یکبار صبح زود تو صف نونوایی ایستاده بودم و منتظر که نوبتم بشه و همزمان در حال گوش دادن به مکالمات دو سه نفری که داشتند نون می‌پختند. فکر می‌کردند ترکی نمیفهمم و راحت حرف می‌زدند. صحبت این بود که با هزارتومن چه چیزی برای صبحانه بخرند. قرار بود یکیشون هرچی که مصوب شد رو مثل یکی از اصحاب کهف بره از بقالی سر کوچه بخره. اون زمان هزارتومن هنوز کمی مفهوم داشت. یکیشون گفت دو تا مربا بگیر یه دونه خامه. اون یکی گفت نه کم میاد پنیر باز بگیر، اون یکی گفت پنیر باز یه ذره میشه سرشیر بهتره، بحث بالا گرفت تا اینکه خودشون هم خندشون گرفت و یکیشون گفت همون نون خالی بسه اصلا!
حالا شده حکایت ترجیحات ما برای آینده مملکت. هر سناریویی تعریف می‌کنی میگن این که نشد که، این که فایده نداره، این جنگ داخلی ایجاد می‌کنه، این عملی نیست، این خطرناکه، این بود آرمان‌های ما؟

اولین و مهم‌ترین چیزی که باید بپذیریم اینه که مطلقا هیچ سناریویی بدون هزینه و بدون دشواری و بدون عواقب نخواهد بود. اگه اینو نپذیریم نون خالی هم باقی نمیمونه.

۱- اختلاف ما با داعش یک اختلاف عقیدتی نیست. سر این هم نیست که فرش لاکی قشنگ‌تره یا فرش سبز. اختلاف ما با داعش اختلاف انسانیت است با توحش. مثلا کسی که از لحاظ ذهنی سالمه و وابسته به دستگاه حاکم نیست «دلیل خودش رو داره» رو برای مأموران آشوویتز به کار نمی‌بره.

۲- فحاشی بخشی از آزادی بیان است. چطور در این فرمول استفاده از آزادی، می‌شود همان استبداد؟ چه کسی جز آنکه می‌خواد آزادی مردم رو ازشون بگیره ممکنه چنین برچسبی بزنه؟

چرا نمی‌تونید؟ بالاخره چهل ساله در حال ارسال بچه‌های ژن‌خوب‌شون به کشورهای مختلف هستند. هر سفارت هم یه مقدار سیاه‌لشکر ثابت برای این کارها داره. به این‌ها اضافه کنید چپ‌های ضدآمریکایی رو که در همه مراسماتی که ممکنه بشه توش به آمریکا فحش داد شرکت می‌کنند، فارغ ازینکه برگزارکننده کی باشه.

