شب مبعث نمازی داره که در مفاتیح دستورالعملش اینطور اومده: دوازده رکعت، هررکعت حمد، و یکی از سوره‌های جزء بیست و شش به بعد! (از سوره محمد به بعد). وقتی نمیگن قل‌هوالله بخون و مختاری سوره‌های بلندتر رو انتخاب کنی، کرمت می‌گیره که یه بلندشو انتخاب کنی. والدین گرامی نشستن خوندن و حسابی مشغول‌شون کرد و برای مدتی از صدای انکرالاصوات صداسیما خلاص شدیم. شیخ عباس قمی نمی‌دونست کتابش چه کاربردی پیدا می‌کنه در سال دو هزار و بیست. نور به قبرت بباره مرد.
سید بن طاووس یه کتاب داره به نام جمال الاسبوع که برای هرروز از ۳۶۵ روز سال یه نماز کمرشکن اختصاص داده. باید یه نسخه ازش بگیرم تزریق کنم به این دو بزرگوار.

همه پروازهای نیویورک و اطرافش رو خوابوندن.

«این قضیه قرنطینه داره کل نیروی کار رو تحت تأثیر قرار میده ولی دهن ما مردها بیشتر سرویس میشه. ما داریم به ازای هر ۷۹ سنتی که زن‌ها از دست میدن ۱ دلار از دست میدیم».


#لبخند_شبانه
#فمنیسم
#شکاف_درآمدی
#تبعیض_جنسیتی

لهجه این راننده کامیون آمریکایی اتوماتیک آدم رو میخندونه
میگه دم در یکی از کارخونه‌های دستمال توالتم که ۱۵۰۰ تا تریلی! پر کرده که بفرسته به فروشگاه‌ها. چیزی تموم نشده، فقط زمان بدید برسه. عقل داشته باشید.
هزار و پونصد رو شنیدم فکر کردم درست متوجه نشدم، ولی واقعا گفت هزار و پونصدتا.

Resident Evil 3 Remake - Soundtrack - Escape

چند روز دیگه، در تقارنی جالب با قرنطینه شهرهای بزرگ دنیا، بازی Resident Evil 3 که یک بازسازی از نسخه‌ بیست و یک سال پیشه به بازار عرضه میشه. باور کردنی نیست ولی بیست و یک سال ازون موقع که معتاد اون بازی شده بودم گذشت. اون موقع ژانر زامبی آخرالزمانی تازه داشت پولساز می‌شد. در فضای این بازی هم شهر قرنطینه‌ست، همه‌چی تعطیله و ترس همه‌جا رو فرا گرفته. نود درصد القای حس ترس توسط آهنگش انجام شده بود، و آهنگ این نسخه هم نوستالژی اون ترس رو زنده کرد.

(شاید اینکه بعضی از ما از بزرگترهامون بیشتر می‌ترسیم از کرونا واسه اینه که وقتی سن‌مون خیلی کم بود این ترس به مغزمون تزریق شد).

چندسال پیش ناتو یک مانور اجرا کرد که از لحاظ تعداد نیروی شرکت‌کننده بزرگترین در تاریخ خودش بود. همون موقع یه کارشناس نظامی گفت ترحم‌برانگیزه، روسیه این تعداد رو تو یکی از تمرینات روتین داخلی خودش به کار می‌گیره! اینجوری میخواید جلوی پوتین بایستید؟
البته آمادگی دفاعی رو کیلویی اندازه نمی‌گیرند، ولی کمیت‌ها مهمند. اروپا چند دهه‌ست که برای امنیت خودش خرج نکرده، چون خیالش راحت بوده که آمریکا هست!
و این فقط شامل امنیت نظامی نمیشه. کشورهای توسعه‌یافته، گول توسعه‌یافتگی خودشون رو خوردند. خیلی احمقانه به نظر میاد ولی واقعا دچار این اشتباه محاسباتی شدند که چون توسعه برای ما تمام شده، پس لازم نیست برای مسائل پایه‌ای و زیرساختی خیلی خرج کنیم. تمرکز رفت روی دولت رفاه! و مسائل مضحکی مثل عدالت‌‌اجتماعی، فمنیسم، تجددگرایی افراطی، محیط‌زیست‌‌پرستی! همه فقط می‌خواستند تا ۹۵ سالگی تأمین باشند، صدای یک گلوله هم نشنوند، ناز مسلمانان مهاجر رو بخرند، گی‌ها رو از فرش به عرش ببرند و برای جو زمین غصه بخورند! ولی دنیای واقعی اهمیتی نمیده که خواب چه کسی چقدر شیرین و عمیق باشه.
کل بحران کرونا بلاموضوع می‌شد اگه ظرفیت بیمارستانی کم نمیاورد. هزینه راه‌اندازی یک تخت آی‌سی‌یو ۲۰۰هزار دلاره. که البته اگه کاغذبازی کم و رقابت زیاد بشه میتونه خیلی کمتر ازین دربیاد، ولی فرض کنیم حداقلش همینه. اگه در تمام این سال‌ها یک میلیون تخت می‌خریدند، می‌شد ۲۰۰ میلیارد دلار. آلمان فقط ۵۰۰ میلیارد دلار صرف توربین بادی و پنل خورشیدی و این چرت و پرت‌ها کرد که زمین رو هم نجات نداد! پلیس انگلستان اگه یه کامنت نژادپرستانه در فیسبوک کسی ببینه ماشین میفرسته برن دم در خونه‌ش یا اخطار بدن یا دستگیرش کنند. الان همون پلیس ماسک نداره بزنه صورتش! چون نیست! چون کمه. چون پاسگاه ذخیره رزرو نداره.

