در مورد حوادث آبان گفته بودم این حاشیه‌نشین‌ها به خانه‌هاشون برگشتن اما کارشون تموم نشده. برای انتقام‌شون از مرکزنشینان نه از کسی اجازه می‌گیرند و نه با کسی هماهنگ می‌کنند. و این انتقام‌های زنجیره‌ای طرح و برنامه نداره، چون نه هدف سیاسی داره و نه چیزی رو میخواد تغییر بده. همینکه به غیرحاشیه‌نشین هزینه تحمیل کنه، کافیه. و این تحمیل هزینه با عصیانگری‌های ساده قابل انجامه.
امروز بعد از کمتر از سه ماه ازون روزها، داریم شواهد این عصیانگری رو در حاشیه کرج می‌بینیم. در حالی که داخل، وضعیت شهر با اینکه خیلی شبیه قرنطینه نیست ولی اصلا هم شبیه یک دهه‌آخر اسفند عادی نیست، در حاشیه فعالیت چنان با جوش و خروش ادامه داره که انگار عمدیه. تا جایی که صحبت از اعمال زور توسط نیروی انتظامی برای بستن مغازه‌ها شده. اینکه عملی بشه یا نه مشخص نیست، اما همینکه صحبتش مطرحه نشون میدن اوضاع در چه سطحیه.
این‌ها رو نباید با اقلیت نیهیلیست که با زندگی لجبازی دارند و در هر شرایطی پا میشن میرن شمال اشتباه گرفت:
https://t.me/anarchonomy/3943
اینطور هم نیست که اصلا ندونند در بیمارستان‌ها چه خبره. دسترسی این‌‌ها به شبکه اینترنشنال اگه بیشتر از اهالی مرکز شهر نباشه، کمتر نیست. این‌ها همونایی هستند که قبلا نوشته بودم از فرط باختن، به کمونیسم جنسی محلی روی آوردن:

https://t.me/anarchonomy/3273

خانه نماندنی که در آبان‌ماه شروع شد، امروز وارد مرحله بالاتری شده. خانه‌نماندنی که فقط برای نشت دادن «باخت» به بیرون از ناحیه حاشیه‌ست.

در تناقض ذاتی موهومات سوسیالیسم همین بس که این روزها همزمانی که در حال نظاره مستقیم ناتوانی و بی‌عرضگی سیستماتیک دولت‌ها در هندل کردن کرونا هستند، راه نجات از بحران رو هم دولت بزرگتر با بودجه‌های کلان‌تر معرفی می‌کنند! (هرچند چین به عنوان یک «کیس موفق» تبلیغ میشه، اما نمیتونند داده‌های علمی و ریاضی رو انکار کنند که نشون میده اون نمایش بیشتر کاربرد اقتدارگرایانه داشته تا پیشگیری بهداشتی). در واقع تقصیری هم ندارند، در چارچوب سوسیالیسم، هرکسی بهرحال به این تناقض خواهد رسید، فرقی نداره چقدر سعی کرده باشه همه‌جانبه نگاه کنه.
برای ماستمالی این تناقض ادعا می‌کنند مشکل اینه که در دولت‌ها «آدم درست» قرار نگرفته! اگه آدم‌های درست انتخاب بشن، دولت خوب کار می‌کنه!

سوال اینه که این آدم‌های درست چرا هیچوقت پیدا نمیشن؟ کجان؟ چرا انقدر نایابند؟ یعنی تو کل ایتالیا چهارتا آدم درست نیست؟ یا در آمریکا یا در کانادا، یا فرانسه، یا هند؟ چطور میشه صد و پنجاه تا کشور دولت‌هایی به اشکال مختلف تشکیل بدن ولی به هیچ‌کدوم‌شون این آدم‌درست که مدنظر این‌هاست وارد نشه؟ اونم در ادوار مختلف! سالانه ده‌ها انتخابات داره برگزار میشه در سراسر دنیا.

