یک‌بار آشوبگر بمیر
یک‌‌بار روی خون خودت بخواب
یک‌بار تلفات یک ناآرامی شو
یک‌بار جنازه‌ای بالای خودروها باش
یک‌بار یک عدد باش بعد از فعل kill
یک‌بار تیتر بساز و از یادها برو
یک‌بار قربانی «دوران گذار» شو
یک‌بار از خستگی بمیر
یک‌بار مرگ بیهوده را امتحان کن
یک‌بار در خاورمیانه... آشوبگر بمیر.

بابام با یک واسطه نقل می‌کرد که یک مقنی (حفرکننده قنات و چاه) بوده که برای کندن چاه یک ساختمان نوساز میبرنش سر کار. صاحبخونه بش میگه یک چاه بکن، اما مقنی قصه ما میگه پس آشپزخونه‌ت چی؟ صاحبخونه نمی‌فهمه منظورش چیه. مقنی میگه درست نیست آب آشپزخونه که توش برنج و نان هم هست بریزه تو فاضلاب و نجاسات. صاحبخونه میگه یه چاه دیگه هم برای آشپزخونه بزنیم؟ ول کن بابا. مقنی میگه باشه، تو پول یک چاه رو بده، من دو تا میزنم. و واقعا این کارو می‌کنه، دو تا چاه می‌کنه اما پول یکیش رو می‌گیره. اینو تعریف می‌کرد و می‌گفت چطور یک مقنی بیسواد این چیزها رو میفهمه اما مجتهدها هیچی نمیگن؟

تو دلم گفتم مجتهدهایی که حاضر نیستند برای سود بانکی از کلمه «حرام» استفاده کنند و به «اشکال دارد» بسنده می‌کنند، آخرین چیزی که براشون اهمیت داره چاه آشپزخونه شماست پدر من.‌ در دینی که حکومتی شده، مجتهد هم یک بروکرات معمم میشه. کافیه بوروکرات‌های کت‌شلواری بش بگن فلان کار از لحاظ مهندسی توجیه نداره.‌ مخصوصا که این حرام‌سازی، نفع مالی برای حوزه نداره.

اما مسئله بی‌خاصیت‌شدگی مجتهد امروزی نیست، به درک که جایگاه رفیع‌شون رو از دست دادند. مسئله سطحی بودن مجتهدهای تأثیرگذار دیروزه.‌ نفوذشون در توده عوام اهرمی بود که می‌تونستن باش جامعه رو از سطحی که بود بالاتر بکشند، اما ازش استفاده کردند برای تلف کردن احساسات معنوی آدم‌ها. اینکه یک کارگر بدبخت به خاطر یک هدف معنوی یک چاه بکنه و هیچ دستمزدی نگیره، نشان از ظرفیت بالای شخصیتش داره. اما این ظرفیت رو صرف یک مشت مسائل بیهوده کردند (انقدر بیهوده که حتی نمی‌تونن ازش دفاع کنند. بش می‌گفتم نان برکت خداست بیشتر، یا آب؟ حتی در قرآن هم ازش اسم برده شده. بدون نان میشه روزها زنده موند، اما بدون آب چطور؟ ازینکه آب پاک وارد شبکه نجاسات میشه ناراحت نمیشید؟ و گفت آره اینم هست! یعنی چی آره اینم هست؟ هفتاد هشتاد سال عمر می‌کنید اما به چیزهایی که مقدس می‌دونید فکر نمی‌کنید؟ نان سمبل روزی خداست؟ تا کی میخواید درگیر سمبل‌ها و نشانه‌ها باشید؟). مجتهد دیروز فقط برای سطحی ماندن گناهکار نبود، با مقدس‌سازی‌های بی‌معنی در هدر دادن ظرفیت شخصیت آدم‌ها هم مقصر بود.‌ بعبارتی هم کم می‌فهمید، هم روی کم‌فهمی خودش غیرت غلیظی داشت، و این غیرت جاهلانه رو به عوام هم منتقل می‌کرد. و نتیجه شد چاه‌کنی که فکر و ذکرش اختلاط خوراکی‌های هضم نشده با خوراکی‌های هضم‌شده‌ست و به خاطرش هزینه‌های زیادی هم میده، اما تا آخر عمرش متوجه نمیشه چرا فقیره و چرا باید تا ۷۵ سالگی کار کنه. دقیقا این مجتهدان و‌ عالمان شیعی بودند که این خسارات بزرگ رو وارد کردند، اما با پراکندن عمدی مجموعه‌ای از قصه‌های ساینس‌فیکشن درباره کرامات فیلم‌هندی‌طور و ارتباطات گرافیکی‌شون با امام زمان، خودشون رو نخبگان تکرارناشدنی جامعه اسلامی جا زدند!

