هوا عالی شده. اگه پالتوهاتون رو میخواید جمع کنید بذارید تو کمد قبلش چک‌ کنید تو جیباش پول نمونده باشه. زمستون بعد یه جوری با اون پول نمیشه چیزی خرید که مجبور میشید بندازیدش صندوق صدقات.

فکر کن میخوای بخشی از انجیل عبری رو ترجمه کنی. وزارت ارشاد جمهوری اسلامی میگه عبارت اینک که حافظ اسراییل است نمی‌خوابد رو حذف کنید! زیبا نیست؟ اسراییل نباید حافظی داشته باشه، اگه هم خدا گفته داره غلط کرده!

این‌ها بدشانسی آوردن که قرآن دست دو میلیارد نفر دیگه هم هست و تغییری ایجاد بشه همه میفهمن، و گرنه اگه یک کتاب داخلی بود خیلی از آیه‌هاش رو حذف می‌کردند! مثل آیه ۶۲ بقره.

در جریان استقلال ایتالیا بین شورشیان استقلال‌طلب که درگیر جنگ بودند وبا شایع شد. داشتند همه می‌مردند که مجبور شدند تسلیم بشن. این مانع استقلال نشد، چند سال بعد دوباره قیام کردند و موفق شدند. اما اونی که می‌تونست اختلافات استان‌های آزاد شده رو حل کنه، فوت کرد. اگه دفعه اول موفق شده بودند، وقت بیشتری باقی می‌موند برای استفاده از پتانسیل کاریزماتیک یک رهبر برای رفع مشکلات. وبا اون وقت رو ازشون گرفت.

دولت آمریکا کرونا رو شوخی نگرفته، اما نمیخواد کارهای زیادی براش انجام بده. علاوه بر فشل بودن ذاتی دولت‌ها، در آمریکا شهرها در خیلی از امور بروکراتیک، خودمختارند و این جلوی هماهنگی رو می‌‌گیره. مثلا کنفرانسی که قراره هزاران نفر رو جمع کنه رو هنوز کنسل نکردن، چون شهردار و شورای شهر نمیخوان اقتصاد شهر چنین خسارت هنگفتی متحمل شه. کسانی که فدرالیسم رو برای ایران تجوز می‌کنند، وضعیت فعلی آمریکا رو خوب نگاه کنند.

اما ما نباید برای آمریکا نگران باشیم. ما باید ازین نگران باشیم که جامعه پزشکی آمریکا نگرانند، چون می‌ترسند ورودی بیمارستان‌ها به حدی بالا بره که قفل بشن. و اگه ترافیک انقدر قابلیت بالا رفتن داره که ظرفیت عظیم بیمارستانی اون‌ها رو میتونه قفل کنه، پس ظرفیت بیمارستانی خنده‌دار ما بسیار سریع‌تر و بسیار خشن‌تر قفل خواهد شد.

چند روز بعد اینکه از جلوی در بیمارستان‌ها صدای تیراندازی بیاد دیگه یک اتفاق دور از ذهن نیست.

حتی برای توسعه ظرفیت بیمارستانی هم لوکالیسم راه حل بهتری بود. اگه هر واحد لوکال واحد بیمارستانی خودش رو با سرمایه خودش و شاید با نیروی انسانی خودش می‌ساخت و تأمین می‌کرد، هم هزینه جاری اون بیمارستان پایین می‌اومد، هم اینکه ظرفیتش با مریض‌های غیرمحلی اشغال نمی‌شد، و هم متولیان اون واحد حواس‌شون می‌بود که تجهیزات کم نیارن. می‌بینید که در مدل فعلی، اسکیل و ابعاد چندان تغییری در واقعیت امر ایجاد نمی‌کنه. کشور فقیر هم در بحران دچار کلپس میشه، کشور ثروتمند هم میشه، فقط تایم‌شون اختلاف داره. شورای پزشکی بیمارستان لس‌انجلس داره از همون چیزی میترسه که شورای پزشکی بیمارستان رشت ازش می‌ترسه، با اینکه میلیون‌ها دلار با هم اختلاف سرمایه‌ای دارند.
سیستمی که الان وجود داره یک ناهنجاریه، چون برمبنای اعطای نابجای حقوق شکل گرفته. امروز شبکه برق‌ کشور دچار ناهنجاریه، چون هزاران مشترک دارن برق می‌دزدند! چون بشون گفته شده داشتن اشتراک برق حق توست! و خب کسی از حقش نمی‌گذره، و بابتش پول هم حاضر نیست بده. اگه این فکر رو تزریق نکرده بودند که انشعاب آب و برق و گاز، حق شهروندانه، الان مجبور نبودند چنان بش سوبسید بدن که هم تبدیل به یک سیاهچاله بودجه‌ای بشه، و هم شبکه در فقر سرمایه هرروز فرسوده‌تر بشه. در شبکه درمان هم پیش‌فرض همه اینه که بستری شدن یک حق شهروندی است! و لذا ازین حق نمی‌گذرند، هزینه‌ش هم حاضر نیستند بپردازند. این مردم برای خودشون قبر پیش‌خرید می‌کنند، چون کسی بشون نگفته دفن شدن در یک قبرستان یک حقه، اما به تخت مراقبت‌های ویژه تا دقیقا اون لحظه‌ای که قراره بخوابن روش فکر نمی‌کنند. در لوکالیسم، افراد به تمام چیزهایی که بعدا لازم‌شون میشه فکر می‌کنند و براش برنامه‌ریزی می‌کنند.

