اگه ترامپ تا دو هفته آینده پونصد بیمارستان صحرایی که هر کدوم حداقل هزار تخت آماده داشته باشه رو در سراسر آمریکا برپا نکنه، باید با دور دوم ریاست‌جمهوری خداحافظی کنه. بزرگ‌ترین و مجهزترین ارتش دنیا رو در اختیار داره. کسی که نتونه ازین ظرفیت استفاده کنه محکوم به شکست در انتخاباته. البته رقیب دموکراتش قرار نیست خیلی بهتر عمل کنه، چون اون هم گوش به فرمان بروکرات‌ها خواهد بود، و بروکرات‌ها هیچی از ریسک نمی‌دونند. ولی بازی انتخابات در آمریکا برمبنای مصلحت یا قضاوت عقلانی نیست، بر مبنای نارضایتیه، که میتونه کاملا احساسی باشه. هیچ‌کس نمیتونه ترامپ رو شکست بده، جز خوش‌خیالی خودش.

رسانه‌های آمریکا در این اوضاع اسف‌بار به جای تمرکز روی بالابردن آگاهی مردم، سوژه فعلی‌شون شده اینکه نباید به ویروس کرونا بگیم ویروس ووهان! چون یه جور نژادپرستی علیه چینی‌هاست!

همونطور که گفتم مشکل بشر فقط کرونا نیست. بیشعوری خیلی مخرب‌تره.

قبلا اینجا درباره وعده برنی‌سندرز درباره مجانی کردن واکسن کرونا نوشته بودم، بعضی از دوستان منبع خواستند. منبعش اکانت توعیترش بود. ولی لازم نیست اکانتش رو شخم بزنید تا پیداش کنید، چون دوباره تکرارش کرد!

در آنفولانزا سه عامل باعث مرگ طرف میشه. یک تشدید بیماری زمینه‌ای، مثل مشکل قلبی، کلیوی، ریوی، دیابت. دو، حمله افراطی سیستم ایمنی که به جای اینکه ویروس رو از کار بندازه ارگان‌های خود بدن رو از کار میندازه، و سه، عفونت همزمان به یک باکتری، یعنی چون بدن درگیر ویروسه یک باکتری فرصت رو غنیمت میشمره و شبیخون میزنه.

در کرونا درصد عفونت همزمان خیلی کم بوده. یعنی این ویروس شخصا به ریه حمله می‌کنه. این حرف‌ها که این همون آنفولانزاست فقط یکم شدیدتره رو جدی نگیرید.

وضعیت پروازها به سمت شهر رم.
چک نکردم ببینم رییس ایرلاین‌های اون‌ها هم مثل رییس علی‌بابا ایران از دولت درخواست حمایت کرده یا نه.

کاخ سفید از دولت کره جنوبی خواسته تجربیاتش درباره ایستگاه‌های تست مبتلایان احتمالی که داخل ماشین‌شون انجام میشه رو در اختیار آمریکا قرار بدن. یک ابرقدرت اقتصادیه اما هیچ ابایی از یادگیری نداره و خجالت هم نمی‌کشه از مشاوره گرفتن.
بعد نئاندرتال‌های حکومت‌ ما نه تنها قبول ندارن که ناتوان و نابلد هستند، بلکه میخوان به عراق بگن که باید چکار بکنه!

شخصا از موافقان قرنطینه هستم، اما تعصبی هم ندارم. این مقاله تحقیقی درست خلاف نظر شخصی من رو ادعا می‌کنه. به کمک مدل‌های ریاضی نشون میده که کل قرنطینه آخرالزمانی که چین در ووهان انجام داد فقط ۵ روز گسترشش در دنیا رو به تأخیر انداخته. چون خیلی بعدتر از زمانی که اولین افراد مبتلا شدن، استارت خورد (و اساسا شما هیچوقت نمیدونی اولین نفر کی گرفته، و لذا هر وقت استارت بزنی عملا دیر شده). مدل، ممنوعیت پرواز رو موثرتر نشون داده، اما در حد ۷۰ درصد، و اونهم در کوتاه‌مدت. چون قبل ازینکه ممنوع کنی یه عده پرواز می‌کنند، و برای همین کره‌جنوبی نتونست قسر در بره. نویسندگان مقاله نتیجه گرفتند بهترین اقدام، رعایت بهداشت فردی و محیطی، و حفظ فاصله با دیگرانه. یعنی تغییر در سبک زندگی، نه در لجستیک کشوری.