گوش کن

«طرفداری از نظام ایران یک اختلال روانی است».

در یک تحقیق مشخص شده بود کسانی که قسمت‌های بزرگی از بدن‌شون رو خالکوبی می‌کنند در مقایسه با بقیه آدم‌ها آینده‌نگری کمتری در زندگی‌شون دارند.‌ یعنی اون خالکوبی فقط یکی از کارهاییه که بدون نگاه بلندمدت به آینده انجام میدن.‌ صرفا رفیق ناباب و محیط گنگستری نیست که باعث میشه فرد دست به این کار بزنه. افرادی وجود دارند که دقیقا در همون محیطند اما روی بدنشون حتی یک کلمه هم دیده نمیشه. با خالکوبی نمیخواد ثابت کنه آینده براش مهم نیست، اصلا نمیخواد چیزی رو ثابت کنه، بلکه خیلی ساده به آینده فکر نمی‌کنه!

اشغال سفارت آمریکا هم یکی از خالکوبی‌های روی تن ایران بود، که نشون داد اینجا کسی به آینده فکر نمی‌کنه. نه میشه مخفیش کرد، نه میشه پاکش کرد.‌ مثل اینه که روی گونه‌ت تتو کرده باشی «فاک یو». با اون صورت چجوری میشه رفت به مجلس مهمانی؟ حتی ماسک بهداشتی هم نمی‌تونه پنهانش کنه (مگر اینکه صورتت رو مثل جوکر رنگ کنی). برخی در این وهمند که سازش نظام ایران و یکی از دولت‌های آمریکا مسئله رو حل می‌کنه. گود لاک ویت دَت.

باید این سوال رو پرسید که شهید مطهری در طول عمر خودش چقدر از وقتش رو صرف تربیت فرزند کرده؟ به نظر میرسه اصلا وقت و انرژی نذاشته بوده.‌ منکر اینکه آدم‌ها مسیر خودشون رو میرن نیستم، اما باید یه تفاوتی باشه بین کسی که تو خونه‌ی یک «مثلا عالم دینی» بزرگ شده، و کسی که از بچگی ولش کردن تو کوچه تا همسایه‌ها و رهگذرها تربیتش کنند.

اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، فارغ از تمام مزایای پرشمار ریز و درشتش، ازین جهت یک انقلاب در تاریخ بشر ایجاد کرد که طبقه الیت لخت شدند! هر کسی، هر خانواده‌ای، هر تیمی، هر قبیله‌ای، هر طبقه‌ای، که از قبل دارای اعتبار و جایگاهی بودند، در معرض شفافیت و قضاوت قرار گرفت و معلوم شد خیلی‌ ازون لیبل‌های افتخارآمیز، فیک بوده!

البته فکر نکنید ساکت می‌نشینند. به زودی قوانین و مقرراتی وضع میشه که مسخره کردن مقامات و «رجل» معتبر سیاسی/اجتماعی/فرهنگی/هنری رو ممنوع کنه. منظورم توهین نیست، اون همین الان هم ممنوعه. اینکه بخندیم بشون هم ممنوع خواهند کرد.

https://t.me/sahandiranmehr/21577

من اینو نمی‌دونستم
آدم هرروز یک چیز جدید یاد می‌گیره.

فکر می‌کنم اولین باره دولت آمریکا به طور رسمی فرزند رهبر جمهوری اسلامی رو به عنوان مجرم مطرح می‌کنه. تا قبل ازین اصلاح‌طلب‌ها و اصولگرایان وانمود می‌کردند بزرگ شدن اسم این فرد کار راننده تاکسی‌های تهرانه و باید به نظریات توطئه‌شون خندید!

من که ماشین ندارم. شما که دارید استفاده کنید. به درد ترافیک‌های بارونی پاییز میخوره.

دقیقا همین چند روز پیش بود که گروهی از دانشمندان گفتند حتی مصرف کنترل شده گوشت قرمز هم ریسک بیماری‌های قلبی رو بالا میبره، حالا گروه دیگه‌ای از دانشمندان میگن اصلا رابطه‌ای بین گوشت قرمز و بیماری‌های قلبی پیدا نکردند!