«هی به دختراتون نگید که میتونن رییس‌جمهور بشن وقتی خودتون دوس ندارید به یک زن (الیزابت وارن) رأی بدید تا رییس‌جمهور بشه».

«مهمه اون زن کی باشه یا روی برگ رأیم بنویسم واژن کافیه؟».

#واژنیسم

یکی از بهترین meme هایی بود که دیدم
جوونک‌های چپ طرفدار سندرز که پیروزی‌ای که فکر می‌کردن حتمیه توسط بایدن ازشون گرفته شد به بایدن در نقش تانوس میگن «تو همه‌چیزم رو ازم گرفتی». و بایدنی که به دلیل آلزایمر یا هر مشکلی که داره این روزها سوتی زیاد میده در سخنرانی‌ها، میگه من حتی نمیدونم خودم کی هستم!
نکته جالب اینه که بایدن کارو به پنجاه پنجاه کشونده تقریبا، تانوس هم نصف جمعیت جانداران رو از بین برد. در اینجا میشه گفت با یه بشگن نصف رأی‌های سوسیالیست‌ها رو پروند‌.

.

دوستانی انتخاب کنید که دامنه اختلال حاصل از یک تهدید را از منطق احتمالات بدست می‌آورند، نه از برداشت عوام از آن تهدید.
دوستانی انتخاب کنید که کشف اختلال‌پذیری سیستم را تا لحظه اختلال به تعویق نمی‌اندازند.
دوستانی انتخاب کنید که استحکام سیستم را در تحمل کردن اختلالات مکرر می‌بینند، نه تجربه نکردن اختلال.
دوستانی انتخاب کنید که در وقت سلامت، یاد قرآن می‌افتند، نه وقت عذاب.

در خباثت جمهوری اسلامی تردیدی نیست، اما حتی اگه لجن‌پراکنی رسانه‌ای باعث بشه یک دیوانه به یک جوان شاغل در داروخانه با چاقو حمله کنه، دلیل کافی برای اینکه دهان اون لجن‌پراکن رو ببندیم نیست. البته دهان جمهوری اسلامی رو باید دوخت و دست‌هاش هم از پشت بست و سپس زنده به گورش کرد، ولی دارم حالتی رو در نظر می‌گیرم که این لجن‌پراکنی منشأ مردمی داشته باشه. بارها و بارها به این بهانه آزادی مردم سلب شده و دیگه به حالت قبل برنگشته، چون خیلی راحت میشه یک حرف، یک ادعا، یک شکل خاص از بیان رو مخل امنیت معرفی کرد. ضمن اینکه دیوانه‌های زنجیری نباید تعیین‌کننده این باشند که زدن چه حرفی صحیح است و زدن چه حرفی صحیح نیست. دیوانه زنجیری شاید با یک پاراگراف از نوشته‌های شکسپیر هم انگیزه برای قتل پیدا کنه. و معمولا هم اینطوریه که تیغ این لجن‌ستیزی گلوی اشخاص عادی رو میبره، نه دولت‌ها و جریان‌سازان رسانه‌ای رو که لجن رو رنگ می‌کنند و به شکل کارامل شکلاتی به خورد مردم میدن.

