مرگ اجتماعی مرگ پرتعداد افراد جامعه نیست. مرگ اجتماعی یعنی مرگ پر تعداد افراد جامعه بیفایده باشه. یه جور دیگه میمیری اگه مردنت هیچ‌چیزی رو تغییر نده. یه جوری که انگار مهم نبوده که زندگی کردی. حتی امتیاز سهمگین شمرده شدن مرگ هم از ما سلب شده.‌ چون فقط یک عدده، و عدد رو میشه دستکاری کرد، یا با یک عدد دیگه مقایسه کرد. اگه مهم نباشه که زندگی می‌کنی، پس مهم نیست که جامعه‌ای وجود داره. جامعه‌ای که مهم نیست وجود داشته باشه یا نه، جامعه مرده‌ست.

دموکراسی نمیتونه از حیات انسانی دفاع کنه، چون دموکراسی به اکثریت پاسخگوئه و نسبت به کلیت مسئولیت داره، نه به تک تک افراد. اگه ۵ درصد افراد جامعه آسیب ببینند به ۹۵ درصدی که آسیب ندیدند جواب میده که چرا چنین شد. نه به همون ۵ درصد. اگه آمار تجاوز از صدهزار مورد برسه به شصت هزار مورد، به اکثریت میگه موفق بودم. به اون شصت هزارنفر نمیگه شکست خوردم.
شاه دنیای قدیم با هر قبیله‌ای قرارداد داشت، که اگه در معرض تهدید قرار گرفتند مستقیما به کمکشون بیاد. مهم نبود اون قبیله، فقط ۱ درصد جمع جبری قبایل باشه. چون اگه اقدام نمی‌کرد، باید به همون قبیله جواب پس می‌داد. شاه بد شاهی بود که به تعهدات قراردادش عمل نمی‌کرد، نه شاهی که نمی‌تونست جواب خبرنگار رو بده.

دموکراسی قراردادی با شخص شما نداره.

حوزه خودش رو مستقل و حتی مبرا از دانشگاه میدونه، ولی بدون اینکه متوجه شده باشند متأثر از جانوران آکادمیک هستند. همان جانورانی که در ماه ژانویه به دولت‌ها گفتند کرونا «یه جور آنفولانزاست» و باعث تأخیر در اقدامات پیشگیرانه شدند. به نظرشون واکنش بیش از حد به این «شر اندک» خسارات اقتصادی سنگینی به جامعه وارد می‌کنه. ولی اون تأخیر باعث شد خسارت بسیار بزرگتری به اقتصاد وارد شه. این اندک پنداری شر، حاصل تفرعن آکادمیکه که ازین توهم حاصل شده که ما دانش و بینش کافی برای پیش‌بینی سیستم‌های پیچیده را داریم. این تفرعن از دانشگاه به حوزه هم منتقل شده، با موهومات کلامی و فلسفه اسلامی ممزوج شده و نتیجه میشه این نگاه جاهلانه فرازمانی!

چون می‌دانم که نمی‌دانم ابعاد این شر تا کجا خواهد رفت، پس باید بدانم که نباید بدانم که خیرش بیش از شرش خواهد شد یا نه.
ذهن انسان قدیم متواضع‌تر بود. اینطور به خدا نگاه می‌کرد که «هرکاری بکند، خداست». اما انسان جدید میگه «اگر این کارها رو بکند، خداست». اگه آشی که برامون پخته انقدر نخود داشته باشه، خداست. اگه آخر داستانش هندی باشه، خداست. و چون قسمت «خداست» معادله، فیکسه، مجبوره اون سمتش رو هم فیکس کنه و بگه: قطعا این آش همینقدر نخود خواهد داشت. قطعا آخرش هندی خواهد بود.

خدا هر غلطی بکند، خداست. خدا اگر بدون هیچ دلیلی هرچه ساخته را نابود کند، باز هم خداست. خدا اگر از نظر جوادی آملی صلاحیت ربوبیت هم نداشته باشد، باز هم خداست. فلذا برای من بی‌معنیه که بشینم فکر کنم که چه خواهد کرد، و آیا کارش معنی خواهد داشت یا نه، و خیر هست یا نیست.
https://t.me/IranintlTV/49857

این صف‌های حیرت‌انگیزانه طولانیِ خرید، صرفا برای دوران قرنطینگی نیست. به خاطر ترس صحیح مردم از سقوط اقتصادیه.‌ یعنی بدون اینکه اطلاعات بیولوژیستی داشته باشند می‌دونند پریشانی جامعه و نهادها در مواجهه با بیماری، تبعات طولانی‌تری از خود بیماری خواهد داشت. معمولا سنسورهای مردم عادی دقیق‌تر از سنسورهای کارشناسان کار می‌کنه. قناری بوی گاز شنیده.