یکی برداشته بود عکس قاسم گروگانگیر رو روی کاغذ آچهار چاپ کرده و زده بود به در مجتمع آپارتمانی. زیرش هم نوشته بود سردار وطنم! انگار این مطلب که سردار ولایت بوده، نه وطن، خوب به گوش‌شون خورده که خواسته بگه «حرف مردمو قبول ندارم». اما حداقل خودجوش پرینت کرده و از پایگاه محل نگرفته بود. بقیه اون‌هایی که پوسترهای تیراژی چاپ شده‌ش رو به شیشه ماشین می‌زنند منو یاد زمانی میندازن که در تظاهرات حکومتی فعال بودم. حتی اونجا میشد رایگان‌پرستی ایرانی رو از نزدیک دید. کاغذهای مرگ بر آمریکا رو که توزیع می‌کردند، بعضی‌ها بعد مراسم لوله می‌کردند و با خودشون می‌بردند. میپرسیدم کجا میبرید اینارو آخه؟ می‌گفتند «چاپ شده، حیفه». ژست «حتی زیر نور شمعی که با بیت‌المال خریداری شده قرآن نمی‌خوانیم» در میارن، ولی انگیزه، جمع‌آوری حداکثری هرچیزی که «دارن میدن» بود. سیستم عصبی انسان ایرانی به سیگنال‌های دارن میدن به شدت حساسه.‌ به دوستی می‌گفتم پوسترهای سردار رو دونه‌ای ۳۵ هزارتومن قیمت بزنید بعد ببینید چندنفر میزنند به شیشه ماشین‌شون. همه ما مبتلا به سندروم «ممد بدو یکی بگیر» هستیم. مادر خودم وقتی می‌دید ظهر عاشورا بدون چند پرس غذای نذری اومدم خونه فرض می‌گرفت که مردانگی ندارم و بیضه‌هام رو کوبیدن قبلا.‌ و همه تربیت‌یافته همین مادران مهربانیم. نمایشگاه الکامپ که می‌شد در ازدحام جلوی غرفه‌ها از لای دست و پا عبور می‌کردیم و مثل گربه‌ای که پنجه‌ش رو از زیر در میاره تو، به کاتالوگ‌هایی که روی میز بود چنگ مینداختیم و یکی دوتا برمی‌داشتیم و تو کیسه میذاشتیم و ازینکه وزن کیسه داره همینجور سنگین‌تر میشه لذت می‌بردیم. تا جایی که غرفه‌دارها مجبور شدند کاتالوگ‌ها و بروشورها رو جایی پنهان کنند و تا همکار یا یک آدم حسابی ازشون سوال مرتبط نپرسیده، تقدیم نکنند، و برعکس غرفه‌هایی که می‌دونستند در حالت عادی کسی بشون توجه نمی‌کنه خودشون عامدانه بروشورپراکنی می‌کردند تا آدم بیشتری جمع بشه و به نظر بیاد نمایشگاه امسال رو خیلی با موفق دارن پیش میبرن! رایگان پرستی چیزیه که باید زندگیش کرده باشی تا بفهمی چقدر میتونه عمیق باشه. یک‌بار که پیرزنی یک کاسه عدسی گرفته بود و بنا به دلایلی که فقط حضرت عباس می‌دونست غیرقابل خوردن بود، بعد ازینکه تلاش صادقانه‌ش در کنار پیاده‌رو برای تحمل مزه‌ش به نتیجه نرسیده بود، درش رو بست تا باخودش ببره خونه. گفتم حاج‌خانوم اینو باید بریزی دور فکر کنم. گفت باشه، میبرم خونه میریزم دور! می‌خواست لذت «تا خانه بردن یک چیز رایگان» رو از دست نداده باشه.
آره، اونی که عکس رو خودش پرینت کرده بود، ازین دست نبود. از لحاظ روانشناختی، در موقعیت همجنسگرایان غربی بود، که اقلیتند اما انقدر به در و دیوار می‌زنند که «من اینم ایهاالناس» که به نظر بیاد همه‌جا هستند، و اون‌هایی که همجنسگرا نیستند غیرعادی‌اند! سردار وطنم، یعنی شمایی که این بابا سردار وطن‌تون نیست غیرعادی هستید. ۹ دی هم با پرچم ایران همون کاری کردند که گی‌ها با رنگین‌کمان کرده‌اند. برای لجبازی با نمادهای سبز، فقط مونده بود پرچم ایران رو که تا دیروزش فقط لوگوی وسطش رو به رسمیت میشناختند، روی شورت‌شون هم چاپ کنند. از آنتن ماشین گرفته تا روی مقنعه تا آینه موتور، ناگهان به پرچم مزین شد، تا بگن ما وجود داریم!.. حقیقتا این‌ها تنها اکثریتی در جهان و تاریخ هستند که انقدر خودشون باور دارند که این اکثریت یک سرابه، که تمام رفتارهای اقلیت‌های سرکوب‌شده رو از خودشون بروز میدن. انگار همجنسگراهایی در مسکو هستند، یا صهیونیست‌هایی در غزه‌ هستند، یا اسکیموهایی در لیبی!