نمیدونم مردم واقعا هجوم بردن به شمال کشور یا نبردن. هر چه که از خلافت شیعی شنیده میشه باید دروغ تصور کرد، مگر اینکه با کوهی از اسناد خلافش ثابت شه. اما اگه واقعیت داشته باشه نباید تعجب کرد.. یادمون نرفته که وقتی در مورد احتمال شیوع انواع بیماری‌ها در عراق صحبت می‌کردیم، عملا با دیوار صحبت کردیم و باز یک میلیون و اندی هزار نفر برای زیارت اربعین وارد عراق شدند. آدم‌هایی که همون موقع گفتم خیلی‌هاشون نماز نمیخونند. ایران یک جمعیت فیکس نیهیلیست داره که در مناسبت‌ها و اتفاقات مختلف خودشون رو بروز میدن. نمیشه تخمین دقیقی از تعدادشون داشت، ولی انقدری هستند که به هرجا وارد بشن، بشه اسمش رو هجوم گذاشت. نیهیلیست ایرانی میتونه مذهبی باشه و میتونه نباشه. مهم‌ترین شاخصه مشترک این‌ها یک نوع دهن‌کجی به زندگیه. کافیه بگی امروز پنج لیوان آب بخور، برای زندگی خوبه. سعی می‌کنند اون روز روزه‌ی آب بگیرند! بگو سعی کنید امشب نخوابید، چهل تا قرص میندازن که حتما خوابشون ببره، بگو امشب سعی کنید بخوابید، هشت لیوان قهوه میخورن که تا صبح بیدار بمونن. مهم نیست چی بگید، کافیه یه ربطی به مهم بودن زندگی داشته باشه. اصلا شبیه زهاد نیستند. تارک دنیا نیستند. با جدی گرفتن زندگی لجند. بهرحال چندین دهه حکمرانی بیماران روانی به مملکت، بدون ساید افکت نخواهد بود و درصدی از جامعه از حالت نرمال خارج میشه. این قشری که از لحاظ روانی آسیب دیده‌ن رو نمیشه با بحث و نصیحت و فرهنگ‌سازی، به مسیر نرمال هدایت کرد. تنها راه هدایت در کوتاه مدت، اعمال زور و در دراز مدت مهیا کردن شرایط نرماله. بهترین درمان برای کسی که سال‌ها آب آهک‌دار خورده اینه که آب تصفیه‌شده بش بدن.

در این بلبشو که حتی حزب‌الهی‌هایی که بستگان‌شون رو به خاطر کرونا از دست دادند هم متوجه بی‌کفایتی سیستماتیک در حاکمیت شدن (که حالا بگذریم ازین کبک‌صفتی که باید حتما خسارت به بیخ گوش خودشون می‌رسید تا به کنه واقعیت پی می‌بردند) داره دو نیاز شکل می‌گیره که هر دو آدرس غلطند. یک: ما به مردم بهتری نیاز داریم. دو: ما به دولت بهتری نیاز داریم. به حرف‌ها و فحش‌ها و بحث‌ها و کامنت‌ها دقت کنید.. یا دارن میگن مردم بدند، یا دارن میگن دولت نداریم! (حتی امیرطاهری هم میگه اگه دولت داشتیم مشکل نداشتیم!). به نظرشون الان وقتیه که مهمه مردمِ خوب و دولتِ خوب داشته باشیم!

ولی با احترام به همه طاهری‌ها، این حرف‌ها رو قبول ندارم‌. از قضا الان دقیقا وقتیه که نه فقدان مردم خوب یا فقدان دولت خوب، بلکه فقدان یک شاه خوب یا راهبر خوب یا امام خوب حس میشه.

اگه من رو نمی‌زنید اجازه بدید باز به موسی مراجعه کنم. مردم تصور می‌کنند هدف قرآن از روایت داستان موسی و خضر، معرفی خضره. که بگه ما یک چنین آدم خفنی داریم که هیچکس از کاراش سر درنمیاره و حتی درک موسی که هم‌صحبت خداست هم بش نمیرسه! اما کاملا برعکسه. خود خضر، سیاه‌لشکره. هدف معرفی موساست. و داره چطور معرفیش می‌کنه؟ داره میگه موسی یه آدم رندوم نیست. ما کسی رو انتخاب کردیم ملت‌سازی کند، و راهبر شما باشد، که فقط وقتی منطق یک کار رو می‌پذیره که اون منطق تشریح بشه! اینطور نیست که بش بگن باید بریم به سمت راست، و بپرسه چرا راست؟ و بگن حکمتی داره که همه نمیفهمن! و اونم بگه اوکی! اگه حکمتی داره که معقوله، باید بتونی تشریحش کنی. داره میگه با چنین آدمی در رأس مدیریت جامعه‌تون، در امانید! چون نمیذاره چیزی رو بتون تحمیل کنند که نمیتونن ازش دفاع کنند!

