هرچند در ایتالیا مبتلایان زیر ۶۰ سال، ۳۰ درصد هستند، اما فوتی‌های زیر ۶۰ سال هنوز به ۱ درصد هم نرسیده. اون قضیه قربانی کردن پیرها برای نجات جوان‌ترها رو دارن با جدیت دنبال می‌کنند.

«با افزایش نگرانی‌ها بابت این مسئله که تعداد کسانی که بابت کرونا ورشکسته میشوند احتمالا بیش از تعداد قربانیان کرونا خواهد شد، شهر جئونجو کره جنوبی تصمیم گرفت تا به همه شهروندان بیکار یا کسانی که پاره‌وقت کار می‌کنند و مشکل معیشت دارند ۴۵۰ دلار نقد پرداخت کند. شاید کافی نباشد اما برای قشر اسیب‌پذیر می‌تواند حیاتی باشد».

به بیسیک یونیورسال اینکام سلام کنید. اسم عملیات: «چطور دلت میاد؟».
https://t.me/anarchonomy/3920

صندوقدار فروشگاهی که ازش خرید کرده بودم با منت پول نقد ازم گرفت و گفت در اختیار ما نیست، بانک اسکناس ازمون تحویل نمی‌گیره، فقط میشه داخل دستگاه‌های ATM که غیر از پرداخت، پول دریافت هم می‌کنند گذاشت، که اونم همه جا نیست، و ما هم شرکتیم و نمی‌تونیم دخل صندوق رو با تأخیر زیاد واریز کنیم به حساب.

حالا که دارید سلام می‌کنید، به پایان پرداخت ناشناس هم سلام کنید.‌

گفته شده آیت‌الله سیستانی برای دفع بلای کرونا از امت اسلامی، رفته بوده در حرم امیرالمومنین معتکف شده بوده ‌و توسل کرده به حضرت تا فرجی حاصل شه و صبح اومده بیرون و به مردم گفته ده بار سوره فیل رو بخونید تا نجات پیدا کنیم!
در روایات آمده که برای غلبه بر دشمن باید این رو خوند.‌ اگه قربانیان سپاه ابرهه هستند و ریگ‌هایی که پرندگان میندازند همون ویروسه، پس کلک‌مون کنده‌ست. یا نه، اگه کرونا سپاه ابرهه‌ست، و ریگ‌هایی که پرندگان میندازن سیستم ایمنی بدن ماست، که باز کلک ۶ درصد مردم کنده‌ست (طبق آخرین تخمین‌ها). که یعنی میلیون‌ها نفر. که بدبخت‌ها هیچ شباهتی به فیل هم ندارند.

جناب آیت‌الله آدرس رو اشتباه رفتند. فرمول نجات، در حرم علوی پیدا نمیشه. چون اصلا نیاز به پیدا شدن نداره. چون قبلا پیدا شده، و حداقل در تئوری خیلی ساده‌ست: تعطیل کردن زندگی عادی و قرنطینه شهرها. مرجع اگه هنوز مرجعیت اجتماعی داره، باید از جایگاهش استفاده کنه برای همراه کردن مردم در این سکون همگانی. نه اینکه متناظری معنوی از دستورالعمل‌های مربی‌های باشگاه‌های فیتنس که در اینستاگرام برای مشتریان خانه‌نشین‌شون ارائه میدن رو تحویل مقلدین بده. که اون بگه تو خونه ده تا اسکوات بزنید، و این بگه ده تا فیل بخونید!

میگن نمودار ابتلا به ویروس رو باید صاف کرد تا آمار فوتی‌ها کم بشه. چون اگه منحنی خیلی تیز باشه یعنی تعداد زیادی مریض که نیاز به آی‌سی‌یو دارن میریزن تو بیمارستان‌ها و چون تخت نیست، میمیرند. پس باید مردم به کندی مبتلا بشن تا به مرور کارشون به بیمارستان بکشه.
یه نفر اومده با یه محاسبه سرانگشتی و با احتساب ظرفیت بیمارستانی آمریکا نتیجه گرفته اگه قرار باشه همون قدر ورودی داشته باشیم که تخت داریم، از الان تا زمانی که همه ویروس رو بگیرن باید یک دهه طول بکشه! نمودار خاکستری رو ببینید. خط افقی قرمز، ظرفیته. برای اینکه زیرش قرار بگیره انقدر صاف شده که به سختی دیده میشه! یعنی عملا «زهی خیال باطل». امکان نداره بشه انقدر کندش کرد. و چون انقدر کند نمیشه، مجبورند تصمیمات سخت دکترهای ایتالیایی رو بگیرند و هفتادسال به بالاها رو دو دستی تحویل ملک‌الموت بدن. که یعنی درصد فوتی‌ها بالا خواهد بود.
من همچنان برای ایران نظرم همون ۲۵۰هزارنفر در طی یک سال آینده‌ست. تازه اگه سوره فیل جواب بده.