نیروی فضایی ارتش آمریکا که تازه تأسیس شده از یونیفرم پرسنلش رونمایی کردند و ملت ریختند زیرش به هجو و تمسخر که مگه فضا هم نیاز به استتار داره که این رنگیش کردین؟
این مردم فکر می‌کنند پرسنل نیروی فضایی تو فضا باید خدمت کنند و لباسشون باید سفید یا خاکستری متالیک باشه!
البته اطلاعات نداشتن خیلی ضایعه بزرگی نیست، ضایعه بزرگ اینه که فکر می‌کنند می‌دونن دارن درباره چی صحبت می‌کنند، و ضایعه خیلی خیلی بزرگتر اینه که این‌ها حق رأی دارند، و ازین حق هم استفاده می‌کنند، و مثلا میرن به کسی رأی میدن که اموال ثروتمندان رو مصادره کنه!
برای همینه که میگم دموکراسی باید مشروط باشه.

@scdlbot got it from SoundCloud

بیش از ۶ هزار بازدید ولی تا اینجا کمتر از ۳ هزار رأی. جالبه نه؟ ظاهرا از خود سوال هم خوششون نمیاد. ولی اونایی که از سوال خوششون میاد، اکثرا بله رو انتخاب می‌کنند.
خودم خیر زدم. چون معتقدم یا باید دولت مرکزی مسلط داشت، یا برگشت به لوکالیسم و اختیارات رو‌ به کوچکترین واحدهای سکونتگاهی واگذار کرد. فدرالیسم یه چیزی بین این دو قطبه، و هیچ کدوم نیست، و درد ما رو دوا نمی‌کنه. ضمن اینکه تصوری که همه ازش دارند وضعیت آمریکاست و وضعیت آمریکا قابل انطباق به ایران نیست.

یکم دیگه این بحث نحوه اداره ایران رو ادامه بدیم میگن از اسراییل دارم پول می‌گیرم!.. البته اگه خبر دارید صهیونیستا کجا پول میدن و کجا میشه تحویل گرفت و بم نمیگید، ازتون به خدا شکایت می‌کنم!

بابا حالا خبری نشده که.. هنوز تهران داره به صلابه‌تون می‌کشه. مانع تجازواتش نشدیم زبان‌مان لال. فقط برای آینده‌ای دور، پرسش طرح کردیم. بدون پرسش نمیشه فکر کرد. اگه میخواید بدون پرسش فکر کنید یعنی نمیخواید فکر کنید.

نکته قابل تأملی که یکی از خوانندگان کانال یادآوری کرد:
اینکه بیش از ۷ میلیون ایرانی از ایران رفته‌اند و دیگر برنخواهندگشت، یعنی آلردی تجزیه اتفاق افتاده. استان آذربایجان شرقی ۴ میلیون نفر جمعیت داره.

از سال ۲۰۰۰ بچه‌های مهاجرانی که در آلمان به دنیا می‌اومدن خود به خود شهروند آلمان میشدند. حالا ۲۰ سال ازون موقع گذشته و میشه بررسی کرد این قانون چه تأثیری در زندگی بچه‌های مهاجران داشته. برخلاف تصور قانونگذار صرف شهروند کردن یک بچه، آینده درخشانی رو براش تضمین نمی‌کنه، چون تحت تأثیر خانوادشه، و خانواده‌ش اگه مسلمان باشه جلوی پیشرفتش رو می‌گیره. پسرها ازین قانون بیشتر بهره‌مند شدند، چون خانواده به دلایل فرهنگی یا مذهبی، مانع‌شون نمی‌شد، اما دخترها با این که دولت با اعطای شهروندی فرصت‌های زیادی در برابرشون قرار داده بود، همون خانواده‌ها به خاطر همون دلایل فرهنگی و مذهبی نمیذاشتن ازون فرصت‌ها استفاده کنند، و لذا احساس رضایت از زندگی و احساس آلمانی بودن در این دخترها با این که شهروند هستند پایین‌تر از حتی مهاجریه که همین الان وارد شده.
به نظر میاد آلمانی‌ها در تخمین میزان خشکی عقاید مسلمین دچار خطای محاسباتی بودند.