لینک مقاله:

https://science.sciencemag.org/content/early/2020/03/05/science.aba9757

۳۵۰۰ پوند بگیر و بذار واکسن رو روی تو تست کنیم.

Everything is market. Market is everything.

- مهم‌ترین محرک برای خودکشی، فلاکته. و حس فلاکت از مقایسه حاصل میشه. در شرایط نرمال، آدم‌های اطراف، زندگی روتین و مرتبی دارند، یا به نظر میرسه که اینطوره. اما در بحران، همه در ذیل یک فلاکت جهان‌شمول قرار می‌‌گیرند.. مخصوصا در بحرانی مثل بیماری واگیردار، که نه مرز حالیشه، نه طبقه، نه سطح درآمد. در بحران، فرد مستعد خودکشی بالاتر نمیره، این بقیه هستن که پایین میان، و این همسطحیِ هرچند موقت، حس فلاکت رو کمرنگ می‌کنه.

- برای فرد مستعد خودکشی، مرگ به یک متاع گرانبها تبدیل میشه که سعی می‌کنه بالاترین سود رو ازش بدست بیاره. شاید متناقض بنطر بیاد اما آخرین ثروتیه که از خرج کردنش احساس حیات می‌کنند. در زمان بحران، قیمت مرگ بالا میره، چون در اون برهه خاص، ناخواسته مُردن دیگه عادی نیست. پس مرگ حاصل از خودکشی، هرز میره. پس یا باید به تعویقش انداخت، تا ناخواسته مردن باز عادی بشه و خواسته‌مردن باز گرانبها، یا باید خودکشی رو با «خود را به کشتن دادن با بیماری» عوض کرد.

خودکشی درباره خود شما نیست. خودکشی همواره درباره دیگرانه.

‏اون قهرمان وجود نداره، ولی اگه وجود داشت باید به اون می‌گفتیم مهمان، که حبیب خداست. هرکسی که ما رو ازین جرثومه فساد و تباهی خلاص کنه حبیب خداست.

سازمان بهداشت جهانی ازینکه علاوه بر ویروس باید با ترول‌ها، فیک‌نیوز، و اطلاعات ضد و نقیض مقابله کنه شاکیه. اما اصل موضع اینه که مثل خیلی از نهادهای سنتی مرجعیت خودش رو از دست داده‌. مردم امروز اطلاعات رو می‌تونن از هرکسی دریافت کنند. میتونن ترجیح بدن به پزشکی اعتماد کنند که تا حالا اسمش هم نشنیده بودند، و حتی قیافه‌ش هم ندیدن. یهو یک نفر میاد هرچی که یک سازمان عریض و طویل رشته بوده پنبه می‌کنه. یا محتوایی میسازه که همه توجهات رو می‌بره سمت خودش. در «بازار آزاد مرجعیت» لزوما شایسته‌ترین، پرفروش‌ترین نیست. شایسته‌ترین در دراز مدت کشف میشه. بنابراین این‌ها بیشتر نگران جایگاه خودشون هستند، تا سلامت مردم جهان.
اما حتی اگه این دغدغه صادقانه بود، خطا بود. جمع خسارتی که از وحشت عمومی و اطلاعات نادرست به مردم وارد میشه کمتر از جمع خساراتیه که از بی‌خیالی در برابر یک تهدید بیولوژیک ممکنه وارد بشه. حتی اگه صدها نفر الکل صنعتی سر بکشند و بمیرند، خبرش زود پخش میشه و بقیه نمی‌خورند. و همینه که تفاوت ایجاد می‌کنه. الکل قصد کشتن شما رو نداره. به محض اینکه اراده کنی نخوری، خطرش قطع میشه.‌ اما ویروس به قصد سوء استفاده از سلول‌های شما در حال فعالیته، و در بیشتر این پروسه شما هیچکاره‌ای و اختیار و اراده‌ت نقشی در ماجرا نداره. بهتره وحشت مخرب و رفتار مخرب رخ نده، ولی حتی اگه رخ داد باز به ریسکش میارزه که جریان اطلاعات، باز و آزاد باقی بمونه. چون ریسک قاتلی که هر ۶ روز تعداد قربانیانش رو ۲ برابر می‌کنه از هرچیزی بیشتره.