در بحران‌های اقتصادی، مردم آماده‌اند کار کنند، اما سرمایه در دسترس وجود نداره. الان سرمایه در دسترس وجود داره، مردم نمی‌تونند کار کنند! بنابراین این شبیه هیچ‌کدوم از چیزهایی که قبلا تحلیل‌ها برمبنای اون‌ها انجام میشده نیست. این نسخه جدیدی از عدم قطعیت و بلاتکلیفیه که قبلا تجربه نشده. من نمی‌دونم کار به کجا ختم میشه، ولی به مردمی که احتمال میدن به جای بدی ختم میشه حق میدم.

حالا یه بار نیاز داشتیم برنامه‌ش رو یکم جلو بندازه و با اشعه ماوراء بنفش فضا رو ضدعفونی کنه، ناز کرده و از پشت ابر در نمیاد.

کرونا همه رو شاعر کرده، ولی این خیلی خوب بود.
یاد ملاهادی افتادم که چنان دچار سوء تفاهم فلسفی بود که وقتی بش گفتن تکان نخور ازت عکس بگیریم گفت منطقا امکان ندارد بشود عکس موجودی را گرفت!
ولی اگه قرار باشه با کلمات چنان بازی کنیم که یادمون بره بازیه، منم بازی! خانه‌نشینیم و حوصله‌مون سر رفته.
نوبت منه:
«تمام کارگران متوجه شدند بدون سرمایه فقط یک هفته زنده‌اند».
نوبت شماست. با دال.

در واقع امر، هیچ‌چیز جدیدی مشخص نشده. این مباحث اقتصادی (که سرمایه از کجا پدید میاد) فقط وقتی انسان‌ها فعالند، موضوعیت دارند. فرقی نداره در این بحث‌ها در کدوم سمت باشید، همگی درباره انسان فعالند. در حال حاضر در اون حالت نرمال نیستیم. هیچ متخصص تغذیه‌ای رو نمی‌بینید که برای یک مشت جنازه دستور رژیم غذایی بنویسه. رژیم برای وقتیه که انسان فعاله و به غذا دسترسی داره. هروقت جنازه‌ها دوباره زنده شدند بحث می‌کنیم که باله کوسه رابطه‌ای با ترشح تستوسترون داره یا نه. یا سوپ خفاش رو باید ممنوع کرد یا نه.

اگر یک چیز مشخص که نه، عیان‌تر شده باشه وابستگی حیاتی همه ما به بازاره. من و شما با انسانی که می‌تونست گلیمش رو از طبیعت بکشه بیرون فاصله زیادی گرفته‌ایم. زندگی ما صرفا بسته به قابلیت‌های خودمون نیست، بلکه به قابلیت‌های دیگران هم بستگی داره، و بازار مکانیزمیه که ما رو به قابلیت‌های دیگران وصل می‌کنه. یکی هست که میتونه هرساعت چند میلیون بسته ماکارونی تولید کنه، و شما یکیش هم تو خونه نمی‌تونی. ولی الان تو کابینتت داری. صدها میلیون‌نفر در معرض تهدید بیولوژیک هستند و تو خونه‌شون نشستن، شاید برای اولین بار در تاریخ در این ابعاد، اما کالری‌‌ای که بدن‌شون دریافت می‌کنه کم نشده! دریافت ویتامین‌شون که بیشتر هم شده! اگه با این معجزه هم ایمان نمیارید با هیچ‌چیز دیگه‌ای نخواهید آورد.

شب مبعث نمازی داره که در مفاتیح دستورالعملش اینطور اومده: دوازده رکعت، هررکعت حمد، و یکی از سوره‌های جزء بیست و شش به بعد! (از سوره محمد به بعد). وقتی نمیگن قل‌هوالله بخون و مختاری سوره‌های بلندتر رو انتخاب کنی، کرمت می‌گیره که یه بلندشو انتخاب کنی. والدین گرامی نشستن خوندن و حسابی مشغول‌شون کرد و برای مدتی از صدای انکرالاصوات صداسیما خلاص شدیم. شیخ عباس قمی نمی‌دونست کتابش چه کاربردی پیدا می‌کنه در سال دو هزار و بیست. نور به قبرت بباره مرد.
سید بن طاووس یه کتاب داره به نام جمال الاسبوع که برای هرروز از ۳۶۵ روز سال یه نماز کمرشکن اختصاص داده. باید یه نسخه ازش بگیرم تزریق کنم به این دو بزرگوار.

همه پروازهای نیویورک و اطرافش رو خوابوندن.

«این قضیه قرنطینه داره کل نیروی کار رو تحت تأثیر قرار میده ولی دهن ما مردها بیشتر سرویس میشه. ما داریم به ازای هر ۷۹ سنتی که زن‌ها از دست میدن ۱ دلار از دست میدیم».