سوال دوم اینه که مگه خودشون آدم درست انتخاب می‌کنند؟ الان مگه زیر پرچم برنی سندرز سینه نمی‌زنند؟ این آقا میلیونره، ده‌ها میلیون دلار هم بودجه ستادی داره. نمی‌تونست دم در میتینگ انتخاباتیش یه مأمور بذاره به هرکس که وارد میشه یه ماسک بده؟ معمولا تو سالن‌هاش ده پونزده‌هزارنفر جمع میشن. پونزده‌هزارتا ماسک چقدر میشه پولش مگه؟ این یه کار خیلی ساده‌ست. چرا اینکارو نمی‌کنه؟ چون اگه کسی تو اون میتینگ کرونا گرفت، یقه آقای سندرز رو که نمی‌گیرن. سندرز و ترامپ نداره، تا وقتی حاکم دولتی در ریسکی که ایجاد می‌کنه شریک نیست، هرکاری دلش بخواد میتونه بکنه. هم میتونه جنگ راه بندازه، هم میتونه اموال مردم رو مصادره کنه، هم میتونه پول مالیات مردم رو بزنه به اونجای گاو.

با اینکه کرونا کمبودهای درمانی و‌ لجستیکی رو برجسته کرد، اما اگه خارج از دایره پزشکی، بخوایم یک صفت بذاریم روی کرونا اون صفت باید «آشکارکننده اضافه‌ها» باشه. چون باعث شد برملا بشه چیزهایی که گفته می‌شد ضروری‌اند، خیلی هم ضروری نیستند! مثلا در ایران به صورت کاملا فیزیکی و ملموس تجربه شد که تعطیلی مطلق حوزه علمیه هیچ اثر سوئی روی جامعه نمیذاره! در مورد حوزه آکادمیک هم داستان مشابهی جریان پیدا کرده. دانشگاه‌های معتبر دنیا که می‌گفتند نمیشه بیشتر از ۱۰ درصد کلاس‌ها رو آنلاین کرد، نشون دادن که ۹۰ درصد کلاس‌ها رو میشه آنلاین کرد! در واقع خیلی از نمیشه‌ها، نمیشه واقعی نبوده؛ اگه خودشون مانعش نمی‌بودند، میشده! و این تبعاتی خواهد داشت. اگه بشه ۹۰ درصد کلاس‌ها رو آنلاین کرد، یعنی هزینه تمام شده تدریس باید خیلی پایین‌تر ازین حرف‌ها بوده باشه، و اگه هزینه خیلی پایین‌تر ازین‌هاست پس مدرسه‌های آنلاین نوظهور هم باید بتونند با هاروارد و پرینستون رقابت کنند، با یک دهم شهریه اون‌ها! حتی داره معلوم میشه بیشتر زمانی که صرف تحصیل می‌شده اضافه بوده و سریع‌تر هم میشده همون مطالب رو از بر کرد! کرونا داره مثل یک چرخگوشت صنعتی، نهادهای سنتی رو چرخ می‌کنه. چیزی که میاد بیرون، حتی اگه هم زنده بمونه دیگه اون نهاد قبل نیست.
اما از همه مهم‌تر برای من نمایشگاه‌ها و بیزینس‌ها بودند. نمایشگاه‌هایی تعطیل شدند و یا کاملا آنلاین شدند، که تصور می‌شد صنعت مرتبط با اون نمایشگاه لنگ اون نمایشگاه بوده! ولی معلوم شد اصلا لنگش نبوده، و برگزار هم نشد و آب از آب تکون نخورد. فقط صنایعی که کاسه لیس اون صنعت بودند ضرر کردند. مثل هتل‌های مجاور نمایشگاه. شاید اگه این کنسل شدن‌ها ادامه‌دار باشه، معلوم بشه تعدادی ازین هتل‌ها کلا اضافی بودن!
شرکت‌ها هم خیلی از کنفرانس‌ها و جلساتشون رو یا کنسل و یا آنلاین کردن. نه تنها وقت، که بخشی از سرمایه شرکت و کارمندان صرف این جلسات می‌شد. حتی در موارد جزیی مثل کت‌شلوار! تصور کنید چند هزار لیتر در عطر صرفه‌جویی شده! شاید اگه این کنسلی‌ها ادامه‌دار باشه، معلوم بشه حتی تعدادی از ساختمان‌های شرکت‌ها هم اضافی هستند! از ساختمان حلقوی گرانقیمت اپل، چقدرش ضروری بوده؟ قیمت مسکن در حوالی این ساختمان‌ها به خاطر همین ساختمان‌ها بالا رفته. شاید حذف یا تغییر کاربری‌شون قیمت‌ها رو منطقی‌تر کنه.‌ شاید معلوم بشه بعضی از ایستگاه‌های مترو که میلیاردها دلار خرج‌شون شده بوده تا نزدیک این ساختمان‌ها بیان بیرون، اضافی بودن!
و ازون مهم‌تر بخش خدماته. داره معلوم میشه بیشتر مغازه‌ها هم اضافه هستند! مخصوصا در کشور ما که همین الانش تعدادشون خیلی بالاتر از میانگین جهانیه. داره معلوم میشه خیلی از مطب‌ها هم اضافه‌اند، چون میشده بیشتر ویزیت‌ها رو آنلاین انجام داد، و برای اونهایی که نیاز به معاینه فیزیکی دارند اونقدری صف تشکیل نمیشه که سالن انتظار بخواد! داره معلوم میشه حتی داروخانه‌ها هم اضافه هستند، چون نباید مریض بیاد داروش رو بگیره. باید دارو رو ببرن بدن به مریض! همه این‌ها بخش بزرگی از فضای شهری رو معطل خودشون کردن. که یعنی داره معلوم میشه حتی بعضی خیابان‌ها و بزرگراه‌ها هم اضافه هستند!

