل کردن نظر کارشناسان به نظرات شخصی خودش، و بارها این کارو کرده و دکتر برکس هم آخرین نمونه‌ست!
این یه لوپ بامزه‌ست. برای اینکه جریان حمله به طرف مقابل رو زنده نگه دارن، مجبورند طرف مقابل رو باد کنند. یعنی اگه هم ترامپ واقعا قابلیت این رو نداشت که نظر کارشناسان رو عوض کنه، حالا یه ادعا وجود داره که میتونه! و چون این قابلیت‌ها خطرناکند پس باید بیشتر بش حمله کنیم!

اینو دیروز نوشتم شیفتگان اروپا بشون برخورد
میدونستم بشون برمیخوره و عمدا اینجوری نوشتم
اینا همونایی‌ان که نمیخوان باور کنن ایتالیا در مقایسه با سنگاپور عملا یه کشور جهان‌سومیه.

هیچ‌کس تو کانال شخصیش این تعداد پست در نقد فشل بودن دولت‌ها از جمله دولت آمریکا نداره، بعد من رو متهم می‌کنند به آمریکاپرستی!
خیر عزیزان، فشل بودن دولت‌ها یه موضوع دیگه‌ست که من از شما جلوترم در اشاره کردن بش. اینی که اینجا دارم میگم شفافیت بی‌مانند و آزادی گردش اطلاعات در آمریکاست. حتی المان معلوم نیست داره چجوری فوتی‌ها رو حساب می‌کنه. و همچنین این واقعیت که در دوران ما همه مجازند روایت آمریکایی رو زیر سوال ببرند، ولی به روایت‌های غیرآمریکایی اعتماد مطلق دارند! و همونقدر کندذهن هستند که باور کنند در کل چین ۳۸۰۰ بیمار فوت شدن تا الان!

اینجا نوشته بودم آزادی شامل آزادی اینکه تعاریف خودت از مفاهیم رو داشته باشی هم میشه، و چون یه عده ازین آزادی استفاده کردند ما متوجه شدیم میشه مسافرت با مترو رو نوعی فلاکت حساب کرد!
و خیلی‌ها ازین آزادی خوششون نمیاد. برای همین ازینکه آمریکا بیشتر تلفات بده ذوق‌زده‌اند، و دروغ‌های کشورهای دیگه رو باور می‌کنند. چون از تعاریف آمریکایی یا هر تعاریف متمایزی خوششون نمیاد. مثلا در تعریف آمریکایی، جنگ رو باید برد اما نه با مهر و موم کردن آپارتمان پیرزن‌ها، که بعد همون تو از گرسنگی بمیرند، و در برگه فوت هم بنویسند کهولت سن! یا جنگ رو باید برد، اما نه با تعطیل کردن کل اقتصاد؛ که صرفا تعریف آمریکایی نیست، برخی از خوانندگان ایرانی این کانال هم هم‌نظرند با این سبک. یعنی حاضرند بپذیرند که در کنترل بیماری خیلی موفق نباشند، اما بتونن برن سرکار! این اختلاف فکری مهمیه. این یعنی ما مسابقه شما رو قبول نداریم که بعد بخوایم تلاش کنیم از سکوی سوم بریم روی سکوی اول یا هرچه!
(متأسفانه هند هم افتاده تو این مسابقه، که اصلا براش ساخته نشده. و می‌بینیم که داره براش گرونتر تموم میشه در مقایسه با حالتی که وضعیت رو رها می‌کرد. صدهاهزارنفر در مرزهای استانی جمع شدن کنار هم منتظر اتوبوس تا برگردن خونه، چون قراره قرنطینه شروع بشه!).

وقتی ایتالیایی‌ها تو بالکن آپارتمان‌هاشون آواز می‌خوندند فضای نت پر شد از تحسین این روحیه همگرایانه و فلان. اما هیچ‌کس نگفت چرا آپارتمان‌های این‌ها انقدر کوچک و خفه‌ست؟
امیدوارم بفهمید منظورم چیه.




https://t.me/anarchonomy/1283