اینکه این دو بی‌نیازی همزمان با هم و از دو طرف زده بشون رو تسلیت عرض می‌کنم به پیشگاه آیات عظام و علمای اعلام.

وقتی حتی آکادمی جراحان ارتوپد آمریکا حاضر نیست میتینگ چندهزارنفره‌ش رو کنسل کنه به خاطر کرونا، از سیاستمداران آمریکا نمیتونم انتظار بالایی داشته باشم. شاید ترامپ، و سندرز (که حتی با بستن مرز هم مخالفه!) مفهوم رشد تصاعدی رو نفهمند، این‌ها هم نباید بفهمند؟

برای همیناست که میگم جمهوری اسلامی یک #گله_گاو است. یا گله کل یال‌دار. حتی نمیفهمه خاکی که داره میره تو حلقش از زیر سم خودش بلند شده. فقط باید ماتحت جلویی رو دنبال کرد، و با سرعت! فقط همینه که مهمه.

ادمین‌های رسانه وابسته به سپاه که دارید کانال منو میخونید، همینکه با اون درآمد نجومی مجبورید از یک کانال گمنام دزدی کنید نشون میده خودتون بخشی از قبیله نئاندرتال‌ها هستید.


https://t.me/akhbare_fouri/86312

هدف اقتصاد ایجاد اشتغال و مشغله نیست. هدفش ایجاد فراغته. الان کسانی بیشتر در معرض خطر ویروس هستند که مشغله‌ حرفه‌ای‌شون بیشتره، و کسانی بیشتر در امانند که مشغله ذوقی‌شون بیشتره. امورات ذوقی رو میشه تعلیق کرد.

در مورد حوادث آبان گفته بودم این حاشیه‌نشین‌ها به خانه‌هاشون برگشتن اما کارشون تموم نشده. برای انتقام‌شون از مرکزنشینان نه از کسی اجازه می‌گیرند و نه با کسی هماهنگ می‌کنند. و این انتقام‌های زنجیره‌ای طرح و برنامه نداره، چون نه هدف سیاسی داره و نه چیزی رو میخواد تغییر بده. همینکه به غیرحاشیه‌نشین هزینه تحمیل کنه، کافیه. و این تحمیل هزینه با عصیانگری‌های ساده قابل انجامه.
امروز بعد از کمتر از سه ماه ازون روزها، داریم شواهد این عصیانگری رو در حاشیه کرج می‌بینیم. در حالی که داخل، وضعیت شهر با اینکه خیلی شبیه قرنطینه نیست ولی اصلا هم شبیه یک دهه‌آخر اسفند عادی نیست، در حاشیه فعالیت چنان با جوش و خروش ادامه داره که انگار عمدیه. تا جایی که صحبت از اعمال زور توسط نیروی انتظامی برای بستن مغازه‌ها شده. اینکه عملی بشه یا نه مشخص نیست، اما همینکه صحبتش مطرحه نشون میدن اوضاع در چه سطحیه.
این‌ها رو نباید با اقلیت نیهیلیست که با زندگی لجبازی دارند و در هر شرایطی پا میشن میرن شمال اشتباه گرفت:
https://t.me/anarchonomy/3943
اینطور هم نیست که اصلا ندونند در بیمارستان‌ها چه خبره. دسترسی این‌‌ها به شبکه اینترنشنال اگه بیشتر از اهالی مرکز شهر نباشه، کمتر نیست. این‌ها همونایی هستند که قبلا نوشته بودم از فرط باختن، به کمونیسم جنسی محلی روی آوردن:

https://t.me/anarchonomy/3273

خانه نماندنی که در آبان‌ماه شروع شد، امروز وارد مرحله بالاتری شده. خانه‌نماندنی که فقط برای نشت دادن «باخت» به بیرون از ناحیه حاشیه‌ست.