سیصدسال پیش وقتی دانشمندان به کشفیاتی می‌رسیدند، فقط بین خودشون دست به دست می‌چرخید. بحث و جدل بین خودشون بود. اما الان خروجی لابرآتورها مستقیم میرسه دست مردم. اینکه دانشمندان با هم دیگه توافق نداشته باشند چندهزارسال سابقه داره و چیز جدیدی نیست، اما اینکه عدم توافق‌شون بیاد کف خیابون و مردم رو گیج کنه، مختص دوران ماست. اما این صرف پابلیک شدنش نبود که مردم رو گیج کرد. دانشمند نوعی در تبدیل محتوای علمی به محتوای رسانه‌ای، ژست پیامبرگونه هم می‌گرفت، که این کار درست است و این کار غلط. کلمه پیامبر یکم نامناسبه براش، کلمه پرافت در انگلیسی بیشتر بش میخوره (اینکه طرف میگه به بهشت خواهید رفت یا جهنم یا هرچه، در واقع داره پیش‌گویی می‌کنه. پرافسی). اینها می‌خواستند جای خالی پرافت‌ها رو در جامعه مدرن پر کنند. اما برخلاف پرافت‌های دنیای قدیم، با هم هماهنگ نیستند.

سر قضیه قاضی کاوانا مجموعه‌ای از اعضای فمنیست، کانالم رو ترک کردند، چون «عصبانی» بودند که ادعای زنانی که بش تهمت می‌زدند رو باور نمی‌کردم‌. چون مبتلا به واژنیسم نیستم.
کاش میشد تیتر این خبر رو براشون فرستاد. یکی از زنانی که بش تهمت زده بود اعتراف کرد فقط «عصبانی» بوده و یه قصه از خودش درآورده و نوشته.
یه بازی کثیف سیاسی بود در داخل طبقه الیت، و در سیاست ازین بازی‌ها هست همیشه. مسئله این بود که مردم عادی فکر می‌کنند این بازی‌ها بازی خودشونه و میپرن وسطش! و حتی از چیزی که هست بالاتر میبرنش. تا جایی که این بازی سیاسی رو تبدیل کردند به میدان سنجش وجدان افراد و بازنگری در اخلاقیات کلاسیک! انگار تو توالت بیان درباره اینکه مسیح زنده‌ست یا نه بحث کنند! اونم توالتی که مال ما از بهترونه و نمی‌دونیم کدوم شاسی رو فشار بدیم آب بیاد!

ایشون یه پروفسوره که وقتشو گذاشته روی مطالعه درباره اسلامگرایان رادیکال و صراحتا میگه بغدادی از لحاظ استراتژی یک ابله بود، جانشینش هم هرکی باشه یک ابله خواهد بود، و هیچ شواهدی وجود نداره که نشون بده اینا از اشتباهات درس می‌گیرند.

اما چطور گروهی از ابلهان که پشت سرهم اشتباه می‌کنند می‌تونند چندصدمیلیون نفر رو در یک منطقه گرفتار خودشون کنند؟ ما این مشکل شناختی رو در ایران درباره جمهوری‌اسلامی هم داریم. وقتی من درباره بلاهت این‌ها می‌نویسم دوستان میگن اگه ابله بودند نمی‌تونستند چهل سال به ما حکومت کنند! به داعش نگاه کنید و ببینید چطور ممکن میشه.‌

بدهی پرریسک شرکت‌ها با ICR کمتر از ۱ در آمریکا به ۲۵ درصد کل تولید ناخالص ملی و در چین به ۳۵ درصد تولید ناخالص ملی رسیده! کمتر از ۱ یعنی شرکت‌هایی که این بدهی‌ها رو دارند، انقدری پول نقد درنمیارن که بتونن حتی سود وام‌هایی که گرفتن پرداخت کنند. یعنی لب به لب دارن به بقای خودشون ادامه میدن. یعنی کافیه یه تکون بد در اقتصاد جهانی رخ بده و فروششون کاهش پیدا کنه تا این شرکت‌ها زیر بدهی‌ها از بین برن.

نه فقط سرمایه‌داران، بلکه به نفع کارگران دنیاست که ترامپ باز هم در انتخابات برنده شه تا لاقل اون تکون بد یکم به تأخیر بیفته‌. اندفعه اگه بحرانی پیش بیاد، بزرگتر از سال ۲۰۰۸ میشه، چون دفعه بعد بازار از ارتفاع بالاتری پرت میشه پایین، و لذا استخوان‌های بیشتری خرد خواهد شد.