یه خبرنگار بعد از برگشتن از واشنگتن‌دی‌سی میگه اینجور که من دیدم همه سناتورها کرونا رو میگیرن، چون نه دید و بازدید سیاسی رو تعطیل کردند نه فاصله رو رعایت می‌کنند!

شاید مردم شانس این رو پیدا کنند که ببینند حتی کل مجلس قانونگذاری هم اضافه‌ست 😄

یک مصداق دیگه درباره گله گاو:

اگه ده نفر همزمان بگن «حسن خر است»، و نه نفرشون ناشناس باشن و فقط یک نفرشون اسم و رسمش معلوم باشه، آدم نرمال که به آبروی حسن هم حساسه نمیره به اون یک نفر شاخ بزنه، چون میدونه ۹ نفر دیگه رو نمیتونه گیر بیاره و زخمی‌شون کنه، و چون زخمی نمیشن بهرحال، ادامه میدن به هرحال، و چون ادامه میدن، ریخته شدن آبرو ادامه پیدا می‌کنه. اما گاو به همون یک نفری که بش دسترسی داره شاخ میزنه، اهمیتی هم نداره که تأثیری روی ۹ نفر دیگه داره یا نداره، یا جلوی ریخته شدن آبرو رو میگیره یا نمیگیره.

بعضیا دارن با سوابق کشورهای اروپایی در جنگ جهانی، مواجهه‌شون با کرونا رو مسخره می‌کنند. در مورد فرانسه تیتر زده بود: فرانسه در دقایق اول تسلیم شد!
حالا واسه ایتالیا زده: ایتالیا موضعش را تغییر داد و به کرونا پیوست!

حواستون باشه با فاشیسم چطور برخورد می‌کنید. میتونه تا یک قرن سوژه تمسخرتون بشه.

آنگلا مرکل به پارلمان آلمان گفت حدود ۵۰ میلیون آلمانی ویروس رو خواهند گرفت. فکر می‌کنم اولین باره که بالاترین مقام سیاسی یک کشور، مثل یک انسان بالغ، این درصد بالا که واقعیته رو رسما اعلام می‌کنه. که نشون میده دود از کنده بلند میشه.

در شرایطی که از هر ۳ نفر، ۲ نفر میگیرن، اعلام تعداد مبتلایان بلاموضوعه‌. ازین به بعد باید فقط تعداد افرادی که نیاز به اکسیژن پیدا می‌کنند رو اعلام کنند، و درصدی ازین افراد که زنده نمیمونند.

There will be blood.