زیادی غوطه‌ور بودن در فضای صدراسلام چنین عواقبی هم داره. این حرکت در بیابان‌های حجاز چهارده قرن پیش نه تنها وجهه بدی نداشت، بلکه می‌تونست جلوی یک جنگ رو بگیره، ولی در سال ۲۰۲۰ یعنی در پادگان‌ها داره اتفاقات جنسی ناجوری میفته که تا سطح درجه‌داران هم بالا اومده. مورد دیگه نحوه معرفی فرمانده جدید سپاه قدس به توله‌های سیاسی و نظامی‌اش در عراق بود، که دقیقا دست همدیگه رو مثل گی‌ها گرفته بودند! و نکته عجیبش این بود که اون‌ها دست این فرمانده رو گرفته بودند، نه اینکه فرمانده دست اون‌ها رو به نشانه سرپرستی بگیره.

شیعه حکومتی چنان در حباب خودش فرو رفته که هیچ درکی از فضای واقعی بیرون نداره و نمی‌خواد هم داشته باشه. این تشکیلات واقعا متعلق به هفتصدسال پیشه. تا این‌ها به حالت نرمال برنگشتند موبایل هم نباید داشته باشند، اما متأسفانه پدافند رو هم در اختیار دارند.


https://t.me/masih_alinejad/9797

جاناتان پای، کمدین انگلیسی که در سبک متداولش که نقش یک گزارشگر رو بازی می‌کنه که قبل از شروع ضبط، واقعیات رو با ادبیات خیابانی بیان می‌کنه و بعد دوباره برمیگرده به حالت رسمی، این بار برای جدایی پرنس هری و زنش از خانواده سلطنتی سنگ تمام گذاشت.
ترجمه این شاهکار کیفیتش رو تنزل میده، ولی اون قسمتش خیلی بجا و دقیق بود که میگه ما میلیون‌ها پوند خرج این میلیونرها می‌کنیم که هیچ هنری نداشتند جز اینکه در یک خانواده درست درمون به دنیا بیان، بعد به جای اینکه بریزیم خیابون اعتراض کنیم میریم می‌ایستیم تماشا می‌کنیم چجوری پولی که بشون دادیم رو خرج می‌کنند و همزمان پرچم بریتانیا رو تکون میدیم!
این مطالبه «میخواید گورتون رو گم کنید، گم کنید، فقط پولی که خرج عروسی‌تون کردیم رو رد کنید بیاد» موضوع مهمیه که باید بیشتر بش پرداخته بشه.

پرمصرف‌ترین روغن خوراکی در آمریکا، روغن سویاست. و در این بررسی
https://academic.oup.com/endo/advance-article/doi/10.1210/endocr/bqz044/5698148
که روی موش‌ها انجام شده مشخص شده این روغن اثرات بدی روی متابولیسم و بخش‌هایی از مغز میذاره. البته نتیجه‌ای که از موش‌ها به دست میاد لزوما در مورد انسان‌ها صدق نمی‌کنه، ولی به نظر میرسه باید در موردش احتیاط کرد.
قبل‌تر هم باز در مورد موش‌ها مشخص شده بود استفاده از روغن‌های گیاهی برای سرخ کردن غذاها، به طور محسوسی باعث ایجاد پولیپ‌های روده‌ای میشه.

گیاهخواران شاید نخوان بپذیرند، اما بدن انسان با چربی حیوانی هماهنگ‌تره. مبارزه با چیزی که برای چندهزارسال داشتیم میخوردیم، خیلی عاقلانه نبوده.

پدر گرامی داشت از اوضاع قدیم می‌گفت که زندگی برای زن‌ها خیلی سخت‌تر بوده (یعنی الان بهتره)، و برای نمونه مثال زد که مردها زن‌شون رو هم با خودشون میبردن به صحرا، برای درو و کارهای سخت دیگه، و یکی از معضلات‌شون دستشویی بود، که در فضای باز اون هم در معرض دید مردها، صحنه‌های ناجوری بوجود می‌آورد. تا اینکه آخوندها اومدند و منع کردند و گفتند نکنید و زن‌ها رو نبرید و حرام است و فلان است.

ازش می‌پرسم: باشه حرام، ولی چه خسارتی ایجاد کرده بود براتون؟
میگه خب زشت بود، هیچی نمی‌فهمیدند، بعدشم اون کار از توان زن خارج بود.
باز می‌پرسم: باشه زشت بود، ولی چه خسارتی داشت؟ جوان‌ها منحرف‌تر بودند؟ کسی به کسی تجاوز می‌کرد؟ دخالت آخوندها و عوض شدن سبک و سیاق، چه حالتی رو بوجود آورد که بتونید بگید به نفع‌مون شد؟ با گناه و این‌ها کار ندارم.. اثر دنیایی و فیزیکیش چی بود؟

جوابی نداره بده. فقط میگه بد بود.