عقل سلیم حکم می‌کنه که ازین مصیبت عبرت بگیرند و یکم سر خر رو کج کنند به سمت واقعیت‌ها. ولی اصلا به نظر نمیرسه عبرتی در کار باشه. بلکه دولت رفاه بهانه گیر آورده برای فربه‌تر شدن، و مردم هم مشتاقانه استقبال می‌کنند.

بعضی از دوستان میگن آماده داشتن یک میلیون تخت آی‌سی‌یو به طور دائم در ۹۰ درصد مواقع که هیچ شیوعی وجود نداره، توجیه اقتصادی نداره.
منم نگفتم داره! اما یا یک میلیون تخت آماده می‌کنی (یا مکانیزمی طراحی می‌کنی که در عرض ده روز بشه یک میلیون آماده کرد) یا دو سه میلیون نفر از شهروندانت رو از دست میدی، یا یک تریلیون دلار به اقتصادت آسیب وارد میشه.
Pick one.

رهبر جمهوری اسلامی هم به وضعیت سیدحسن نصرالله دچار شده. زندگی دائمی در سنگر و ارسال پیام‌های ویدئویی!

خلیفه با مردم‌کشی ویروس مشکلی نداره. فقط مشکلش اینه که ویروس در انتخاب قربانی از دستگاه خلافت اجازه نمی‌گیره. اگه یه جوری بود که فقط ضدانقلاب و حاشیه‌نشینان ناراضی رو می‌کشت، خیلی خوبتر بود. الان هم «کار دشمن» است، هم «رحمت مطلقه الهی». اما اگه فقط مخالفان نظام رو می‌کشت فقط «رحمت الهی» بود.

یک نشریه خبری ژاپنی با چندتا از دکترهای ووهان مصاحبه کرده که گفته‌اند انجام تست در ووهان متوقف شده! برای همین آمار کیس جدید به صفر رسیده! اونایی که در قرنطینه بودن هم زودتر از موعد آزاد کردن.
اون کلیپ که پرستاران ووهان ماسک رو از صورت‌شون برداشتن که یعنی کار به سرانجام رسید رو دیده بودید؟ با این اوصاف کلش ادامه تئاتر بوده. قضیه رو رها کردن، و چون تسلط کامل به آمار دارن میتونند بگن کنترل شد!
آی‌کیو هر کس که به این حکومت اعتماد می‌کنه دو رقمیه. فرقی نداره کجا درس خونده.

اسپانیا. آماده‌سازی سالن‌های بزرگ برای بیماران کرونا.
کنتراست ملافه سفید و مصالح تیره ساختمان و چراغ‌های پرتعداد و پرسپکتیو حالتی ایجاد کرده که انگار یه پروژه عکاسی هنری بوده.

شرکت‌های بزرگ آمریکا مثل کوسه بوی خون شنیدند و دور ساختمان‌های واشنگتن دی‌سی حلقه زدن. چون مجلس وعده داد که ازشون حمایت مالی می‌کنه. هر کدوم عددهای نجومی درخواست دادن، از بوئینگ گرفته تا آمازون. حتی شامل تسلا هم میشه که بچه لیبرال‌ها می‌پرستنش! یکی میگه من صدمیلیارد دلار میخوام و گرنه ورشکست میشم، اون یکی میگه دویست میلیارد دلار، انجمن تولیدکنندگان هم گفته زیر یک تریلیون دلار حرفشو نزنید! قرنطینه برای این‌ها دریچه‌ای برای مکیدن دلارهای دولتی باز کرد. دقیقا مشابه بحران سال ۲۰۰۸ . مردم ازون پول‌پاشی‌ها عصبانی شدند، چون به جای نجات کارکنان، به حساب مدیران عامل واریز شد. و جلوی نابودی شرکت‌هایی رو گرفت که حق‌شون بود از صحنه حذف بشن، مثل جنرال‌موتورز. اگه این پول‌پاشی دوباره تکرار شه، مردم به مراتب عصبانی‌تر خواهند شد. قاعدتا سیاستمدار از عصبانیت مردم باید بترسه. پس سناتورها چرا نمی‌ترسند؟ چون مجبورند به خواسته شرکت‌ها تن بدن. علاوه بر اینکه این شرکت‌ها، و اعضای هیئت‌مدیره‌شون و سهامداران‌شون، اسپانسرهای حزب هستند، با مالیات‌شون حجم بزرگی از بودجه دولت فدرال رو تأمین می‌کنند.