آیا میشه امکانات درمانی کشور رو چنان مهیا کرد که جوابگوی یک سونامی از بیماران در آستانه مرگ باشه؟ شاید. که البته در حرف خیلی آسونه، اما موقع تأمین بودجه با دیوارهای متعددی از واقعیت مواجه میشه. ولی فرض کنیم دولت‌ها به جای خمپاره هدایت‌شونده، دستگاه تنفس مصنوعی بخرند. آیا مشکل حل میشه؟ بهیچوجه. مریضی که در وضعیت بحرانیه، نیاز به پرسنل آموزش‌دیده داره. و نمیشه پرسنلی برای خدمات‌دهی به یک سونامی تربیت کرد و در تمام زمان‌هایی که سونامی در کار نیست گذاشت که بشینند جدول حل کنند! پس نیاز به یک ارتش درمانی ذخیره هست. و نمیشه این ارتش رو درست کرد مگر اینکه همه شهروندان سالم عضوش باشند‌.
مشکل فقط این نیست که خمپاره رو به دستگاه تنفس یا دستگاه تصفیه خون در اولویت قرار میدن. مشکل اینه که آموزش نظامی رو هم به آموزش پزشکی و هرچیز دیگه‌ای در اولویت قرار میدن. هر پسر ایرانی یک‌بار آموزش دیده که خشاب کلاشینکف رو پر کنه و جا بزنه، کاری که هیچوقت تو زندگی لازمش نمیشه (چون حتی بش اجازه نمیدن اسلحه شخصی داشته باشه)، ولی هیچ‌وقت یاد نمی‌گیره یه سرم وصل کنه به یک مریض. نمیشه همه رو متخصص بار آورد، اما میشه سطح همه رو یک پله بالاتر برد تا در زمان بحران بشه سریع پا روی پله دوم گذاشت، و برای نجات خیلی‌ها همون پله دوم کافیه. اگه به جای خدمت سربازی، که همه رو سالم می‌گیره و سیگاری و روانی پس میده، خدمت درمانی سه ماهه اجرا می‌شد، و اجراش هم به دانشگاه علوم پزشکی یا حتی بخش خصوصی سپرده می‌شد، هیچ‌کس ازش در نمی‌رفت، حتی اگه اجباری بود. الان حتی اگه همه امکانات هم به صورت معجزه‌آسا فراهم میشد، حکومت نمیتونست برای اعزام نیروی ذخیره به بیمارستان‌ها و مراکز نقاهت فراخوان بده. نمیشه به نیرویی فراخون داد که وجود نداره.‌ و این نشان‌دهنده عجز و ناکامی یک جامعه‌ست‌.

این اتفاقیه که در شیوع آنفولانزا در ۱۹۱۸ افتاد. فقط سایز موج دوم رو با موج اول مقایسه کنید. اگه کرونا هم مثل این رفتار کنه، موج دوم که احتمالا از آبان ماه بیاد، آدم‌ها رو مثل برگ درختان در پاییز میریزه پایین.

صف جلوی فروشگاه اسلحه در لس‌آنجلس
باعث امیدواریه که یه عده هستند که تقریبا مطمئنند دولت نخواهد توانست اوضاع رو‌ کنترل کنه.

این درمان چهار داروییه که وزارت بهداشت برای بیماران بستری شده کرونا تعیین کرده. به ضرس قاطع میتونم بگم اگه اینارو من بخورم معده‌م خونریزی می‌کنه. اگه بگیرم شانسم کمتر از جوانان ایتالیاییه.
یکیشون احتمال داره ویروس آنفولانزا رو در آینده تهاجمی‌تر کنه.‌ ولی فعلا اون نگرانی در اولویت نیست، هرچی دم دستشونه دارن میدن به طرف.