یادمون نمیره.. که این یک ذهنیت مسمومه. مبلغین جهانیش هم یک مشت گشاد هستند که نه حوصله ورزش دارند نه حوصله بهداشت نه حوصله تغذیه صحیح نه حوصله اصلاح عادات نادرست.
قضیه ازونجا شروع شد که فضای آکادمیک رو پر کردند از مزخرفات «عدالت‌طلبی». در تز این‌ها جامعه نسبت به کسانی که دچار عیب و ایرادند، ستمگر است! پس برای اینکه پوز جامعه را بزنیم باید معیارهای درست و غلط جامعه را زیر سوال ببریم. یعنی اگر جامعه میگه چاقی بد است، به جای اینکه درست بخوریم و تحرک داشته باشیم، بگیم چاقی خیلی هم خوب است. بعد این جهاد! چپ‌گرایانه از سطح اجتماعی نم داد به پایین و به سطوح فردی رسید. حالا روانشناس‌ها هم تحت تأثیر همین جو به «کیس»های خود القاء می‌کنند که «تو خوبی». تو همینجوری خوبی!

خیر. من همینجوری خوب نیستم.‌ من با کفشی که معمولا واکس نخورده خوب نیستم. با موهایی که دیر به دیر کوتاه میشه خوب نیستم. با ستون فقرات کج و کوله خوب نیستم. با تن لاغر خوب نیستم. با ماهیچه ضعیف خوب نیستم.‌ با تکلم ضعیف و پر از تپق خوب نیستم. با عدم تمرکز و بی‌دقتی خوب نیستم. برای اینکه خوب باشم باید برای همه این‌ها انرژی و وقت صرف کنم، و دندم نرم.

در طبیعت یک حیوان برای اینکه حتی زیر سایه بمیره هم کیلومترها راه میره.


https://t.me/siiiiinshiiiin/42093

Don't show me a picture of a kid. Show me your argument.

به من عکس یک بچه نشون نده، استدلالت رو نشون بده.
این یکی از جمله‌هاییه که باید روی تیشرت‌ها چاپ کنیم. اگه با چیزی موافقید یا مخالفید، از عکس بچه استفاده نکنید، چون طرف مقابل‌تون هم میتونه استفاده کنه. همونطور که هم اسراییلی‌ها و هم فلسطینی‌ها آلبوم ضخیمی از عکس‌های بچه‌های مظلوم دارن که بهمدیگه نشون بدن. وقتی عکس بچه رو میذاری رو میز یعنی داری میگی با منطق نمیتونم از موضعم دفاع کنم.

مردم ویرجینیا، یکی از ایالت‌های ضدترامپ، همه کرسی‌های قضایی و قانونگذاری رو به دموکرات‌ها دادند. در شرایطی که فرماندار ایالت که اونهم دموکرات بود دچار یک رسوایی سنگین نژادپرستی شده بود و حزب پسش نزد! همینکه نامزدهای دموکرات‌ درباره سقط جنین و ممنوعیت اسلحه یه سری وعده وعید بدن کافیه تا خانواده‌های سفید و پولدار و لیبرال بشون رأی بدن.‌ اما درست در همسایگی ویرجینیا، مردم ایالت کنتاکی، ایالت کشاورزان و دامداران و کارگران و صنعت‌گران، برای اولین‌بار یک سیاهپوست رو به عنوان دادستان ایالت انتخاب کردند.

از اولش هم برای عوام، نژاد و رنگ پوست مسئله خیلی مهمی نبود. طبقات بالا و الیت و روشنفکر، که خودشون نژادپرست‌تر از همه دیگران بودند، با رسانه‌ها و فضای آکادمیک که در اختیار داشتند به عوام می‌گفتند «شما نژادپرستید، خیلی وقته هستید، الانم هستید، آدم‌بشو نیستید، ما باید آدم‌تون کنیم».

رهبران یهودیان ساکن بروکلین دارند به این جمع‌بندی میرسن که مسئولان قضایی شهر در عدم پیگرد حملات یهودستیزانه که هرروز و هرشب داره انجام میشه، عمد دارند! چون دلیلی نداره این همه حمله با وجود شواهد مستند رخ بده و هیچ کس هیچ کاری نکنه. و این یهودستیزی آشکار و عدم پیگردش داره کجا رخ میده؟ در یک شهر سوپر لیبرال!