این پروپاگاندای فعلی که زن ترجیحا کار نکنه و در معرض مردان نباشه بهتره، از ۵۷ شروع نشده و به چندین دهه قبلش برمی‌گرده. به بهانه گناه و عفت، مکانیزمی رو بهم ریختند که قرن‌ها برقرار بود. دولت قاجاری و پهلوی هم ایستادند و تماشا کردند. در دراز مدت عملا عفتی که مد نظر اون‌ها بود برقرار نشد، و اون مکانیزم هم از دست رفت.

در استرالیا در حالی که تابستونه تگرگ‌هایی به اندازه توپ گلف اومده پایین، و باز دارند میفرمایند «اثر تغییر اقلیمه!». من نمی‌دونم در چندمیلیون تابستونی که استرالیا تجربه کرده‌ تو چندتاشون تگرگ هم می‌اومده و به این اندازه بوده‌‌. این‌ها یه جوری صحبت می‌کنند انگار می‌دونند. و چند میلیون ساله که حیات معنوی دارند و شاهد حقیقتند، فقط این چندسال اخیر وارد یک کالبد شدن و نفس می‌کشند، و گرنه خیلی وقته در حال شهودند! اما من که زنده نبودم، پس چاره‌ای نیست جز اینکه به ادعاها بدبین باشم.‌ چطور می‌تونم نباشم وقتی ادعاها ابطال‌ناپذیرند؟ ازشون بپرسید «دقیقا در استرالیا چه شرایطی حکمفرما باشد شما می‌گویید شرایط نرمال است؟». نسیم خنک بوزد و آب از آب تکان نخورد، کأنهو بهشت؟ وقتی هر اتفاقی، مطلقا هر اتفاقی میفته میگید اثر فلان است، یعنی ابطال ناپذیره. چون دیگه هیچ‌چیز وجود نداره که نقضش کنه.

وظیفه طبیعت این نیست که نقش بهشت رو برای ما بازی کنه‌. شاید روالش اینه که گاهی تگرگ به اندازه توپ تنیس بیاد پایین.

سال‌ها و سال‌هاست که سیاهپوستان آمریکا بدون اسلحه تظاهرات می‌کنند، مخصوصا در سال‌های اخیر، که رسانه‌ها که به دلایل سیاسی دائم دارند بشون میگن «شما تحت ستمید! برخیزید!».. و در بیشتر این اعتراضات، کار به خرابکاری و شلوغ‌کاری و زد و خورد و خشونت کشیده شده. دولت اوباما حتی از نیروهای گارد ملی استفاده کرد. اما در حال حاضر طرفداران آزادی اسلحه در ویرجینیا تجمع اعتراضی بپا کردن، و مسلح هم هستند، خیلی جدی با خودشون اسلحه نیمه اتوماتیک آوردن.. اما نه چیزی به آتش کشیده میشه نه جایی غارت میشه نه شیشه‌ای شکسته میشه نه خشونتی در کاره.

و چپ‌ها ازین تفاوتی که داره به چشم میاد، ناراحتند. چون ناقض روایت رسمیه که میگه خشونت جامعه ما محصول ابزارآلات خشونت هستند. البته هر دو طرف در ارائه تحلیل درست ازینکه ریشه خشونت‌طلبی کجاست عاجزند. ولی حداقل جبهه راست واقعیت رو پذیرفته که نمی‌دونه ریشه کجاست. لیبرال‌ها همچنان مشغول انکار و پرسه‌زنی در کوچه‌ علی‌چپند. بد نبود اگه نیواورلئان رو زیر ذره‌بین می‌گرفتند. جایی که رکورد تیراندازی رو داشت، ولی داره آمارش پایین میاد. در حالی که دسترسی تقریبا مفت به اسلحه، تغییری نکرده.