.
یک خبر مهم زیر دست و پای بقیه تیترها موند این روزها. قرار بود شرکت معظم یونایتد تکنولوجیز و شرکت معظم ریتئون با هم ادغام بشن، اما اتحادیه اروپا به خاطر قوانین رقابت مانع بود. اما دیروز دغدغه‌شون برطرف شد و تأیید کردند!
شرکت یوتی، مالک پرت‌ویتنی تولیدکننده موتورهای هواپیماهاست، بعلاوه تجهیزات ناوبری و کنترل و هوافضای کالینز! بعلاوه آسانسور و کولرگازی! برند پله‌برقی اوتیس که احتمالا لوگوش رو زیر پاهاتون دیدید مال همین شرکته. همینطور شرکت کریر که تو زمینه تهویه کار می‌کنه. اوتیس و کریر رو از خودش جدا کرد و به این ترتیب به طور خالص نظامی- هوانوردی- هوافضایی شد. ریتئون هم که از خوبان اسلحه‌سازی و رادار و انواع تجهیزات جنگاله. ادغام این دو، بزرگترین شرکت تسلیحاتی دنیا بعد از بوئینگ رو میسازه، با ارزشی معادل ۱۱۰ میلیارد دلار! قسمت استراتژیکش اینجاست که ازین پس مهم‌ترین بخش‌های یک هواپیما از موتور تا سنسور‌ تا رادار تا پردازشگر و کنترل‌، همه در یک مجموعه واحد تولید میشه. بوئینگ با اینکه بزرگتره و همینقدر کامله اما موتور نداره! تعجب نکنید اگه بعدا خبرش اومد بوئینگ میخواد بخش موتور جنرال الکتریک رو بخره!

دولت به همه جا چنگ می‌زند، روی همه‌چیز سایه می‌اندازد، هر جایگزین محتملی برای خودش را سرکوب می‌کند، همه را به وجود انحصاری خودش عادت می‌دهد. نهایتا در روز مبادا مفتضح می‌شود. و مردمی که عادت کرده‌ بودند، در آن روز آماده نخواهند بود. و چون آماده نیستند دولت می‌گوید می‌بینید؟ اصلا آماده نیستید، پس وجود من لازم است!

«آیا احدی از شما می‌تواند با نگرانی (از برای حیات)، ساعتی به عمر خویش بیفزاید؟».

انجیل متی. فصل شش. آیه بیست و هفت.

مثل اینکه وزارت بهداشت داروی شماره یک رو حذف کرد. سخنگوی وزارت علتش رو عدم شواهد کافی در موثر بودنش عنوان کرده، ولی اگه قرار بود مبنا این باشه، مقالاتی که نشون میداد موثر نیست خیلی وقت پیش منتشر شده بودند، نه همین دیشب. پول‌ها رفته برای تأمین راکت‌های حشدالشعبی، و چیزی برای تأمین دارو باقی نمونده.

یه محقق اپیدمولوژی که با مدل‌های ریاضی عمری روی این مسائل کار کرده میگه من کسی‌ام که صلاحیت دارم در این زمینه اظهارنظر کنم و من دارم بتون میگم نمی‌دونم الان سیاست درست چیه، چون پیچیده‌ست، و همه آپشن‌ها به وضعیت وخیم ختم میشن!

من به چنین دانشمندی که خیلی راحت و شجاعانه میگه نمی‌دونم بیشتر اعتماد می‌کنم، حتی اگه قبولش نداشته باشم، تا اون‌هایی که میان تو رسانه‌ها یه نظر کاملا تئوریک که مردم هم چندان ازش سر درنمیارن رو ارائه میدن، و البته ادب و شعور کافی برای محترمانه توضیح دادنش رو هم ندارند، و بعد هر کی مخالفت می‌کنه بش میگن «یعنی تو از متخصص این رشته بیشتر سر درمیاری؟». در حالی که چیزی که ارائه دادند علم نیست، دیتا هم نیست، فقط فهم خودشون از دیتاست، و فهم خودشون از «صلاح جامعه». دقیقا مشابه شارلاتان‌های اقلیم‌شناس که نظر فلسفی‌شون رو پیوست می‌کنند به انتهای دیتا تا کلش رو به عنوان یک پکیج علمی به خوردمون بدن و نتونیم باش مخالفت کنیم. ولی حتی شارلاتان‌های اقلیم‌شناس که از الان پیش‌گویی می‌کنند که هفتادسال بعد! زمین چند درجه گرم‌تر از الانه، صادق‌ترند، چون دیتاشون اوپن‌سورسه و همه بش دسترسی دارند. ولی ما نمی‌دونیم تو بیمارستان‌ها دقیقا چه خبره و با چند لایه از دروغ مواجهیم.