همون طبقه الیت و روشنفکر که نژادپرست‌تر از عوام بود و هست، یهودستیزتر از عوام هم بود، و هست.
(و همین یکی از دلایلیه که به حفاظت از اسراییل باید به عنوان «حکم عقل سلیم» نگاه کرد. اسراییل تنها سنگریه که میشه در اون یهودیان رو از لیبرال‌ها محافظت کرد).

علاوه بر تصویر کودکِ نابود، شریک کردن خود در اتهام هم یک استدلال نیست و به هیچ استدلالی کمک نمی‌کنه. پزشکیان فکر می‌کنه اگه بگه به «من» دارن پول اضافی میدن، ناموجه بودن پرداخت این دستمزدها به دکترها اثبات میشه! مثل آخوندها که بالای منبر میخوان از یک رذیله اخلاقی در جامعه انتقاد کنند اولش یا آخرش اضافه می‌کنند: «البته شما که مومن هستید، خودم رو میگم». یک نوع خودزنی منافقانه که برای زدن دیگران استفاده میشه، ولی چیزی رو ثابت نمی‌کنه.

فارغ ازینکه آیا باید این پول به دکترها داده بشه یا نباید داده بشه، و فارغ ازینکه اگه نظام درمان آویزان دولت نبود هیچوقت این سوال مطرح نمی‌شد، کسی که از چندجا درآمد داره و تمام عمرش در دستگاه حکومتی پست و مقام داشته، طبیعیه که درآمدش از حوزه پزشکی براش مهم نباشه.

https://t.me/Eslahatnews/55409

گلوبالیسم در برابر گلوبالیسم

نوجوانان آمریکایی، سلبریتی سوئدی یوتیوب رو بیشتر دوست دارند تا لبرون جیمز بسکتبالیست هموطن‌شون رو که بیشتر به دولت چین پایبنده تا به دولت آمریکا. همون گلوبالیسمی که لبرون رو بی‌قید کرده به ملیت و وطن و مرز و هویت محلی، یک خارجی که حتی زبان مادریش انگلیسی نیست رو تبدیل کرده به الگوی جوانان و پیونده دهنده اجتماع مجازی‌شون.

وقتی نگاه کنید به قربان صدقه رسانه‌های لیبرال برای لبرون و حملات همون رسانه‌ها به پیودیپای، میشه فهمید طبقه الیت از انتخاب نوجوانان خیلی راضی نیستند.

برای جواب دادن به سوال «آیا یک زن چادری می‌تواند فمنیست باشد؟» باید ابتدا به این سوال جواب داد که «آیا زن امروزی می‌تواند متشرع باشد؟». برای داشتن ایمان مذهبی، کافیه انسان بود. آدمیزاد روی سیاره مریخ هم به یک نیروی ماورایی متوسل میشود به هرحال. اما شرع داستان دیگه‌ای داره. برای تقید به شرع اسلامی به عنوان یک زن، باید خودستیز بود. چون در این شرع به خود زن این صلاحیت داده نشده که خودش رو تعریف کنه. یک تعریف از قبل تنظیم شده و وظیفه زن اینه که خودش رو در اون قالب جا کنه. قالبی که اصلا به شکل فعلیش نمیخوره. مثلا از قبل تعیین شده که تحمل زن چقدر است، یا از قبل تعیین شده که توان زن چقدر است، یا از قبل تعیین شده که چه چیزی برایش بد است. چون این شرع حاصل ذهن یک مرد عرب بود که می‌خواست زنان جامعه‌ش با توزیع عادلانه‌تری بین مردان تقسیم بشوند. در زمان قبل از وحی، زن به همه نمی‌رسید، و به بعضی‌ها بیشتر می‌رسید. طبقه الیت به هرزنی و به هر تعدادی دسترسی داشت، و طبقات ضعیف محروم بودند. در واقع تعدد زوجات که امروز فکر می‌کنند پوئن اسلام به مردهاست، در اون زمان محدودسازی مردان بود، چون تعدادش رو به چهار کاهش داد و برای همون هم بقدری قید و تبصره قرار داد که عملا برای بیشتر افراد دور از دسترس شد. در نتیجه مردانی با چندین همسر تبدیل شدند با مردانی با یک همسر و چند برده.‌ با ترویج آزادسازی برده‌ها هم تعداد زنانی که میتونستند همسر بشن رو بالا برد. برای پسران فقیر، ازدواج با این برده‌های آزادشده آسان‌تر بود (برده آزاد شده نمی‌گفت مثلا یک شتر مهریه بده). پیامبر حتی حاضر نشد برای برده مهریه جداگانه‌ای طراحی کنه. اگر یک برده خریداری می‌شد، پول رو فقط باید به فروشنده می‌دادند، لازم نبود چیزی به زن پرداخت بشه. در حالی که با گران کردن برده یا بستن مالیات شرعی بش می‌تونست خرید و فروشش رو کاهش بده، اما معنی نداشت این کار، چون گران‌تر کردنش دسترسی طبقات پایین رو به زن کاهش میداد، در حالی که هدفش این بود که دسترسی بیشتر باشه. چون اصلا به ذهنش خطور نمی‌کرد که «باید این بساط را جمع کنیم»، و اصلا به ذهنش خطور نمی‌کرد که لزومی ندارد زن به واسطه اندام تناسلی متفاوتی که دارد، یک سرویس‌دهنده باشد، و اصلا به ذهنش خطور نمی‌کرد که یک روز زن بخواد قد علم کنه و بگه «خودم خودم را تعریف می‌کنم، و خودم برای خودم تکلیف تعیین می‌کنم». در بسیاری از احکام شرعی، اثر این هدفگذاری یعنی توزیع عادلانه زن دیده میشه. حتی در جزییاتی مثل تأکید به در خانه ماندن زن، هدف حفظ و حیا و این حرف‌ها نبود. حیا و عفت همواره یک پوشش اخلاقی بودند برای حل یک مسئله اجتماعی. زنی که بیرون می‌رفت و زیاد می‌چرخید، بیشتر هم دیده می‌شد، و زنی که بیشتر دیده می‌شد بیشتر هم خواسته می‌شد، و اگه طبقات بالا خواستار و خواستگار اون زن می‌شدند، شوهرش که از طبقه پایین‌تر بود دیگه نمی‌تونست حفظش کنه، چون زورش به پولدارترها نمی‌رسید. خانه‌نشینی زن می‌تونست مرد فقیر رو از خطر از دست دادن دسترسی به زن نجات بده.