اون وقتی که عزیزان سوسیالیست یا ضدسرمایه‌دار، سیاست «فقط از پولدارها مالیات بگیرید» رو جلو می‌بردند باید فکر این روزها رو هم می‌کردند. وقتی فقط از پولدارها مالیات بگیری، فقط وام‌دار و مدیون پولدارها میشی. بعبارتی دقیقا با رویکرد عدالت اجتماعی، کاری کردند که دولت بیشتر به پولدارها پاسخگو باشه تا مردم عادی! تبریک مجدد به همه پت و مت‌های توی قرنطینه.

چند کامنت

- بعضی از مدل‌ها پیش‌بینی می‌کردند در چنین روزی تلفات آمریکا به چندهزارنفر برسه. ولی می‌بینیم که نرسیده. بعضی‌ها ازین نتیجه می‌گیرند که مدل‌ها انقدر دور از واقعیت هستند که باید تمام پیش‌بینی‌ها رو نادیده گرفت! اما اون قسمت از واقعیت که ما باش کار داریم نوک نموداره، و به اونجا خواهیم رسید، و جای بدی خواهد بود. اون چیزی که مدل توش خطا کرده روزیه که اون نوک توش قرار می‌گیره. پیشفرض‌هایی که به مدل دادند داره هرروز تغییر می‌کنه. دیروز فلان فرماندار دستور تعطیلی شهر رو نداده بود، اما الان داده.

- تخت‌هایی که در پارکینگ بیمارستان‌های آمریکا چیده شده لزوما به معنی اشباع بیمارستان نیست. این کار رو شاید هرسال انجام بدن. وقتی بخش پر از بیمار عفونیه، بهتره به کسی که مثلا چاقو خورده تو پارکینگ رسیدگی کنند و تعیین تکلیف بشه تا اینکه بیاد تو بخش و مبتلا بشه. البته به زودی به اشباع می‌رسند و هرجایی که ممکن تخت بچینند، ولی هرچی که الان تو پارکینگ‌‌‌ دیده میشه لزوما نشانه اشباع نیست.

- هیچ کشوری، هیچ اقتصادی، نمیتونه مملکت رو برای طولانی مدت تعطیل کنه.‌ همون نیروی نظامی و انتظامی که مسئول برقراری تعطیلی بوده اگه درگیر کنترل آشوب بشه، هیچ‌کدومش رو نمیتونه کنترل کنه. همون کمبودی که در تعداد پرستار هست، در تعداد کادر انتظامی هم میتونه بوجود بیاد (علت تیراندازی زیاد در آبان‌ماه و تعداد زیاد کشته‌ها همین کمبود نیرو بود. وقتی مأمور کمک نداره، راحت‌تر ماشه رو فشار میده). دکتر به شهردار میگه تعطیل کن چون دچار پنیک شده. و حق هم داره. خیال دکتر رو باید با راه‌اندازی سریع تخت آی‌سی‌یو راحت کرد، نه با تعطیلی سراسری.

- دولت غیردموکراتیک، مثل چین، داره دروغ میبافه، و دولت دموکراتیک، مثل آمریکا، وسط بحران گرفتار امتیازگیری سیاسی احزاب از همدیگه‌ست. تنها نتیجه‌ای که میشه گرفت اینه که هیچ فرقی نداره چه نوع دولتی تشکیل بدیم. اگه بش اتکاء کنیم نابود خواهیم شد.

جانوران آکادمیک همزمان با کوته‌بینی، پررو هم هستند.
آقای سامرز پرسیده چرا بزرگ‌ترین اقتصاد دنیا نمیتونه به اندازه کافی ماسک تولید کنه؟

چقدر باید پررو باشی که یک عمر از اوت‌سورس کردن صنایع به کشورهای با دستمزد پایین حمایت کنی و سنگ گلوبالیسم رو به سینه بزنی و هرروز تو وبلاگت درباره عظمت چین مطلب بنویسی، بعد بپرسی عه چرا انقدر وابسته‌ایم؟

فقط یک آخوند می‌تونه انقدر پررو باشه.