«این منم دارم به نوه‌هام توضیح میدم چجوری شد که یه یارویی تو چین سوپ خفاش خورد که منجر شد به قحطی دستمال توالت تو آمریکا».

#لبخند_شبانه

صف ماریجوانا در هلند ساعتی قبل از آغاز قرنطینه شهر!

داشتم می‌نوشتم الان باید یکی تو رسانه‌های فارسی به مردم بگه اگه هم تو صف ایستادید یکی دو متر از همدیگه فاصله بگیرید، عیب نداره صف درازتر بشه. بعد این هلندی‌ها رو دیدم و همون یه جمله رو هم پاک کردم.. اگه حتی به عقل یک هلندی هم نمیرسه که ویروس کاری به بخشنامه‌های دولتی نداره و باید از همون لحظه‌ای که شخصا بش آگاهی پیدا کردی پیشگیری کنی نه از زمانی که دولت زنگوله رو به صدا درمیاره، از یه ایرانی که هرروز زیر هرج و مرج داره زایمان می‌کنه نمیشه انتظارِ رعایت کردن این مسائل رو داشت.

دولت‌ها عقل سلیم رو در جوامع نابود کردند. مجموعا به فاک خواهیم رفت.

طرف ۱۸ هزار بطری ضدعفونی‌کننده از آمازون خریده بوده تا بعدا با قیمت بالاتر بفروشه. آمازون فهمیده و اجازه نداده بفروشه. خبرش پخش میشه و همه میفهمن کیه. اولش خبرنگارا میرن سراغش سعی می‌کنند جلوی دوربین از زیر زبونش یه غلط کردم دربیارن، ولی موفق نمیشن.‌ میرن و فرداش با دادستان میان جلو انبارش همه رو بار میزنن میبرن، و میگن اهدا شده به کلیسا! یعنی حتی پولی که پرداخت کرده بود هم بش ندادن. یک مصادره اموال در روز روشن، در آزادترین کشور دنیا، مثلا! همه هم هورا میکشن که ایول، کار خوبی کردید، حقشه!

سوء استفاده از وضعیت بحران، غیراخلاقیه. اما با شرارت نمیشه اخلاق رو در جامعه زنده نگه داشت. حالا بگذریم که این شرارت رو فقط روی شهروندان طبقه متوسط که دست‌شون به هیچ‌جا بند نیست اعمال می‌کنند.

شاید کرونا حق ماست.

انقدر نگید ایرانی‌ها همه‌چیز رو به شوخی می‌گیرن. هنوز مونده به آمریکایی‌ها برسیم.

فقط تهش که میگه حالا گورتو گم کن، منو ندیدی! 🤭.

#لبخند_شبانه

در نظام‌های مشابه شوروی، مسئولیت‌ناپذیری شامل خود دروغ هم میشه. هرکس به اون یکی میگه «تو عدد بده».

در وقت بحران، بین دعایی که خوانده میشه تا تنظیمات روحی روانی فرد رو ریست کنه، و دعایی که طلب معجزه می‌کنه، باید فرق قائل شد. معجزات میانبرهای زمانی هستند برای دور زدن واقعیت. برای اینکه بشه بدون هم‌بستر شدن با یک مرد، باردار شد، باید به دانش و تکنولوژی امروز می‌رسیدیم. ولی مریم دو هزارسال زودتر ازش بهره‌مند شد. برای اینکه چشم مبتلا به آب‌مروارید رو بتونیم عمل کنیم ابزار امروزی رو نیاز داریم. ولی کسی که مسیح چشمش رو بینا کرد، دو هزارسال زودتر ازش بهره‌مند شد. اما این‌ها دورزدن‌های فردی هستند. حداکثر تبعاتش اینه که فرد دچار این توهم بشه که شایستگی خاصی داشت. ولی وقتی نوبت دور زدن اجتماعی میشه، مشکلاتی بوجود میاد. اگه معجزات موسی نبود، بنی‌اسراییل شاید باید سیصد سال تمام یک جریان انقلابی رو هدایت می‌کردند، تازه اگه استارتش می‌زدند. معجزه باعث شد بدون اون سیصدسال از مهلکه نجات پیدا کنند. و بلافاصله بعد از عبور از دریا، مشخص شد باک خالیه و ازون جلوتر نمیشه رفت! و همین شد که سرگردان شدند، و دچار تفرقه شدند، و هزار و یک مصیبت به سرشون فرود اومد. تازه وقتی به خانه رسیدند فهمیدند چقدر جای اون سیصدسال خالیه. در واقع معجزه در شکلی متناقض به جای تسریع اصلاحات، به تعویق‌شون میندازه. چون افراد دچار سوء تفاهم میشن، که یا اون کار آسون‌تر از چیزی بود که تصور می‌شد، یا خودشون شایسته‌تر ازونی هستند که تصور می‌کردند! و یا هردو، که از همه مهلک‌تره.