بنابراین زنی که امروز بخواد واقعا متشرع باشه، باید تمام تحولاتی که در پانصدسال گذشته برای انسان مونث رخ داده رو نادیده بگیره، و اگر بخواد واقعا فمنیست باشه باید بند به بند شرع اسلامی که به نحوی مربوط به زن میشه رو نادیده بگیره. مسلمان بودن و فمنیست بودن لزوما متناقض نیست، چون میشه بیشمار محمد فرضی ساخت و به عنوان انسان کامل الگو قرار داد. همونطور که مسیحیان دارند مسیحی رو می‌پرستند که معلوم نیست چقدر ربط داشته باشه به مسیحی که به صورت فیزیکی وجود داشته.‌ اما متشرع بودن و فمنیست بودن، نه تنها متناقض که بلکه غیرممکنه.

وقتی می‌گوییم مالیات نوعی سرقت غیرمسلحانه‌ست درباره چه چیز صحبت می‌کنیم؟!

در میشیگان قانون به دولت محلی اجازه میده در صورتی که پرداخت مالیات املاک و دارایی فرد عقب بیفته، حتی به مقدار ناچیز، کل خونه طرف رو مصادره کنه! در یک مورد یک بدبخت ۸ دلار و ۴۰ سنت کمتر پرداخت کرده بوده، اونم به خاطر خطای محاسباتی. اومدن خونه‌ش رو مصادره کردن و فروختن و با کم کردن بدهی‌ها، ۲۴ هزار دلار زدن به جیب! حتی اگه فرد مقدار عقب افتاده رو پرداخت کنه هم قبول نمی‌کنند. در یک مورد دیگه عقب‌ماندگی پرداخت طرف ۱۰۰ هزار دلار بوده، و اومده چکش رو داده، اما نپذیرفتن. چرا؟ چون اگه خونه رو مصادره کنند و بفروشن بیشتر از ۱۰۰هزارتا گیرشون میاد!
حالا این اموال مصادره‌ای رو که فروختند با درآمدش چیکار کردند؟ حدس می‌زنید چیکار کردند؟ رفتند یه مرکز نگهداری برای سگ و گربه‌ها احداث کردند! اونم تو دیترویت که لنگ امکانات ابتداییه.

داریم به جایی می‌رسیم که حتی دزد خطاب کردن دولت نوعی بی‌احترامی به سارقان و راهزنان باشه، چون بعضی ازون‌ها شرافت دارند و به بعضی چیزها پایبندند.