عبدالله ضیاء‌الدین عکسی از معترض عراقی در بین دود لاستیک‌های سوخته گرفته که پتانسیل تبدیل شدن به یک نماد ماندگار رو داره. نمادی با این پیام که «مهم نیست چقدر زندگی ما را می‌سوزانند.. ما می‌مانیم و می‌ایستیم».

توعیتر این عکاس مستعد رو فالو کنید.

سوبارو، کوچکترین خودروساز ژاپن، و محافظه‌کارترین خودروساز ژاپن، رسما اعلام کرد که از سال ۲۰۳۰ به بعد فقط خودرو برقی تولید خواهد کرد! عین سگ دروغ میگه که برای «جامعه عاری از آلایندکی دی‌اکسیدکربن» این کار رو می‌کنه. هم این و هم تویوتا، همین چند روز پیش صدها هزار مدل رو به علت نقص فنی خطرآفرین فراخوان دادند. نه فقط مشتریانشون، بلکه خودشون هم دیگه خسته شدند از پیچیدگی فزاینده ماشین سنتی، که هرروز یه دردسر جدید میسازه. برای خلاصی از بار سنگین مسئولیت‌ها و کم کردن قطعات، که هم هزینه رو بیشتر می‌کنه و هم احتمال خرابی رو بالاتر میبره، دارن شیرجه میرن به سمت ماشین برقی. در حالی که اگه قرار باشه به کیفیت و ماندگاری اهمیت ندن، در ماشین برقی هم اهمیت نمیدن.
ده سال پیش رو، یک دهه دیوانه‌وار در صنعت خودروسازیه. دهه‌ای که صدای اگزوزها و لذت تعویض دنده رو به زور از ما خواهند گرفت‌. اگه کوچکترین و محافظه‌کارترین‌شون انقدر عجله داره، منتظر باشید بزرگتر‌هاشون غوغا کنند. غوغایی برای سبزی دلار، نه سبزی زمین‌.

اتفاقا خودم از گیربکس متنفرم، چه دستی چه اتوماتیک (تقریبا هیچ اتوماتیکی در بازار دنیا وجود نداره که بدون عیب باشه). اما وقتی انتخاب‌های بقیه مردم رو ازشون می‌گیرن انگار دارن انتخاب‌های من رو ازم می‌گیرن.
از انتخاب که بگذریم، محدودیت‌های فیزیکی وجود دارند. ماشین برقی رو نمیشه با یه دبه چهارلیتری از مهلکه خارج کرد. اگه تخلیه شد باید بگی جرثقیل بیاد ببردش تا ایستگاه شارژ. ماشین برقی رو نمیشه در عرض یک دقیقه شارژ کرد. حداقل نیم ساعت زمان میخواد. و این معضل الان که تعدادشون کمه خودشو نشون نمیده. تعدادشون میلیونی که شد و تو صف شارژرها قرار گرفتید متوجه ابعاد معضل خواهید شد.

چند دانشمند انگلیسی در نامه‌ای سرگشاده با مضمون «به کجا چنین شتابان؟» نوشته‌اند «اگه بخوایم همه خودروهای سواری انگلیس رو برقی کنیم، تازه فرض کنیم همین تعداد بمونه و بیشتر نشه، بیش از ۲۰۰ هزار تن کبالت، بیش از ۲۶۰هزارتن کربنات لیتیوم، حداقل ۷۲۰۰ تن نئودمیوم و دیسپروسیوم و تقریبا ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار تن مس نیاز داریم! که این‌ها یعنی ۲ برابر کل تولید جهانی کبالت، تقریبا تمام تولید جهانی نئودمیوم، و سه چهارم تولید جهانی لیتیوم و حداقل نصف تولید جهانی مس!».
سبزها با پروژه خودروی برقی عملا دارن «استعمار معدنی» کشورهای ضعیف‌تر توسط کشورهای ثروتمندتر رو احیاء می‌کنند.
دانشمندان مذکور البته پیشنهاد دادند که استفاده از خودرو رو کاهش بدیم. این‌ها حتی به گرفتن ماشین بنزینی از مردم اکتفا نکردن، میگن خود ماشین رو باید از مردم گرفت!