برنی سندرز نتونست همون مقدار رأیی رو جمع کنه که چهارسال پیش در برابر هیلاری جمع کرده بود. که ثابت می‌کنه دفعه قبل بیشتر رأیش به خاطر انزجار مردم از هیلاری بوده، نه محبوبیت خودش. داشتن بد و بدتر انتخاب میکردن. و این طرفداران سندرز و خودش رو به اشتباه انداخت. حالا که هیلاری نیست، اون انزجار هم نیست. پس لزومی نداره به سندرز رأی بدن. میرن به بایدن رأی میدن که میدونن آلزایمر داره یا مشکلات دیگه، چون مهم نیست، معاونش یکی از سلبریتی‌های حزب باشه کافیه.

میگن دولت کره جنوبی در مورد کرونا خیلی خوب عمل کرد! اینجا بخشی از عملکرد خیلی خوب! دولت رو می‌بینید. یه صفی تشکیل شده برای ماسک که زمان اکران فیلم اول جنگ ستارگان جلوی سینماهای آمریکا تشکیل نشد! به هر نفر فقط دو تا ماسک داده میشه. اونم فقط در بعضی داروخانه‌های تعیین شده. اونم در روز خاصی از هفته، بنا به عدد اول تاریخ تولد فرد! و فقط با ارائه کارت شناسایی!
اینا دماغ به دماغ هم بایستند خطرناک‌تر نیست؟ تحقیقات جدید نشون میده اون ۱۸۰ سانت که می‌گفتن فاصله ایمنه، خیلی هم ایمن نبوده. چون دیدن از ۳ متری هم منتقل شده!

تحمل تکنوکرات‌های آمریکایی آسونتر از تکنوکرات‌های وطنی نیست‌‌. بچه کدنویس‌های خوره تکنولوژی خزیده در لونه‌های گرون‌قیمت دره سیلیکون که لب و لوچه‌شون از اقتدارگرایی مجهز به تکنوکراسی دولت کمونیست چین، خیس و آویران شده، به هموطنانشون میگن میدونید چرا شما کرونا رو جدی نمیگیرید؟ چون هنوز فکر می‌کنید چین عقب‌افتاده‌ست و برای همین انقدر درگیر شده، ما که باشون کار می‌کنیم می‌دونیم که عقب‌افتاده نیست، از ما هم جلوتره!
نباید گذاشت یه مشت مهندس کامپیوتر تعریف کنند که «توسعه» چیست. این‌ها حتی انقدر تفکر انتقادی ندارند که به آمار دولتی که اندام داخلی شهروندانش رو میدزده و قاچاق می‌کنه اعتماد نکنند! درک پیچیدگی‌های انسانی و مصالح واقعی بشر، پیش‌کش.

از کسی که در تکنولوژی، «کیمیای سعادت» می‌بینه، فاصله بگیرید. همونجوری که از کسی که مبتلا به کروناست و علائم هم داره، فاصله می‌گیرید.

وارد شدن یک رپر منقلی قمارباز به سیرک راهیان نور که جای تعجب نداره. این رو هم در چارچوب گله کل‌یال‌دار در هنگام عبور از رودخانه تحلیل کنید.
مگه یه گورخر وارد گله گاوها بشه، بش میگن تو چرا قاطی ما شدی؟ در دنبال کردن ماتحت نفر جلویی، خیلی به هویت اون ماتحت اهمیت داده نمیشه.

در مهاجرت بزرگ که یک نیم میلیون کل یال‌دار انجام میدن هرسال، دویست‌هزارتا گورخر هم وجود داره.

مردم واقعا بی‌حس شده‌اند. حتی خبر نداریم که برای نجات جان خودمون هم نیازمند مجوزیم!

همه این‌ها که می‌شنوید یک ماه قبل «پیش‌بینی» بود. الان کاملا واقعیه و داره به بخشی از گذشته تبدیل میشه.
در مسائل پیچیده که نادانسته‌ها زیادند، بدبینی یک آپشن نیست، یک ضرورته. چون خسارت بدبین نبودن میتونه به صورت انفجاری بالا بره.


https://t.me/VahidOnline/37444

با اینکه در مواقع بحران به شرکت‌های در آستانه ورشکستگی، مثل ایرلاین‌ها، مساعدت مالیاتی بدن مشکلی ندارم. سارق هروقت سرقتش رو متوقف کنه مبارکه. اما مشکل اینه که چرا فقط شرکت‌ها؟ و چرا فقط بعضی از شرکت‌ها؟ چرا مالیات مردم عادی و کسب و کارهای کوچک رو کنسل نمی‌کنند؟
دولت انقدر بزرگ و پرخرجه که اگه بخواد هم نمیتونه حتی برای یک دوره استثنایی هم به نصف خودش تبدیل بشه. یعنی انقدر بزرگه که اگه بخواد خیلی کم هم کوچک بشه، باید کلا خاموش بشه! پس تخفیف از کیسه خلیفه رو فقط به گلچینی از شرکت‌ها میدن. که لابد هیئت مدیره و سهامدار عمده‌شون با بروکرات‌های حکومتی روابط حسنه‌ای دارند!