در تناقض ذاتی موهومات سوسیالیسم همین بس که این روزها همزمانی که در حال نظاره مستقیم ناتوانی و بی‌عرضگی سیستماتیک دولت‌ها در هندل کردن کرونا هستند، راه نجات از بحران رو هم دولت بزرگتر با بودجه‌های کلان‌تر معرفی می‌کنند! (هرچند چین به عنوان یک «کیس موفق» تبلیغ میشه، اما نمیتونند داده‌های علمی و ریاضی رو انکار کنند که نشون میده اون نمایش بیشتر کاربرد اقتدارگرایانه داشته تا پیشگیری بهداشتی). در واقع تقصیری هم ندارند، در چارچوب سوسیالیسم، هرکسی بهرحال به این تناقض خواهد رسید، فرقی نداره چقدر سعی کرده باشه همه‌جانبه نگاه کنه.
برای ماستمالی این تناقض ادعا می‌کنند مشکل اینه که در دولت‌ها «آدم درست» قرار نگرفته! اگه آدم‌های درست انتخاب بشن، دولت خوب کار می‌کنه!

سوال اینه که این آدم‌های درست چرا هیچوقت پیدا نمیشن؟ کجان؟ چرا انقدر نایابند؟ یعنی تو کل ایتالیا چهارتا آدم درست نیست؟ یا در آمریکا یا در کانادا، یا فرانسه، یا هند؟ چطور میشه صد و پنجاه تا کشور دولت‌هایی به اشکال مختلف تشکیل بدن ولی به هیچ‌کدوم‌شون این آدم‌درست که مدنظر این‌هاست وارد نشه؟ اونم در ادوار مختلف! سالانه ده‌ها انتخابات داره برگزار میشه در سراسر دنیا.

سوال دوم اینه که مگه خودشون آدم درست انتخاب می‌کنند؟ الان مگه زیر پرچم برنی سندرز سینه نمی‌زنند؟ این آقا میلیونره، ده‌ها میلیون دلار هم بودجه ستادی داره. نمی‌تونست دم در میتینگ انتخاباتیش یه مأمور بذاره به هرکس که وارد میشه یه ماسک بده؟ معمولا تو سالن‌هاش ده پونزده‌هزارنفر جمع میشن. پونزده‌هزارتا ماسک چقدر میشه پولش مگه؟ این یه کار خیلی ساده‌ست. چرا اینکارو نمی‌کنه؟ چون اگه کسی تو اون میتینگ کرونا گرفت، یقه آقای سندرز رو که نمی‌گیرن. سندرز و ترامپ نداره، تا وقتی حاکم دولتی در ریسکی که ایجاد می‌کنه شریک نیست، هرکاری دلش بخواد میتونه بکنه. هم میتونه جنگ راه بندازه، هم میتونه اموال مردم رو مصادره کنه، هم میتونه پول مالیات مردم رو بزنه به اونجای گاو.