لازم نیست مسیح دوباره رجعت کنه از آسمان و معجزات به روز‌شده‌ش رو نشون بده بمون تا متوجه این واقعیت بشیم. چون همین الان معجزات وجود دارند، فقط بشون میگیم شانس. که غلط هم نیست. اینکه در طوفان یک تیر برق سقوط می‌کنه و به جای اصابت به جمجمه یک عابر، درست از جلوی صورتش عبور می‌کنه و طرف زنده میمونه، یک خوش‌شانیه (که بسته به اعتقاداتش ممکنه بگه «عجب شانسی آوردم» یا بگه «خدا رحم کرد»). بعبارتی این فرد مرتکب این حماقت شد که در طوفان به جای پناه گرفتن هنوز وسط خیابون میچرخید، اما به خاطر این شانس، هزینه اون حماقت رو نداد. کلا انسان اینطوریه که تا هزینه نده چیزی رو خوب ملتفت نمیشه. سال بعد که باز طوفان اومد اون فرد رو دوباره میشه وسط خیابون پیدا کرد، چون یا به خودش گفته «من از بچگی خرشانسم»، یا گفته «فالله خیر حافظا».
همه فکر می‌کنند ازون فرد عاقل‌ترند و در چنین طوفانی بیرون نمیرن، اما عملا همونطور رفتار می‌کنند. کره‌جنوبی تا الان فقط سیصدهزار تست کرونا انجام داده، که به نسبت کل جمعیتش عدد فوق‌العاده ناچیزیه. اما با همین مقدار تست فعلا شیوع شدید تحت کنترل قرار گرفته! چون این شانس رو داشتند که وقتی تست رو شروع کردند منشأ انتشار در محدوده یک کلیسا بود، و نه فراتر ازون. در تمام مصاحبه‌هایی که مقامات‌شون دارند انجام میدن یک اعتماد به نفس آغشته به ذوق‌زدگی دیده میشه، که همگی دارند میگن به موقع عمل کردیم و از تجارب‌مون در مورد سارس استفاده کردیم و بلاه بلاه بلاه. که درست هم هست، اما همه داستان نیست. بخش مهم داستان اینه که از معجزه هم بهره‌مند بودند. اما همیشه تیربرق به همین شکل سقوط نمی‌کنه. توهمات درباره کیفیت پدیده و کیفیت ما در برابر پدیده، اصلاحات رو به تأخیر میندازه.

ایتالیا باید هرروز با کوهی از اجساد مواجه بشه تا هزینه حماقت رو پرداخت کنه. اگه کسی وردی بخونه و معجزه کنه و ناگهان همه در برابر ویروس ایمن بشن، ایتالیایی‌ها یا فکر می‌کنند «این ویروسه اونقدی که گنده‌ش کرده بودند، نبود» یا فکر می‌کنند «ملت ما قوی‌تر ازونی بود که ویروس فکر می‌کرد». و با این توهمات، چه نیازی هست به عجله کردن در اصلاح و آماده شدن برای خطر بعدی؟

بنابراین دعا با هدف طلب معجزه مثل درخواست یک بدهکار از بانکه که قسطش رو الان نگیره، ولی سه سال بعد ده برابرش رو بگیره! خدا، هزینه حماقت رو کنسل نمی‌کنه، فقط ممکنه بندازتش عقب و چندبرابرش کنه‌.