بالاخره بشر از کرونا و امثالش نجات پیدا می‌کنه. ولی مطلقا امیدی ندارم از شر ویروس دولت مرکزی و دولت‌پرستی خلاص بشه.

کرونا داره دنیا رو در یک رکود اقتصادی فرو میبره و این برای دولت‌ها اصلا خوب نیست، و میتونه نتیجه انتخابات‌ در کشورهای مختلف رو تغییر بده. ولی اینطور نیست که دولت‌ها ازین آب گل‌آلود هیچ ماهی‌ای نگیرند. تضمین میکنم به شما ازین فرصت برای یک پروژه حداکثر استفاده رو خواهند کرد: حذف پول کاغذی برای همیشه!

وارن بافت درباره کرونا و وضعیتی که بازار رو بش دچار کرده گفت «۸۶ سال طول کشید تا چنین چیزی رو ببینم».
بله ریسک‌ها اینطوری‌اند. پیش نمیان، پیش نمیان، پیش نمیان، موهات سفید میشه و بازم پیش نمیان، و یهو پیش میان. همینه که جمله عرفی و پرکاربرد «به عمرم چنین چیزی ندیده بودم» از بنیان مضحکه. مگه چقدر بوده عمرت؟

اما اینکه جناب بافت و دوستان میلیاردرش در روزهای آینده خسارات مالی سنگینی خواهند خورد شاید به این دلیل باشه که منش مشهور خودش در بورس رو در سطح کلان اجرا نکرد. معروفه که می‌گفت «رو چیزی که نمیدونی چیه دقیقا سرمایه‌گذاری نکن». و واقعا نمی‌کرد، و گرفتن سرمایه ازش برای تکنولوژی‌های نوظهور از کندن موی خرسی که بیداره هم سخت‌تر بود (پسرش منعطف‌تره البته). این عزیزان رو چینی سرمایه‌گذاری کردند که دقیقا نمی‌دونستند چه کشوریه، و یا ترجیح دادند زیاد وارد جزییاتش نشن. در حوزه صنعت و تجارت هرچی مرز بود برداشتند، ولی فکر نکردند که در این جهان بی‌مرز شده پلشتی یک عضو، همه رو به دردسر میندازه.

گلوبالیسم میتونست اتفاق خوبی باشه. به شرطی که همه از یک خانواده باشند. ولی نیستند. یکی با مورچه‌خوار میخوابه، یکی فقط کرفس میخوره. باید اول مطمئن می‌شدند «همه رعایت می‌کنند»، بعد مرزها رو محو می‌کردند.

«چین یه بیماری عالمگیر رو منتشر کرد، حالا داره به کشورهای فقیر وام میده تا با چیزی که خودشون راه انداختن مبارزه کنند. مثل اینه که خونه یکی رو آتش بزنی بعد بش آب بفروشی که خاموشش کنه.
چه عشقی کنید با سیستم تمامیت‌خواه».

تلگرام پر شده از پست‌های نظریه توطئه. ولی اینو در نظر نمی‌گیرند که پتانسیل بیشعوری دولت‌ها عمیق‌تر از پتانسیل‌شون برای توطئه‌ست. کشورهایی که زندگی رو معلق کرده‌اند الان، مشتری محصولات چین هستند. پس این اقتصاد صادرات محوره چینه که متحمل ضرر میشه. توطئه با خودسوزی فرق داره. در مورد دولتی که پزشک افشا کننده رو تهدید و دستگیر می‌کنه، باید بیشتر درباره بیشعوری سیستماتیک صحبت کرد، تا توطئه و برنامه!