با اینکه کرونا کمبودهای درمانی و‌ لجستیکی رو برجسته کرد، اما اگه خارج از دایره پزشکی، بخوایم یک صفت بذاریم روی کرونا اون صفت باید «آشکارکننده اضافه‌ها» باشه. چون باعث شد برملا بشه چیزهایی که گفته می‌شد ضروری‌اند، خیلی هم ضروری نیستند! مثلا در ایران به صورت کاملا فیزیکی و ملموس تجربه شد که تعطیلی مطلق حوزه علمیه هیچ اثر سوئی روی جامعه نمیذاره! در مورد حوزه آکادمیک هم داستان مشابهی جریان پیدا کرده. دانشگاه‌های معتبر دنیا که می‌گفتند نمیشه بیشتر از ۱۰ درصد کلاس‌ها رو آنلاین کرد، نشون دادن که ۹۰ درصد کلاس‌ها رو میشه آنلاین کرد! در واقع خیلی از نمیشه‌ها، نمیشه واقعی نبوده؛ اگه خودشون مانعش نمی‌بودند، میشده! و این تبعاتی خواهد داشت. اگه بشه ۹۰ درصد کلاس‌ها رو آنلاین کرد، یعنی هزینه تمام شده تدریس باید خیلی پایین‌تر ازین حرف‌ها بوده باشه، و اگه هزینه خیلی پایین‌تر ازین‌هاست پس مدرسه‌های آنلاین نوظهور هم باید بتونند با هاروارد و پرینستون رقابت کنند، با یک دهم شهریه اون‌ها! حتی داره معلوم میشه بیشتر زمانی که صرف تحصیل می‌شده اضافه بوده و سریع‌تر هم میشده همون مطالب رو از بر کرد! کرونا داره مثل یک چرخگوشت صنعتی، نهادهای سنتی رو چرخ می‌کنه. چیزی که میاد بیرون، حتی اگه هم زنده بمونه دیگه اون نهاد قبل نیست.
اما از همه مهم‌تر برای من نمایشگاه‌ها و بیزینس‌ها بودند. نمایشگاه‌هایی تعطیل شدند و یا کاملا آنلاین شدند، که تصور می‌شد صنعت مرتبط با اون نمایشگاه لنگ اون نمایشگاه بوده! ولی معلوم شد اصلا لنگش نبوده، و برگزار هم نشد و آب از آب تکون نخورد. فقط صنایعی که کاسه لیس اون صنعت بودند ضرر کردند. مثل هتل‌های مجاور نمایشگاه. شاید اگه این کنسل شدن‌ها ادامه‌دار باشه، معلوم بشه تعدادی ازین هتل‌ها کلا اضافی بودن!
شرکت‌ها هم خیلی از کنفرانس‌ها و جلساتشون رو یا کنسل و یا آنلاین کردن. نه تنها وقت، که بخشی از سرمایه شرکت و کارمندان صرف این جلسات می‌شد. حتی در موارد جزیی مثل کت‌شلوار! تصور کنید چند هزار لیتر در عطر صرفه‌جویی شده! شاید اگه این کنسلی‌ها ادامه‌دار باشه، معلوم بشه حتی تعدادی از ساختمان‌های شرکت‌ها هم اضافی هستند! از ساختمان حلقوی گرانقیمت اپل، چقدرش ضروری بوده؟ قیمت مسکن در حوالی این ساختمان‌ها به خاطر همین ساختمان‌ها بالا رفته. شاید حذف یا تغییر کاربری‌شون قیمت‌ها رو منطقی‌تر کنه.‌ شاید معلوم بشه بعضی از ایستگاه‌های مترو که میلیاردها دلار خرج‌شون شده بوده تا نزدیک این ساختمان‌ها بیان بیرون، اضافی بودن!
و ازون مهم‌تر بخش خدماته. داره معلوم میشه بیشتر مغازه‌ها هم اضافه هستند! مخصوصا در کشور ما که همین الانش تعدادشون خیلی بالاتر از میانگین جهانیه. داره معلوم میشه خیلی از مطب‌ها هم اضافه‌اند، چون میشده بیشتر ویزیت‌ها رو آنلاین انجام داد، و برای اونهایی که نیاز به معاینه فیزیکی دارند اونقدری صف تشکیل نمیشه که سالن انتظار بخواد! داره معلوم میشه حتی داروخانه‌ها هم اضافه هستند، چون نباید مریض بیاد داروش رو بگیره. باید دارو رو ببرن بدن به مریض! همه این‌ها بخش بزرگی از فضای شهری رو معطل خودشون کردن. که یعنی داره معلوم میشه حتی بعضی خیابان‌ها و بزرگراه‌ها هم اضافه هستند!