#لبخند_شبانه
#فمنیسم
#شکاف_درآمدی
#تبعیض_جنسیتی

لهجه این راننده کامیون آمریکایی اتوماتیک آدم رو میخندونه
میگه دم در یکی از کارخونه‌های دستمال توالتم که ۱۵۰۰ تا تریلی! پر کرده که بفرسته به فروشگاه‌ها. چیزی تموم نشده، فقط زمان بدید برسه. عقل داشته باشید.
هزار و پونصد رو شنیدم فکر کردم درست متوجه نشدم، ولی واقعا گفت هزار و پونصدتا.

Resident Evil 3 Remake - Soundtrack - Escape

چند روز دیگه، در تقارنی جالب با قرنطینه شهرهای بزرگ دنیا، بازی Resident Evil 3 که یک بازسازی از نسخه‌ بیست و یک سال پیشه به بازار عرضه میشه. باور کردنی نیست ولی بیست و یک سال ازون موقع که معتاد اون بازی شده بودم گذشت. اون موقع ژانر زامبی آخرالزمانی تازه داشت پولساز می‌شد. در فضای این بازی هم شهر قرنطینه‌ست، همه‌چی تعطیله و ترس همه‌جا رو فرا گرفته. نود درصد القای حس ترس توسط آهنگش انجام شده بود، و آهنگ این نسخه هم نوستالژی اون ترس رو زنده کرد.

(شاید اینکه بعضی از ما از بزرگترهامون بیشتر می‌ترسیم از کرونا واسه اینه که وقتی سن‌مون خیلی کم بود این ترس به مغزمون تزریق شد).

چندسال پیش ناتو یک مانور اجرا کرد که از لحاظ تعداد نیروی شرکت‌کننده بزرگترین در تاریخ خودش بود. همون موقع یه کارشناس نظامی گفت ترحم‌برانگیزه، روسیه این تعداد رو تو یکی از تمرینات روتین داخلی خودش به کار می‌گیره! اینجوری میخواید جلوی پوتین بایستید؟
البته آمادگی دفاعی رو کیلویی اندازه نمی‌گیرند، ولی کمیت‌ها مهمند. اروپا چند دهه‌ست که برای امنیت خودش خرج نکرده، چون خیالش راحت بوده که آمریکا هست!
و این فقط شامل امنیت نظامی نمیشه. کشورهای توسعه‌یافته، گول توسعه‌یافتگی خودشون رو خوردند. خیلی احمقانه به نظر میاد ولی واقعا دچار این اشتباه محاسباتی شدند که چون توسعه برای ما تمام شده، پس لازم نیست برای مسائل پایه‌ای و زیرساختی خیلی خرج کنیم. تمرکز رفت روی دولت رفاه! و مسائل مضحکی مثل عدالت‌‌اجتماعی، فمنیسم، تجددگرایی افراطی، محیط‌زیست‌‌پرستی! همه فقط می‌خواستند تا ۹۵ سالگی تأمین باشند، صدای یک گلوله هم نشنوند، ناز مسلمانان مهاجر رو بخرند، گی‌ها رو از فرش به عرش ببرند و برای جو زمین غصه بخورند! ولی دنیای واقعی اهمیتی نمیده که خواب چه کسی چقدر شیرین و عمیق باشه.
کل بحران کرونا بلاموضوع می‌شد اگه ظرفیت بیمارستانی کم نمیاورد. هزینه راه‌اندازی یک تخت آی‌سی‌یو ۲۰۰هزار دلاره. که البته اگه کاغذبازی کم و رقابت زیاد بشه میتونه خیلی کمتر ازین دربیاد، ولی فرض کنیم حداقلش همینه. اگه در تمام این سال‌ها یک میلیون تخت می‌خریدند، می‌شد ۲۰۰ میلیارد دلار. آلمان فقط ۵۰۰ میلیارد دلار صرف توربین بادی و پنل خورشیدی و این چرت و پرت‌ها کرد که زمین رو هم نجات نداد! پلیس انگلستان اگه یه کامنت نژادپرستانه در فیسبوک کسی ببینه ماشین میفرسته برن دم در خونه‌ش یا اخطار بدن یا دستگیرش کنند. الان همون پلیس ماسک نداره بزنه صورتش! چون نیست! چون کمه. چون پاسگاه ذخیره رزرو نداره.

عقل سلیم حکم می‌کنه که ازین مصیبت عبرت بگیرند و یکم سر خر رو کج کنند به سمت واقعیت‌ها. ولی اصلا به نظر نمیرسه عبرتی در کار باشه. بلکه دولت رفاه بهانه گیر آورده برای فربه‌تر شدن، و مردم هم مشتاقانه استقبال می‌کنند.