حس نمی‌کنید گروگان عده‌ای هستید که دارن چیزهایی رو بتون تحمیل می‌کنند که نمی‌تونن ازش دفاع کنند؟ شما به یک موسی نیاز دارید.
اینکه پیامبران بنی‌اسراییل، «کینگ» شدند رو جدی بگیرید. شاهِ خوب خارج از دسترس ماست؟ نمی‌دونم. ولی دولت نمیتونه جاش رو پر کنه. هیچ‌چیزی نمیتونه جاش رو پر کنه.

دوستان میگن در زمانه ما، سیستم متکی به فرد جواب نمیده!
در جایی که رهبر خوب بالا سر جامعه‌ست، همه‌چی متکی به اون فرد نیست. ولی بدون اون فرد هم بی‌دفاع میمونی.
دولت جاستین ترودو وکیل یک تروریست رو به مقام قضاوت رسونده! این وکیل، که حالا باید بش گفت جناب قاضی! تلاش ویژه‌ای داشت که تروریسته رو از گوانتانامو خلاص کنه و بیاره کانادا، و‌ موفق هم شد!

دولت میتونه دهن‌کجی کنه بت.. و کی رو داری که در برابرش ازت دفاع کنه؟

از کشوری که به سازمان‌های بین‌المللی کمک نقدی می‌کرد تبدیل شدیم به کشوری که چشم به راه بارگیری پالت‌هاییه که روش لوگوی سازمان ملل چاپ شده.

استاد کزازی میگه نوروز باز هم میاد، ولی یکم دیرتر. ما از کرونا بدتر هم پشت‌سر گذاشته‌ایم!

کیوت!.. اما این «ما» دقیقا چه کسانی هستند؟ از ۹۰ هزار آلمانی که در نبرد استالینگراد اسیر شدند، فقط ۵ هزارنفرشون زنده برگشتن آلمان! که خدا داند چندتاشون روانی شده بودند. در همون نبرد که فقط ۵ ماه طول کشید ، از ۱ میلیون سرباز آلمانی، نیم میلیون‌نفرشون از بین رفتند! برای درک ابعاد نیم میلیون نفر توجه کنید به سوریه که نزدیک یک دهه‌ست خود دولت، بهمراه روسیه، بهمراه سپاه ایران بهمراه حزب‌الله لبنان، بهمراه داعش و القاعده و بقیه اراذل اسلامی، و بهمراه ترکیه، دست به دست هم دادن برای نابودی سوری‌‌ها و با خاک یکسان کردن شهرها، و هنوز دقیقا به نیم میلیون کشته نرسیده!
بله آلمان از اون جهنم هم عبور کرد، ولی کدوم آلمانی‌ها؟


محسن حسام مظاهری میگه الان نیاز به ارائه مشاور روانشناسی به مردم شدیدا احساس میشه، باید صداسیما به آخوندها اجازه بده بیان روحیه مردم رو تقویت کنند!

مثل اینه که بیماری که صبح برای عروقش بالن زدن رو بعد از ترخیص ببری بیرون کله‌پاچه بدی بش! آخوند در شرایط فعلی بسم‌الله هم بگه به فشار عصبی مردم اضافه میشه‌‌. با این افتضاحی که به بار اومده به صلاح خودشونه که فعلا سکوت کنند، و حتی لباس‌شون رو هم دربیارن و با کت‌شلوار تردد کنند.

اما فراتر از گرفتاری آخوند ایرانی در جامعه فعلی ایران، یک حقیقتی وجود داره و اون اینه که امید با «عمل صالح» شکل می‌گیره، نه با «گفتار نیک». عفو کنید که باز از قصه موسی مثال میزنم.. برده‌های فرعون به خاطر وعده‌های موسی نبود که بش اعتماد کردند. به هرحال هیچ‌کس باور نمی‌کرد بشه دریا رو شکافت. به این دلیل بش اعتماد کردند که دیدند این بابا حرف نمیزنه فقط، انقدر جنم داره که به خاطر ما بره جلوی فرعون برای آزادی ما مذاکره کنه، و انقدر خودشو درگیر کرده که حاضره ریسک مبارزه با ساحران رو به جان بخره. (فکر می‌کنید برای چی میگه از اژدها شدن عصاش ترسید؟ میخواد بگه کسی رو به رسالت انتخاب کردیم که ترسو بود؟ نه. میخواد بگه همونقدر تحت استرس بود که آدم معمولی در اون شرایط تحت استرس قرار می‌گرفت. اگه کل پروسه و نتیجه از قبل برات معلوم باشه که دیگه جرئت لازم نیست).

مردم عمل صالح نمی‌بینند که امیدوار بشن.