نسیم طالب مدت‌هاست داره میگه مراقب قوی سیاه باشید، و حالا مجبوره مدام بگه شیوع یک ویروس در دنیایی که میلیون‌ها نفر دارن جابجا میشن هرساعت، قوی سیاه نیست.
مثل معلمی شده که یه کلاس پر از بچه‌های عقب‌افتاده رو بش دادن تا تنبیهش کنند.

«اینارو با یه کادیلاک اسکالید ۲۰۱۸ یا ۳۰ هزار دلار نقد معاوضه می‌کنم. بزخری نکنید، میدونم چی دارم».

#لبخند_شبانه

جو بایدن کجاست؟ معلوم نیست رفته کجا قایم شده چندروزه هیچ خبری ازش نیست. برنی هم خودشو گم کرده.. قلبش ایراد داره تو گروه‌های پرریسکه حق داره بترسه. فعلا تنها قلندری که بیداره، همین آقا مو زرده‌ست.

دیروز معلوم شد چند سناتور اون روزی که گزارش وضعیت کرونا به مجلس ارائه شده رفتن سهام‌شون رو فروختن که وقتی خبر پخش شد به سقوطش نخورن. که البته غیرقانونیه این کار. حالا امروز خبرنگار از ترامپ پرسید تو هم سهام فروختی؟ و ترامپ هم بش برخورد و نشست یه روضه حضرت عباس مفصل خوند درباره اینکه بدبخت من اگه پول برام مهم بود اینجا نبودم!

خبرنگاره از دو جهت نفهمه. اول اینکه فرق یه پولدار سیراب از پول رو با یه نوکیسه تشخیص نمیده. اون سناتور که سهامشو فروخت که ۲۵۰ هزار دلار کمتر ضرر کنه مثلا، سیراب نبوده هیچوقت. حداقل تا قبل ازینکه وارد سیاست بشه، نبوده‌.
دوم اینکه داره به رییس‌جمهور کمک می‌کنه که خودشو ناجی ملت معرفی کنه، چنانچه کرد. چون وقتی یک گناه سیاسی تعریف می‌کنی که رییس‌جمهور ازش مبراست، بش بل میدی تا ثابت کنه من فرق دارم.. من دله‌دزد نیستم، من واسه منافع خودم کار نمی‌کنم، من دارم فداکاری می‌کنم.

در دوران ما، خبرنگاران دلقک‌هایی هستند که وانمود می‌کنند واسطه حقیقت با ما هستند، و برای همین سیاستمداران ازشون بیزارند! اما در واقع، بیشترشون افراد کم‌هوشی هستند که تنها قابلیت‌شون دهن‌گشادیه! هر کدوم‌شون که بیشتر میتونه بپره وسط حرف یک مسئول یا مقام سیاسی، امتیاز بالاتری میگیره، و بش میگن باتجربه! سردبیرشون تعیین میکنه باید با کی با ادب باشند و با کی، گستاخ! برای سردبیر هم سرمایه‌گذار نشریه تعیین می‌کنه که چی رو باید بولد کرد، و چی رو نباید.
حقیقت سنگین‌تر ازین‌هاست که این احمق‌ها بتونند برای ما به دوش بکشند.

هشتاد درصد نیویورکی‌ها لیبرال هستند، و مغزشون پروگرام شده که از ترامپ متنفر باشند و الان هم تقصیر کرونا رو میندازن گردن اون، اما بلایی که سرشون اومد دقیقا به خاطر بی‌کفایتی دولت محلی‌شون بود. این آقا از اعضای کمیسیون سلامت شورای شهر نیویورکه. تا ۹ فوریه یعنی حتی بعد از تعطیل شدن پروازهای چین، نه تنها مردم رو از تجمع منع نکرد بلکه به عنوان راهکاری برای «مقابله با ترس از کرونا» به تجمع مردم در چایناتاون نیویورک به مناسب سال نو چینی، افتخار کرد و ملت رو تشویق کرد از دستش ندن! هرکی تو این خیابونا بوده گرفته قطعا، و الان نیویورک به چیزی شبیه قم تبدیل شده. فقط با این فرق که اون‌ها ده‌تای بیمارستان کامکارو دارند، در کیفیت و کمیت.

بیشعوری ربطی به شهری که توش هستی، به محله‌ای ازون شهر که توش هستی، به سطح فرهنگی پدر و مادرت، به ایدئولوژی‌ای که احاطه‌ت کرده، نداره.

۱۴ فوریه مقامات وزارت بهداشت اسپانیا تو کنفرانس خبری می‌گفتند «ما تو اسپانیا کرونا نداریم. مردم باید درک کنند که ریسکی وجود نداره».
الان دارن ونتیلاتور رو از پیرمرد ۶۵ ساله جدا می‌کنند و به مرد ۴۵ ساله وصل می‌کنند.

#بیشعوری_مدرن