بعضی از دوستان میگن آماده داشتن یک میلیون تخت آی‌سی‌یو به طور دائم در ۹۰ درصد مواقع که هیچ شیوعی وجود نداره، توجیه اقتصادی نداره.
منم نگفتم داره! اما یا یک میلیون تخت آماده می‌کنی (یا مکانیزمی طراحی می‌کنی که در عرض ده روز بشه یک میلیون آماده کرد) یا دو سه میلیون نفر از شهروندانت رو از دست میدی، یا یک تریلیون دلار به اقتصادت آسیب وارد میشه.
Pick one.

رهبر جمهوری اسلامی هم به وضعیت سیدحسن نصرالله دچار شده. زندگی دائمی در سنگر و ارسال پیام‌های ویدئویی!

خلیفه با مردم‌کشی ویروس مشکلی نداره. فقط مشکلش اینه که ویروس در انتخاب قربانی از دستگاه خلافت اجازه نمی‌گیره. اگه یه جوری بود که فقط ضدانقلاب و حاشیه‌نشینان ناراضی رو می‌کشت، خیلی خوبتر بود. الان هم «کار دشمن» است، هم «رحمت مطلقه الهی». اما اگه فقط مخالفان نظام رو می‌کشت فقط «رحمت الهی» بود.

یک نشریه خبری ژاپنی با چندتا از دکترهای ووهان مصاحبه کرده که گفته‌اند انجام تست در ووهان متوقف شده! برای همین آمار کیس جدید به صفر رسیده! اونایی که در قرنطینه بودن هم زودتر از موعد آزاد کردن.
اون کلیپ که پرستاران ووهان ماسک رو از صورت‌شون برداشتن که یعنی کار به سرانجام رسید رو دیده بودید؟ با این اوصاف کلش ادامه تئاتر بوده. قضیه رو رها کردن، و چون تسلط کامل به آمار دارن میتونند بگن کنترل شد!
آی‌کیو هر کس که به این حکومت اعتماد می‌کنه دو رقمیه. فرقی نداره کجا درس خونده.

اسپانیا. آماده‌سازی سالن‌های بزرگ برای بیماران کرونا.
کنتراست ملافه سفید و مصالح تیره ساختمان و چراغ‌های پرتعداد و پرسپکتیو حالتی ایجاد کرده که انگار یه پروژه عکاسی هنری بوده.

شرکت‌های بزرگ آمریکا مثل کوسه بوی خون شنیدند و دور ساختمان‌های واشنگتن دی‌سی حلقه زدن. چون مجلس وعده داد که ازشون حمایت مالی می‌کنه. هر کدوم عددهای نجومی درخواست دادن، از بوئینگ گرفته تا آمازون. حتی شامل تسلا هم میشه که بچه لیبرال‌ها می‌پرستنش! یکی میگه من صدمیلیارد دلار میخوام و گرنه ورشکست میشم، اون یکی میگه دویست میلیارد دلار، انجمن تولیدکنندگان هم گفته زیر یک تریلیون دلار حرفشو نزنید! قرنطینه برای این‌ها دریچه‌ای برای مکیدن دلارهای دولتی باز کرد. دقیقا مشابه بحران سال ۲۰۰۸ . مردم ازون پول‌پاشی‌ها عصبانی شدند، چون به جای نجات کارکنان، به حساب مدیران عامل واریز شد. و جلوی نابودی شرکت‌هایی رو گرفت که حق‌شون بود از صحنه حذف بشن، مثل جنرال‌موتورز. اگه این پول‌پاشی دوباره تکرار شه، مردم به مراتب عصبانی‌تر خواهند شد. قاعدتا سیاستمدار از عصبانیت مردم باید بترسه. پس سناتورها چرا نمی‌ترسند؟ چون مجبورند به خواسته شرکت‌ها تن بدن. علاوه بر اینکه این شرکت‌ها، و اعضای هیئت‌مدیره‌شون و سهامداران‌شون، اسپانسرهای حزب هستند، با مالیات‌شون حجم بزرگی از بودجه دولت فدرال رو تأمین می‌کنند.

اون وقتی که عزیزان سوسیالیست یا ضدسرمایه‌دار، سیاست «فقط از پولدارها مالیات بگیرید» رو جلو می‌بردند باید فکر این روزها رو هم می‌کردند. وقتی فقط از پولدارها مالیات بگیری، فقط وام‌دار و مدیون پولدارها میشی. بعبارتی دقیقا با رویکرد عدالت اجتماعی، کاری کردند که دولت بیشتر به پولدارها پاسخگو باشه تا مردم عادی! تبریک مجدد به همه پت و مت‌های توی قرنطینه.