پیامبر می‌گفت نباید بذارید دور کعبه یک ساعت هم خالی بمونه. اونم می‌تونست خالی بودنش رو اینطور توجیه کنه، که مهمان خصوصی دارد و بلا بلا بلا. اما نمی‌کرد. چون برای خودش اصول داشت. معلق نبود. و چون اصول داشت نوه‌ش همین کعبه رو رها کرد و سر به بیابان گذاشت، تا به انسان‌ها رسیدگی کنه. چون کعبه باید خیلی مهم باشد، اما انسان باید مهم‌تر باشد. اینها نه اهل خاله‌بازی بودند، نه کلمه‌بازی. آدمی که اصول داره، ثابته و همه‌چیز اطرافش معلقند. آدمی که اصول نداره خودش معلق و همه‌چیز اطرافش ثابتند.

اگه یه بچه پرسید ترکیب اشک و لبخند که میگن چجوریه، همین رو براش مثال بزنید.

وقفه تولیدی و تجاری که کرونا در چین ایجاد کرد باعث شد در آمریکا این آگاهی عمومی بوجود بیاد که چقدر وابسته به چین هستند. و معمولا وقتی مردم بدون برنامه از پیش تعیین‌شده به یک آگاهی دست پیدا می‌کنند، مردان سیاست خیلی سریع دست به کار میشن تا هدایتش کنند. و برای همین داریم می‌بینیم شعارهایی در ژانر «الان وقتشه در صنعت‌مون بازنگری کنیم» رو استارت زدن. این چند وقته هیچ مدیرعاملی رو ندیدم بگه اشتباه کردیم همه بساط‌مون رو منتقل کردیم به چین! ولی سناتورها میگن. یعنی خود اونی که متضرر شده ساکته، اونی که اصلا داخل ماجرا نیست کاسه داغ‌تر از آشه! دلیلش هم مشخصه. سناتور قرار نبوده و قرار نیست به سهامدار جواب پس بده، قرار نبوده رقابت کنه، قرار نبوده قیمت تمام‌شده رو بیاره پایین، قرار نبوده سود بسازه. سناتور قراره رأی دربیاره، و با کمپین‌های پوپولیستی میشه رأی درآورد.
ولی آیا منطقیه از بحران کرونا نتیجه بگیریم که باید کشورها در صنعت‌شون بازنگری کنند؟ به زعم من خیر. این درسته که دنیا بیش از حد به چین وابسته‌ست و به طرز خطرناکی همه تخم‌مرغ‌ها داخل یک سبد قرار گرفته، اما اولا سبد بزرگیه، و میتونه از پس بحران‌ها بربیاد. باید توجه داشت که چین، بیش ازینکه دولتش باشه، مردمشه. درسته که دولت توتالیترش به لعنت خدا هم نمیارزه، اما ظرفیت عظیمی که اونجا بوجود اومده فراتر از دولت‌هاست. و دوما، ازین سبدهای بزرگ زیادند. مثلا بیشتر چیپ‌های حافظه که در دنیا استفاده میشه و تمام تکنولوژی که در اختیار داریم بشون وابسته‌ست در مناطقی از ژاپن تولید میشه که یا در معرض سونامی‌ هستند یا زلزله هشت ریشتری! خیلی هم بهم نزدیکند. یا اگه یک آفت در مزارع برزیل شایع بشه، نصف بازار سویا دنیا میخوابه، چون دارند به اندازه کل صادرات نفت ایران سویا صادر می‌کنند! و ایرلند داره به اندازه کل صادرات نفت ایران، تولیدات خونی و واکسن صادر می‌کنه! تأثیر ترسناک یک روز تعطیلی یکی از پالایشگاه‌های آرامکو رو هم که خودتون دیدید.

البته این به معنی نیست که نباید به ریسک‌ها توجه داشت. باید توجه داشت. ولی بهتره همون‌هایی توجه داشته باشند که قراره به سهامداران جواب پس بدن. نه یک مشت بروکرات پرت.

یه پست درباره ساز ترمین داره پخش میشه تو تلگرام که نویسنده ادعاهای ماورایی مضحکی درباره‌ش کرده که نشون میده اصلا نمی‌دونسته چطور کار می‌کنه.
این هنرمند اسپانیایی یه جور دیگه ازش استفاده می‌کنه که بامزه‌تره.

اگه آمریکایی‌ها یاد می‌گرفتند خودشون رو با آب تمیز کنند، لازم نبود الان اینجوری کاغذ توالت ذخیره کنند.
البته اگه سهامدار شرکتی که این کاغذها رو تولید می‌کنه بودم ترجیح میدادم این عادت‌شون رو ترک نکنند.